Od Magnolii po Pijaną miłość – Paul Thomas Anderson i Philip Seymour Hoffman nakręcili kilka świetnych filmów. Ale które są najlepsze?
Philipa Seymoura Hoffmana i Paula Thomasa Andersona Od tego czasu stworzyli razem wiele świetnych filmów Ciężka ósemka . Hoffman brał udział w wielu kultowych klasykach lat 90-tych, m.in Wielkiego Lebowskiego i Andersona Noce Boogie , gdzie dał się poznać jako skuteczny złodziej scen. Udowodnił także, że jest wszechstronnym aktorem, grając dystopijnego buntownika Plutarcha Heavensbee Igrzyska Śmierci franczyzy prawdziwego pisarza Trumana Capote’a Płaszcz (rola, która przyniosła mu zasłużoną nagrodę Akademii dla najlepszego aktora pierwszoplanowego). W swojej karierze Hoffman wystąpił w ponad trzydziestu filmach fabularnych, z czego pięć w reżyserii Andersona.
Filmy Andersona nie mają ścisłej recepty, a jego fani nigdy nie wiedzą, czego się spodziewać; po ukończeniu dziewięciu filmów Anderson stworzył mnóstwo filmów do ponownego obejrzenia, począwszy od beztroskich historii o dorastaniu, takich jak Pizza Lukrecyjna , po wyrafinowane filmy z epoki o miłości i obsesji, co ma miejsce w przypadku Widmowy wątek . Oprócz niewątpliwie doskonałej passy filmowej, kolejnym znakiem rozpoznawczym Andersona jest rodzina Hoffmanów, do której należy nie tylko Philip Seymour, ale także jego syn Cooper Hoffman, który debiutował w filmach m.in. Pizza Lukrecyjna w 2021 r., kontynuując dziedzictwo ojca i długoterminową współpracę z Andersonem.
POWIĄZANY: 10 faktów, których możesz nie wiedzieć o filmach Paula Thomasa Andersona
5 Twarda ósemka (1996)
Ciężka ósemka to pierwszy film Paula Thomasa Andersona i choć wyraźnie wytycza drogę do obiecującej kariery, film ma problemy ze znalezieniem własnego głosu w mieszance gatunków. W scenariuszu rządzonym przez hazardzistów, prostytutki i mnóstwo pieniędzy wchodzących i wychodzących, zagadkowy bywalca kasyna bierze pod swoje skrzydła niepewnego siebie. Trudno powiedzieć, czy Ciężka ósemka to film kryminalny, opowieść o hazardzie, a nawet coś w stylu neo-noir To nie jest kraj dla starych ludzi (choć film zdecydowanie flirtuje z tymi wszystkimi podgatunkami).
Choć nie udaje mu się znaleźć spójnego tonu, Ciężka ósemka zdecydowanie trafnie przekazuje swoje przesłanie: to brutalna opowieść o ciężarze i żalu, w której każdego z bohaterów łączy zbliżające się zagrożenie ze strony przeszłości. Anderson miał na myśli konkretnych aktorów dla każdej postaci, w tym Hoffmana, co wyjaśnia, dlaczego wszyscy są tak zsynchronizowani ze sobą i narracją. W wywiadzie z Rolling Stone'a Anderson wspomina, że Hoffman improwizował większość swoich scen, nadając treści filmowi, który często w zbyt dużym stopniu opiera się na grach aktorskich.
4 Miłość po uderzeniu (2002)
Miłość po uderzeniu to najdziwniejszy film Andersona, a gra Hoffmana jest wręcz nienormalna. W jednej ze swoich najbardziej istotnych i dramatycznych ról Adam Sandler gra jedną ze swoich najbardziej lubianych postaci: Barry'ego, niezdarnego społecznie mężczyznę, który w pogoni za swoją jedyną prawdziwą miłością zostaje wciągnięty w niebezpieczny oszustwo. Film szybko przeradza się w absolutny chaos, gdzie małe rzeczy nabierają ogromnych rozmiarów, a ścieżki bohaterów nieprzyjemnie się krzyżują. Hoffman kradnie show dla siebie, grając obskurnego i nieprzewidywalnego złoczyńcę.
Miłość po uderzeniu to najgorzej przyjęty film Andersona (79%) Zgniłe pomidory , co nadal stanowi szczególnie wysoki wynik wśród krytyków. Film od samego początku tworzy niekomfortową i szaloną atmosferę; skuteczna próba pokazania świata z nieuporządkowanej perspektywy Barry'ego, ale jest to strategia, która może wydawać się zbyt niezdarna dla tych, którzy oczekują tradycyjnej czarnej komedii.
POWIĄZANE: 10 najlepszych cytatów z filmów Paula Thomasa Andersona
3 Magnolia (1999)
Jeden z najwyżej ocenianych filmów Andersona, Magnolia zdaje się przewidywać przełom tysiącleci jako przedstawienie niepokoju stulecia; ponadczasowa pogoń za prostymi rzeczami, które są daleko poza zasięgiem, czy to miłością, czy szczęściem. Film, kończący obiecującą dekadę lat 90. Andersona, przedstawia skomplikowaną mozaikę postaci zmuszonych do opuszczenia swoich wymyślonych małych światów. Aby to zrobić, Magnolia często przekracza granice rzeczywistości i fantazji, a scena z żabią burzą symbolizuje to zderzenie fikcji z rzeczywistością.
Bohaterowie i ich podróże do samopoznania dostarczają wielu zaskakujących momentów, ale co najważniejsze, oferuje gwiazdorską obsadę i ich najlepsze role, w tym Williama H. Macy'ego, Johna C. Reilly'ego i Toma Cruise'a, który nawet dostał nominację do Oscara za tę rolę. Hoffman też jest świetny Magnolia , który jest filmem na ogół ambitnym i mocno filozoficznym. Jednak dla niektórych długi czas trwania i wolne tempo mogą być zbyt duże.
2 Mistrz (2012)
Mistrz oferuje najlepszy pokaz Andersona i Hoffmana, całkowicie zsynchronizowanych ze sobą, w filmie, w którym każda postać wygląda na w jakiś sposób załamaną. Film opowiada historię Freddiego, granego przez Joaquina Phoenixa, weterana marynarki wojennej, który został głęboko dotknięty wojną i nie ma niepewnej przyszłości. Spotyka Lancastera, granego przez Hoffmana, tajemniczego człowieka, który tworzy nowy rodzaj religii. Relacja między tymi dwoma postaciami jest mieszanką oświecenia i konsternacji; wydaje się, że ta dwójka zbyt dobrze się rozumie, a urzekające propozycje Lancastera szybko wpływają na kruchy stan umysłu Freddiego.
Mistrz cytaty i wiadomości dobrze się zestarzały, ale co najważniejsze, nie byłoby ich Mistrz bez Hoffmana. Jego postać to cicha groźba i człowiek, który rozumie, jak wojna wpłynęła na otaczających go ludzi; pociąga za wszystkie sznurki w narracji i zamienia Freddiego w marionetkę. Hoffman zdobył zasłużoną nominację do Oscara, a gra manipulacyjna Andersona jest zimna i brutalna: Mistrz wyróżnia się jako najlepsze studium jego charakteru.
POWIĄZANE: Każdy bohater Paula Thomasa Andersona, ranking
1 Noce Boogie (1997)
Trudno uwierzyć, że Anderson w wieku zaledwie 26 lat stworzył tak fantastyczny portret lat 70. Noce Boogie to kolejka górska emocji, która początkowo zachwyca mnóstwem kolorowych i elektryzujących postaci, a następnie zamienia się w koszmar, którego nie da się powstrzymać, gdy bohaterowie są świadkami rozpadu swoich marzeń. Film jest w dużym stopniu inspirowany rozwijającą się branżą filmów dla dorosłych w latach 70., adaptując prawdziwe wydarzenia z kariery Johna Holmesa do historii Eddiego Adamsa, głównego bohatera.
Hoffman gra niepewnego siebie mężczyznę, którego stłumione uczucia szybko wpływają na życie otaczających go osób. Anderson nie spieszy się z omówieniem dramatu każdej postaci z osobna, dopóki nie zderzą się one i nie zaczną kuli śnieżnej. Chwila Noce Boogie skupia się przede wszystkim na branży pornograficznej, film zawiera po trochu wszystkiego, od Los Angeles lat 70., od życia osób świadczących usługi seksualne po stale zmieniające się Hollywood.
WIĘCEJ: 10 najlepszych postaci kobiecych według Paula Thomasa Andersona, ranking