Jedna z najlepszych mrocznych komedii lat 90. „Election” przedstawia szereg kontrowersyjnych postaci i wywołuje gorące dyskusje na temat moralności.
Ostrzeżenie dotyczące treści: ten artykuł zawiera sceny wykorzystywania seksualnego.
Zakończenie filmu z 1999 roku Wybór odkrywa konsekwencje działań każdej postaci, dając widzom mnóstwo miejsca na wyrobienie sobie opinii na temat złoczyńców i bohaterów historii pełnej dylematów moralnych. Wyreżyserowane przez Alexandra Payne’a, Wybór to ponadczasowy obraz tego, jak dynamika szkoły jest odbiciem świata zewnętrznego, poruszający kwestię skutków zderzenia pracy z życiem osobistym, zapowiadający wiele zwrotów w nadchodzącym tysiącleciu w fascynującym mikrosiedlisku: spirala wyborów w szkole średniej wymyka się spod kontroli, obnażając najgorszą ludzką chciwość i dziwactwa ambitnych umysłów.
Wybór nie jest tradycyjną komedią dla nastolatków, zawierającą mnóstwo przekleństw, seksu i polemiki na temat dynamiki płci. Gwiazdorska obsada jest idealnie zgrana i łączy ich kontrastujące chemie, zwłaszcza Reese Witherspoon w roli odnoszącej sukcesy Tracy Flick, która kandyduje na przewodniczącą samorządu studenckiego, oraz Matthew Broderick, który grał równie kontrowersyjnego Ferrisa Buellera, jako Jim McCallister, nauczyciel, który dostaje na sposób Tracy, manipulując samorządem uczniowskim na rzecz osobistej zemsty, którą realizuje przeciwko genialnej dziewczynie. Seria kontrowersyjnych postaw i desperackich działań zamienia wybory w nieprzewidywalny spór, ale nie powstrzymuje narracji przed zatoczeniem pełnego koła.
Powiązane: Reese Witherspoon: 10 pamiętnych ról, od najbardziej nikczemnych do najbardziej bohaterskich
Dlaczego Jim naprawił wybory
W pamiętny dzień wyborów Jim robi coś, co rzekomo jest sprzeczne ze wszystkimi jego wartościami osobistymi i zawodowymi, choć widzowie mogą to zobaczyć od chwili, gdy czyści lodówkę w pokoju nauczycielskim Wybór minuty otwarcia. Myśląc, że robi dobrze porządkując lodówkę i pozbywając się niezjedzonych resztek, nie zauważa, że rozsypuje jedzenie po całej podłodze, omijając kosz na śmieci, podwajając pracę dozorcy. Prawda jest taka, że Jim myśli, że postępuje słusznie, ale tylko rani.
Jim czuje się zagrożony inteligencją i ambicją Tracy Flick i oburza się na myśl o jej przywilejach, począwszy od nadmiernego polegania na autorytecie matki, a skończywszy na tym, jak uchodzi jej na sucho zdarcie plakatu Paula. Postanawia sfałszować wybory, pozbywając się dwóch jej kart do głosowania. Ponieważ technicznie rzecz biorąc wygrałaby tylko jednym głosem, jego sumienie jest spokojne. Jednak głęboko w sercu Jim ustawia wybory, ponieważ chce, aby Tracy po raz pierwszy posmakowała porażki, spełniając w ten sposób jedno z jego najgłębszych i najbardziej samolubnych pragnień.
Dlaczego Paul głosował na Tracy
Jim namawia Paula (Chris Klein), aby kandydował na przewodniczącego samorządu studenckiego, ponieważ wie, że chłopiec jest zbyt naiwny, by wszystko psuć, i łatwo nim manipulować. A jednak, sam ze swoją kartą do głosowania, Paul rujnuje plan Jima, podejmując samodzielnie decyzję o zmianie: głosuje na Tracy, ponieważ uważa, że głosowanie na siebie nie jest właściwe. Oddanie sprawiedliwości Wybór w tej lekceważącej komedii politycznej decyzja Paula prowadzi do żartu, gdy wychodzi na jaw, że Tracy wygrała wybory jednym głosem, co oznacza, że gdyby Paul głosował na siebie, przegrałaby.
Kto jest najbardziej moralną postacią w wyborach (to nie Paweł)
Chociaż Paul może wydawać się najbardziej moralną postacią w Wybór , jego przewracająca oczami bierność wydaje się bardziej wadą niż wspaniałą cechą. Nie jest nawet świadomy połowy rzeczy, które robi podczas wyborów. Ostatecznie to Larry Fouch (Nicholas D'Agosto) naprawdę wyróżnia się jako kompas moralny filmu, odgrywając kluczową rolę w sytuacji związanej z głosowaniem. Po tym, jak Jim odrzucił dwa głosy Tracy i udowodnił, że jest jednym z najgorszych nauczycieli w kinie, Larry przeciwstawia się jemu i dyrektorowi, aby mieć pewność, że każda karta do głosowania zostanie poprawnie policzona i wybrany zostanie właściwy prezydent.
Powiązane: 10 komedii z lat 90., które zasługiwały na kontynuacje
Ponieważ Larry jako pierwszy liczy karty do głosowania, wie, jak łatwo jest oszukać, ponieważ wystarczy pozbyć się dwóch kart do głosowania, aby zakłócić wynik wyborów. To wyjaśnia, dlaczego od razu podejrzewa, że Jim coś zrobił, gdy ich głosy się różnią. Larry nawet początkowo nie chce powiedzieć Jimowi o wynikach, zanim sam policzy głosy, co pokazuje jego zaangażowanie na rzecz sprawiedliwości. Być może Larry po prostu nie lubi, gdy kwestionuje się jego skuteczność, ale niezależnie od głównego powodu, nie poddaje się, dopóki nie rozwiąże problemu za pomocą moralności i sprawiedliwości.
Czy Tracy Flick miała szczęśliwe zakończenie?
Jedna z najlepszych czarnych komedii lat 90. Wybór kończy się rezygnacją Jima i ogłoszeniem prawdziwego zwycięzcy wyborów. Tracy przewodzi odnoszącej sukcesy samorządowi studenckiemu i wyróżnia się jako najlepsza z najlepszych na ostatnim roku studiów, zostając przyjęta do Georgetown, tak jak chciała. Chociaż udaje jej się osiągnąć coś, co można uznać za szczęśliwe zakończenie całego konfliktu wyborczego, Tracy radzi sobie bez prawie żadnych przyjaciół i nadal jest zauroczona Dave'em (Mark Harelik), co oznacza, że nawet przy wszystkich jej najlepszych osiągnięciach nic tak naprawdę nie jest w stanie wypełnić pustki jej życie towarzyskie. Jej charakter skoncentrowany na pracy pozostaje niezmienny przez lata studiów.
Wiele lat później Tracy zostaje zauważona przez Jima w Waszyngtonie, jak wsiada do limuzyny z ważnym kongresmanem, co sugeruje, że stała się kobietą sukcesu, o której zawsze marzyła. Wybór pokazy testowe dały Tracy inne zakończenie niż wcześniej planowano, ponieważ ostatnia scena pokazuje, jak Tracy wyraźnie zmierza w różne miejsca, podczas gdy Jim utknął na odwrót. Jednak mężczyzna obok niej jest otwarty na interpretację; być może w końcu uporządkowała swoje życie towarzyskie i jest teraz w związku z kongresmenem. Z drugiej strony równie dobrze mogłaby być samotna i pozbawiona przyjaciół, pomimo wszystkich swoich pieniędzy i sukcesów.
Dlaczego Jim McAllister jest prawdziwym złoczyńcą wyborów
Łatwo powiedzieć, że Jim Mcallister jest dobrym nauczycielem, troskliwym mężem i dobrym przyjacielem, gdy nie ma się dostępu do jego myśli, ale prawda jest taka, że jest zbyt zaabsorbowany sobą, aby zrozumieć, w jaki sposób jest jedynym winowajcą swojego upadku . Nietrafiona zemsta Jima na Tracy ma swoje źródło w gorzkim zakończeniu relacji pomiędzy jego najlepszym przyjacielem, Dave'em, kolejnym z najgorszych fikcyjnych nauczycieli w filmach, z uczniem. Ich romans miał wszystko, by stać się skandalem, ale wpływowej matce Tracy udało się utrzymać całą sprawę w tajemnicy, zapewniając jednocześnie, że Dave nadal będzie zwolniony.
Powiązane: 5 powodów, dla których Elle Woods jest najlepszą rolą Reese Witherspoon (i 5 lepszych alternatyw)
Zaślepiony swoją irytacją wobec apodyktycznej osobowości Tracy i poczucia towarzystwa między nim a Dave'em, Jim obwinia ją o koniec kariery swojego przyjaciela. Nie dostrzega obelżywego charakteru romansu nauczyciel-uczeń i tego, że tylko Dave jest winny, ponieważ wykorzystał samotność i naiwność Tracy. Poza tym Jimowi daleko do dobrego przyjaciela, za jakiego się uważa, kiedy postanawia zdradzić żonę z byłym Dave'em. W Wybór W ostatniej scenie Jim odrzuca jedyną dziewczynę, która wygląda na energicznie chętną do odpowiedzi na jego pytanie, co sugeruje, że wcale się nie zmienił i nadal czuje urazę do ambitnych młodych kobiet.
Prawdziwe znaczenie zakończenia wyborów
Wybór prowokuje widza do spojrzenia poza powierzchnię każdej postaci: Jim McCallister grany przez Matthew Brodericka jest fascynującą postacią pomimo swojej egocentrycznej osobowości, ale jego toksyczna męskość uniemożliwia mu dojrzewanie w ciągle zmieniającym się scenariuszu, co powoduje, że w kółko powtarza te same błędy. Z drugiej strony uprzywilejowane pochodzenie i apodyktyczna postawa Tracy Flick nie powinny powstrzymywać jej od osiągnięcia tego, o co walczy. Ostatecznie jest to konflikt moralności, a widzowie zmuszeni są zająć stanowisko, czy im się to podoba, czy nie, co odnosi się również do rzeczywistych scenariuszy: trudno być apolitycznym, gdy życie toczy się w serii instytucje.
Więcej: 10 najlepszych filmów wyborczych wszechczasów