Koktajl z prochu strzelniczego gwiazda Karen Gillan pojawiła się w swojej sporej części horrorów, ale w jaki sposób występy aktora w tym gatunku mają się do siebie w porównaniu? Horrory są podstawą większości wczesnych ekranowych CV aktorów, a nawet największe gwiazdy, takie jak Brad Pitt i George Clooney, pojawiają się w tanich wysiłkach gatunkowych. Zwykle młodzi aktorzy chcą zdobyć uznanie, a słynący z tanich, szybkich w produkcji horrorów często może zaoferować projekt odpowiadający tej potrzebie.
Niektórzy aktorzy, którzy mieli więcej szczęścia, pojawiają się w gwiezdnych wycieczkach gatunkowych i robią świetne kariery w głównym nurcie, podczas gdy innym gwiazdom pozostawia się zawstydzające wczesne lata horrory (takie jak Bradley Cooper) do ich imienia, gdy nadejdzie wielki czas. Koktajl z prochu strzelniczego s smoła Karen Gillan nie należy jednak do żadnego z obozów, jeśli chodzi o jej horrory.
Powiązane: Wszystkie horrory Kevina Bacona, ranking
Mając tylko trzy horrory w swojej dwudziestoletniej karierze na ekranie, można uczciwie zgadywać, że Gillan wybiera tylko najlepsze projekty z gatunku lub że unikała horroru z dobrego powodu po pojawieniu się w mniejszych horrorach. Jednak jej horrory są podzielone między uznany przez krytyków hit, niezależną wycieczkę, która spotkała się z umiarkowanym przyjęciem, oraz pojawienie się w antologii, która nie została dobrze przyjęta po premierze. Jak więc horrory aktora wypadają w porównaniu ze sobą?
3. Zabawny horror: tom drugi (2015)
Szkoda, że antologia horroru Zabawny horror: tom drugi jest najsłabszym z występów Gillana w tym gatunku, ponieważ wina nie leży po stronie Gillana, który napisał scenariusz, wyreżyserował i zagrał w segmencie Konwencjonalny. Składający się głównie z monologu wygłoszonego na konwencie fanów, ale z diabelnie mrocznym zakończeniem, Conventional to przerażający, wolno palący się film krótkometrażowy i pierwszorzędny kawałek horroru. Niestety, jest to również punkt kulminacyjny kolekcji filmów krótkometrażowych Zabawny horror: tom drugi , którego otaczające szorty ciągną film w dół, ponieważ są w najlepszym razie jednorazowe, aw najgorszym amatorskie.
2. Wyrzutek (2010)
Połączenie brytyjskiej tradycji realizmu kuchennego zlewu z krwawymi rozkoszami slasherowych horrorów brzmi jak przepis na katastrofę, a jednak szkocki horror z 2010 roku Wyrzutek kończy się niedocenianym triumfem indie dzięki temu śmiałemu mashupowi. Ten film z 2010 roku łączy czarownice i potwory z historią odrzuconego kochanka, który próbuje wyśledzić swoją dawną miłość, i wykorzystuje scenerię z Edynburga, aby wyczarować naprawdę pomysłowe sekwencje i zaskakująco fascynujący dramat postaci. Gillan jest niewykorzystany (ekran należy do Czerwona Droga Kate Dickie i James Nesbitt, obaj znakomici), ale mimo to jest to niedostrzegana fuzja gotyckiego horroru i studium postaci w stylu Kena Loacha, której fani gatunku powinni szukać.
1. Oculus (2013)
Mike Flanagan mógł udowodnić, że nie może się równać Wyrzutek komentarz klasy społecznej w Wielkiej Brytanii z jego gwarancją Nawiedzenie Bly Manor , ale jedno, co reżyser może zrobić, to poprowadzić poruszający, przerażający rodzinny horror. Był pionierem w technikach zmiany czasu, które później opanował w niezwykłych sytuacjach Nawiedzony Dom na Wzgórzu , Flanagan polega na centralnym zwrocie Gillana, aby ugruntować potencjalnie zagmatwaną historię z 2013 roku Oculus . Biorąc pod uwagę, że jest to historia kobiety zdeterminowanej, by udowodnić, że jej rodzina została zabita przez opętane lustro, gra Gillana jest pod silną presją, by sprzedać niedorzeczną zarozumiałość, ale aktor sprawia, że Oculus bardziej przerażające, smutniejsze i bardziej zapadające w pamięć, niż sugeruje to dziwaczne założenie. Niezapomnianie przerażające i poruszające, Oculus jest wczesną wizytówką Flanagana i pozostaje Koktajl z prochu strzelniczego Najlepszy jak dotąd horror Karen Gillan.
Więcej: film Every Day of the Dead, ranking