Jakie są najlepsze specjalne komedie Dave'a Chappelle'a? Oto cztery klasyczne stand-upy amerykańskiego komika, które każdy fan powinien obejrzeć.
Jakie są najlepsze Dave Chappelle specjalne komedie? Od 2000 roku amerykański komik zagrał w wielu godzinnych stand-upach, a większość jego materiałów dotyczyła kwestii rasy, płci i polityki. Chappelle przez lata konsekwentnie nie przepraszał za swoje podejście, co zaowocowało kontrowersyjnymi dyskusjami na scenie o normach kulturowych i zmianach, a także pouczającymi komentarzami na temat jego postrzegania otaczającego go świata.
W popkulturze Chappelle jest prawdopodobnie najbardziej znany ze swojej serii Comedy Central Chappelle's Show . Po bezceremonialnym opuszczeniu serialu w 2005 roku, ostatecznie minęło 13 lat bez wydania tradycyjnego programu specjalnego. Chappelle nieoficjalnie powrócił do mainstreamowej komedii, prowadząc Saturday Night Live w listopadzie 2016 r., a kilka dni później podpisał lukratywną umowę stand-up z Netflix.
Kontynuuj przewijanie, aby czytać dalej Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Chappelle w pełni rozumie, że prowokacja prowadzi do prawdy na scenie. Żarty komiksu mogą wydawać się nieodpowiednie lub obraźliwe dla niektórych, ale zazwyczaj tematycznie łączą się z jego doświadczeniami życiowymi jako Czarnego mężczyzny mieszkającego w Ameryce. W rezultacie perspektywa i kontekst zawsze mają znaczenie przy rozkładaniu rutyny Chappelle'a. W ostatnich latach stał się jeszcze bardziej komediowy ze swoim materiałem, prawdopodobnie dlatego, że tematy społeczno-polityczne z jego wczesnych czynów pozostają boleśnie aktualne. Oto cztery stand-upy, które każdy fan Chappelle powinien obejrzeć.
Killin 'Them Softly (2000)
W 2000 roku HBO specjalny Zabijaj ich delikatnie oficjalnie przedstawił Chappelle wielu fanom komedii. Wcześniej występował w takich filmach jak Orzechowy profesor , Z powietrzem , i W połowie upieczony , ale była bardziej rozpoznawalną twarzą niż znanym aktorem. Z Zabijaj ich delikatnie Chappelle wchodzi na scenę w swoim rodzinnym Waszyngtonie i koncentruje się głównie na różnicach między czarnoskórymi i białymi ludźmi. Klasyczny zestaw zawiera opowieść o jego białym przyjacielu Chipie, który upajał się i grzecznie rozmawiał z policją z Nowego Jorku, a puenty często łączą się z humorem obserwacyjnym. Komiks przełamuje również kulturę śródmieścia, nawiązując tematycznie do wcześniejszych dowcipów o wątpliwych technikach śledczych stosowanych przez funkcjonariuszy policji.
Natomiast pierwsza połowa Zabijaj ich delikatnie zawiera najlepsze dowcipy, druga połowa zapowiada przyszłość amerykańskiej polityki. Chappelle rozmyśla o wyborze pierwszego czarnego prezydenta USA - około osiem lat przed przybyciem Baracka Obamy do Gabinetu Owalnego - a później żartuje, że biali ludzie nie lubią dyskutować na kogo głosowali: koncepcja, która nabrała nowego znaczenia, gdy Obama kadencja dobiegła końca i rozpoczęła się prezydentura Donalda Trumpa. Ogólnie, Zabijaj ich delikatnie pozostaje takim klasykiem ze względu na komediową strukturę Chappelle. Włącza postacie poboczne w całym akcie i wielokrotnie powraca do niektórych linijek z wcześniejszej części serialu. Ten odcinek specjalny ujawnia, że Chappelle ma wiele do powiedzenia na temat kultury amerykańskiej, ale także sugeruje, że jest bardziej zainteresowany rozrywką publiczności niż prowokowaniem, przynajmniej na tym etapie swojej kariery.
Wiek wirowania (2017)
Wiek wirowania oznacza pierwszy program Chappelle'a w Los Angeles od dekady i korzysta z jego oldschoolowego podejścia. Na przykład komiks nie pokazuje ego, które dominuje w innym programie specjalnym z 2017 roku, Równowaga i nie zawiera żadnych komentarzy dydaktycznych na temat sztuki komedii stand-up - trendu, który stałby się głównym tematem kilku programów specjalnych Netflix na 2020 rok (zobacz te autorstwa Chrisa D'Elii, Jima Jeffriesa i Kevina Harta, żeby wymienić mało). Strukturalnie Chappelle rozprowadza cztery historie o spotkaniu z O.J. Simpsona, a także usuwa kilka odniesień do popkultury z Robienie mordercy do Key & Peele , od Billa Cosby'ego do Kevina Harta. W odcinku specjalnym Chappelle nawiązuje kontakt z publicznością, odwołując się do znanych imion, a następnie rzuca im wyzwanie poprzez różne fragmenty dotyczące płci i napaści na tle seksualnym.
Z perspektywy czasu Wiek wirowania przypomina, że Chappelle zawsze jest konsekwentny w swoim komediowym podejściu. Tytuł oferty dotyczy zarówno współczesnej polityki, jak i mediów społecznościowych, co tworzy ciekawą dynamikę, gdy Chappelle omawia koncepcję „porównawcze cierpienie”. Wyraźnie denerwuje go kultura anulowania, ale wydaje się też dostrzegać okazję do wspólnej refleksji na temat nie tak odległej przeszłości. Kiedy Chappelle wspomina Troskliwe Misie z lat 80-tych i tak stwierdza „Zostaliśmy przeszkoleni, aby się opiekować” wydaje się, że naprawdę wierzy, że może świat trochę zwolni. I to poczucie niepewności co do przyszłości napędza cały akt, nawet jeśli Chappelle dokładnie wie, kim jest jako osoba i jako wykonawca.
Równowaga (2017)
Z Spokój umysłu Chappelle przedstawia inny klasyczny program, ale wydaje się bardziej samoświadomy niż kiedykolwiek. Tak jak rok wcześniej nosił ubrania „Chappelle” Saturday Night Live , robi to ponownie w specjalnym programie Netflix i chwali się, że jest 'narkotyk' komik, który jest tak dobry, że pisze dowcipy od tyłu. Brawura Chappelle'a przenosi się na komentarz o kulturze anulowania, z komiksem „Zgodnie z polityką, nigdy nie czuję się źle z powodu tego, co mówię tutaj.
Tym razem rutyna Chappelle jest bardziej przewidywalna dzięki prowokacyjnym dowcipom na temat płci i kulturowych tabu, ale jego komediowe wyczucie czasu jest jak zawsze wyjątkowe. W Spokój umysłu , komik mówi nieprzychylnie „biedni biali” trochę, co przenosi się na jego rok 2020 Saturday Night Live monolog po tym, jak Joe Biden pokonał Trumpa w wyborach prezydenckich w USA. Pod koniec oferty Chappelle żartuje „stojąc zbyt blisko słonia” i jak ludzie mogą przegapić szerszy obraz, jeśli są zbyt skupieni na jednym konkretnym punkcie rozmowy. W tym sensie, Spokój umysłu nie powinno się ograniczać do żartów Chappelle'a lub humoru o tematyce transpłciowej, ale powinno być raczej postrzegane jako szerszy przekaz dotyczący tożsamości, kultury online i autorefleksji.
Kije i kamienie (2019)
W Kije i kamienie Chappelle przyjmuje podejście Me vs. You i natychmiast prowokuje publiczność warczącym wrażeniem krytyków. Konfrontując się bezpośrednio z tematami kulturowymi, komiks nadaje serialowi specyficzny klimat, a następnie przytacza przykłady fałszywego przedstawienia jego słów. Jest w tym coś genialnego Chappelle's Show oraz potęga języka, wraz z lekkim komentarzem na temat dziwacznej sagi Jussiego Smolletta. Z punktu widzenia Chappelle'a żartuje tylko z pewnych osób lub grup, ponieważ identyfikuje się z nimi w jakiejś formie.
Chappelle uwalnia się od formalnej struktury Kije i kamienie i celuje w każdego, ale nie w złośliwy sposób. W dzisiejszych czasach zawsze istnieje niebezpieczeństwo, że komiksy poświęcą zbyt dużo czasu na anulowanie komentarzy kulturowych, ale dopracowany i postępowy komiks, taki jak Chappelle, wie, jak wyrazić swój punkt widzenia, łącząc różne tematy. W tym przypadku przedstawia osobiste anegdoty o kulturze celebrytów, kulturze show biznesu, a także kulturze czarnej, aby przypomnieć widzom o jego wyjątkowej perspektywie i jej związku z jego materiałem. Kije i kamienie w serwisie Netflix zwraca uwagę na trwającą od dziesięcioleci ewolucję Dave Chappelle , komik, który wydaje się szczerze zaangażowany w edukowanie widzów o kulturowych prawdach, które są przeoczane.