The Nigdy się nie wycofuj franczyza stała się ukochaną serią filmów o sztukach walki, ale jak oceniają te filmy? Wraz z popularnością MMA, Nigdy się nie wycofuj franczyza rozpoczęła się w 2008 roku, ale chociaż oryginał ma swoje zalety, szczególnie w występie mentora MMA Djimona Hounsou, tak naprawdę nie podpalił ekranów kinowych w tamtym czasie. Od tego czasu Nigdy się nie wycofuj seria podążyła podobną drogą jak Bezsprzeczny franczyzy, która naprawdę wybuchła dzięki kontynuacji prosto do wideo Nigdy się nie wycofuj 2: Pobicie pod kierunkiem Michaela Jai White'a.
Chociaż Chris Hauty powraca jako scenarzysta dla każdej części serii, The Nigdy się nie wycofuj filmy były czymś w rodzaju luźno powiązanej antologii sztuk walki, z garstką elementów i postaci przechodzących z jednego filmu do drugiego, z których każdy opowiada swoją własną historię. Czwarty film z serii Nigdy się nie wycofuj: bunt, w szczególności , przenosi serial w nowym, ostrym kierunku, a reżyseruje filmowiec Kellie Madison, gdy serial wkracza na nowe terytorium.
POWIĄZANE: Cobra Kai: Gwiazdy sztuk walki, które powinny pojawić się w sezonie 4
Zgodnie ze swoim tytułem, Nigdy się nie wycofuj franczyza to energetyzująca seria MMA, która jest zawsze gotowa na kolejne Beatdown, jak nazywa się jej wielka rywalizacja wojowników. Po drodze chwytając prawdziwych zawodników MMA do występów i ról drugoplanowych, franczyza wie, czego pragną jej widzowie, i jest coraz lepsza w dostarczaniu im tego. Bunt tworzy również serię filmów o sztukach walki, aby kontynuować nową drogę Nigdy się nie wycofuj 5 , z serią, która ma teraz swobodę wskakiwania w więcej historii życia i śmierci, z fundamentami MMA zawsze w centrum. Oto jak Nigdy się nie wycofuj rankingi serii, od najgorszego do najlepszego.
4. Nigdy się nie wycofuj
Pierwszy rozdział serii, 2008's Nigdy się nie wycofuj, skupia się na Jake'u Tylerze (Sean Faris), porywczym dzieciaku, który odkrywa lokalną siłownię MMA prowadzoną przez Jeana Roqua, granego przez Djimona Hounsou, i znajduje ujście, by ujarzmić swoje problemy z gniewem. Nigdy się nie wycofuj jest prawdopodobnie bardziej przyjemny ze względu na montaże treningowe w scenach walki w sztukach walki , te ostatnie często przypominają teledyski MTV nakręcone telefonami komórkowymi, podczas gdy strona treningowa filmu pokazuje wzrost Jake'a i stopniową kontrolę, jaką zyskuje nad swoim gniewem. Najlepszy montaż do „False Pretense” zespołu Red Jump Suit Apparatus. Jeśli ktoś jest wystarczająco stary, Nigdy się nie wycofuj jest szczerze mówiąc trochę mrożący krew w żyłach, a dzieci rozkoszują się możliwością upokorzenia się nawzajem za pomocą aparatów telefonicznych. Evan Peters równoważy to częściowo jako przyjaciel Jake'a, Max Cooperman, fanatyk MMA, który wprowadza Jake'a na siłownię Roquy i wnosi część uroku ze swojego portretu Quicksilvera.
Djimon Hounsou jest z łatwością punktem kulminacyjnym całego filmu jako podobny do mędrca Roqua, stanowczo nalegający, aby jego uczniowie nie walczyli poza siłownią, zapewniając Jake'owi tylko wskazówki, których potrzebuje młody luźny kanon, i ucieleśniając prawdziwy przykład wytrawnego mieszańca mistrz sztuk walki, z łatwością dźwigając bloki żużlowe i kopiąc ciężkie torby na kilka stóp. Niektóre z jego mądrości na siłowni są czasami wyraźnie widoczne w scenach akcji, na przykład kombinacja trzech ciosów okrężnych i kopnięć, przez które przeprowadza Jake'a na początku filmu, oraz nacisk, jaki kładzie na kontrolowanie oddechu. Jednak przyzwoicie zaaranżowane sceny walki są nadal bardziej surowe i nierówne, niż to konieczne. Nigdy się nie wycofuj nie jest najlepszym filmem MMA, ale ma swoje momenty, a występ mentora Hounsou sprawia, że warto go obejrzeć.
3. Nigdy się nie wycofuj: bunt
Z Nigdy się nie wycofuj: bunt , Nigdy się nie wycofuj franczyzy podąża trajektorią the Najlepsze z najlepszych seria , wkraczając na mroczniejsze i bardziej śmiercionośne terytorium w czwartym rozdziale. Po tym, jak aspirujący zawodnik MMA, Aslan (Tommy Bastow), odmawia zorganizowania walki, wpędza siebie i swoją siostrę Anyę (Olivia Popica) w gorącą wodę i głębokie długi. Umiejętności bojowe Anyi imponują promotorce walki Mariah (Brooke Johnston) i zapewniają jej miejsce w turnieju w Rzymie, obiecując spłacenie długu. Niestety, Anya po przyjeździe odkrywa, że tak naprawdę jest to podziemny konkurs, w którym młode kobiety są porywane i zmuszane do walki o zakłady milionerów. Jako najbardziej samodzielna pozycja w Nigdy się nie wycofuj seria, Bunt wykonuje dobrą robotę, stawiając wysokie stawki, zapuszczając się w historię podobną do Krwawy sport podziemna seria turniejów , zwłaszcza ze względu na niski budżet, a reżyserka wyzwań epoki pandemii, Kellie Madison, musiała koordynować film. Bunt czuje się jednocześnie tak samo i różni się od swoich trzech poprzedników. Chociaż brakowało montaży szkoleniowych wypełnionych muzyką rockową i tempo z mniejszą liczbą scen akcji przez pierwsze dwie trzecie, Bunt ma również odpowiedni złowrogi charakter w swoim zejściu do mrocznego podbrzusza podziemnego świata walki.
Były mistrz UFC, Michael Bisping, jest nikczemnym punktem kulminacyjnym Bunt , wprowadzając potworny sadyzm do każdej sceny, oraz z bardziej przebiegłym, złowrogim nadzorcą turnieju Johnstona, obaj są antagonistami, których pojawienie się jest z niecierpliwością oczekiwane przez publiczność. MMA walczy Bunt , zaaranżowana przez Tima Mana i Johna Wicka absolwent franczyzy Cecep Arif Rahman (który pojawił się u boku Amy Johnston w filmie krótkometrażowym Madison Brama ) są odpowiednio surowe, chociaż niektórzy członkowie obsady są nowicjuszami, co jest widoczne w punktach. Mimo to Madison wie, jak zbudować szybki i potężny trzeci akt, gdy uwięzieni bojownicy knują bunt przeciwko swoim porywaczom. Nigdy się nie wycofuj: bunt jest trochę mniejszą historią, niż mógłby sugerować tytuł, ale jest to zabawny podziemny film o walce, który ustawia serię w nowym kierunku. Fani sztuk walki powinni także uważać na kaskaderkę Chloe Bruce, która bierze udział w najlepszej walce jeden na jednego w filmie z Phoebe Robinson-Galvin.
POWIĄZANY: Wyjaśnienie Jeet Kune Do Bruce'a Lee (i dlaczego jest tak różne)
2. Nigdy się nie wycofuj 2: Pobicie
W latach 90. „kontynuacja prosto do wideo” mogła być terminem synonimem „pocałunku śmierci”. Jednak do 2011 roku, przynajmniej jeśli chodzi o filmy akcji, takie przejście zaczęło wyglądać bardziej na ulepszenie i Nigdy się nie wycofuj 2: Pobicie , debiut reżyserski pt weteran filmów o sztukach walki, Michael Jai White , jest tego z pewnością jaskrawym przykładem. Pobicie koncentruje się na czterech młodych mężczyznach, odpowiednio granych przez Deana Geyera, Alexę Meraz i prawdziwych zawodników MMA, Todda Duffee i Scotta Epsteina (ich kolega z MMA, Lyoto Machida, również wpada na scenę), trenujących pod okiem byłego mistrza MMA, Case'a Walker, grany przez White'a, który również tym filmem zadebiutował jako reżyser. Powracający Evan Peters tworzy tkankę łączną z pierwszym filmem jako zawsze energiczny Max, podczas gdy film w pełni angażuje widza w historie każdej z czterech głównych uczniów. Własna historia Case'a jest również centralnym filarem filmu, zarówno jako niegdyś wschodząca gwiazda w świecie MMA, jak i były więzień, który próbuje przestrzegać zasad swojego zwolnienia warunkowego. Podczas gdy szczegóły jego przeszłości są bardziej w tle, film jasno pokazuje, że jego głównym celem jest po prostu rozpoczęcie życia od nowa, a jego wysiłki są regularnie wykorzystywane przez niektórych rasistowskich gliniarzy.
Zarówno w swoich sekwencjach treningowych, jak i bojowych, Pobicie całkowicie przewyższa swojego poprzednika. Case specjalnie konstruuje trening każdego ucznia wokół jego słabych punktów, a jego instrukcje dla Mike'a Stokesa granego przez Deana Geyera, aby uderzał w kartkę papieru, aż będzie mógł ją przebić kostkami palców, jest ciągłym wyzwaniem, które film cudownie się opłaca na końcu. Sceny akcji, zaaranżowane przez Larnella Stovalla, również są wyjątkowe, zwłaszcza gdy w końcu nadchodzi Beatdown i do gry wchodzi wiedza zdobyta przez każdego z uczniów Case'a. Chociaż przede wszystkim jest mentorem, Case też nie siedzi na uboczu, widziany w scenografii prosto z filmu Jackie Chana, w której Case walczy z wyżej wymienionymi złymi gliniarzami z obiema rękami skutymi kajdankami po tym, jak został wrobiony w naruszenie zwolnienia warunkowego. Podobnie jak wcześniejsze zaangażowanie White'a w Undisputed 2: Last Man Standing , Nigdy się nie wycofuj 2: Pobicie to punkt, w którym franczyza skoncentrowana na MMA naprawdę wystartowała, ustanawiając również nowy klasyk montażu treningowego z „Time Is Running Out” For The Taking po drodze w wyróżniającym się montażu przed Beatdown.
1. Nigdy się nie wycofuj: nie poddawaj się
Następny Pobicie Case Walker w pełni powrócił do świata MMA Nigdy się nie wycofuj: nie poddawaj się. W trzecim filmie z serii Case zgadza się na podróż do Tajlandii, aby pomóc swojemu staremu przyjacielowi Brody'emu Jamesowi, granemu przez prawdziwego zawodnika MMA Josha Barnetta, trenować do nadchodzącej walki z bezlitosnym Ceasarem Bragą, granym przez Nathana Jonesa, znanego jako Rictus Erectus, syn Immortana Joe in Mad Max: Na drodze gniewu . Niczym oddany uczeń wspinający się po szczeblach kariery sztuk walki, The Nigdy się nie wycofuj seria nabiera rozpędu Nie poddawaj się. White po raz kolejny reżyseruje, a uwaga skupia się tym razem na Case'ie, ale nadal funkcjonuje jako mentor w swojej własnej historii, a nie tylko dla krnąbrnego Brody'ego w jego początkowo luźnym nastawieniu do walki z Bragą. Case konsekwentnie przekazuje swoją mądrość innym zawodnikom, w tym niektórym, z którymi walczy na ringu, zabierając ich na bok po meczach, aby dać im wskazówki, podczas gdy inni zawodnicy na siłowni w Bangkoku szybko rozpoznają jego mądrość sztuk walki na poziomie pana Miyagi . Chociaż przeszłość Case'a, w tym jego pobyt w więzieniu, jest nadal trzymana w tle, Nie poddawaj się odsuwa też nieco kurtynę w swoich scenach z dyrektorem ds. PR promocji walki, Mycą Cruz, graną przez prawdziwą żonę White'a, Gillian White. Case nadal nie stracił swojego naturalnego, rozsądnego sposobu myślenia, co widać, gdy szybko upomina parę młodszych wojowników, którzy oklaskują jego technikę uderzeń, by „ przestań to s-t! '
Nie poddawaj się wchodzi w jeszcze większą głębię zarówno w scenach akcji, jak i treningowych, łącząc obie sceny w jednej z najlepszych scen akcji w całej serii, w której Case mierzy się z zarozumiałym przeciwnikiem w klatce, z przebłyskami karate ” bunkaj, ', a następnie Case wdraża każdą technikę naprawdę. W filmie kręconym i rozgrywającym się w Tajlandii pojawia się narodowa legenda tego kraju, Tony Jaa Nie poddawaj się jako on sam, podczas gdy film przyciąga również jedno i drugie Czekolada Jeeja Yanin jako zawodniczka na siłowni, a Stephen „The Fight Professor” Quadros występuje również jako jeden z trenerów na siłowni, Matty Ramos. Zakulisowe machinacje walki Brody'ego z Bragą w końcu wciągają Case'a, gdy jego przeszłość zostaje wykopana, ale będąc intelektualnym wojownikiem, jakim jest, Case pokazuje, że w tę grę mogą grać dwie osoby. i Braga, poprzedzone czymś, co może być jedną z najbardziej przenikliwych i satysfakcjonujących kombinacji jednej linijki/zniewagi od dziesięcioleci. Dzięki fantastycznym scenom akcji i treningowym, ekranowym mocnym stronom Michaela Jai White'a, które wnosi zarówno do fotela reżysera, jak i do roli Case'a Walkera, oraz najostrzejszym jak dotąd scenariuszom serii, Nigdy się nie wycofuj: nie poddawaj się jest zarówno szczytem Nigdy się nie wycofuj serii i ucieleśnieniem jej podtytułu. Z franczyzą, która wprowadziła teraz wyższe stawki niż kiedykolwiek Nigdy się nie wycofuj: bunt , można się tylko zastanawiać, w jaki sposób będzie dalej na tym bazować. Niemniej jednak Nigdy się nie wycofuj seria z pewnością pozostanie popularna wśród fanów filmów o sztukach walki i Nigdy się nie wycofuj: poddaj się niesie koronę swojej najlepszej odsłony.
NASTĘPNY: Ranking filmów o mieszanych sztukach walki Donniego Yena, od najgorszego do najlepszego