Sezon 2 After Life zebrał entuzjastyczne recenzje. Jak serial Netflix wypada na tle katalogu telewizyjnych projektów komediowych Ricky'ego Gervaisa?
Oto nasz ranking wszystkich seriali telewizyjnych Ricky'ego Gervaisa zaplanował. Niemądre wydaje się sugerowanie, że jakość jakiegokolwiek serialu komediowego, w którym Ricky Gervais zagrał, napisał i wyreżyserował na przestrzeni lat, naprawdę spadła. Każdy z projektów telewizyjnych brytyjskiego aktora odbił się szerokim echem w tej czy innej formie, czy to jako komedia, dramat, czy – jak to często bywa – połączenie obu. Niemniej jednak różnica w tonie i popularności między każdą serią pozwala na pewien stopień porównania między nimi.
Po tym, jak wdarł się na scenę jako David Brent (imienia, którego wielu wciąż instynktownie używa, domagając się zapamiętania prawdziwego imienia aktora), Gervais stał się gorącym obiektem, najpierw w Wielkiej Brytanii, a później w USA. Pomimo przeprowadzki do Hollywood i kontynuowania udanej kariery stand-upowej, Gervais w dalszym ciągu produkuje brytyjskie seriale komediowe, zwykle cieszące się szerokim uznaniem krytyków. Po napisaniu, wyreżyserowaniu i prowadzeniu swojego przełomowego przedsięwzięcia Gervais w dużej mierze zachował twórczą kontrolę nad swoimi przedsięwzięciami, czasami u boku stałego partnera w zbrodni, Stephena Merchanta, który obecnie tworzy własną karierę w Hollywood.
Powiązane: Gwiezdne wojny: Powrót Ewoków Skywalkera – powrót kamei Jedi
Biorąc pod uwagę jedynie różne seriale komediowe Gervaisa, niestety nie pozostawia miejsca na zabawne dokumenty podróżnicze Idiota za granicą , w którym występuje częsty współpracownik Gervais i „ głowa jak pomarańcza Karla Pilkingtona. Ale w sezonie 2 Po życiu zbiera obecnie pochlebne recenzje w serwisie Netflix. Jak najnowsze wydawnictwo Gervais wypada na tle wcześniejszych wysiłków?
Derek
Bez wątpienia najbardziej dzielący serial komediowy Gervais, Derek Akcja rozgrywa się głównie w małym podmiejskim domu opieki dla osób starszych i ma mniej bezpośredni wydźwięk komediowy, niż widzowie mogliby się spodziewać. Jako tytułowy Derek Noakes Gervais gra wrażliwego outsidera w średnim wieku, który zostaje wolontariuszem w domu opieki i staje się lojalnym przyjacielem różnych mieszkańców. Umiejętnie wspierają go przepracowana menadżerka Kerry’ego Godlimana, Hannah, dziwak Kev, nieśmiały pod względem higieny i wspomniany wcześniej „ łysa ciota ”, Karl Pilkington, jako dozorca domu. Mniej skupiony na fabule niż inne seriale komediowe, Derek powraca do formatu mockumentu Gervais pomógł spopularyzować i zbadać szersze tematy dobroci i śmiertelności za pomocą ekonomicznie rozmieszczonych gagów przerywających te bardziej emocjonalne momenty.
Nacisk Dereka na sentymentalizm rozczarował fanów Gervaisa, spodziewających się powtórki jego dawnej świetności Derek wzbudził pewne kontrowersje ze względu na kreację głównego bohatera, którego dokładny stan zdrowia celowo pozostawiono niejasny. Mając reputację skandalicznego i trzymającego w napięciu komiksu, kontemplacyjny i introspektywny Gervais Derek okazało się wstrząsającą zmianą biegów, którą widzowie albo „zrozumieli” natychmiast, albo w ogóle nie udało im się nawiązać kontaktu. Pomimo kilku wspaniałych występów i naprawdę wzruszających chwil, Derek być może nie zapewnia idealnej równowagi komedii i dramatyzmu, do której dążył Gervais, w związku z czym jego przesłanie moralne może wydawać się nieco surowe. Niemniej jednak, Derek to bardzo ujmujący utwór, który przyciąga widzów do siebie godną główną grupą postaci i bezkompromisowo wyjątkowym podejściem.
Życie jest zbyt krótkie
Współpracując ze Stephenem Merchantem i Warwickiem Davisem, Życie jest zbyt krótkie to niedoceniana pozycja w katalogu Gervaisa, zawierająca fabularyzowane interpretacje Davisa, Gervaisa i Merchanta w rolach głównych. Prawdopodobnie przedłużenie Dodatki ale przekształcony z powrotem w znajomy styl dokumentalny Gervaisa, Życie jest zbyt krótkie widzi, jak Davis stara się ożywić swoją karierę aktorską, jednocześnie próbując podnieść status małych ludzi w branży rozrywkowej za pośrednictwem swojej wyspecjalizowanej agencji talentów. Biorąc pod uwagę zarówno życie osobiste, jak i zawodowe, Davis nieustannie nagabywa swoich starych kumpli, Gervaisa i Merchanta, o więcej pracy, torując drogę do mnóstwa zabawnych występów gwiazd w kreskówkowym filmie Dodatki styl. Wśród znanych nazwisk, które stanęły na drodze Warwicka, są Johnny Depp, Val Kilmer i Barry z Mieszkańcy Wschodu .
Powiązane: Dlaczego Steve Carell opuścił biuro
Kontynuacja Dodatki satyra na przemysł rozrywkowy, Życie jest zbyt krótkie szczerze przygląda się zmaganiom małego człowieka, zarówno jako celebryty, jak i w życiu codziennym, ale równoważy te skłonności moralne, czyniąc z Warwicka często architekta własnej śmierci, przypominającego pewnego „przyjaciela, szefa i artystę” „w Wernham-Hogg. Bez wątpienia Warwick Davis jest gwiazdą serialu, a jego niegdyś niewykorzystane komiksowe elementy są w pełni widoczne, co udowadnia, że ci, którzy pamiętają aktora tylko jako Wicketa Ewoka, są w żałosnym błędzie. Pomimo poprawy w miarę postępu, Życie jest zbyt krótkie był krytykowany za zbyt duże pożyczanie Biuro I Dodatki , a także odwoływanie się do stereotypów w porównaniu z wcześniejszymi wysiłkami Gervais i Merchant. Jeśli jednak chodzi o komedię wywołującą wzdrygnięcie, Życie jest zbyt krótkie należy do najlepszych.
Po życiu
Premiera w serwisie Netflix w 2019 r., Po życiu Widzi, jak Ricky Gervais mierzy się z trudną rolą Tony’ego, pogrążonego w żałobie wdowca, który postanawia porzucić życie pomimo największych wysiłków otaczających go osób. Po stopniowym nauczeniu się, jak żyć na nowo, Po życiu W drugim sezonie Tony próbuje pomóc tym, którzy mu pomogli, jednocześnie zmagając się z ogromnym ciężarem swojej straty. Jeśli Derek czy Gervais eksperymentował ze notorycznie kruchą równowagą między komedią a tęsknym sentymentalizmem, Po życiu udoskonala formułę w coś, co jest jednocześnie zabawniejsze I łatwiej oglądać. Cynizm Tony'ego wywołuje słodko-gorzki śmiech, dostarczając najlepszych gagów w historii Gervaisa, ale pozostawiając widza w pełni świadomego, że żarty rodzą się bezpośrednio z bólu Tony'ego. Po życiu Konfrontuje wiele tematów, których seriale komediowe zazwyczaj unikają za wszelką cenę – smutek, depresja, demencja i samotność, żeby wymienić tylko kilka – ale przedstawia każdy z nich w uderzająco realistycznym świetle, nie ignorując wagi tematu ani nie zaprzeczając chwilom zwięzłości i ulga, jaką może przynieść życie.
To dobra trasa na spacer, ale Po życiu w jakiś sposób udaje mu się ożywić i napełnić szacunkiem serial, w którym występuje także nastolatek grający nosem na dwóch fletach prostych. Mądre przejście od mockumentu do tradycyjnego serialu komediowego, Po życiu zawiera najlepszą kolekcję odmieńców od tamtej pory Biuro , a nawet z Davidem Earlem grającym Keva Derek dosłownie, ekipa gazety, w której skład wchodzą Lenny, Kath i Sandy, a także powracająca Kerry Godliman i Ashley Jensen, są uroczo wadliwi, a każdy z nich odzwierciedla inne aspekty ludzkiego życia. Ci, którym nie podobała się koncepcja Derek znajdą się na bardziej znajomym gruncie, gdy Gervais wykorzysta swój talent aktorski do granic wytrzymałości, udając sarkastycznego ateistę cieszącego się reputacją brutalnej szczerości.
Dodatki
Kontynuowanie Biuro nigdy nie było prostym zadaniem i choć początkowy odbiór mógł odczuć ciężar tych oczekiwań, Dodatki słusznie został uznany za jeden z najważniejszych brytyjskich seriali komediowych ostatnich 20 lat. Wykorzystując swoją nowo zdobytą sławę, aby kusić gościnne gwiazdy, takie jak Patrick Stewart, Kate Winslet i Samuel L. Jackson, do poniżających się występów, Gervais i Merchant wyruszają na zabawny podbój Hollywood, który pod wieloma względami powinien był ostrzegł gwiazdy o pieczeniu Złotego Globu, które wkrótce nadejdzie. Gervais występuje w roli Andy'ego Millmana, artysty drugoplanowego, który wkracza w sławę, pisząc swój własny, odnoszący sukcesy serial komediowy, w autotematycznej historii, która zawiera własny „pokaz w programie” w serialu Millmana Kiedy zabrzmi gwizdek . Chwila Dodatki może poszczycić się śmiechem dorównującym któremukolwiek ze swoich współczesnych, odkrycie Andy'ego, że sława rzadko przynosi szczęście, dodaje mu głębi serca, gdy jego przyjaźnie i twórcza wizja zaczynają uginać się pod machiną przemysłu.
Powiązane: Biuro: Jak Ricky Gervais wpłynął na rolę Michaela Scotta jako menedżera
Chociaż tę dwójkę z pewnością łączy wspólny wątek i charakterystyczny dla Gervaisa humor, Dodatki pokazał ogrom tego, do czego on i Merchant byli komicznie zdolni Biuro i sztuczka w postaci gościnnej gwiazdy cotygodnia, głównie z listy A (przepraszam, Les Dennis), dodała świeżego akcentu, który rzadko widywano wcześniej w serialach komediowych. Chociaż może nie jest tak przełomowy jak Biuro lub spakuj emocjonalny cios Po życiu , komentarz Dodatki opowiada o pogoni za sławą, a styl życia celebrytów jest na swój sposób nowatorski, co udowadnia, że Gervais i Merchant nie musieli martwić się o swoje „ trudny drugi album .'
Biuro
Do tej pory prawdopodobnie zdał sobie z tego sprawę nawet sam Ricky Gervais Biuro na zawsze będzie serialem telewizyjnym, z którym jest najściślej związany, ale z pewnością nie jest to złe. Oprócz zapoczątkowania karier Gervaisa, Merchanta, Martina Freemana, Lucy Davis i Mackenzie Crook, Biuro zmodernizował format mockumentu i dostosował styl do typowego, pozornie ponurego środowiska pracy, które było natychmiast rozpoznawalne dla większości pracowników pracujących od 9 do 17. Pomimo skupienia się na małej skali, Biuro znalazł śmiech w barwnych postaciach, osobowościach większych niż życie i układach tanecznych, które przetrwały w niesławie. Od tego czasu postać Davida Brenta grana przez Gervaisa przeniosła się do muzyki i filmu i pozostaje jedną z najważniejszych postaci komediowych niezależnie od pokolenia i stylu. Oczywiście, Biuro zyskałby większy rozgłos w USA dzięki jednej z niewielu udanych amerykanizacji brytyjskiego serialu komediowego i talentowi Steve'a Carella.
Narzekanie na to Ricky'ego Gervaisa nigdy nie osiągnął szczytu Biuro to jakby narzekać, że Led Zeppelin nigdy nie napisał lepszej piosenki niż „Stairway to Heaven”. Dziedzictwo nieszczęść w siedzibie Wernham-Hogg przenika do świadomości kulturowej w sposób, jaki udaje się osiągnąć niewielu programom telewizyjnym dowolnego gatunku. Wielu naśladowców próbowało naśladować niezręczną komedię obserwacyjną pt Biuro lub żywiołowy szablon przegranego Davida Brenta w roli bohatera i choć niektórzy znaleźli własną miarę sukcesu, żaden nie zbliżył się do prostoty komediowej bezwzględności pokazanej w oryginalnej wersji Biuro .
Więcej: Czego można się spodziewać po 3. sezonie After Life