Ostatnie komentarze Ethana Hawke’a na temat filmów o superbohaterach wywołały wiele dyskusji, ale aktor ma rację w kwestii tego, jak dyskutujemy o filmach komiksowych.
W tym tygodniu Ethan Hawke wzbudził kontrowersje swoimi komentarzami na temat filmów o superbohaterach. I chociaż jego negatywne podejście z pewnością doprowadziło do ostrych reakcji, nie myli się całkowicie – przynajmniej jeśli chodzi o sposób, w jaki omówić kino.
Aktor przed odebraniem nagrody za całokształt twórczości na Festiwalu Filmowym w Locarno wyraził swoją opinię na temat tego filmu Logana , film o superbohaterach chwalony za surowy, emocjonalny scenariusz, twierdząc, że był to świetny film o superbohaterach, ale nie świetny film: To nie Bresson. To nie Bergman. Ale mówią o tym, jak jest. Jednak jego strajk nie dotyczył tylko ostatniego filmu Hugh Jackmana o Wolverinie, wzywając do „wielkiego biznesu” i określenia jakości i rentowności.
Powiązane: Dlaczego zakończenie Logana jest idealne
Wiele osób z pewnością uzna słowa Hawke’a za błędne; większość by się z tym zgodziła Logana jest w rzeczywistości wyjątkiem od większości filmów o superbohaterach ze względu na głębię uczuć i dojrzałość. Jednak fakt, że większość określiłaby to jako wyjątek, mimo że większość wielkoekranowych adaptacji komiksów cieszy się dużym uznaniem, sugeruje, że Hawke nie do końca się myli, jeśli chodzi o jego pogląd na szerszą branżę.
Tak, filmy o superbohaterach mają inny standard
Gatunek superbohaterów nie zawsze był szczytem Hollywood. Początkowo popularne komiksy o superbohaterach przekształcano w sobotnie programy telewizyjne skierowane do dzieci, a wraz z pojawieniem się hitów kinowych w latach 70. XX w. dzięki takim filmom jak Gwiezdne Wojny oznaczenie pierwszej zmiany. Superman: Film pojawił się w 1978 r., chociaż poza Kal-Elem i Batmanem, chociaż filmy o superbohaterach weszły do głównego nurtu dopiero w 2000 roku, kiedy filmy takie jak X Men I Człowiek Pająk utorowało drogę do poszerzenia zakresu adaptacji i ogólnego wzrostu uznania, wzmocnionego przez Marvel Cinematic Universe.
Istnieją różne opinie na temat tego, jak i dlaczego filmy o superbohaterach stały się tak popularne, począwszy od klimatu społeczno-politycznego po 11 września po postęp w dziedzinie efektów specjalnych, ale prawda jest raczej kombinacją wielu czynników niż jednego punktu. . Co najważniejsze, dopracowano formułę: skrypty są lepsze; obsady są pełne gwiazd z najwyższej półki; efekty specjalne są bardziej realistyczne i oferują większy zakres; tworzenie filmowych uniwersów gwarantuje, że widzowie będą wracać po więcej; ze względu na sprawy światowe mamy większą potrzebę eskapizmu w naszych filmach. Jednak pomimo całego sukcesu i pochwał niewielu uznałoby, że wyznaczają one artystyczny szczyt kina.
Filmy o superbohaterach to filmy o pewności, istniejące po to, aby zapewnić eskapizm i zwiększyć przychody ze sprzedaży biletów. Udaje im się to niesamowicie dobrze i coraz częściej starają się stworzyć postacie o większej złożoności emocjonalnej i historie, które lepiej przemawiają do świata, w którym żyjemy. To wzrost jakości i zasługuje na pochwałę – ale tak naprawdę robi to w przeciwieństwie do mniej krytycznych standard, jaki gatunek ten utrzymuje dzięki swojej długiej, czasem burzliwej historii. To, czego oczekuje się od świetnego filmu o superbohaterach, różni się od tego, co oczekuje się od świetnej pozycji w innym gatunku, ze względu na wbudowany szeroki atrakcyjność i choć żaden z nich nie jest sam w sobie lepszy od drugiego, zmienia to sposób postrzegania.
Powiązane: Dlaczego filmy o superbohaterach nie zdobywają Oscarów?
Co Hawke ma na myśli, gdy mówi o wielkiej sztuce
Film o superbohaterach powinien być świetną rozrywką i Hawke słusznie to chwali Logana za to, że właśnie taki jest. Mogą sprawić, że będziemy się śmiać, płakać i mogą (i rzeczywiście) prowadzić do godzin dyskusji i debat internetowych na temat ich znaczenia, od drobnych wątków fabularnych po przyszłą historię naszych ulubionych postaci. Należy jednak dokonać rozróżnienia w porównaniu z innymi rodzajami filmów.
Hawke niezmiennie wychwala teatr jako swoje ulubione medium, w którym pracuje, wierząc, że na scenie aktor musi zaangażować się emocjonalnie, fizycznie i psychicznie w swoją postać, ponieważ nie ma odwrotu. Będą inne przedstawienia, inne role, ale tego momentu nie da się powtórzyć. Z tego punktu widzenia łatwo jest zobaczyć, skąd pochodzi widok Hawke’a; ceni sobie aktorstwo i widzi wielkość w filmach, które to zapewniają. Chcąc zapewnić dobrą rozrywkę, filmy o superbohaterach w naturalny sposób poświęcają niektóre z kluczowych aspektów, które definiują większą część jego kariery i, oczywiście, filmy, które lubi. Odczuwa różnicę w sposobie ich traktowania.
Chłopięctwo (z Hawke'em w roli głównej) i Avengers: Wojna bez granic oba są głównymi osiągnięciami kinowymi, mimo że ich produkcje różnią się niemal pod każdym względem – jedna kosztowała 2,4 miliona dolarów, druga 300 milionów dolarów – i obie w zasadzie osiągnęły to, co założyły. Debata artystyczna pojawia się na subiektywnym poziomie tych celów i osiągnięć. Niewiele filmów o superbohaterach wykracza poza poziom rozrywki i nie powinno tak być koniecznie, ale oznacza to, że większość z nich dostarcza z pułapem większego znaczenia tematycznego. Hawke tak naprawdę nawołuje do pochwały przekroczenia tego pułapu jako osiągnięcia porównywalnego do osiągnięcia wielkiego celu, mimo że poprzeczka jest niższa.
Strona 2 z 2: Dlaczego Ethan Hawke się nie myli
Jak to pasuje do popularnej debaty o Oscarach filmowych
Można argumentować, że zdanie Hawke’a podziela Akademia, która niedawno ogłosiła utworzenie dla Oscarów nowej kategorii – Najpopularniejszy Film. Dokładne wymagania, jakie film musiałby spełnić, aby zakwalifikować się do tej kategorii, nie zostały jeszcze określone, ale jest całkowicie jasne, że nagroda ma na celu wyróżnienie zestawu filmów głównego nurtu, zwykle pomijanych przez Akademię.
Powiązane: Jak naszym zdaniem Akademia zdecyduje, czy film będzie „popularny”
Kontrowersje pojawiają się w tym, że utworzenie kategorii mającej oznaczać osiągnięcia mainstreamowych filmów „pewniaków” może jednocześnie pełnić funkcję aktu oskarżenia, twierdząc, że kasowe hity kinowe nie są w rzeczywistości wystarczająco dobrej jakości, aby można je było uznać za najlepszy film. To protekcjonalne poklepanie po głowie dla filmów, które przyciągają pieniądze, ale nie podniecają świata artystycznego, a filmy o superbohaterach są w tym centrum; oczekuje się, że zwycięzcą nagrody w 2019 r. zostanie Czarna pantera .
Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że komentarze Hawke’a pokrywają się z komentarzami Akademii: obaj postrzegają filmy o superbohaterach jedynie jako szansę biznesową. Jednak rozróżnienie polega na uznaniu. Choć Hawke potępia, nie twierdzi, że filmy o superbohaterach nie mogą być świetne, po prostu zwiększamy obecną produkcję ze względu na niższe standardy; Regulamin Akademii stanowi aktywne wzmocnienie tych standardów.
Ethan Hawke nie myli się co do filmów o superbohaterach
Komentarze Hawke'a będą dla wielu gniewne (i są przeciwne zobaczeniu go kiedykolwiek w filmie o superbohaterach), zwłaszcza biorąc pod uwagę jego wyróżnienie wśród nominowanych do Oscara filmów Logana , ale w szerszej dyskusji pomija się wiele niuansów. Tak naprawdę nie ma tu dobrej ani złej strony płotu – piękno kina polega na tym, że oferuje tak szeroki wybór filmów do obejrzenia – i oddalając zwolnienie samego Hawke’a, ignoruje się sposób, w jaki mówimy i oceniamy inny film gatunki. Sam Hawke twierdzi, że oglądał Logana i podobało mi się to, czym było; po prostu nie uważa, że to wykracza poza ten zakres, chociaż uważa, że wiele osób twierdzi, że tak. To, co tak naprawdę robi, to opowiadanie o dyskursie, ubolewanie nad nadmiernymi pochwałami i, w zastępstwie, rzucanie wyzwanie gatunkowi, by uzyskać więcej.
Tak długo, jak będą tego chcieli widzowie, studia będą kręcić filmy o superbohaterach. I odwrotnie, inni filmowcy będą nadal starali się tworzyć filmy eksperymentalne, przełomowe, ekscytujące i ryzykowne. Są to coraz bardziej różne produkty, kierowane do różnych odbiorców i ważne jest, aby pamiętać o obu.