Reżyserzy Coco, Lee Unkrich i Adrian Molina, wyjaśniają, w jaki sposób Kraina Umarłych pozostaje osadzona w rzeczywistości dzięki stworzonym przez siebie zasadom.
Jednym z najważniejszych elementów fabuły, jaki w dzisiejszych czasach powinien posiadać film fantasy, są jasno określone zasady. Bez tych zasad osiągnięcie niewyobrażalnego poziomu może być łatwe, dezorientując i izolując publiczność. Dodaj historię poruszającą koncepcję życia pozagrobowego, o której nikt tak naprawdę nie dyskutował, a może to przysporzyć twórcom ogromnego kłopotu.
Zbliżając się do Disney/Pixar’s Orzech kokosowy , współreżyserzy Lee Unkrich i Adrian Molina mieli mnóstwo pracy przy zdefiniowaniu tego, co chcieli przekazać, konstruując swoją wersję Krainy Umarłych. Lee Unkrich wyjaśnił ich proces myślowy stojący za tym, nad czym musieli popracować, opracowując swoją wersję życia pozagrobowego:
Wiedzieliśmy, że chcemy, żeby było to miejsce uroczyste. Wiedzieliśmy, że ludzie, którzy tam byli, będą podekscytowani możliwością powrotu i odwiedzenia swoich bliskich, więc ogólnie rzecz biorąc, we wszystkim, co tam robiliśmy, panowała radosna i świąteczna atmosfera. To właśnie skłoniło nas do stworzenia tej wizji.
Jednym z problemów, który miał się pojawić, skupiając się na życiu pozagrobowym jako uroczystym i ekscytującym miejscu dla zmarłych, było osadzenie go w rzeczywistości, która nie była zbyt skupiona na nieograniczonej ilości humoru. Humor może zrobić lub zepsuć film dla dzieci zarówno dla rodziców, jak i dla dzieci. Jeśli humor będzie bardziej sprośny, dzieciom przejdzie przez głowę. Jeśli jednak humor pójdzie w odwrotną stronę i wyląduje w sferze banału i banału, może zniechęcić rodziców. Jak więc zrównoważyć ten humor, aby nie izolować zarówno rodziców, jak i dzieci?
Czasem wystarczy skupienie się na konflikcie. Jak wyjaśniono w zwiastunach, Miguel chce jedynie skupić się na muzyce. Nie chce iść w ślady rodziny. Rodzice, podobnie jak dzieci, mogą się z tym utożsamić. Konflikt ten pomógł wpłynąć na sposób, w jaki współreżyserzy opracowali zasady Krainy Umarłych, unikając jednocześnie niewłaściwych rodzajów humoru:
Od początku wiedziałem, że nie chcę, żeby film był pełen gagów. Wiedziałem, że nie chcę Starbonesa na rogu. Nie chciałem, żeby ten poziom humoru był w filmie. Ustaliliśmy pewne zasady. Powiedzieliśmy, że jakąkolwiek pracę ludzie wykonywali za życia, kontynuowali ją w krainie umarłych. To może być świetne dla niektórych osób. To może być niedobre dla niektórych ludzi, którzy muszą dalej robić to, co robią. Chcieliśmy po prostu ustalić pewne podstawowe zasady, aby stworzyć strukturę społeczeństwa, a zwłaszcza, że chcieliśmy, aby Riveras produkowali buty nawet w zaświatach, aby Miguel nie miał na co czekać.
Oparcie filmu fantasy na rzeczywistości, przy jednoczesnym skupieniu humoru na tym, czego wszyscy, łącznie z Miguelem, muszą się spodziewać w zaświatach, nie tylko sprawia, że konflikt Miguela staje się bardziej wiarygodny, ale także pomaga w lekkim świetle sytuacji. Ustanawiając jasny zbiór zasad i skupiając się na chęci uczynienia życia pozagrobowego przyjemnością, współreżyserzy prawdopodobnie ułatwili widzom nawiązanie kontaktu z tą wersją zaświatów.
WIĘCEJ: Jak konsultanci pomogli w rozwoju Coco po kontrowersjach
Kluczowe daty wydania
-
Orzech kokosowy
Data wydania: 22.11.2017
