Filmy jak Donnie Darko , Łowca Jeleni , I Historia amerykańska x były ikonami w swoich gatunkach. Do tej pory filmy te cieszą się dużym uznaniem miłośników kina. Ale jednym wspólnym elementem tych trzech przykładów jest reżyserski cud jednego przeboju. Hollywood pełne jest przypadków, gdy reżyser zachwyca widzów i krytyków jednym filmem, ale nie spełnia oczekiwań co do przyszłych premier.
POWIĄZANE: 10 najlepszych debiutów reżyserskich
W innych przypadkach sami reżyserzy z trudem kręcą filmy i zadowalają się spuścizną po jednym pamiętnym debiucie. Chociaż zdecydowanie budzi to pewną sympatię, wciąż można pielęgnować to jedno szczególne opus magnum pozostawione przez cud jednego przeboju.
Richard Kelly - Donnie Darko
Pełnometrażowy debiut Richarda Kelly'ego był ambitnym thrillerem, wzmocnionym pamiętną rolą Jake'a Gyllenhaala w roli głównej. Założenie filmu jest misternie szczegółowe i otwarte na wiele interpretacji, co prowadzi do w dużej mierze pozytywnego konsensusu na korzyść Kelly. Jakby tego było mało, wydano również wersję reżyserską, która spotkała się z podobnym uznaniem.
Reszta jego prac jednak blednie w porównaniu, wzbudzając znikomą uwagę. Szkoda tylko, że reżyserem był młody reżyser, który zdobył Wielką Nagrodę Jury na Sundance Pudełko , I Opowieści z Południa , dwa zapomniane rozczarowania krytyczne i kasowe. W tym roku, Kelly ogłosił plany za biografię Roda Serlinga i Donnie Darko kontynuacja, choć losy tych projektów znów wydają się niepewne.
Michael Cimino - Łowca jeleni
Michael Cimino już wyreżyserował Piorun i Lekka Stopa , dobrze przyjęty, ale zapomniany film o napadzie z Clintem Eastwoodem w roli głównej. Jego opus magnum było oczywiście Łowca Jeleni , wciągająca opowieść o traumie wojny w Wietnamie. Film zdobył Oscary dla najlepszego filmu, a Cimino zgarnął trofeum dla najlepszego reżysera. Biorąc pod uwagę dziedzictwo filmu i współpracę z Robertem De Niro i Christopherem Walkenem, Cimino wydawał się być skazany na sukces.
Zamiast tego jego kolejny film Bramy niebios zyskał reputację jednego z najgorszych filmów, jakie kiedykolwiek powstały i zdobył Razzie dla najgorszego reżysera. Od tego czasu jego kariera zaczęła się pogarszać, jedna porażka za drugą, aż do przejścia na emeryturę w 1996 roku.
Daniel Myrick i Eduardo Sánchez - Projekt Blair Witch
Projekt Blair Witch może nie wprowadził stylu kręcenia filmów znalezionych, ale zdecydowanie zrewolucjonizował ten gatunek. Jak widać, po tym hicie z 1999 roku horror typu found footage znalazł się w głównym nurcie Aktywność paranormalna , pole koniczyny , REK , i wiele innych.
POWIĄZANE: 10 faktów zza kulis na temat projektu Blair Witch
Pomimo wywołania rewolucji horroru i zdobycia powszechnych pochwał, współreżyserzy Daniel Myrick i Eduardo Sánchez nie byli w stanie powtórzyć swojego sukcesu. Ich solowa twórczość mieściła się wyłącznie w gatunku horroru i ogólnie spotkała się z mieszanymi reakcjami. Odkładając na bok filmy, Sánchez miał nieco lepsze wyniki w reżyserowaniu odcinków telewizyjnych Lucyfer I Nadprzyrodzony .
Kimberly Pierce - Chłopcy nie płaczą
Hillary Swank zdobyła swojego pierwszego Oscara za aktorstwo Chłopcy nie płaczą , debiut fabularny Kimberly Pierce. Filmowiec ma dziś wpływy jako prezes Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej, ale jeśli chodzi o jej filmografię, jej późniejsze wysiłki przyniosły mieszane rezultaty.
Od tego czasu reżyserowała Stop Loss I Carrie . Pierwszy był dramatem, który dotyczył stresu psychicznego żołnierzy służących w Iraku. Pomimo mieszanych do pozytywnych reakcji, zbombardował w kasie. Jeśli chodzi o jej remake Carrie , reakcje były w dużej mierze nieprzychylne, a widzowie nadal wydają się preferować oryginał Briana DePalmy.
Tony Kaye- Historia Ameryki X
Wstrząsający dramat społeczno-polityczny Historia amerykańska x miał do czynienia z neonazistą i jego ostatecznym odkupieniem. W jakiś sposób, tuż przed premierą, reżyser Tony Kaye chciał wyprzeć się filmu, powołując się na twórcze nieporozumienia z producentami. jak on powiedział The Guardian „Próbowałem usunąć z niego swoje nazwisko i zastąpić je różnymi pseudonimami. Jednym z nich był „Humpty Dumpty”.
Ku jego konsternacji film został wydany i zebrał bardzo pozytywne recenzje. Ponad dekadę później wyreżyserował Jezioro ognia , dokument o aborcji, po którym następuje mnóstwo mniej znanych filmów fabularnych. Właściwie jego trzeci film Tranzyt Czarnej Wody nigdy nie został wydany publicznie ze względu na prawne przepychanki i upadłą firmę produkcyjną .
James McTeigue - V jak Vendetta
James McTeigue jest najbardziej znany ze swojego dystopijnego dramatu samozwańczego V jak Vendetta . Komentarz społeczny do filmu i bohater V w masce Guya Fawkesa nadal mają status ikony. Reszta pracy McTeigue'a była rozczarowująco mdła i schematyczna.
POWIĄZANE: 10 filmów do obejrzenia, jeśli kochasz V jak Vendetta
Zabójca Ninja I Niedobitek z łatwością mieści się w panteonie konwencjonalnych filmów akcji. Oba były krytycznymi rozczarowaniami i miały gorsze wyniki finansowe. Z Kruk , można było dostrzec pewną stylistyczną tajemnicę, ale ostatecznie i ten film spotkał ten sam los. Jego ostatnia cecha Włamanie zarobiony w kasie, ale po raz kolejny pozytywne reakcje były na korzyść głównej damy Gabrielle Union, podczas gdy reżyseria McTeigue'a po raz kolejny ucierpiała.
Charles Laughton - Noc myśliwego
Znakomity brytyjski aktor teatralny i filmowy, Charles Laughton, raz wyreżyserował przełomowy thriller Noc Łowcy . Prawdopodobnie wyprzedzając swoje czasy, film przeszedł nierozpoznany i został uznany za klapę. Haughton nigdy więcej nie nakręcił filmu aż do śmierci.
Film, który w większości opowiada o morderczym patriarsze rodziny, oparł się na ekscytujących technikach wizualnych, aby przekazać horror wokół głównego bohatera. Zamiast straszyć komercją lat 40. i 50., Haughton chciał pójść dalej w przeszłość, wykorzystując swoje podejście filmowe do technik niemieckiego ekspresjonizmu. Dziś jego jedyny pełnometrażowy film fabularny okrzyknięty jest kultowym klasykiem.
Billy Bob Thornton – Sling Blade
Billy Bob Thornton jest znany jako aktor, ale jego passę udanych ról poprzedziła nominowana do Oscara rola w Ostrze Procy . Thornton napisał także i wyreżyserował dramat ludzki z 1996 roku, zdobywając nawet Oscara za scenariusz adaptowany. Film opowiada o mężczyźnie z niepełnosprawnością intelektualną, który jako dziecko zabił swoją matkę. Dorastając, próbuje odbudować swoje życie poza traumą.
Od tego czasu jego kariera aktorska była już prawie ustawiona, ale jego przyszłe wysiłki reżyserskie nigdy nie mogły dorównać jakością Ostrze Procy . Tylko Tatuś i oni zebrał pozytywne recenzje (choć z mocno ograniczoną dystrybucją), podczas gdy inne jego filmy spotkały się z mieszanymi lub negatywnymi reakcjami.
Mathieu Kassovitz-La Haine
Nienawiść dokumentuje jeden dzień z życia trzech francuskich młodych ludzi, którzy wędrują po Paryżu w następstwie antypolicyjnych zamieszek. Film nadal jest jednym z najpopularniejszych francuskich filmów eksportowych, ale od tego czasu reżyser Mathieu Kassovitz miał mieszane osiągnięcia.
Zdobywszy nagrodę dla najlepszego reżysera w Cannes, miał duże nadzieje związane z jego przyszłymi filmami, z których niektóre odniosły przyzwoity sukces w jego rodzinnym kraju, ale nie odniosły sukcesu za granicą. A kiedy Kassovitz rozszerzył swój zasięg w kierunku Hollywood, niestety kierował zawodowymi niewypałami Gotika I Babilon AD .
Tommy Wiseau - Pokój
Podczas gdy klasyk Tommy'ego Wiseau z 2003 roku Pokój nie można dokładnie zakwalifikować jako „hit”, nie można zaprzeczyć, że erotyczny dramat-komedia przez lata zyskał kultową rzeszę fanów. Wiseau napisał scenariusz, wyreżyserował, wyprodukował i zagrał tragikomicznego bohatera Pokój , film, który jest uważany za „tak zły, że aż dobry”.
Niestety, inne jego wysiłki reżyserskie okazały się po prostu złe i prawie nie zyskały uznania. Rok później Pokój , „artysta-katastrofa” wyreżyserował krótki dokument pt Bezdomni w Ameryce . Po tym dziwacznym eksperymencie społecznym pojawił się sitcom Hulu z 2015 roku Sąsiedzi który stworzył, napisał i wyreżyserował. Pomimo notorycznie złych recenzji, Wiseau wciąż miał przesłać kilka odcinków do nagród Emmy!
DALEJ: 10 najgorszych filmów największych reżyserów według Rotten Tomatoes