Pomimo tego, że jest grą akcji, która tradycyjnie koncentruje się na rozgrywce kosztem fabuły, DMC3 zapewnia fantastycznie napisaną narrację.
Gatunek akcji postaci nie jest szczególnie znany z jakości swoich historii, zamiast tego skupia się bardziej na jakości rozgrywki. Jeśli jakakolwiek gra akcji z postaciami jest wyjątkiem od tej reguły, to jednak jest Devil May Cry 3, których fabuła, postacie i wiadomości są genialnie spreparowane i wykonywane na nich bezbłędnie.
diabeł może płakać jest z pewnością wyjątkiem godnym głębokiego podziwu, ale nadal nie umniejsza pozytywnych aspektów innych tytułów z tego gatunku. Czego brakuje tytułom akcji postaci w wyrafinowaniu narracji, często nadrabiają one mechaniczną głębią. Nie oznacza to, że te historie są z natury złe, ale zazwyczaj są pisane w innych celach. Najprawdopodobniej fabuła gry akcji z postaciami jest skonstruowana w celu ustalenia tonu gry i jej stałych elementów. Nie są napisane po to, aby szarpać za serce gracza, ale raczej po to, aby sprzedać graczowi pomysł wprowadzenia opartej na umiejętnościach fantazji o mocy w przesadzonym, kampowym świecie. Dlatego fani gatunku wciąż tak często oddają się fabułom gier akcji z postaciami. Mogą nie mieć narracji na poziomie Ostatni z nas, ale w połączeniu z starannie dopracowaną rozgrywką, absurdalny świat gry akcji z postaciami zyskuje uznanie gracza. Co sprawia, że DMC3 Wyjątkowe jest to, że oprócz zachowania kampowych cech, które uzupełniają hałaśliwy gatunek, opowiada także wyrafinowaną, złożoną z trzech aktów historię, która ma potencjał, aby naprawdę zaangażować gracza zarówno na poziomie emocjonalnym, jak i intelektualnym.
Kontynuuj przewijanie, aby czytać dalej Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Nadal, Devil May Cry 3 nie jest rewolucyjnym dziełem sztuki. To nie jest przełomowe arcydzieło na poziomie Obywatel Kane lub Jamesa Joyce'a Ulisses. Jest to opowieść w trzech aktach, która podąża dokładnie za tymi samymi rytmami, co standardowa Podróż Bohatera, sprawdzona i popularna formuła, która była używana od tysiącleci. Mimo wszystko to nie znaczy, że DMC3 jest mniej znaczące. Może nie jest to szczególne pod względem zakresu narracji, ale nawet napisanie dobrej historii w dobrze wykorzystanych ramach jest trudnym zadaniem, wartym uwagi. DMC3 fabuła nie rozwali umysłu gracza, ale sprawi, że poczują śmiech, słodko-gorzki smutek i radość bardziej niż większość krewnych tego gatunku, a na pewno tak samo jak każda inna dobrze napisana gra oparta na fabule. To może być proste, ale to wciąż fantastyczna historia, a oto dlaczego.
DMC3 Part 1: The Backstory
Jak w przypadku każdej historii, znaczna część tego, do czego się przyczynia Devil May Cry 3's jakość to jego charaktery. DMC3 może być najwcześniejszą grą na osi czasu serii, ale w żadnym wypadku nie zaczyna się od początku. Kiedy gracze po raz pierwszy spotykają Dantego DMC3, ma około 17 lub 18 lat, a inspirujące wydarzenie w jego życiu jako łowcy diabłów już dawno minęło. Dante i jego brat bliźniak, Vergil są synami najpotężniejszego demona w historii, Legendarnego Mrocznego Rycerza Spardy. Kilka tysięcy lat temu Sparda zmęczył się dręczeniem ludzi i jego serca. obudził się do sprawiedliwości. - Używając swoich ogromnych mocy, Sparda w pojedynkę odepchnął mieszkańców piekła z powrotem do ich piekielnego miejsca spoczynku i na zawsze odciął świat demonów od królestwa ludzi.
Tysiące lat później Sparda wraca do ludzkiego królestwa w ludzkiej postaci, gdzie poślubia ludzką kobietę imieniem Eva i ojcuje parę synów bliźniaków. Najwyraźniej demoniczny świat nie był zbyt zadowolony z tej serii wydarzeń, ponieważ we wczesnym dzieciństwie bliźniaków ich posiadłość została zaatakowana przez hordę demonów. Matka bliźniaków została tragicznie zabita, prawdopodobnie razem ze Spardą. Każdy z bliźniaków inaczej zareagował na to wydarzenie i od tego momentu ich życie się rozpadło. Dopiero DMC3 że te dwie osoby ponownie łączą się w jakikolwiek znaczący sposób.
DMC3 Część 2: Rywalizacja rodzeństwa
Kilka lat później bliźniaki są już w pełni dorosłe i obdarzone niewiarygodnymi demonicznymi mocami. Obaj posiadają niesamowitą siłę, szybkość i regenerację, a także naturalną biegłość w walce. Ze swoim charakterystycznym mieczem Rebellion i niestandardowymi czarno-białymi kaliber 45, hebanem i kością słoniową, Dante jest gotowy założyć nienazwany sklep działający jako najemnik polujący na diabły, gdy niespodziewany gość zapuka do jego drzwi. Ten wysoki nieznajomy niesie zaproszenie i wyzwanie od brata bliźniaka Dantego, Vergila. Na samo wspomnienie imienia swojego brata, Dante staje się agresywny i przystępuje do walki z demonicznymi siłami wysłanymi do przetestowania go przez jego brata.
Gdy walka Dantego dobiega końca, z ziemi pod miastem wybucha ogromna wieża. Na szczycie tej wieży stoi Vergil i nieznajomy, mężczyzna imieniem Arkham. Postać Vergila promieniuje mocą i autorytetem, a on z łatwością uwalnia jednego z potężniejszych demonów, które Dante nie zdołał zabić podczas swojej pierwszej bitwy. Cel Vergila jest podstępny; wciągnij Dantego do jednostronnej walki i weź jego połowę amuletu przekazaną przez ich matkę, aby otworzyć portal do piekła przez wieżę, znaną jako Temen-Ni-Gru. W ten sposób odblokujesz ścieżkę do potęgi Spardy. Tak więc Vergil czeka na szczycie wieży. W międzyczasie Dante, usiłując zabić swoich pobratymców, skaluje Temen-Ni-Gru, eliminując i zbierając broń z dusz potężnych demonów. Po drodze spotyka nieznaną kobietę na motocyklu. Zanim Dante może dowiedzieć się, kim jest lub dlaczego tam jest, wychodzi, pozostawiając swoją tożsamość i cel tajemnicą. Obaj ponownie spotykają się na krótko, ale kobieta, która gardzi demonami, odpowiada Dantemu tylko wrogością.
Kiedy Dante dociera na szczyt wieży, Vergil stoi tam i czeka na niego. Obaj dzielą się krótką wymianą zdań przed rozpoczęciem bitwy. W tej rozmowie widać, ilu różnice leżą między nimi DMC postacie , a także liczbę wspólnych podobieństw. Poza tym, że oboje są siebie obrazami, wybrali swoje ścieżki życiowe w wyniku tragedii, która spotkała ich rodzinę, i tam zaczynają się ich różnice. W obliczu hord demonów Vergil czuł się bezsilny, aby powstrzymać upadek swojej rodziny, więc dąży do władzy nawet kosztem swojego człowieczeństwa. Przyjmuje dziedzictwo mocy Spardy, ale nie bierze odpowiedzialności za właściwe jej użycie. Tymczasem Dante wydaje się w ogóle wahać przed podjęciem jakichkolwiek działań w życiu. Nie ma celów, zaprzecza swojej rodzinnej spuściźnie i poluje na demony i walczy z Vergilem tylko dlatego, że nie lubi go ”. Dante widział, jak cała jego rodzina umiera i zamiast ścigać władzę jak Vergil, po prostu postanowił po prostu nie przejmować się niczym więcej. Obaj rozpoczynają walkę, a Vergil z łatwością wygrywa. Wbija Dantego Rebelią, jedyną pamiątką, którą Dante zachował od swojego ojca, bierze kawałek amuletu Dantego i odchodzi.
DMC3 Część 3: Więzy rodzinne
Dante zostaje złamany i pokonany na szczycie Temen-Ni-Gru. Vergil jest gotów otworzyć portal do świata demonów, zdobyć moc Spardy i rozpętać piekło na ludzkości. Dante zawiódł, ale to jeszcze nie koniec. Miecz w klatce piersiowej Dantego przeszedł niewielką transformację, gdy zetknął się z jego krwią demona, a Dante zmienił się wraz z nią. Przepełniony demoniczną mocą, Dante tymczasowo przekształca się w makabryczną formę demona zwaną Devil Trigger. O krok bliżej do wykorzystania swojej pełnej mocy i rywalizacji z Vergilem, Dante nadal sprzeciwia się swojemu bratu i schodzi na Temen-Ni-Gru. Po zjedzeniu przez latającego wieloryba (długa historia) i dotarciu do podstawy wieży, Dante ponownie spotyka tajemniczą kobietę. Obaj na krótko łączą siły, aby wyrzucić grupę demonów, zanim Dante ucieknie przedwcześnie z miejsca zdarzenia pogoń za Vergilem . Zanim odchodzi, pyta kobietę, jak ma na imię. Odpowiada obojętnie na jego pytanie, dlatego Dante nazywa ją „Panią”.
Pani jest ważną postacią w fabule DMC3. Można by argumentować, że jest tak samo bohaterem jak Dante czy Vergil, chociaż jest nie do zagrania. W trakcie gry Historia pani jest podawana przez kroplówkę do gracza i chociaż jest w pełni człowiekiem, jasne jest, że ma taki sam udział w wydarzeniach w grze, jak bliźniaki. Ta agresywna uczennica, uzbrojona w wyrzutnię rakiet wyposażoną w bagnet, to właściwie nikt inny jak córka Arkhama, człowieka, który wcześniej poświęcił zarówno swoje człowieczeństwo, jak i żonę w pogoni za władzą. Tak jak Dante ściga Vergila, Lady (właściwie Mary) ściga Arkham jako zemstę za zabicie swojej matki.
Jednak zamiast motywować się czystym niesmakiem, Lady robi to z poczucia odpowiedzialności. Przybywa na czas, by być świadkiem drugiej walki bliźniaków, która nie dochodzi do trwałego wniosku, ponieważ wtrąca się Arkham. Pomimo pozornego zabicia przez Vergila we wcześniejszej części historii, wraca i ujawnia, że manipulował wszystkimi trzema z nich przez cały czas. Używając obu połówek amuletu, krwi Spardy i krwi Lady (teraz okazuje się, że jest przodkiem kapłanki złożonej w ofierze, aby zapieczętować wrota piekieł), Arkham otwiera drzwi do piekła, starając się przejąć władzę Spardy dla siebie.
DMC3 Część 4: Zjazd rodzinny
Gorzej dla bohaterów gry nie mogło być. Dante, Vergil i Lady zostali zmanipulowani przez przebiegły Arkham, który jest teraz tylko o krok od osiągnięcia boskiej mocy Spardy. Każda z trzech postaci idzie do przodu w pojedynkę, chcąc rozwiązać problem na swój własny sposób. Dante ponownie przedostaje się przez wieżę i ponownie krzyżuje ścieżki z Panią. Wyciągając wnioski z przykładu Lady, Dante zamierza powstrzymać Arkham i jego brata oraz odziedziczyć heroiczne dziedzictwo Spardy. Lady jest jednak uparta i odmawia rezygnacji ze swoich celów, mimo że niezaprzeczalnie nie ma kwalifikacji do wyzwania, przed którym ma się zmierzyć. Lady jest utalentowaną pogromczynią demonów, ale nie ma nawet nadprzyrodzonych zdolności Dantego, Vergila czy Arkham z pomocą demonów. Nie ma nadziei na sukces i chociaż dzielnie walczy z Dantem o prawo do kontynuacji, nieuchronnie przegrywa. Jako ostatni prezent, Lady daje Dantemu swoją charakterystyczną wyrzutnię rakiet, Kalinę Ann.
Dante kontynuuje podróż na szczyt Temen-Ni-Gru, poruszając się po krętych ścieżkach wieży i różnych piekielnych królestwach, które są teraz dostępne, gdy bariery między królestwami ludzi i demonów zostały rozluźnione. Dociera do wierzchołka wieży po raz trzeci i ostatni, ale robi to za późno, by powstrzymać Arkham przed odnalezieniem miecza Spardy, Ostrza Mocy. Arkham absorbuje moc Spardy za pomocą miecza i przybiera insektoidalną twarz demona, gdy staje do konfrontacji z Dantem. Obaj krótko przekomarzają się, ale zanim walka może się rozpocząć, Arkham zostaje opanowane przez bezgraniczną moc Spardy i mutuje w ogromną, groteskową plamę. Nagle pojawia się Vergil i bliźniacy łączą siły w ostatecznej, epickiej bitwie przeciwko człowiekowi, który nadużyje spuścizny ich ojca. Dante i Vergil pokonują zmutowany Arkham, wysyłając jego ludzką postać na niższe poziomy Temen-Ni-Gru, gdzie jego umierające ciało spotyka Panią. Dokonuje skruszonego zamachu stanu na swoim ojcu, gdy Dante i Vergil rzucają się w portal do piekła, ścigając Ostrze Mocy i obie części amuletu. Każdy odzyskuje swoje połówki, ale Vergil jest pierwszym, który osiąga Krawędź Mocy.
Wciąż niezdolny do pogodzenia różnic, ponieważ Vergil nadal chce przejąć całą moc Spardy dla swoich samolubnych pragnień, bliźniacy pojedynkują się po raz ostatni, gdy drzwi między królestwami zaczynają się zamykać. Pomimo tego, że jest uzbrojony w miecz ojca, Dante ostatecznie pokonuje Vergila. Bezowocnie próbuje zrehabilitować swojego brata, ale Vergil zaprzecza mu i rzuca się wraz ze swoim amuletem w głąb piekła. Dante ucieka z zawalającego się portalu, zanim ten się zamknie i ponownie połączy z Lady. Obaj przezwyciężyli swoje zmagania, ale każdy pozostaje z gorzko-słodką pustką, ponieważ żaden z nich nie był w stanie odzyskać członków rodziny, których stracili z powodu zła. Po raz pierwszy Dante okazuje prawdziwy smutek, wybuchając płaczem. Pani gdzieś to zauważa. diabeł może płakać , 'inspirująca nazwa dla sklepu Dantego. Gdy obaj zastanawiają się nad tym, co stracili, więcej demonów wyłania się zza spodu i obaj przygotowują się do ostatecznej walki.
Jest wiele cech tej historii, które składają się na jej wspaniałość diabeł może płakać w rzeczywistości jest, zwłaszcza w porównaniu z wieloma innymi grami akcji z postaciami. Przede wszystkim podróż, jaką przechodzą te postacie, jest w rzeczywistości głęboko transformująca zarówno w sensie fizycznym, jak i psychologicznym. Dante, Lady i Vergil wszyscy wychodzą z tej historii jako inni ludzie niż weszli. Dante, niegdyś zdystansowany i nieodpowiedzialny, teraz przyjmuje na siebie odpowiedzialność, jaką pociąga za sobą bycie Synem Spardy. Pani, niegdyś pełna nienawiści do wszystkich demonów, zdaje sobie sprawę, że nawet niektóre demony, takie jak Dante, mogą dotrzeć do prawdziwego człowieczeństwa. Vergil, mimo że pod koniec opowieści pozostał zły, był wielokrotnie upokarzany swoimi niepowodzeniami. Wzajemne oddziaływanie między nimi trzema, gdy każdy z nich rośnie i zmienia się w trakcie opowieści, sprawia, że emocjonalne wzloty i upadki narracji uderzają tak mocno. Kiedy Dante udaje się pokonać Vergila, ale nie udaje mu się go uratować, słodko-gorzki charakter jego zwycięstwa jest potężny. Niewiele innych gier ma narracje, które osiągają tego rodzaju emocjonalne połączenie z graczem, nie mówiąc już o takiej, która robi to przy zachowaniu kampowego tonu tradycyjnie kojarzonego z tym gatunkiem. Devil May Cry 3 to coś więcej niż świetna gra akcji z postaciami. Jest to tytuł definiujący ten gatunek, ponieważ reprezentuje najwyższe szczyty tego, co może osiągnąć, zarówno pod względem rozgrywki, jak i fabuły.