Aaron Sorkin, scenarzysta Trial of the Chicago 7, jest legendą telewizji dzięki The West Wing, ale jak plasują się jego filmy na dużym ekranie?
Aaron Sorkin jest legendą telewizji dzięki swojej pracy nad Zachodnie skrzydło , ale jak plasują się jego filmy? Sorkin, najbardziej znany ze swojego charakterystycznego, żwawego dialogu i idealizmu politycznego, miał mieszaną karierę zarówno na dużym, jak i małym ekranie.
Wśród jego najlepiej zapamiętanych dzieł znajdują się znakomite scenariusze Kilku dobrych ludzi i Sieć społeczna , a także jego stanowisko jako showrunner w dramacie politycznym Zachodnie skrzydło . Jednak chociaż te hity były ogromnymi sukcesami, kariera Sorkina była również nękana niewypałami, takimi jak flop Studio 60 na Sunset Strip i często wyśmiewany serial HBO dla samego siebie Newsroom .
Kontynuuj przewijanie, aby kontynuować czytanie Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Ponieważ Sorkin wyreżyserował tylko dwa filmy (w tym ostatni Proces Chicago 7 ), ranking ten obejmuje również filmy, do których napisał scenariusze, ponieważ charakterystyczny głos pisarza jest w dużej mierze tym, co sprawia, że jego filmy są natychmiast rozpoznawalne. Mając to na uwadze, jest 12 filmów do uszeregowania, przy czym 2 napisane przez Sorkina, kolejne 3 niewymienione, a ostatni napisany (iw 2 przypadkach wyreżyserowany) przez Sorkina.
Wojna Charliego Wilsona
Zaczynając od dołu, to godne pożałowania niewypały w 2008 roku sprawiły, że Sorkin sprawdził granice legendarnej sympatii Toma Hanksa, prosząc aktora o zagranie prawdziwego kongresmena odpowiedzialnego za uzbrojenie Mudżahedinów z Al-Kaidy. Wojna Charliego Wilsona to dziwacznie źle oceniany film od początku do końca, głupia komedia w duchu Sekret mojego sukcesu ale koncentruje się na uzbrojeniu grupy, która spłodzi talibów. Zbyt beztroski, by pracować jako satyra, ale ze zbyt mroczną historią z życia wziętą, by mogła służyć jako farsa. Wojna Charliego Wilsona inny niż gwiezdny zwrot późnego, wielkiego Philipa Seymoura Hoffmana.
Steve Jobs
Tam, gdzie chłodny, wyważony kierunek Davida Finchera pomógł złagodzić bardziej dramatyczne rozkwity Sieć społeczna Scenariusz, Trainspotting reżyser Danny Boyle w tym nierównym filmie biograficznym źle pasuje do pisarza. Skupiający się na rzadkiej, jedynej prawidłowej kreacji Michaela Fassbendera w roli tytułowej, Steve Jobs naprawdę chce być olśniewającym tour de force. Ale zagracony kierunek i nadpisany scenariusz spiskują, że ten jest mniejszy niż suma jego części.
Molly’s Game
Dramat kryminalny, którego podstawą jest solidna rola Jessiki Chastain w roli tytułowej, Molly’s Game to debiut reżyserski Sorkina w 2017 roku, a film udowadnia, że jeśli chodzi o reżyserów, jest on świetnym pisarzem. Nie ma dużych problemów z Molly’s Game i jest użytecznym dodatkiem do gatunku kryminalnego, ale w filmie (w pewnym sensie) opowieści o podziemnym pokerowym ringu brakuje społecznego komentarza Kanciarze lub czysto zabawny eskapizm Ocean’s 8 i tym samym nie wyróżnia się na zatłoczonym polu thrillerów prowadzonych przez kobiety.
Wróg stanu
Ten jest mniejszy ze względu na jakość, a więcej z powodu ograniczonego zaangażowania Sorkina. Scenarzysta dodał tylko niewymienione przeróbki do Rumble Fish s Oryginalny scenariusz scenarzysty Davida Marconiego, pełen napięcia i mroczny komiczny thriller szpiegowski na przestrzeni wieków. Słynny ze swoich przewidywań dotyczących NSA na wiele lat przed wyciekiem Snowdena, ten pojazd Will Smitha widzi, jak aktor przypadkowo odkrywa spisek globalnego nadzoru rządu USA. Po części dzięki dodatkowemu dowcipowi Sorkina, Wróg stanu pozostaje jednym z wielu klasycznych thrillerów akcji reżysera Tony'ego Scotta.
Moneyball
Wchodząc na jakieś stabilniejsze terytorium, Moneyball to interesująca (choć mało spektakularna) historia Billy'ego Beane'a Brada Pitta, niedofinansowanego menadżera drużyny baseballowej, który za pomocą algorytmu werbuje głupich danych Jonaha Hilla, by zmiażdżyć liczby i poprowadzić swój zespół do nieprawdopodobnego zwycięstwa. Właściwie sfotografowana przez Bennetta Millera, prawdziwa historia jest wciągająca, ale brakuje jej ludzkiego dramatu z jego wcześniejszego hitu Płaszcz i brutalny komentarz społeczny z późniejszego Foxcatcher .
Złośliwość
Dziki, przepełniony i tym bardziej zabawny, Złośliwość to thriller z 1993 roku, który udowadnia, że Sorkin może się wyróżniać, robiąc kampowe, samoświadome schlock. To odmiana neo-noir opowieść o dwóch nowożeńcach, którzy żałują, że pozwolili mieszkać z nimi dziwnemu chirurgowi, ale historia Złośliwość kończy się na tym, że jest znacznie bardziej zwariowany i dziwniejszy, niż to sugeruje, i jest to jeden z tych, którzy widzowie filmu Sorkin powinni oślepnąć dzięki wielu szalonym zwrotom akcji.
Prezydent Stanów Zjednoczonych
Skutecznie kinowa próba na sucho dla Zachodnie skrzydło , Komediodramat na podstawie scenariusza Roba Reinera Prezydent Stanów Zjednoczonych podąża za rozsądnym, pragmatycznym prezydentem Michaela Douglasa, który próbuje zrównoważyć reelekcję, swoje życie miłosne i uchwalenie ustawy o przestępstwie (konfiguracja, która będzie od razu znana fanom prezydenta Bartletta). Może to być puszysta fikcja polityczna, ale jest w tym ujmująca naiwność wobec idealizmu politycznego Sorkina, której brakuje w bardziej cynicznych późniejszych wysiłkach, takich jak Wojna Charliego Wilsona .
Bulworth
Najdziwniejszy film Sorkina, Bulworth to czarno-komiksowa opowieść o sfrustrowanym senatorze granym przez Warrena Beatty'ego, który staje się kultową postacią, gdy zaczyna rapować. Od dziwacznych, żałosnych sekwencji rapowych po brutalnie ponure zakończenie, ta surrealistyczna satyra ma wiele do polecania i po raz kolejny udowadnia, że Sorkin często radzi sobie najlepiej, gdy nie traktuje siebie zbyt poważnie. Ponadto film zawierał nie tylko wczesną rolę Halle Berry, ale jego ścieżka dźwiękowa pobłogosławiła widzów niezapomnianym chwytliwym hitem glam rapu `` Ghetto Supastar '', w którym Ol Dirty Bastard przypadkowo ujawnia Bulworth Potężny trzeci akt zwrotny w połowie zwrotki.
Skała
Kolejny nieoczekiwany wpis, ten film akcji Michaela Baya był odbiorcą niewymienionych (ale oczywistych) przeróbek Sorkina. Niezwykle bystry i sprytny jak na głupiutki thriller akcji, Skała widzi, że Nicholas Cage łączy się z oryginałem James Bond Sean Connery (i głupia, zabawna ikona akcji Bay współpracuje z niezawodnie sprytnym, dowcipnym Sorkinem), aby włamać się Alcatraz do fabuły, która jest nieodparcie zabawna i niezaprzeczalnie naciągana.
Proces Chicago 7
Najnowszy film Sorkina, Proces Chicago 7 czerpie korzyści z fascynującej historii z prawdziwego życia, ponieważ opowiada o życiu bohaterskich działaczy antywojennych oskarżonych o spisek mający na celu protestowanie przeciwko brutalnej inwazji Ameryki na Wietnam. Jest pełen odpowiednio podpalających przemówień i widzi Sorkina u szczytu swoich retorycznych zdolności, ale niewielka garść kluczowych odwrócenia uwagi od rzeczywistości sprawia, że to jedno z czołowych miejsc.
Kilku dobrych ludzi
Olśniewający debiut, dramat prawniczy Kilku dobrych ludzi to rzadki film Sorkina bez słabych ogniw. Wyreżyserowany przez Roba Reinera podczas jego legendarnego Pozostań przy mnie , Kiedy Harry spotkał Sally , Nieszczęście run, ten pełen napięcia i wciągający dramat sądowy wykorzystuje charyzmę Toma Cruise'a i kipiącą intensywność Jacka Nicholsona, dając wspaniały efekt i skutkuje wszechczasami klasykiem tego gatunku.
Sieć społeczna
Najlepszy film w dotychczasowej karierze Sorkina z 2010 roku Sieć społeczna jest uosobieniem atrakcyjności scenarzysty. Bez popadania w niesławnie zdradziecki idealizm, który zaszkodził Proces Chicago 7 Kończąc, Sorkin przedstawia historię stworzenia Facebooka jako tragiczną opowieść o ambicjach i pychach niszczących przyjaźń w imię zysku. Podczas gdy film może wymagać zmieszania z rzeczywistością, aby Mark Zuckerberg wydawał się bardziej ludzki, rozbieżności od prawdy są zrozumiałe w tworzeniu ciasnego, fascynującego dramatu, który sprawia, że kilku maniaków technologii walczących o pomysł czuje się szekspirowsko w zakresie.