Konfrontacja z cieniem zmarłego ojca doprowadziła Bruce’a Bannera do odkrycia prawdziwego powodu, dla którego tak bardzo nienawidzi niesamowitego Hulka.
Zamieniając się w wielkiego, zielonego brutala, który powoduje niewypowiedziane szkody wszystkim i wszystkim, wystarczyłoby, aby wywołać traumę u większości ludzi – ale Bruce Banner ma jeszcze więcej powodów, aby nienawidzić swojej przemiany w Ponton . Chociaż fanom może się wydawać, że rozumieją nienawiść Bruce'a do swojego drugiego siebie, ujawnienie prawdy wymagało głębokiego zanurzenia się w jego świadomości.
Hulk zadebiutował 60 lat temu, po tym jak Bruce Banner, skromny naukowiec nie znoszący konfrontacji, uległ wypadkowi nuklearnemu, w wyniku którego stał się nosicielem ludzkiego gniewu uosabianego w Niesamowity Hulk #1 autorstwa Stana Lee i Jacka Kirby’ego. Marvel opisuje Hulka jako przedłużenie wściekłości Bruce'a i zasugerował, że były Avenger to aspekt Bruce'a, który rozwinął się podczas jego pełnego przemocy dzieciństwa. Zakotwiczenie w tak centralnej i destrukcyjnej ludzkiej emocji, jak gniew, uczyniło z Bruce’a Bannera tykającą bombę zegarową i poważnie ograniczyło jego zdolność do tworzenia trwałych więzi ze strachu przed narażeniem go na poważne niebezpieczeństwo.
Powiązane: Avengers stanowią większe zagrożenie dla Hulka niż odwrotnie
Jednym z powodów, dla których Bruce nienawidzi przemocy, jest to, że jego ojciec Brian Banner był od niej uzależniony. Alkoholizm, zaniedbanie i znęcanie się starszego Bannera w końcu nasiliły się do tego stopnia, że zamordował na jego oczach matkę Bruce'a, Rebeccę. Po uwięzieniu za to przestępstwo gniew Briana ponownie zagroził Bruce'owi, powodując, że jego syn zabił go w akcie samoobrony. Dorastanie w domu rządzonym przez takiego tyrana i faktyczna utrata obojga rodziców z powodu gniewu ojca, co zrozumiałe, spowodowało, że Bruce wyparł się silnych przejawów emocji. Jednakże, Niesamowity Hulk # 460 autorstwa Petera Davida, Adama Kuberta i Marka Farmera wskazuje, że przybycie Hulka dało Bruce'owi nowy powód do strachu przed własnym wewnętrznym zamieszaniem.
W tym numerze Bruce Banner w końcu jest w stanie wyrazić, jak bycie Hulkiem sprawiło, że się bał, podobnie jak wybuchowa osobowość jego ojca. On i jego matka byli zmuszeni chodzić po skorupkach jaj, aby uniknąć wybuchów Briana. To ogromny oczyszczający moment dla alter ego Hulka, gdy Bruce konfrontuje się z cieniem swojego taty w ramach doświadczenia bliskiego śmierci w tym numerze, pokazując wyostrzoną świadomość swoich długotrwałych szkód emocjonalnych i tego, jak dynamika Bruce/Hulk jest niezbędna do przetrwania obojga. Przyznaje, Nienawidzę cię, bo terroryzowałeś moją matkę... i mnie... ponieważ sprawiłeś, że boję się kochać... nienawidzić... sprawiłeś, że boję się wszystkiego!
Dla mężczyzny, który dorastał z agresywnym i zaniedbującym ojcem i który desperacko próbuje przerwać rodzinny cykl przemocy, uwięzienie w stanie, w którym nie może pozwolić sobie na odczuwanie potężnych emocji, jest rozdzierające serce. Nienawiść Bruce'a do Hulka wykracza poza zwykłą wstręt do samego siebie (choć wiele historii jasno pokazuje, że to też jest w mieszance), ponieważ wewnętrzna bestia jest fizyczną manifestacją tego, jak wyglądało życie w jego domu z dzieciństwa.
To coś więcej niż tylko klątwa spowodowana wypadkiem nuklearnym; jest to pożegnalne dziedzictwo Briana Bannera, jednego z najgorszych rodziców Marvela. Marvel dał jasno do zrozumienia w przeszłości, że Hulk jest prawdziwą częścią Bruce’a, zasługującą na szacunek i miłość w takim samym stopniu, jak jego ludzka postać. Jednakże mając na uwadze to głębsze znaczenie, wstręt Bruce’a Bannera do Ponton nabiera zupełnie nowego znaczenia , ponieważ ich wrogość jest kontynuacją szkodliwego związku, który istniał na długo przed bombą gamma i narodzinami Zielonego Goliata.
Dalej: Hulk użył dwóch Rękawic Nieskończoności na raz, aby ocalić Wszechświat Marvela