Reżyser David Cronenberg wyjaśnił, na czym polega jego nowy film Zbrodnie przyszłości jest o. Od początku swojej kariery nazwisko Cronenberga było mniej więcej synonimem body horroru. Kanadyjski filmowiec od dawna interesuje się chorobami i przerażającymi rzeczami, które mogą przytrafić się ludzkiemu ciału. Ideę tę badał w projektach takich jak słynny kultowy klasyk z eksplodującą głową Skanery oraz remake science-fiction z 1986 roku Mucha , w którym Jeff Goldblum wciela się w naukowca, który zaczyna powoli przekształcać się w groteskową hybrydę człowieka i muchy. Pomimo tej ewidentnej pasji do tematu, jego ostatnie dokonania sprawiły, że reżyser odwrócił się od horroru w stronę prostszych dramatów, takich jak dramat satyryczny z 2014 roku. Mapy do gwiazd .
Zbrodnie przyszłości opis fabuły z pewnością sprawia, że brzmi to jak powrót do formy dla reżysera. Film, który wszedł do kin 3 czerwca, opowiada o parze, która jest artystką performatywną: Saulem Tenserem (Viggo Mortensen) i Caprice (Léa Seydoux). Ich występ, który jest możliwy dzięki syndromowi przyspieszonej ewolucji, polega na hodowaniu nowych narządów na scenie przed ich usunięciem i wystawieniem na pokaz. Syndrom ten jest reakcją na coraz bardziej syntetyczny świat po katastrofie klimatycznej. Pozostali członkowie obsady filmu to Don McKellar, Scott Speedman, Welket Bungué, Lihi Kornowski i nominowana do Oscara Kristen Stewart.
Powiązane: Zbrodnie przyszłości Obsada i przewodnik po postaciach
Podczas rozmowy z Różnorodność , Cronenberg próbował wyjaśnić znaczenie Zbrodnie przyszłości . Wyjaśnia, że niezwykły styl gry Tensera jest metaforą artysty” oddając to, co jest najgłębszą, najbardziej intymną częścią siebie, ukrytą w środku . Jednak okoliczności, które pozwalają mu to zrobić, odzwierciedlają własne odczucia Cornenberga na temat sposobu, w jaki „ wykorzystanie technologii cyfrowej faktycznie zmieniło nasz układ nerwowy . Przeczytaj jego pełny cytat poniżej:
Tenser jest tak naprawdę awatarem, szablonem lub modelem artysty, który właściwie daje z siebie wszystko, otwierając się i dając to, co jest najgłębszą, najbardziej intymną częścią siebie. Oferuje to swojej publiczności i dlatego jest niezwykle podatny na kpiny, odrzucenie, niezrozumienie, złość. Dla mnie jest to wzór prawdziwego artysty z pasją.
Myślę, że rozwijamy się, a nie decentralizujemy. Myślę, że nasze układy nerwowe są zupełnie inne niż ludzkie istoty 100 lat temu. Myślę, że korzystanie z ekranów, korzystanie z technologii cyfrowej faktycznie zmieniło nasze systemy nerwowe.
Ten strach przed wpływem postępu technologicznego na ludzkie ciało jest nieodłączną częścią reżyserskiego etosu Cronenberga. Zgłębia tę ideę od wielu lat, między innymi w swojej pamiętnej pracy z 1983 roku Wideodrom , w którym główny bohater wkłada kasetę VHS do własnego żołądka. Od tego czasu technologia bardzo się rozwinęła, co widać w jego filmie z 1999 roku istnienie , w którym projektant gier wideo przekracza wykropkowaną linię między rzeczywistością wirtualną a rzeczywistą.
Zbrodnie przyszłości jest wyraźnie jego próbą wypełnienia luki między ówczesnym Cronenbergiem a obecnym Cronenbergiem. Nie dokumentował swoich przemyśleń na temat relacji ludzkości z technologią w projekcie związanym z horrorem od początku 2000 roku. Biorąc pod uwagę sposób, w jaki świat i technologia w nim posunęły się naprzód w zawrotnym tempie, z pewnością zapewni to nowy filmowi doładowany poziom groteski.
Dalej: Zbrodnie z przyszłego zakończenia wyjaśnione (szczegółowo)
źródło: Różnorodność