Od czasu premiery ich debiutanckiego filmu w 1984 roku Joel i Ethan Coen byli jednymi z najbardziej płodnych i wyjątkowych filmowców amerykańskiego kina. Mimo że ich filmy poruszają szeroki zakres tematów, ich styl jest wyraźnie ich własny, niezależnie od gatunku, w którym pracują.
POWIĄZANE: Bracia Coen: 10 najzabawniejszych i niezapomnianych postaci
Bracia Coen są znani ze swoich dziwacznych, dziwacznych postaci i czarnego poczucia humoru. Wiele z ich filmów można by uznać za czarne komedie, podczas gdy niektóre są bardziej mroczne niż zabawne, a niektóre zabawniejsze niż mroczne. Oto 5 przykładów ich najmroczniejszych filmów i 5 przykładów ich najzabawniejszych.
Najciemniejszy: Blood Simple
Jednym z najmroczniejszych dokonań Coenów jest ich debiut reżyserski, Krew Prosta. Do dziś film jest uważany za jeden z najlepszych przykładów neo-noir, podgatunku, w którym Coenowie pracowali w kilku różnych okresach swojej kariery.
POWIĄZANE: 10 powodów, dla których Blood Simple to arcydzieło Noir
Krew Prosta rozgrywa się głęboko w sercu Teksasu, gdzie właściciel baru wynajmuje detektywa rozwodowego, aby zamordował jego niewierną żonę i jej nowego kochanka. Był to nie tylko debiut filmowy Coenów, ale także debiutancka rola Frances McDormand, która wyszła za mąż za Joela Coena w kwietniu 1984 roku, w roku, w którym film miał premierę.
Najśmieszniejsze: Ladykillers
2004 Biedronki jest uważany za pomniejszy film braci Coen i słusznie. To remake filmu o tym samym tytule z 1955 roku i jest bezwstydnie głupi. Tom Hanks wciela się w profesora G.H. Dorra, który przekonuje starszą kobietę, by wynajęła mu swoją piwnicę na próby muzyczne z jego zespołem muzyki klasycznej. Jednak „zespół” to zbieranina złodziei, których Dorr zwerbował do wykopania tunelu z piwnicy do pobliskiego skarbca kasyna, gdzie czeka fortuna. JK Simmons, Marlon Wayans i wspaniała obsada odmieńców zapewniają bardzo zabawny czas w kinie.
Najciemniejszy: Przejście Millera
lata 90 Przejście Millera nie jest pozbawiony czarnego humoru, ale w większości jest to raczej prosty dramat kryminalny z epoki. Przemoc jest makabryczna, a bohaterowie to bezlitośni, zatwardziali gangsterzy, dla których nic nie jest święte. Gabriel Byrne gra Toma Reagana, którego lojalność wobec szefa mafii zostaje wystawiona na próbę, gdy otrzymuje zadanie utrzymania pokoju między rywalizującymi ze sobą rodzinami, które w trakcie filmu stają się coraz bardziej wrogie.
Do dzisiaj, Przejście Millera ma wiernych fanów, którzy twierdzą, że pomimo tego, że nie jest uważany za klasykę Coen, jest jednym z ich najlepszych filmów.
Najśmieszniejsze: Wychowywanie Arizony
1987 Wychowywanie Arizony była kontynuacją ich neo-noirowego debiutu Coenów, Krew Prosta. To znacznie lżejsza sprawa, choć wiąże się z wieloma psotami. Nicolas Cage gra H.I. McDunnough, bezpłodny były więzień, który wraz z żoną Edwiną porywa dziecko, aby spełnić swoje marzenia o rodzicielstwie.
POWIĄZANE: 10 faktów zza kulis o podnoszeniu Arizony
McDunnogh jest kompletnym głupkiem, ale biorąc pod uwagę tę obsadę postaci, nie jest nawet najgłupszym z całej grupy. Sam McMurray prawie kradnie film jako Glen, brygadzista warsztatu H.I., którego tępy dialog jest źródłem wielu największych śmiechu w filmie.
Najciemniejszy: To nie jest kraj dla starych ludzi
Wśród najbardziej ponurych pozycji w katalogu Coena znajduje się nagrodzony Oscarem film z 2007 roku, To nie jest kraj dla starych ludzi . Znakomicie zrealizowana adaptacja powieści Cormaca McCarthy'ego, film opowiada krwawą historię zaginionych 2 milionów dolarów łupów z nieudanej transakcji narkotykowej i tych, którzy są zdeterminowani, aby je zdeponować.
POWIĄZANE: 10 najlepszych współczesnych filmów noir, uszeregowanych według IMDb
Łączy klasyczne elementy westernu z nowoczesnymi technikami noir, tworząc literacki film o przeznaczeniu, śmierci i bezbożności. Jest tak mroczny, jak filmy, ale to prawdziwe arcydzieło.
Najśmieszniejsze: Spal po przeczytaniu
Geniusz Spal po przeczytaniu jest to, że jest to bardzo skomplikowany film szpiegowski, którego bohaterowie są w większości głupi jak pień. Chaos pojawia się, gdy wspomnienia agenta CIA trafiają w ręce dwóch pracowników siłowni granych przez Brada Pitta i Frances McDormand. Zamierzają zarobić, ale sprawy wymykają się spod kontroli.
John Malkovich jest histerycznie zabawny jako analityk CIA, któremu zaginął dysk, a Pitt i McDormand również są znakomici w swoich rolach. Spal po przeczytaniu nie jest jednym z najlepszych Coenów, ale spełnia obietnicę dużego i częstego śmiechu.
Najciemniejszy: poważny człowiek
2009's Poważny człowiek nie jest brutalnym filmem, ale to nie znaczy, że nie jest jednym z najmroczniejszych i najbardziej ponurych filmów w katalogu braci Coen. Fabuła koncentruje się wokół Larry'ego Gopnika, granego przez Michaela Stuhlbarga. Przez cały film jego życie rozwija się w prawie każdy możliwy sposób.
Jego małżeństwo się rozpada, bezrobotny brat zostaje zmuszony do wprowadzenia się do niego, a jego karierę podkopuje tajemniczy sabotażysta. Uświadomił sobie również pewne potencjalnie poważne problemy zdrowotne, a pod koniec filmu tornado spada na szkołę jego syna. Istnieje kilka sposobów interpretacji Poważny człowiek : jako religijna metafora, nihilistyczna przypowieść, a może nawet czarna jak smoła absurdalna farsa. Tak czy inaczej, jest to jeden „poważnie” ponury film.
Najzabawniejszy: Fargo
Znak geniuszu Fargo jest to, że równie dobrze można by go uznać za jeden z najmroczniejszych filmów Coenów, gdyby nie mnóstwo innych tytułów, które pasują do tego opisu. Fargo to brutalny kryminał, który jest również histerycznie zabawny. Jerry Lundegaard grany przez Williama H. Macy'ego jest prawdopodobnie najgłupszą ze wszystkich postaci Coena, żałosnym nieudanym sprzedawcą samochodów, który wynajmuje kilku nieprzystosowanych przestępców, aby porwać jego żonę. Frances McDormand gra rozbrajającą, ale sprytną Marge, która rozwiązuje sprawę.
Daje mrok materiału połączony z głupotą złoczyńców i czarującą niewinnością bohaterów Fargo zachwycająca jakość komiksu, pomimo mrocznej tematyki.
Najciemniejszy: Człowiek, którego nie było
Jest „neo-noir”, a potem jest po prostu stary film noir. 2001 Człowiek, którego nie było jest hołdem Coena dla ukochanego gatunku z przeszłości. Został nakręcony w pięknej czerni i bieli przez operatora Rogera Deakinsa, który zdobył nominację do Oscara za swoją pracę. Akcja rozgrywa się w latach czterdziestych XX wieku, kiedy fryzjer grany przez Billy'ego Boba Thorntona postanawia szantażować szefa swojej żony i nielegalnego kochanka, aby zabezpieczyć fundusze na rozpoczęcie działalności pralni chemicznej.
Jak we wszystkich filmach z gatunku noir, plan idzie strasznie źle i prowadzi do jeszcze bardziej niepokojących wydarzeń. Człowiek, którego nie było jest jednym z niedocenionych arcydzieł Coenów, którego widzowie powinni koniecznie szukać.
Najzabawniejszy: Big Lebowski
1998r Wielki Lebowski był prawdopodobnie zbyt dziwny dla mainstreamowej publiczności w momencie jego premiery, ponieważ był bombą kasową. Od tego czasu stał się oczywiście jednym z największych kultowych klasyków wszechczasów i nie bez powodu: jest to jeden z najzabawniejszych filmów, jakie kiedykolwiek powstały. Jeff Bridges gra Jeffreya „The Dude” Lebowskiego, który zostaje wzięty za milionera o tym samym nazwisku i zamieszany w tajemniczy spisek porwania, gdy jego żona znika. Histerycznie śmieszne i nieskończenie mądry, Wielki Lebowski można oglądać w kółko, nie starzejąc się.
DALEJ: Najlepsza postać w każdym z 10 najwyżej ocenianych filmów braci Coen na IMDb