Nowy film Clinta Eastwooda potwierdza sekretną prawdę o całej jego karierze

Jaki Film Można Zobaczyć?
 
Opublikowano 23 września 2021 r

„Cry Macho” uwydatnia sekretną prawdę o bogatej karierze Clinta Eastwooda jako reżysera i aktora w Hollywood oraz o roli, w której się on wyróżnia.










Najnowszy film Clinta Eastwooda, Płacz samca , potwierdza sekretną prawdę o jego hollywoodzkiej karierze: że nie jest równie utalentowany zarówno aktorsko, jak i reżysersko. Eastwood pozostaje filarem Hollywood od czasu, gdy zyskał sławę jako wykonawca westernów Sergio Leone, począwszy od Za garść dolarów w 1964 roku. Jednak w późniejszej karierze dzielił swój czas pomiędzy reżyserię i aktorstwo, często z wielkim sukcesem. Chwila Płacz samca pokazuje powrót Eastwooda do swoich kowbojskich zachodnich korzeni, ale także podkreśla jego różnorodne kinowe atuty.



Eastwood występuje w roli byłej gwiazdy rodeo i zniszczonego hodowcy koni z 1978 roku. Jego postać podejmuje pracę u byłego pracodawcy (Dwight Yoakim), aby odzyskać syna mężczyzny od jego matki alkoholiczki z wiejskich obszarów Meksyku. Eastwood i młody chłopak (Eduardo Minett) stają przed trudną podróżą do domu. Po drodze Eastwood uczy chłopca, co to znaczy być dobrym człowiekiem, odkrywając w ten sposób poczucie samoodkupienia. Film oparty jest na powieści pod tym samym tytułem napisanej przez N. Richarda Nasha w 1975 roku. Nash otrzymał autorski scenariusz do filmu, który dzieli się ze scenarzystą Nickiem Schenkiem ( Muł ).

Powiązany: Wyjaśnienie oryginalnej, anulowanej wersji Cry Macho Clinta Eastwooda






Choć film nie należy do najbardziej docenionych przez krytyków filmów Eastwooda, w serwisie Rotten Tomatoes uzyskał zadowalające wyniki z oceną 52%. Film jednak wskazuje na ukrytą prawdę, która tkwi w imponującej filmografii Eastwooda. Prawda ta jest szczególnie widoczna we współczesnych filmach Eastwooda ostatnich dekad. Choć Clint Eastwood jest aktorem w pełni kompetentnym i niezwykle charyzmatycznym, jest po prostu lepszym reżyserem niż aktorem. Nie ma to na celu degradacji historycznych i ukochanych występów Eastwooda. Chodzi jedynie o zwrócenie uwagi na jego powtarzające się osiągnięcia za kamerą.



Oczywiście Clint Eastwood jest znany z grania wielu znaczących postaci, takich jak Brudny Harry i jego słynne występy w spaghetti-westernach. Role te bez wątpienia ugruntowały jego pozycję jako ikony Hollywood. Mimo tak wielu znanych ról i kultowych filmów Eastwood otrzymał tylko dwie nominacje do Oscara dla aktora pierwszoplanowego: w Dziecko za milion dolarów I niewybaczalny . Być może jeszcze bardziej zaskakujący jest jego całkowity brak nominacji do Złotego Globu za aktorstwo. Jak na aktora o tej sławie i znaczeniu wyraźny brak nominacji aktorskich Eastwooda z pewnością rodzi pewne pytania.






Z drugiej strony Eastwood był wielokrotnie nagradzany jako twórca filmowy pięcioma nominacjami dla najlepszego filmu i dwoma zwycięstwami w kategorii najlepszy film na Oscarach. W obu przypadkach Eastwood zgarnął także Oscara dla najlepszego reżysera. Co ciekawe, te zwycięstwa korelują z jego jedynymi dwiema nominacjami aktorskimi wspomnianymi powyżej, Dziecko za milion dolarów I niewybaczalny . Ponadto Eastwood otrzymał siedem nominacji do Złotego Globu dla najlepszego reżysera i trzy zwycięstwa. Porównanie jego nominacji reżyserskich z nominacjami aktorskimi wydaje się potwierdzać, że jego umiejętności filmowe przeważają nad zdolnościami aktorskimi.



Choć nominacje nie zawsze dają pełny obraz kariery danej osoby, wydaje się, że w twórczości Clinta Eastwooda można dostrzec wyraźny trend. Eastwood jest niewątpliwie utalentowanym aktorem, ale filmy lubią Amerykański snajper Sully, I Dziecko za milion dolarów udowodnić, że jest niezwykle utalentowanym i wszechstronnym reżyserem. Co więcej, prawdopodobnie to dziesięciolecia aktorstwa uczyniły go utalentowanym reżyserem. W rezultacie Eastwood mimo wszystko pozostaje prawdziwą legendą Hollywood Płacz Macho ciągłe sygnały, że być może lepiej sprawdzi się na fotelu reżyserskim niż na srebrnym ekranie.

Dalej: Każdy western Clinta Eastwooda, od najgorszego do najlepszego