Dobiega końca po siedmiu udanych sezonach, CBS” Podstawowy należy słusznie uznać za najlepszą adaptację Sherlocka Holmesa. Mit Sherlocka Holmesa jest większy niż kiedykolwiek wcześniej, z mnóstwem różnych adaptacji wspomaganych przez niektóre klasyczne historie Arthura Conana Doyle'a, które trafiły do domeny publicznej w 2014 roku. Każda adaptacja Sherlocka Holmesa musi rozpocząć się od kilku kluczowych decyzji. Czy akcja serialu rozgrywa się w wiktoriańskiej Anglii, czy we współczesności? Czy starasz się zbliżyć do materiału źródłowego, powieści i opowiadań Conana Doyle'a, czy też czerpiesz luźne inspiracje i robisz swoje?
Bycie odważnym, Podstawowy odtworzył Sherlocka Holmesa na współczesnym tle i poszedł o krok dalej, przenosząc go do Nowego Jorku. Jonny Lee Miller został wybrany jako Sherlock Holmes w serialu, a Lucy Liu jako doktor Watson, który zmienił płeć, który służył jako „trzeźwy towarzysz” Holmesa, zatrudniony, aby powstrzymać go przed powrotem do uzależnienia od narkotyków. To było wyjątkowe podejście, które od razu to potwierdzało Podstawowy byłby wierny duchowi Sherlocka Holmesa jako postaci, którą się stał, a nie literze opowieści Conana Doyle'a. Jednocześnie jednak wykazał głęboką znajomość kanonu Sherlocka Holmesa; opium było zarówno legalne, jak i społecznie akceptowane, kiedy Conan Doyle stworzył Holmesa, co oznacza, że Wielki Detektyw nawet bywał w opiumowych legowiskach. Gdy społeczeństwo się zmieniło, pisarz faktycznie kazał Watsonowi po cichu odstawić Sherlocka od narkotyków.
Powiązane: Czego Hollywood może się nauczyć od fanfiction
Chociaż ostatnio notowania spadają, faktem pozostaje Podstawowy okazał się wielkim sukcesem. Showrunnerzy początkowo oczekiwali Podstawowy zakończyć pod koniec sezonu 6, ale ku ich radości otrzymali jeszcze jeden skrócony siódmy sezon, aby zakończyć historię w satysfakcjonujący sposób. Teraz ta historia dobiega końca i nadszedł czas na świętowanie Podstawowy jako najlepsza jak dotąd adaptacja Sherlocka Holmesa.
Elementary nie traktował Sherlocka Holmesa poważnie
Klucz do Podstawowy jest fakt, że serial nie traktuje Sherlocka Holmesa zbyt poważnie – coś, co sam Sir Arthur Conan Doyle by zaakceptował. Istnieje pokusa, by traktować Sherlocka Holmesa jako coś w rodzaju siły natury, jakby był pierwszym superbohaterem na świecie, a jego intelekt jest jego supermocą. Rzeczywiście, inne interpretacje, takie jak Stevena Moffata Sherlocku robią wszystko, co w ich mocy, aby olśnić widzów geniuszem Holmesa, dokładając wszelkich starań, aby zwizualizować, jak działa jego fenomenalny umysł. W pewnym sensie jest to nieuniknione; Sherlock Holmes uosabia wiktoriański ideał, że logika może ujarzmić świat, a Sherlockowie to poważni ludzie. Ale z pewnością nie tak miał na myśli Sir Arthur Conan Doyle. W rzeczywistości odkrył, że pełen szacunku sposób, w jaki ludzie traktowali Holmesa, jest stałym źródłem irytacji.
Prawdę mówiąc, Conan Doyle nigdy nie był szczególnie zakochany w Sherlocku Holmesie, w wyniku czego w oryginalnych opowieściach jest niemal element satyry. To człowiek, który pochyla się nad ziemią i liże chodnik, deklaruje, że rozpoznaje zawód po kształcie kciuka, a czasem wykazuje głęboki brak świadomości społecznej. Sherlock Holmes to absurdalny showman, który uwielbia dramatyczne odkrycia tak samo jak emocje związane z pościgiem i który nigdy nie może oprzeć się okazji do popisania się lub rzucenia tajemniczej uwagi. Istnieje silny argument, że doktor Watson jest prawdziwym bohaterem opowieści o Holmesie, po prostu dlatego, że znosi Sherlocka.
Powiązane: Dlaczego Guy Ritchie nie reżyseruje Sherlocka Holmesa 3
Podstawowy przyjął to od początku. Jego wersja Sherlocka Holmesa to człowiek trudny we współżyciu, skłonny do głośnego słuchania muzyki o każdej porze dnia i nocy, skłonny do czasami żenujących eksperymentów seksualnych i absolutnie nie rozumiejący przestrzeni osobistej. W serialu często biedna Joan Watson budzi się w najdziwaczniejszy sposób, tylko dlatego, że Holmes dokonał dedukcji i chce się nią podzielić w najbardziej spektakularny sposób. Jest coś surrealistycznego w Sherlocku Holmesie Jonny'ego Lee Millera, coś większego niż życie, a czasem całkiem komediowego, ale czasami udaje mu się przywołać intensywność, która umyka nawet Robertowi Downeyowi Jr. To jest dokładnie to samo podejście, które przyjął Sir Arthur Conan Doyle w swoim opowieści i jako taki świadczy o prawdziwym zamiłowaniu do oryginalnych dzieł.
Elementary rozwinęli Holmesa i Watsona jako postacie
Idąc za tym, Podstawowy traktował zarówno Holmesa, jak i Watsona jako odrębne postacie, dając im mocne narracje, które trwały przez siedem sezonów. W rzeczywistości jest to ulepszenie w stosunku do własnych historii Conana Doyle'a; w odróżnieniu Podstawowy , książki i opowiadania o Sherlocku Holmesie nie są ułożone chronologicznie, w wyniku czego nie ma przepływu narracji ani spójnego rozwoju postaci. Doktor Watson ma swoje własne małe łuki podczas czytania z bliska, ale sam Sherlock Holmes jest zasadniczo statyczny. To przełożyło się nawet na niektóre z najlepszych adaptacji Holmesa; tak doskonały, jak mógł być nieżyjący już Jeremy Brett, nigdy nie masz poczucia, że Holmes dorasta i rozwija się jako postać.
Podstawowy jest inny. W sezonie 7 widzowie czują się tak, jakby Holmes i Watson byli wszechstronnymi ludźmi, których poznali przez lata. Uzależnienie od narkotyków Sherlocka Holmesa było powracającym wątkiem fabularnym, a Wielki Detektyw zawsze był przedstawiany jako dochodzący do zdrowia narkoman, a nie jako człowiek, który nie musi bać się igły. Fascynującym zwrotem akcji było to, że powrót do zdrowia stał się problemem w sezonie 6, kiedy nieświadomie zainspirował członka swojej grupy wsparcia do zostania seryjnym mordercą. W międzyczasie Sherlock nauczył się, co to znaczy mieć przyjaciół i musiał uporać się z emocjami, które tłumił przez tyle lat. Sezon 7 zawiera jeden z najlepszych momentów Millera, kiedy Sherlock dowiaduje się, że jego ojciec nie żyje i jest tak wyraźnie niezdolny do radzenia sobie z głębią emocji, które nagle poczuł.
To samo dotyczy doktora Watsona; w przeciwieństwie do wszystkich innych wcześniejszych wersji, Jane ma prawdziwy powód, dla którego jest z Sherlockiem Holmesem. Początkowo zostaje zatrudniona, aby przez cały czas była u boku Holmesa, aby upewnić się, że nie powróci do swojego nałogu, ale zaczyna kochać swoją pracę na tyle, by sama zostać detektywem-konsultantem. Pod koniec serialu Holmes i Watson są sobie równi, a Holmes może ufać, że Watson wykona tyle intuicyjnych skoków, ile tylko zdoła. To również nie umniejsza Holmesa jako postaci; po prostu wzmacnia pogląd, że to metoda dedukcyjna Holmesa czyni go tak skutecznym, a nie jakieś nadludzkie zdolności. Pozwala widzom zobaczyć Holmesa jako osobę i zaangażować się w jego łańcuch myślowy, zamiast tylko go oglądać.
Więcej: Czego można się spodziewać po 5. sezonie Sherlocka
Elementary przedstawił koszt właściwego postępowania
Wreszcie, Podstawowy pokazuje koszt zawodu, który wybrali Holmes i Watson. Czasami jest odtwarzany dla efektu komediowego; Holmes i Watson współpracują z hakerskim kolektywem Every, który nalega na dokonywanie przez nich absurdalnych aktów upokorzenia w zamian za informacje. Innym razem jest w tym głębokie poczucie emocji, ponieważ w sezonie 6 Holmes zmaga się z zespołem po wstrząśnieniu mózgu, który, jak się obawiał, może pozbawić go jego ogromnego intelektu i umiejętności dedukcyjnych. Ostatecznie stopniowo staje się jasne, że Holmes i Watson nigdy nie będą mieli normalnego życia; na zawsze pozostaną na zewnątrz społeczeństwa, obserwując i obserwując, a nie uczestnicząc. Mają siebie nawzajem i społeczność przyjaciół, którą zbudowali w NYPD, ale w ciągu ostatnich siedmiu sezonów wszystkie inne więzi zostały zerwane. Holmes nigdy nawet nie rozważy ponownego otwarcia się na inną grupę wsparcia, biorąc pod uwagę, że jego otwartość zainspirowała seryjnego mordercę.
Jest to bardzo charakterystyczny motyw, całkowicie unikalny dla Podstawowy i nigdy tak naprawdę nie został uchwycony w żadnej innej adaptacji Sherlocka Holmesa. Dzieje się tak głównie dlatego, że żadna inna adaptacja Sherlocka Holmesa tak naprawdę nie obejmowała swoich gwiazd jako postaci w taki sposób, badając, co sprawia, że są ludźmi, a nie fenomenami. To pokazuje, że Holmes i Watson mają nadzieje i marzenia poza zwykłą pracą detektywistyczną, a te pragnienia są tym, co nadaje ich decyzjom tak bolesną przewagę. Kiedy Holmes udaje swoją śmierć w sezonie 7, widzowie mogą zobaczyć ból, jaki czuje, zostawiając za sobą tych, których pokochał.
-
Niektóre seriale telewizyjne trwają zbyt długo, a ich jakość spada, aż stają się tylko cieniem dawnego siebie. Podstawowy nie jest jednym z nich; serial rósł w siłę, a ostatnie dwa sezony były najbardziej przekonujące. Do tej pory widzowie są głęboko zaangażowani w postacie Holmesa i Watsona, co oznacza, że smutno będzie widzieć Podstawowy dobiegł końca. Ale serial kończy się na wysokim poziomie, jako najlepsza jak dotąd adaptacja Sherlocka Holmesa.
Więcej: Sherlock Sezon 5: Dokąd może pójść serial?