Oto nasz ranking wszystkich seriali telewizyjnych Ricky Gervais ma pomysł. Głupotą wydaje się sugerowanie, że jakikolwiek sitcom, w którym Ricky Gervais grał, napisał i wyreżyserował przez lata, naprawdę spadł na jakość. Każdy z projektów telewizyjnych brytyjskiego aktora odbił się echem w taki czy inny sposób, czy to jako komedia, dramat lub, jak to często bywa, mieszanka obu. Niemniej jednak różnica w tonie i popularności między każdą serią pozwala na pewien stopień porównania między nimi.
Po pojawieniu się na scenie jako David Brent (imię, którego wielu wciąż instynktownie używa, gdy domagają się zapamiętania prawdziwego imienia aktora), Gervais stał się gorącym obiektem zainteresowania, najpierw w Wielkiej Brytanii, a później w Stanach Zjednoczonych. Pomimo przeprowadzki do Hollywood i kontynuowania udanej kariery stand-up, Gervais nadal produkuje brytyjskie sitcomy, zwykle cieszące się powszechnym uznaniem krytyków. Napisał, wyreżyserował i stanął na czele swojego przełomowego przedsięwzięcia, Gervais od tamtej pory w dużej mierze zachował kreatywną kontrolę nad własnymi przedsięwzięciami, czasami razem ze stałym wspólnikiem w zbrodni, Stephenem Merchantem, który teraz buduje własną hollywoodzką karierę.
Powiązane: Star Wars: The Rise Of Skywalker's Ewoki to powrót kamei Jedi
Mierzenie tylko różnych sitcomów Gervais niestety nie pozostawia miejsca na przezabawne filmy dokumentalne z podróży Idiota za granicą , w którym występuje częsty współpracownik Gervais i głowa jak pomarańcza , Karla Pilkingtona. Ale z sezonem 2 Po życiu obecnie zbiera pochlebne recenzje w serwisie Netflix, jak najnowsza produkcja Gervais wypada w porównaniu z poprzednimi wysiłkami?
Derek
Bez wątpienia najbardziej kontrowersyjny z sitcomów Gervais, Derek jest głównie osadzony w małym podmiejskim domu opieki dla osób starszych i uderza w mniej komediową nutę, niż widzowie mogliby się spodziewać. Jako tytułowy Derek Noakes, Gervais gra outsidera w średnim wieku o czułym sercu, który jest wolontariuszem w domu opieki i zostaje lojalnym przyjacielem różnych mieszkańców. Umiejętnie wspiera go przepracowana menedżerka Kerry Godliman, Hannah, unikający higieny dziwak Kev i wspomniana wyżej łysa cipa ”, Karl Pilkington, jako dozorca domu. Mniej skoncentrowany na fabule niż inne sitcomy, Derek powraca do mockumentarycznego formatu Gervais pomógł spopularyzować i zbadać szersze tematy dobroci i śmiertelności z ekonomicznie umieszczonymi gagami przerywającymi te bardziej emocjonalne momenty.
Nacisk Dereka na sentymentalizm rozczarował fanów Gervais, którzy spodziewali się powtórki jego dawnej chwały i Derek wzbudził pewne kontrowersje ze względu na przedstawienie głównego bohatera, którego dokładny stan zdrowia celowo pozostawiono niejasny. Gervais, cieszący się reputacją oburzającego i trzymającego w napięciu komiksu, kontemplacyjny i introspektywny Derek okazał się wstrząsającą zmianą biegów, którą widzowie albo natychmiast „załapali”, albo całkowicie się z nią nie połączyli. Pomimo kilku wspaniałych występów i szczerych chwil, Derek być może nie udoskonala komediowej i dramatycznej równowagi, do której dążył Gervais, a jego moralne przesłania mogą w rezultacie poczuć się trochę ciężko. Niemniej jednak, Derek to bardzo ujmujący utwór, który przyciąga publiczność godną grupą głównych postaci i bezpardonowo wyjątkowym podejściem.
Życie jest zbyt krótkie
Współpracując ze Stephenem Merchantem i Warwickiem Davisem, Życie jest zbyt krótkie jest niedocenianą pozycją w katalogu Gervais i zawiera fabularyzowane interpretacje Davisa, Gervais i Merchanta w rolach głównych. Zapewne przedłużeniem Dodatki ale przerobiony z powrotem w znajomy mockumentowy styl Gervais, Życie jest zbyt krótkie widzi, jak Davis walczy o wznowienie kariery aktorskiej, jednocześnie próbując podnieść status małych ludzi w przemyśle rozrywkowym za pośrednictwem swojej wyspecjalizowanej agencji talentów. Biorąc pod uwagę zarówno swoje życie osobiste, jak i zawodowe, Davis nieustannie nagabywa swoich starych kumpli, Gervaisa i Merchanta, o więcej pracy, torując drogę dla wielu zabawnych epizodów celebrytów w kreskówkowym Dodatki styl. Wśród znanych nazwisk, które spotkały Warwicka, są Johnny Depp, Val Kilmer i Barry z mieszkańcy Wschodu .
Powiązane: Dlaczego Steve Carell opuścił biuro
Kontynuacja Dodatki satyra na przemysł rozrywkowy, Życie jest zbyt krótkie daje poważne spojrzenie na zmagania małej osoby, zarówno jako celebryty, jak i w życiu codziennym, ale równoważy te skłonności moralne, czyniąc Warwicka tak często architektem własnego upadku, podobnie jak pewien „przyjaciel, szef i artysta estradowy w Wernham-Hogg. Niewątpliwie Warwick Davis jest gwiazdą serialu, a jego niegdyś niewykorzystywane kotlety komiksowe są w pełni widoczne, udowadniając, że ci, którzy pamiętają aktora tylko jako Wicket the Ewok, są żałośnie wprowadzeni w błąd. Mimo postępującej poprawy, Życie jest zbyt krótkie był krytykowany za zbyt duże zapożyczanie się Biuro I Dodatki , a także powrót do stereotypów w porównaniu z poprzednimi wysiłkami Gervais i Merchant. Jeśli chodzi jednak o komedię wywołującą dreszcze, Życie jest zbyt krótkie należy do najlepszych.
Po życiu
Premiera na Netflix w 2019 roku, Po życiu Ricky Gervais wciela się w trudną rolę Tony'ego, pogrążonego w żałobie wdowca, który postanawia zrezygnować z życia pomimo najlepszych wysiłków otaczających go osób. Po stopniowym uczeniu się życia na nowo, Po życiu W drugim sezonie Tony próbuje pomóc tym, którzy mu pomogli, wciąż zmagając się z ogromnym ciężarem straty. Jeśli Derek czy Gervais eksperymentował z notorycznie kruchą równowagą między komedią a tęsknym sentymentalizmem, Po życiu udoskonala formułę w coś, co jest zarówno zabawniejsze I łatwiej oglądać. Cynizm Tony'ego powoduje słodko-gorzki śmiech, dostarczając jedne z najlepszych gagów Gervais, ale pozostawiając widzowi pełną świadomość, że żarty zrodziły się bezpośrednio z własnego bólu Tony'ego. Po życiu konfrontuje się z wieloma tematami, których sitcomy zwykle unikają za wszelką cenę – smutek, depresja, demencja i samotność, by wymienić tylko kilka – ale przedstawia każdy z nich w uderzająco realistycznym świetle, nie ignorując wagi tematu ani nie zaprzeczając momentom zwięzłości i wytchnienie może przynieść życie.
To dobra linia do chodzenia, ale Po życiu w jakiś sposób udaje mu się być ożywczym i pełnym czci w serialu, w którym występuje również nastolatek grający nosem na podwójnych fletach prostych. Mądrze przechodząc od mockumentary do tradycyjnego sitcomu, Po życiu zawiera najlepszą od tamtej pory kolekcję odmieńców Biuro , a nawet z Davidem Earlem grającym Kev z Derek dosłownie, ekipa gazety Lenny, Kath i Sandy, wraz z powracającymi Kerry Godliman i Ashley Jensen, wszyscy są uroczo wadliwi, a każdy z nich odzwierciedla różne aspekty ludzkiego życia. Ci, którzy nie byli zadowoleni z koncepcji Derek znajdą się na bardziej znajomym gruncie, ponieważ Gervais wykorzystuje swój talent aktorski do granic wytrzymałości, udając sarkastycznego ateistę o reputacji brutalnej szczerości.
Dodatki
Kontynuowanie Biuro nigdy nie będzie prostym zadaniem i chociaż początkowy odbiór mógł odczuć ciężar tych oczekiwań, Dodatki został słusznie uznany za jeden z najlepszych brytyjskich sitcomów ostatnich 20 lat. Wykorzystując swoją nowo zdobytą sławę, by skusić gościnne gwiazdy, takie jak Patrick Stewart, Kate Winslet i Samuel L. Jackson, do występów w autoironicznych sytuacjach, Gervais i Merchant wyruszają na przezabawną wyprawę do Hollywood, która pod wieloma względami powinna była ostrzegł celebrytów przed zbliżającymi się pieczeniami Złotego Globu. Gervais wciela się w Andy'ego Millmana, artystę drugoplanowego, który osiąga wielki sukces, pisząc swój własny, odnoszący sukcesy serial komediowy, w autoreferencyjnej historii, która zawiera własny „show-in-a-show” w Millman’s Kiedy zabrzmi gwizdek . Chwila Dodatki szczyci się śmiechem, który dorównuje każdemu z jego rówieśników, odkrycie Andy'ego, że sława rzadko przynosi szczęście, dodaje głębokiej warstwy serca, gdy jego przyjaźnie i twórcza wizja zaczynają się uginać pod przemysłową machiną.
Powiązane: Biuro: jak Ricky Gervais wpłynął na rolę Michaela Scotta jako menedżera
Chociaż obaj z pewnością mają wspólne wątki, a także charakterystyczny dla Gervais humor, Dodatki pokazał zakres tego, do czego on i Merchant byli komicznie zdolni Biuro , a sztuczka cotygodniowej, głównie gościnnej gwiazdy (przepraszam, Les Dennis) dodała świeże spojrzenie, które wcześniej rzadko widywano w sitcomach. Chociaż może nie być tak przełomowy jak Biuro lub zapakuj emocjonalny cios Po życiu , komentarz Dodatki opowiada o pogoni za sławą, a styl życia celebrytów jest na swój sposób nowatorski, udowadniając, że Gervais i Merchant nie musieli martwić się o swoje „ trudny drugi album '
Biuro
Do tej pory nawet sam Ricky Gervais prawdopodobnie zdał sobie z tego sprawę Biuro na zawsze będzie serialem telewizyjnym, z którym jest najbardziej związany, ale to z pewnością nie jest złe. Oprócz rozpoczęcia kariery Gervais, Merchant, Martin Freeman, Lucy Davis i Mackenzie Crook, Biuro zmodernizował format mockumentary i dostosował styl do ogólnego, pozornie ponurego otoczenia biurowego, które było natychmiast rozpoznawalne dla większości grinderów od 9 do 17. Pomimo skupienia się na małej skali, Biuro znalazł wielki śmiech w barwnych postaciach, osobowościach większych niż życie i układach tanecznych, które przetrwały w niesławie. Postać Gervais, David Brent, od tego czasu przeniosła się do muzyki i filmu i pozostaje jedną z charakterystycznych postaci komediowych każdego pokolenia i stylu. Oczywiście, Biuro zrobiłby większy rozgłos w Stanach Zjednoczonych dzięki jednej z nielicznych udanych amerykanizacji brytyjskiego serialu komediowego i talentom Steve'a Carella.
Narzekać na to Ricky Gervais nigdy nie osiągnął szczytu Biuro to jak narzekanie, że Led Zeppelin nigdy nie napisało lepszej piosenki niż „Stairway to Heaven”. Dziedzictwo niefortunnych przygód w centrali Wernham-Hogg przenika do świadomości kulturowej w sposób, w jaki udaje się osiągnąć niewiele programów telewizyjnych dowolnego gatunku. Wielu naśladowców próbowało naśladować niezręczną komedię obserwacyjną Biuro , lub szablon żywiołowego nieudacznika Davida Brenta jako postaci, i chociaż niektórzy znaleźli własną miarę sukcesu, żaden nie zbliżył się nawet do komediowej bezwzględności, jaką prezentowała oryginalna wersja Biuro .
Więcej: Czego można się spodziewać po 3. sezonie After Life