Quentin Tarantino albo wcielił się w jakąś postać, albo użyczył swojego głosu osobom występującym poza ekranem w prawie każdym swoim filmie. Spójrzmy.
Quentina Tarantino pojawił się w prawie każdym filmie, który nakręcił, albo jako właściwa postać, albo w epizodach głosowych – a oto każdy z nich. Oficjalna kariera Tarantino w branży filmowej rozpoczęła się w 1992 roku Rezerwowe Psy , film kryminalny opowiadający o grupie sześciu przestępców – każdy o innym kryptonimie – których planowany napad na sklep jubilerski kończy się fatalnie. Chociaż Rezerwowe Psy był hitem wśród krytyków i publiczności, a wielki przełom Tarantino nastąpił dwa lata później Pulp Fiction .
Film opowiada kilka powiązanych ze sobą historii w sposób nieliniowy, w centrum których także przemoc i przestępczość. Pulp Fiction zapewnił Tarantino uznanie na całym świecie i ugruntował jego styl narracji, który jest kontynuowany przez całą jego karierę. W sumie Tarantino wyreżyserował 10 filmów (choć oba Kill Bill filmy liczone są jako jeden), które wchodzą w skład ten sam świat filmowy i napisał jeszcze kilka, np Od zmierzchu do świtu (reżyseria: Robert Rodriguez) i Prawdziwy romans (w reżyserii Tony'ego Scotta). Oprócz tego Tarantino brał także udział w niektórych projektach jako aktor, w tym we własnych filmach.
Powiązany: Postacie z filmów Tarantino, które pojawiają się w wielu filmach
Tarantino przydzielił sobie różne postacie, które albo pojawiają się w tle, nie pozostają na długo, przechodzą obok historii głównych bohaterów, albo są poza ekranem. Oto wszystkie występy Tarantino w jego własnych filmach, z: Rezerwowe Psy Do Pewnego razu w Hollywood .
Rezerwowe Psy
Rezerwowe Psy przedstawił publiczności pana White'a (Harvey Keitel), pana Orange (Tim Roth), pana Blonde (Michael Madsen), pana Pink (Steve Buscemi), pana Blue (Edward Bunker) i pana Browna (Tarantino ), a wszystko to stanowi część napadu zaplanowanego przez Joe i Eddiego Cabotów. Jak wspomniano powyżej, napad się nie udał i każdy był sam, bo okazało się, że wśród nich był tajniak. Jeden po drugim dotarli do jednego z magazynów Joego, za wyjątkiem trzech postaci: Pana Niebieskiego, Pana Blondynki i Pana Browna. Los pana Blue nie został omówiony w filmie, ale w grze wideo wydanej w 2006 roku; W końcu pan Blonde przybył z porwanym policjantem, a pan Brown zginął, gdy policja przybyła do sklepu jubilerskiego.
Później nie powiedziano już nic więcej o Brownie, ale mimo że jego rola była krótka, zrobił duże wrażenie już w sekwencji otwierającej, wygłaszając przemówienie na temat prawdziwego znaczenia „Like a Virgin” Madonny.
Pulp Fiction
Tarantino zagrał postać, która nie umarła (ani nie omówił znaczenia jednego z największych hitów Madonny) w filmie Pulp Fiction . Jego postacią był Jimmie Dimmick, przyjaciel Julesa Winnfielda (Samuel L. Jackson), który pomógł jemu i Vincentowi (John Travolta) uporać się z bałaganem spowodowanym przez Vincenta przypadkowego strzelenia Marvinowi w głowę. Jimmie pozwolił im ukryć samochód w swoim garażu, ale zażądał, aby zajęli się problemem, zanim jego żona wróci do domu. Następnie Marsellus wysłał swojego sprzątacza, Winstona Wolfe'a (Harvey Keitel), aby pomógł im oczyścić samochód i ukryć ciało. Nie wiadomo, co stało się później z Jimmie Dimmickiem, ale jego małżeństwo z pewnością przetrwało.
Powiązane: Czy Pulp Fiction jest dostępne na Netflix, Hulu czy Prime? Gdzie oglądać w internecie
Jackie Browna
Występy Tarantino w jego własnych filmach również pojawiały się poza ekranem, zamiast tego użyczał swojego głosu automatycznym sekretarkom, narratorom, reżyserom i nie tylko. Jackie Browna ma swoją pierwszą rolę głosową w swoich filmach, wypowiadając głos na automatycznej sekretarce, która po prostu informuje, że masz wiadomość.
Kill Bill: Tom 1
Kill Bill: Tom 1 przedstawił widzom Crazy 88, grupę zabójców i osobistą armię O-Ren Ishii (Lucy Liu). Kiedy Panna Młoda (Uma Thurman) przybyła, aby zemścić się na O-Ren Ishii, ten ostatni rozkazał Crazy 88 zaatakować, ale Panna Młoda szybko ich pokonała. Tarantino odgrywa epizodyczną rolę jako członek Crazy 88 i ten, którego gardło było rozcięta przez Pannę Młodą .
Dowód śmierci
Dowód śmierci to wkład Tarantino w Grindhouse i siostrzany film Roberta Rodrigueza Planet Terror . Uznawany za najsłabszy wpis w filmografii Tarantino, Dowód śmierci to thriller eksploatacyjny ze swoją charakterystyczną dawką przemocy i krwi. Jego rolą w tej historii była rola Warrena, barmana, który dołącza do stołu Arlene, Shanny i Jungle Julii i robi z nimi zdjęcia.
Bękarty wojny
Alternatywna wersja II wojny światowej Tarantino, Bękarty wojny , to pierwszy z jego filmów, w którym zagrał dwie postacie. Najpierw zagrał nazistowskiego żołnierza skalpowanego przez Bękarty w scenie, w której przedstawiany jest Donny Niedźwiedź, Żyd Donowitz. Później zagrał amerykańskiego żołnierza w filmie w filmie Duma Narodu i chociaż ta postać jest odwrócona od kamery, wygłosił swoje zdanie Pułkowniku, błagam, musimy zniszczyć tę wieżę .
Powiązane: Bękarty wojny Obsada: aktorzy, którzy prawie zagrali głównych bohaterów
Django bez łańcuchów
Podążając za krokami Bękarty wojny , Tarantino zagrał dwie postacie Django bez łańcuchów . Najpierw Robert – czyli Bag Head #1 – w scenie, w której Spencer Big Daddy Bennet (Don Johnson) i wszyscy jego poplecznicy przechodzą od dyskusji, jak zaatakować doktora Schultza (Christoph Waltz) i Django (Jamie Foxx), do narzekania na to, jak źle gotowe, ich torby-maski były. W dalszej części opowieści zagrał Frankiego, australijskiego górnika (ze strasznym akcentem) przewożącego Django, który miał zostać sprzedany firmie wydobywczej i pracować na śmierć. Ponieważ Frankie niósł materiały wybuchowe, zginął, gdy Django go zastrzelił.
Nienawistna Ósemka
Tarantino zrobił sobie przerwę od postaci na ekranie, kiedy Nienawistna Ósemka przybył. Zamiast tego zdecydował się zagrać rolę narratora, co było bardzo oczywiste, biorąc pod uwagę jego specyficzny głos i styl. Tarantino pomaga widzom w opowiedzeniu historii pomiędzy pierwszym a drugim aktem, wyjaśniając, co wydarzyło się podczas strzelaniny, i jest w tym kluczowy szczegół.
Pewnego razu w Hollywood
Pewnego razu w Hollywood miał także swoją dawkę epizodów Tarantino. Tarantino po raz kolejny zdecydował się pozostać za kamerą, ale użyczył głosu dwóm różnym postaciom, z których jedna była meta-kameą. Najpierw Tarantino był tzw Prawo nagród spiker, a następnie przeskoczył do końca filmu, aby wcielić się w rolę reżysera Papierosy Czerwone Jabłko reklamę, w której po prostu krzyknął I utnij!
Dalej: Każdy niezrealizowany film Quentina Tarantino (i dlaczego do niego nie doszło)