Autor horroru Deana Koontza może nie jest tak sławny jak jego rywal Stephen King, ale ma też na swoim koncie liczne adaptacje filmowe swoich bestsellerów, od świetnych po kiepskie. Pomimo sprzedania milionów powieści w ciągu wielu dziesięcioleci jako powieściopisarz, na przykład Gęsia skórka twórca RL Stine, Dean Koontz nigdy nie był w stanie w pełni wyjść z cienia horroru Colossus King. Carrie twórca Król pozostaje pierwszym nazwiskiem w horrorze od 1974 roku, ale równie płodny Koontz faktycznie pisze dłużej niż jego najbliższy rywal.
Pierwsza powieść Koontza została opublikowana w 1968 roku i od tego czasu wydał dziesiątki samodzielnych książek, a także liczne serie powieści. Być może częścią tego, co sprawia, że King jest bardziej popularnym twórcą w oczach opinii publicznej, pomimo tego, że Koontz podziela jego status bestsellera, jest fakt, że dzieło Koontza nie przyniosło tak wielu przebojowych adaptacji, jak adaptacje Stephena Kinga (chociaż King ma kilka klap do swoich nazwa jak z 2003 roku łapacz snów ). Jednak niektórych fanów Koontza może zaskoczyć odkrycie, że twórczość pisarza była wielokrotnie adaptowana na ekran, z różnym powodzeniem.
Powiązane: Stephen King: Do tej pory dostosowano każdą historię załogi szkieletów
Telewizyjna adaptacja filmowa pt Intensywność w roli głównej Szorować Powszechnie uważa się, że John C. McGinley miał wpływ na nieznośnie napiętą postawę Alexandre Aja Wysokie napięcie , Na przykład. Ten ranking dowodzi, że popularny autor nie garbił się również, jeśli chodzi o adaptacje na duży ekran.
Kryjówka (1995)
W roli głównej Jeremy Sisto z bezradny sławę seryjnego mordercy czciciela szatana, Schronienie jest mniej więcej tak skuteczny w wywoływaniu przerażenia, jak może sugerować początek tego zdania. Sam Koontz nienawidził tej zawiłej adaptacji swojej pracy, a szkoda Park Jurajski Jeff Goldblum ma trochę banalnej zabawy grając bohatera filmu. Goldblum jest nieszczęśliwym kierowcą, który nawiązuje psychiczne połączenie ze wspomnianym wcześniej mordercą, kiedy zostaje wskrzeszony po wypadku samochodowym, ale tragicznie Schronienie nie robi wielkiego użytku z tej zarozumiałości. Poza wczesnym zwrotem Alicii Silverstone, w tej krytycznie odrzuconej adaptacji nie ma prawie nic do polecenia.
Szepty (1990)
Szepty był w dużej mierze uznawany za rozpoczęcie kariery Koontza jako autora po latach produkcji w dużej mierze nieprzeczytanej taryfy science fiction. Niestety, ta bezzębna adaptacja filmowa z 1990 roku nie oddaje przerażającej intensywności powieści. Historia kobiety wielokrotnie atakowanej przez rzekomo martwego zabójcę, Szepty szczyci się zabójczym założeniem i gwiazdorską drugoplanową gwiazdą drugoplanową Straszna noc Chrisa Sarandona. Pomimo tego rodowodu, nie ma wiele do polecenia na temat tego niezapomnianego slashera.
Słudzy zmierzchu (1991)
Oryginalnie zatytułowany Zmierzch Powieść Koontza z 1984 roku nie ma żadnego związku z niesławnie tandetną paranormalną sagą romansową Stephenie Meyer o tym samym tytule. Książka Koontza, wiernie zaadaptowana jako film z 1991 roku Słudzy Zmierzchu opowiada historię kobiety nękanej przez członków sekty, którzy wierzą, że jej dziecko jest synem szatana. Jeśli brzmi to jak zbyt eksplorowane terytorium horroru, to dlatego, że tak jest. Pomimo solidnego centralnego występu wiecznie przygnębionej Belindy Bauer, ten jest pozbawionym emocji wysiłkiem, który marnuje interesującą inwersję powieści źródłowej Omen działka.
Związane z: Stephen King: Dotychczasowa adaptacja historii na każdą nocną zmianę
Upiory (1998)
1998 fantomy widział, jak Koontz podnosi pióro, aby napisać scenariusz tej przerażającej tajemnicy, w której małe miasteczko Snowfield zostaje zniszczone przez niewidzialną siłę zła. Z intrygującym założeniem, zespół, w skład którego wchodzą weteran ekranu Peter O'Toole, Ben Affleck i Krzyk wyróżniająca się gwiazda Rose McGowan i zaangażowanie Koontza, ten wydawał się nastawiony na sukces. Jednak unikając ukłonów powieści w stronę H.P. Lovecraft usunął również czynnik strachu z tej historii i chociaż nie jest to katastrofa, nie ma wiele do polecenia w cienko nakreślonej, zbyt długiej fantomy .
Pasażerowie (1977)
Co dziwne (biorąc pod uwagę, jak bardzo amerykańskie jest wiele historii, postaci i powtarzających się motywów Koontza), pierwsza filmowa adaptacja twórczości pisarza pochodziła z Francji. 1977 Pasażerowie widzi Utwór reżyser Serge Leroy przenosi akcję prostej, ale brutalnie skutecznej powieści Koontza z 1973 roku Roztrzaskany . Powieść i jej adaptacja podążają za ojcem i jego pasierbem, którzy są oblegani przez szalonego kierowcę i muszą jechać, by ratować życie, w niezłym filmie pościgowym, który niestety nie dorównuje emocjom rozgrywającym się na autostradzie w klasycznym thrillerze Stevena Spielberga Pojedynek od 1971 r.
Obserwatorzy (1988)
Oparty na jednej z najpopularniejszych powieści grozy Deana Koontza, adaptacji z 1988 roku Obserwatorzy nie może całkiem wiernie odtworzyć magii pokręconego chłopca z powieści źródłowej i jego hiperinteligentnej opowieści o psie. Jednak ten zabawny film klasy B z Aligator II reżyser Jon Hess może pochwalić się przyjemnie głupkowatym filmowym potworem z lat 80., uroczym centralnym występem późnej nastoletniej gwiazdy Corey Haim i solidną pracą wspierającą Hammy'ego ikony gatunku Michaela Ironside'a. Film zrodził także ciąg sequeli STV, z Obserwatorzy 4 z Markiem Hamillem w roli głównej.
Nasienie demona (1977)
W reżyserii Wydajność Donalda Cammela, Nasienie demona może nie pasować do intensywności tego trippy filmu, ale ta opowieść o pozornie doskonałej A.I. House, który wkrótce szaleje i łapie przerażoną Julie Christie, to niezaprzeczalnie skuteczny film science fiction. Wystarczająco niezapomniany, by zarobić na parodię Simpsonowie coroczne Halloweenowe specjały „Treehouse of Horror” (w których dom gra Pierce Brosnan), ten solidny horror science-fiction łączy w sobie satyrę Żony ze Stepford z nieprzyjemnie brutalnym spinem 2001: Odyseja kosmiczna samoświadoma sztuczna inteligencja.
Związane z: Dlaczego promocje na Halloween Simpsonowie nazywają się Treehouse of Horrors
Odd Thomas (2013)
Korzystając z typowo wspaniałej roli nieżyjącego już, wspaniałego Antona Yelchina w roli tytułowej, 2013 Dziwny Thomas jest jak dotąd najlepszą ekranizacją Koontza. Nasycony dziwacznym humorem i szybkim tempem, Dziwny Thomas opowiada historię tytułowego jasnowidza, który widzi zmarłych i pokonuje zło, ale zamiast tego wolałby ułożyć sobie życie jako szef kuchni w małym miasteczku. Pasmo Ash kontra Martwe Zło -styl humoru widzi Mumia reżyser Stephen Sommers zmienił to w gwiezdny Deana Koontza adaptacja, podczas gdy znaczny urok Yelchina prowadzi tę komedię-horror do sukcesu pomimo pewnej niekonsekwencji tonalnej. między tym, Zielony pokój i szalenie niedoceniany Straszna noc remake'u z 2011 roku, tragicznie krótka kariera Yelchina pozostawiła niezatarty ślad w historii ekranowego horroru.
Więcej: Każdy film science-fiction Michaela Crichtona uszeregowany od najgorszego do najlepszego