The Netflixa premiera kontrowersyjnego arcydzieła, Drodzy Białostoczanie w 2017 r. przyniosło to niesprawiedliwe reperkusje (na przykład głosowanie publiczności na IMDb i Rotten Tomatoes wyjaśnia szokująco niskie wyniki). Jednak nie spowodowało to ani jednego uszczerbku na jego wpływie, co wyjaśnia, dlaczego był odnawiany kolejno przez trzy kolejne sezony — seria kończy się na czwartym.
POWIĄZANE: 10 najpotężniejszych cytatów drogich białych ludzi z Netflix
W pierwszym sezonie bohaterowie rozpoczynają swoją podróż i jako tacy chwieją się i błądzą po całym miejscu, próbując znaleźć możliwie najmniej wyboistą drogę. Niestety, dopiero znacznie później odkrywają, że taka idealna ścieżka nie istnieje. Oto pięć świetnych odcinków z pierwszego sezonu wraz z pięcioma, które ledwo zdołały utrzymać historię na powierzchni.
Najlepszy: Rozdział X (odcinek 10) — 5,9
W tym dość kulminacyjnym zakończeniu Reggie bezdźwięcznie obserwuje, jak Sam i Gabe kłócą się o niego zza szyby (rozmowa o tym, jak spała z nim, będąc wciąż razem z Gabe'em). W międzyczasie Lionel ku swemu przerażeniu dowiaduje się, że gazeta, dla której pracuje, The Independent jest w rzeczywistości opłacany przez Hancocków, superbogatych współtwórców Winchester, którzy również dopuszczają się wielu nieetycznych zachowań.
Na szczęście, Poczucie moralne Lionela ratuje sytuację i w końcu publikuje swoją demaskację na temat Hancocków. Na koniec Troy staje w obliczu tej samej sytuacji, co Reggie wcześniej, kiedy policja kampusu aresztuje go za niszczenie mienia szkolnego.
Najgorszy: Rozdział III (odcinek 3) — 5,8
Ten odcinek kręci się wokół Troy i jego wielkie ambicje — lub, mówiąc jaśniej, ambicje, których utrzymania oczekuje od niego jego ojciec, Dean Fairbanks. W dniu wyborów różni studenci walczą o stanowisko przewodniczącego Samorządu Uczniowskiego, ale to Troy ma najwięcej do stracenia, jeśli nie wygra.
Spotyka się z większą presją ze strony rektora uniwersytetu Fletchera, który „prosi” go o wpłacenie kaucji za jego syna Kurta, kiedy tylko jest to wymagane. Łagodny bałagan pętli narracyjnych może być nieco kłopotliwy.
Najlepszy: Rozdział IV (odcinek 4) — 6,0
Nieoczekiwana historia Coco została przedstawiona w „Rozdziale IV”, w którym badana jest jej wczesna przyjaźń z Samem White'em. Ta wspaniała fabuła omawia złożoność reakcji na bigoterię, ponieważ zarówno Sam, jak i Coco zajmują diametralnie przeciwne stanowiska w kwestii rasizmu, jawnego lub subtelnego.
Ponadto ujawniono, że pierwotny pomysł na program radiowy Sama, Dear White People, zrodził się z jednej z ich rozmów, kiedy byli najlepszymi kumplami, co częściowo uzasadnia przepaść między nimi w obecnej osi czasu.
Najgorszy: Rozdział VI (odcinek 6) — 5,8
Chociaż ten odcinek jest technicznie oparty na perspektywie Sama, kontynuuje nurt z poprzedniego (z przyjęciem Addisona i nieuzasadnionym profilowaniem czarnego studenta).
POWIĄZANY: 10 programów do obejrzenia, jeśli kochasz drogich białych ludzi
Właśnie dlatego jest trochę słabszy niż inne, ale także dlatego, że powtarza ten sam stary trop litości (?) Uczucia — kiedy Sam spotyka się z Reggiem z powodu jego wrażliwości i ponieważ obarcza ją poczuciem winy, że uwierzyła, że „naciągnęła z nim od pierwszego dnia, kiedy ją poznał.
Najlepszy: Rozdział II (odcinek 2) — 6.1
Lionel próbuje uznać swoją seksualność bez ujawniania się; zamiast tego rozkoszuje się dźwiękami swojego współlokatora, Troya, uprawiającego seks (ale po zredagowaniu kobiety ze swojej wyobraźni). Jednak redaktor The Independent, Silvio, szybko wnioskuje, że Lionel wciąż tkwi w fazie fantazji, w której znajduje ukojenie, po prostu unikając strukturalnej schludności etykiet.
Silvio mówi jedną z najbardziej sensownych rzeczy w serialu, „Jak możesz mieć nadzieję na dotarcie do prawdy, skoro nie możesz znaleźć własnej? . O wiele bardziej interesujące jest to, że Lionel wciąż tego nie rozumie i próbuje mieć trójkąt z Connorem i Beccą, co spektakularnie się nie udaje.
Najgorszy: Rozdział VIII (odcinek 8) — 5,7
Kolejny odcinek Lionela, Rozdział VIII, omawia wszystkie konflikty zawodowe początkującego dziennikarza: czy naprawdę poradzi sobie z byciem reporterem, jeśli nie może poradzić sobie z krytyką, która towarzyszy jego pracy?
Grając z Troyem w gry komputerowe, trafia jednak na fascynujący punkt widzenia (że heteroseksualni mężczyźni potrafią być wrażliwi i delikatni oraz na wszystko, co zabrania im „męskość”). Ostatecznie jednak Lionel zdradza swojego współlokatora ujawniając wszystkie swoje sekrety w swoim najnowszym artykule, czyn, który oczernia jego współczującą naturę.
Najlepszy: Rozdział I (odcinek 1) — 6.2
Wraz z wprowadzeniem Sam White i jej programu radiowego, historia w zasadzie stanowi podstawę tego, co ma nadejść w pozostałej części sezonu. To ona tak naprawdę „uprawia” imprezę Blackface, aby zobaczyć, czy ludzie naprawdę uczestniczą w czymś tak niestosownym (i tak jest).
Jednocześnie zostaje wyjaśnione, że Sam ma słaby związek ze swoją dwurasowością, co zdaniem wielu jej przyjaciół jest powodem jej spania z Gabe'em Mitchellem, najbardziej przeciętnym białym facetem w kampusie. Premiera sezonu to genialny rozkwit.
Najgorszy: Rozdział VII (odcinek 7) — 5,7
Rozdział VII obserwuje świat oczami Gabe'a, zwłaszcza jako uprzywilejowanej osoby, która po prostu nie jest w stanie zrozumieć różnic, z jakimi borykają się POC na kampusie (lub gdziekolwiek indziej). Ponadto zmaga się z własnymi paranoicznymi tendencjami, szczególnie tymi, które mówią mu, że jego dziewczyna zdradziła go z kimś innym.
Jest bliski załamania, co zmusza go do szukania odpowiedzi u najlepszej przyjaciółki Sama, Joelle. W serii jąkanych skoków ten odcinek ledwo udaje się oświetlić rozgorączkowany umysł Gabe'a Mitchella, nie mówiąc już o wystarczającym zamknięciu.
Najlepszy: Rozdział V (odcinek 5) — 7,3
W tym niesamowitym odcinku Reggie zaczyna jako zabawny wynalazca, tworząc aplikację znaną jako „Woke or Not Woke”, system oparty na głosowaniu studentów, służący do oceny poziomu postępowości w kampusie.
Niestety, ku przerażeniu wszystkich, sytuacja na przyjęciu Addisona później tego samego wieczoru stawia Reggiego na krawędzi całkowitej dewastacji (jak każdy, gdyby organy ścigania wycelowały w nich z broni). To wydarzenie jest wstrząsającym przypomnieniem, że życie, nawet w elitarnych szkołach, takich jak Winchester, ma tendencję do podążania złą drogą.
Najgorszy: Rozdział IX (odcinek 9) — 5.6
Coco znajduje się na morzu ze swoim nowym „adoratorem”, Troyem, którego wzrok nieustannie wędruje (i niekoniecznie w kierunku innych kobiet). samosegregacja” jest największym zagrożeniem dla „jedności” Winchester.
Mają nawet czelność dodać, że ich dziesięciomilionowa darowizna rzekomo zwalnia ich z ich nierozsądnych i niezwykle problematycznych żądań. Gdyby tylko było coś więcej niż starzy biali ludzie narzekający na swoje nieistniejące problemy do omówienia w tym odcinku.
NASTĘPNY: Drodzy biali ludzie: 10 cytatów do zapamiętania z pierwszego odcinka