Na pozór „Kabaret” jest porywającym musicalem, ale jeśli zagłębisz się w szczegóły, wyjdzie na jaw społeczne, kulturalne i artystyczne znaczenie filmu.
Wydany w 1972 roku, Kabaret był i pozostaje filmem przełomowym w historii kina. Grająca w tej roli Liza Minnelli zdobyła w tym roku kilka Oscarów, a nawet zyskała uznanie krytyków publiczności na całym świecie. Kabaret na pozór jest to pełen zabawy musical ze znakomitymi numerami, którego akcja rozgrywa się w Berlinie na początku propagandy partii nazistowskiej.
POWIĄZANE: Psychoza Alfreda Hitchcocka – 10 rzeczy, które nadal są aktualne
Jednak ten sprytny musical ma większe znaczenie polityczne i społeczne, pokazując, jak szybko i złowrogi antysemityzm ogarnął skądinąd gościnny naród, podczas gdy wszyscy pozostali nieświadomi. W 2021 r. kulturowe i artystyczne znaczenie filmu pozostanie niezmienione.
Kierunek i praca kamery
Bob Fosse, reżyser i choreograf Kabaretu, sam był tancerzem, więc wiedział, jak opracować odpowiednie kroki i jakie ruchy kamery uatrakcyjnią układy taneczne w Kit Kat Club, a jest to umiejętność, którą posiada niewielu innych reżyserów.
Tańce do kultowych numerów, takich jak „Mein Herr”, „Money Money” i „Wilkommen”, zostały wykonane bardzo umiejętnie, z ujęciami zmieniającymi się w rytm muzyki oraz odpowiednim zestawieniem szerokich i bliskich ujęć, które pozwalały ruchom oddychać . Rytmiczna edycja Kabaret przetrwał próbę czasu, czyniąc go jednym z najlepszych.
Stopniowe popadanie w nienawiść
kulturalnie, Kabaret jest niezwykle aktualne w czasach nowożytnych. Film rozpoczął się od ostracyzmu i wyrzucania nazistów z klubów przez większość mieszkańców Berlina, ale ich propaganda i nienawiść w podstępny sposób wkradły się do społeczeństwa, co widać w scenie, w której młody niewinny chłopak śpiewa stopniowo „Tomorrow Belongs To Me”. okazało się, że nosi swastykę. Dołącza do niego cała zasiadająca grupa.
POWIĄZANE: 10 popularnych musicali, które są traktowane jak film
Ta infiltracja nienawiści i dyskryminacji jest prawdą w dzisiejszym społeczeństwie, w którym wzrasta ksenofobia, przypadkowy rasizm i działania policji wobec niektórych mniejszości. Historia i film stanowią ważne ostrzeżenie, na które należy zwrócić uwagę w 2021 roku.
Występ Lizy Minnelli
Choć jest oparty na musicalu, Kabaret jest również oparta na książce ( Opowieści berlińskie) który zawiera krótką historię o jej bohaterce Sally Bowles i jej eskapadach z dwójką kochanków. Liza Minnelli była już znana ze swoich muzycznych talentów, ale był to pierwszy film, w którym zaśpiewała i zachwycił publiczność.
Jej solowe piosenki były absolutnie fantastyczne, z potężnym wokalem, dopasowanymi ruchami tanecznymi i znakomitą grą nihilistycznej tancerki, która nie troszczyła się o nic innego jak tylko o siebie.
Niezamierzony feminizm Sally
Swobodna postać Sally Bowles jest podobna do postaci Audrey Hepburn z jednego z jej najlepszych filmów, Śniadanie u Tiffany'ego. Sally żyła w sposób, który był źle widziany w latach 30., unikając tego, co zrobiłaby „porządna kobieta”, i zastępując to robieniem tego, na co ma ochotę, czy to kolekcjonowaniem kochanków, przedkładaniem kariery wokalnej ponad rodzinę, czy porzucaniem konwencjonalnych manier.
Sally prowadziła wolne życie i chociaż o tym nie wspomina, jej styl życia jest feministyczny, gdzie robi, co chce, i pozwala innym kobietom żyć tak, jak im się podoba.
Konsekwencje apatii
Jednym z głównych powodów dzisiejszej aktualności filmu jest to, że pod względem kulturowym ludzie w dalszym ciągu powtarzają błędy, które popełnili w historii, co w dłuższej lub krótszej perspektywie prowadzi do negatywnych konsekwencji. Kabaret numery muzyczne były bezpośrednio powiązane z tym, co działo się politycznie i społecznie w tamtym okresie, jak na ironię, podkreślając w ten sposób chaos i oczernianie społeczne, gdy ludzie byli zbyt zajęci rozpraszaniem się w klubach.
POWIĄZANE: 10 najsmutniejszych piosenek w popularnych musicalach
Dziś takie kwestie, jak zmiana klimatu, rasizm i czystki etniczne powracają na radar, ale dlatego, że może być już za późno, aby je odwrócić. Apatia, jaką okazali mieszkańcy Berlina, jest tym samym, co nonszalancja dzisiejszego świata, który wprowadził świat w przerażającą i bezprecedensową epokę.
Opowieść o przetrwaniu
Oprócz politycznych i zbliżających się napięć wojennych, które ukazuje ten musical, jest to także bardzo prosta opowieść o przetrwaniu, bardzo podobna do niedawno wydanego serialu Pokojówka . Rok 1931 w Berlinie nie był szczególnie pomyślnym czasem dla klasy robotniczej, co widać w codziennych zmaganiach Briana i Sally.
Brian udziela korepetycji z języka angielskiego za 3 marki za godzinę, Sally utrzymuje się dzięki występom i życzliwości bogatych mężczyzn, których spotyka w klubie, a Fritz jest równie pozbawiony środków do życia i szuka fortuny poprzez małżeństwo. Czasy były wtedy trudne, a dzisiejsze młodsze pokolenia natychmiast dostrzegają potrzebę wiązania końca z końcem.
Poczucie własnej wartości powiązane z ambicją
Powszechnym problemem, który nęka młode umysły, jest wrodzone powiązanie pracy i ambicji z poczuciem własnej wartości. Sally Bowles przechodziła te same zmagania, aż pewnego dnia załamała się, wiedząc, że może nie zostać taką wielką gwiazdą, o jakiej marzyła.
Można to natychmiast odnieść do każdego człowieka ze względu na nadmierne skupienie, jakie świat kładzie na pracy danej osoby, zamiast na jej dobrym samopoczuciu i tym, kim naprawdę jest. Jest oczywiste, że ten syndrom istnieje już od dawna i będzie się utrzymywał, dopóki ludzie nie zaczną się przeciwko niemu wypowiadać.
Kostiumy
Postać grana przez Lizę Minnelli miała zaszczyt nosić podczas filmu fantastyczne kostiumy zaprojektowane przez Charlotte Flemming. Od jej kultowego, całkowicie czarnego stroju z „Mein Herr”, obejmującego aksamitne derby, podwiązki i buty, po kostium w stylu klapek z „Money Money” i zwiewne sukienki z detalami ozdobionymi klejnotami w całym filmie – kostiumy nigdy nie były specjalnie nawiązujące do lat 30. , ale może właśnie to uczyniło je ponadczasowymi.
NASTĘPNY: 10 rzeczy, które wciąż są aktualne w odniesieniu do Nocy żywych trupów