Jedna z najbardziej wpływowych franczyz w historii kina; oto każdy klasyk Samotny wilk i młode film o samurajach uszeregowany od najgorszego do najlepszego. Oparta na udanej mandze o tym samym tytule i kluczowym odniesieniu do Mandalorianin , Samotny wilk i młode filmy przedstawiają zhańbionego samuraja, który stał się zabójcą Ogami Ittō (Tomisaburo Wakayama) i jego młodego syna Daigoro (Akihiro Tomikawa), podczas podróży przez Japonię okresu Edo, zdobywając cele i będąc celem różnych rywalizujących frakcji – w szczególności klanu Yagyū, kierowanego przez Panie Retsudo. W latach 1972-1974 nakręcono sześć filmów, zanim adaptacja telewizyjna pogorszyła postrzeganie serii przez Wakayamę, powodując, że odszedł. W związku z tym wątek fabularny pozostaje niekompletny – pozostawiając serię w stanie czyśćca, jak przystało na nihilistycznego bohatera i jego niekończące się dążenie do podążania za Demoniczna droga do piekła .
Podczas gdy zarozumiałość duetu zabójców ojca i syna brzmi przyjemnie papkowato, The Samotny wilk i młode serial nie dla ludzi o słabych nerwach. Pomimo młodego wieku i uroczego wyglądu Daigoro, jest to tak dalekie od rodzinnego, jak to tylko możliwe – z każdym rodzajem pokazywanej przemocy i intensywnie ponurym tonem. Przemoc jest szybka, ale brutalna; żadnych popisów ani przeciągających się sparingów, tylko fontanny krwi i stosy odrąbanych kończyn. Przemoc seksualna pojawia się również w pierwszych trzech wpisach – warto zauważyć, dla tych, którzy nie mogą oglądać tak ekstremalnych treści.
Powiązane: Dekorator zestawu Star Wars wyjaśnia samurajskie pochodzenie wyglądu Dartha Vadera
W 1980 roku skondensowana, dubbingowana wersja dwóch pierwszych Samotny wilk i młode filmy zostały wydane dla anglojęzycznej publiczności, pod nowym tytułem Zabójca Szoguna . Znany z dodawania zachwycająco dosadnej narracji od przeważnie milczącego Daigoro i redukowania fabuły do jej najbardziej podstawowych elementów – to wersja, która pojawia się w filmie Quentina Tarantino Zabij Bill Cz. 2 i został zsamplowany w albumie GZA Płynne Miecze . Dodatkowo, Samotny wilk i młode franczyza była inspiracja dla Disneya Mandalorianin - podążając śladami George'a Lucasa, zapożyczając elementy z kina japońskiego dla wzbogacenia Gwiezdne Wojny wszechświat. Jeśli chcesz szybkiego uderzenia samuraja, Zabójca Szoguna da rade. To powiedziawszy, oryginalna, niezredagowana seria oferuje bogatsze, bardziej kontemplacyjne wrażenia dla tych, którzy chcą się zanurzyć. Oto każdy Samotny wilk i młode ranking filmów, od najgorszego do najlepszego.
Samotny wilk i szczenię: Białe niebo w piekle (1974)
Szósty i ostatni wpis w Samotny wilk i młode franczyzowa, Białe niebo w piekle , jest również najmniej skuteczny: szkoda, biorąc pod uwagę jego nadprzyrodzone przesłanki. Kiedy Ittō zabija władającą sztyletem córkę Retsudo, wielcy źli z serialu poprzysięgają zemstę – werbują do pomocy swojego nieślubnego syna i tworzą armię ninja zombie. W końcu Ittō i Daigoro prowadzą ich w zaśnieżone góry - ich dziecięcy wózek zamienił się w sanki - i dochodzi do ostatecznej bitwy. Niestety, narracja jest dość rzadka, z kilkoma niezapomnianymi scenami, a ninja zombie nie są tak niesamowici, jak brzmią. Co więcej, punkt kulminacyjny cierpi z powodu słabej realizacji. Podczas gdy krew tryskająca na śnieg jest wizualnie satysfakcjonująca, jałowy krajobraz utrudnia zrozumienie geografii sceny. To powiedziawszy, kiedy najgorszy film z serii przedstawia ninja na nartach, jak źle może być naprawdę?
Lone Wolf and Cub: Baby Cart to Hades (1972)
Trzeci wpis w Samotny wilk i młode franczyzowa, Wózek dziecięcy do Hadesu , jest najbardziej brutalnym z serii - zawiera szereg przerażających scen gwałtu w fabule, która w dużej mierze dotyczy prostytucji. Biorąc pod uwagę wstrząsający temat, jest to film trudny do przełknięcia, ale (jeśli nie wykorzystuje przemocy seksualnej) zawiera także niektóre z najbardziej pamiętnych momentów z serii: Daigoro wydmuchuje bańki śliny na werandzie, pada deszcz, podczas gdy jego ojciec medytuje w pomieszczeniu; kulminacja spaghetti westernu; i podrasowany wózek dziecięcy, wraz z baterią pistoletów, wszystko dochodzi do głowy z odpowiednio głupią piosenką z lat 70. Gdyby przemoc seksualna została wycięta lub bardziej gustownie przedstawiona, byłby to jeden z najlepszych w serii. W obecnej formie, Wózek dziecięcy do Hadesu jest pigułką trudną do przełknięcia - Samotny wilk i młode najbardziej niepotrzebnie szokujące.
Samotny wilk i młode: wózek dziecięcy w krainie demonów (1973)
Piąty wpis w Samotny wilk i młode franczyzowa, Wózek dziecięcy w krainie demonów , nieco odbiegając od zwykłej formuły. Zamiast przyjmowania przez Ittō płatności i informacji w celu wykonania zabójstwa od jednej osoby, zamiast tego jest karmiony informacjami i pieniędzmi fragmentarycznie od szeregu samurajów - nagradzając go po tym, jak Ittō ich pokonał. Jest też wątek poboczny, w którym Daigoro angażuje się w kieszonkowca. Kiedy ją popiera, stróże prawa biją go, ale - podobnie jak jego ojciec - Daigoro pozostaje stoicki. The Samotny wilk i młode filmy wydają się być najlepsze, gdy Daigoro zawiera wiele elementów – zestawienie dziecięcego bohatera w brutalnym, gatunkowym świecie, pokazującym mocne strony serii. Dodatkowo, Wózek dziecięcy w krainie demonów szczyci się pięknymi zdjęciami, a ujęcia Ittō i Daigoro na tle zachodzącego słońca należą do najbardziej poruszających w filmie.
Powiązane: Wojny klonów i Mandalorianin ukradł ten sam spisek siedmiu samurajów
Samotny wilk i szczenię: Miecz zemsty (1972)
Pierwszy wpis w Samotny wilk i młode franczyzowa, Miecz Zemsty , kładzie podwaliny pod całą serię, choć wydaje się trochę ciężka ekspozycja na to, co jest (stosunkowo) prostą historią pochodzenia. To powiedziawszy, film wykorzystuje nieliniową strukturę – wielu powiedziałoby, że wyprzedza swoje czasy – i udaje mu się namalować swój brutalny świat z pomysłowym pociągnięciem, odnajdując piękno pośród desperacji. Zaczynając od znanego już obrazu Ittō pchającego Daigoro na swoim wozie, film powraca do ich brutalnego pochodzenia: Ittō, kat Shoguna, zostaje zdradzony i oskarżony o zdradę w ramach planu Lorda Retsudo, by przejąć jego stanowisko. Żona Ittō (i matka Daigoro) zostaje zabita przez ninja, a duet ojca i syna jest zmuszony do ucieczki – stając się zabójcami znanymi jako Samotny Wilk i Cub. Aktor Tomoko Mayama wciela się w Osen, prostytutkę, i – podobnie jak Daigoro – wnosi bardzo cenioną lekkość do przedstawionego mrocznego świata.
Samotny wilk i szczenię: Wózek dziecięcy w niebezpieczeństwie (1972)
Czwarty wpis w Samotny wilk i młode franczyzowa, Wózek dziecięcy w niebezpieczeństwie , jest prawdopodobnie najbardziej niezmiennie przyjemnym w serii, z najlepszą kobiecą charakterystyką do rozruchu. Ittō i Daigoro zostają wynajęci do zabicia Oyuki (Michie Azuma), zabójczyni słynącej z walki z nagą klatką piersiową i odsłanianiem groteskowych tatuaży, które mają zmusić ofiary do uległości. Patrząc poza elementy wyraźnie wyzyskujące, film jest właściwie dość postępowy w stylu grindhouse, a Oyuki jest jedną z najbardziej złożonych postaci drugoplanowych, z jakimi kiedykolwiek borykała się seria. Dodatkowo, wątek poboczny przedstawia Daigoro, który zostaje oddzielony od Ittō, co pozwala mu przeżyć własną krótką przygodę – nękany przez Gunbei Yagyū (Yoichi Hayashi), jednego z synów Lorda Retsudo. Zhańbiony, pochodzenie Gunbei ujawnia się w retrospekcji: rywalizując z Ittō, by zostać katem Shoguna, Gunbei przypadkowo wycelował miecz w Shoguna i został wygnany, a inny człowiek zmuszony umrzeć w jego miejsce. To wspaniała sekwencja, bardzo przypominająca liczne retrospekcje w filmach Quentina Tarantino Kill Bill saga.
Samotny wilk i młode: wózek dziecięcy nad rzeką Styks (1972)
Drugi wpis w Samotny wilk i młode franczyzowa, Wózek dziecięcy nad rzeką Styks , jest powszechnie uważana za najlepszą z serii, a później stworzyła podstawę dla wersji anglojęzycznej Zabójca Szoguna . Rywalizujące frakcje, w tym (bywalcy serii) klan Yagyū, grupa zabójczyń i trio braci w słomkowych kapeluszach o żelaznych szponach – to krwawe widowisko od początku do końca. W szczególności ostatnie dwadzieścia minut to najlepszy rodzaj szaleństwa – z pustynną sekwencją z pułapkami na piasek, przecinaniem ludzi na pół i mroczną, komiczną, ale poetycką przemową na łożu śmierci, której kulminacją jest tryskanie krwią z szyję mężczyzny jak wąż ogrodowy. Jest też scena z zabójczyniami, w której siekają kolesia na kawałki, a każdy skrawek skóry uderza o podłogę z przerażającym trzaskiem. To obrzydliwe, jasne, ale zdecydowanie niesamowite – zdanie, które podsumowuje całość Samotny wilk i młode franczyzowa.
Dalej: Zwiastun 2. sezonu „Gwiezdne wojny” w grze Mandalorian