Jeśli jest jedna rzecz, w której bracia Coen są świetni, to jest to zestawienie. I to nie tylko zestawienia w ich filmach – jak przejście od pełnej napięcia sceny włamania do kopniaka w jaja w ich reżyserskim debiucie Krew Prosta – to zestawienie ich filmografii jako całości. Przejdą od wstrząsającego, nagrodzonego Oscarem dramatu, takiego jak Fargo Do taka głupia komedia Wielki Lebowski , albo przejdą od wstrząsającego, nagrodzonego Oscarem dramatu, takiego jak To nie jest kraj dla starych ludzi do zwariowanej komedii typu Spal po przeczytaniu . A ich filmy są niezmiennie bez zarzutu.
POWIĄZANE: 10 obowiązkowych prezentów dla fanów filmów braci Coen
Poważny człowiek (89%)
Coenowie wychowali się jako Żydzi na przedmieściach Ameryki i fragmenty tego wychowania można zobaczyć w całej ich pracy, ale nie wyraźniej niż w ich zwodniczo uproszczonej opowieści biblijnej Poważny człowiek , opowieść o żydowskim ojcu z przedmieść, którego życie wokół niego powoli zaczyna się rozpadać. Jest to opowieść o Hiobie, człowieku, którego wiara w Boga została wystawiona na próbę przez odebranie mu rodziny, domu i środków do życia, aby udowodnić Szatanowi rację, której akcja toczy się w Ameryce lat 60. Tematyczna narracja przedstawia sedno, nie będąc zbyt natarczywym ani pouczającym, a zapierające dech w piersiach zdjęcia Rogera Deakinsa sprawiają, że jest to wciągające doświadczenie wizualne, a także potężna duchowa przypowieść.
Bartona Finka (90%)
Biorąc pod uwagę, że było to coś, co Coenowie wymyślili, gdy zmagali się z blokadą pisarską podczas opracowywania scenariusza do Przeprawa Millera , Bartona Finka jest ogromnym osiągnięciem. Ten film można oglądać setki razy i nadal nie do końca go zrozumieć. W rzeczywistości nie byłbyś nawet w stanie nazwać jego gatunku. Czy to czarna komedia? Czy to horror psychologiczny? Czy to surrealistyczny film noir? Z pozoru opowiada o dramatopisarzu z lat 40., który przeprowadza się do Hollywood, by pisać scenariusze, ale w gruncie rzeczy jest to o wiele bardziej skomplikowane. Medytuje nad religią, pracą, twórczymi zmaganiami ludzkości i upadkiem społeczeństwa, kpiąc jednocześnie z własnej formy.
KRAWAT: Ballada o Busterze Scruggsie (91%)
Coenowie początkowo robili Ballada o Busterze Scruggsie jako miniserial dla Netflix, zanim został ponownie zmontowany jako film i obsypany nominacjami do Oscara. Ten film jest dowodem na to, że filmy Netflixa nie wszystkie są złe i wbrew temu, co myśli Steven Spielberg, mogą być silnymi pretendentami do nagród.
POWIĄZANE: Obejrzyj: Red Dead Redemption 2/Ballada o Buster Scruggs Mash-Up od Netflix
Jak w przypadku każdego filmu antologicznego, niektóre segmenty są silniejsze od innych, ale ogólnie rzecz biorąc, każdy segment ma powód, aby tam być. To westernowy film ze wszystkimi podgatunkami westernu reprezentowanymi w formacie antologii. I pomimo różnych tonów opowieści, każda z nich to starożytni bracia Coen.
KRAWAT: Wychowywanie Arizony (91%)
Często zakłada się, że wszystkie filmy Nicolasa Cage'a są złe, ale te, które są dobre, takie są Naprawdę dobre jak Wychowywanie Arizony . Cage wciela się w byłego skazańca, który po odkryciu, że nie może zajść w ciążę ze swoją żoną policjanta i nie może adoptować z powodu swojej kryminalnej przeszłości, postanawia porwać jedno z nowonarodzonych ośmioraczków miejscowego biznesmena i wychować je jako własne. Oczywiście nie jest to takie proste, a wynika z tego jedna z najbardziej zwariowanych komedii slapstickowych, jakie kiedykolwiek nakręcono w filmie. Istnieje powszechne błędne przekonanie, że komedia fizyczna jest leniwa – nie jest leniwa, gdy jest zrobiona dobrze.
KRAWAT: Przeprawa Millera (91%)
Z niepowtarzalnego i charakterystycznego stylu Coenów jasno wynikało, że gdyby spróbowali nakręcić film gangsterski, byłby to zupełnie inny film. styl filmów gangsterskich, do których przywykliśmy z filmów np Ojciec chrzestny I Goodfellas . Coenowie Przeprawa Millera jest mistrzowską klasą opowiadania historii tematycznych. Fabuła jest gęsta i skomplikowana, ale film leci szybko, jak wiele jego powtarzających się motywów, więc nie sprawia, że boli cię głowa ani nie traci cię, jak większość eposów kryminalnych. Film jest również nienagannie zagrany, a szczególnie jeden monolog Johna Turturro okazał się rozczarowaniem Transformatory fanów, że jest naprawdę fenomenalnym aktorem, kiedy nie obsikają go roboty.
Wewnątrz Llewyna Davisa (92%)
Szkoda, że Wewnątrz Llewyna Davisa nie był większym hitem. W roli Llewyna Davisa występuje pre-Poe Dameron Oscar Isaac, artysta ludowy w stylu Boba Dylana z lat 60., który stara się zarobić na życie w branży muzycznej. Zamiast ogólnej narracji, film jest bardziej epizodyczny, podążając za tytułowym piosenkarzem folkowym podczas jego podróży po Ameryce, z gitarą zawieszoną na plecach i wiernym kotem u boku. Istnieje szkoła myślenia, że fabuła jest ważniejsza niż postać, ale jako wnikliwe i piękne studium postaci, Wewnątrz Llewyna Davisa stanowi mocny argument za charakterem nad fabułą.
KRAWAT: To nie jest kraj dla starych ludzi (93%)
To nie jest kraj dla starych ludzi okazał się ulubionym filmem braci Coen Akademii i jest ku temu dobry powód. To neo-western, który czerpie motywy ze starych filmów o kowbojach i przenosi je do nowoczesnej scenerii. Film jest równie ponury i bezkompromisowy jak powieść Cormaca McCarthy'ego, na której się opiera. Chociaż historia nie ma klasycznej struktury i faktycznie podważa oczekiwania publiczności , jak szczęśliwe zakończenie i triumf bohatera oraz właściwe rozwiązanie narracji, To nie jest kraj dla starych ludzi jest jednym z nielicznych przypadków, w których takie wywroty faktycznie działają na korzyść filmu.
KRAWAT: Fargo (93%)
Fargo ma całkowicie własny styl. Jest to tak wyjątkowy i dający się zdefiniować styl, że zaadaptowano z niego cały program telewizyjny. Roztrzęsiony sprzedawca ubezpieczeń porywa swoją żonę, aby wyłudzić od bogatego teścia pieniądze z okupu, po czym porwanie idzie nie tak, a ludzie kończą martwi, więc sprawą zajmuje się policjantka w ciąży.
POWIĄZANE: FX zamawia sezon Fargo 4, Chris Rock zostanie gwiazdą
Z nienaganną obsadą, w tym m.in Frances McDormand w roli decydującej o karierze , Williama H. Macy'ego i Steve'a Buscemiego, film wciąga od samego początku. Jego ponure poczucie humoru, surrealistyczny portret przemocy i miłe akcenty z Minnesoty sprawiają, że bardziej przypomina wizualną odyseję niż film. Wszystkie filmy powinny być tak przemyślane, dobrze wykonane i zapierające dech w piersiach – dbałość o szczegóły jest rewelacyjna.
Krew Prosta (94%)
Debiut reżyserski braci Coen nadal jest jednym z ich najlepszych filmów. Ma wszystkie cechy charakteryzujące ich twórczość: czarny humor, zapadające w pamięć postacie z wadami, fachowo wykonany montaż, przerażające sceny nocne, ekscytujące wykorzystanie oświetlenia, a przede wszystkim zestawienia. Wyraźnym punktem kulminacyjnym filmu jest hipnotyzujący portret prywatnego detektywa Lorrena Vissera M. Emmeta Walsha, podczas gdy ścieżka dźwiękowa Cartera Burwella pomaga stworzyć napiętą atmosferę filmu w każdej scenie, ale jako całość jest to mistrzowskie podejście do gatunku neo-noir, który obala wszystkie najbardziej przewidywalne konwencje i definiuje te najlepsze.
Prawdziwe męstwo (96%)
Ogólnie rzecz biorąc, remake'i są do niczego. Jednak nie robią tego, gdy są reżyserowane przez braci Coen. Ich rewizjonistyczna interpretacja klasycznego westernu Johna Wayne'a Prawdziwe męstwo jest oceniany przez Rotten Tomatoes jako najlepszy film duetu. Oryginał słynął z nietypowo cynicznej roli Wayne'a, a tutaj tę rolę – prawnika alkoholika Roostera Cogburna – znakomicie gra Jeff Bridges. Hailee Steinfeld i Matt Damon tworzą drugoplanową obsadę filmu, który unika konwencji typowego hollywoodzkiego westernu na rzecz surowej, ponurej palety, która dokładnie przedstawia horror Dzikiego Zachodu w zimnym, minimalistycznym stylu.
DALEJ: Od dziwnych do jeszcze dziwniejszych: 5 ulubionych filmów braci Coen (i 5, które nie trafiły w dziesiątkę)