Nawet jeśli jego drugi sezon nadal dominuje w rankingach telewizyjnych na Netflix, trudno jest dokładnie ustalić, co Bridgertona cele są jak show. Na początku wydaje się to satyrą lub czysto absurdalną zabawą. Być może ta zabawna energia przyczynia się do uzależniającej jakości programu i faktu, że według Google ma on ogólną ocenę akceptacji fanów na poziomie 95%. Ale potem staje się jasne, że serial traktuje siebie poważnie i ma na celu zapewnienie interesów politycznych, a sprawy stają się bałaganiarskie.
POWIĄZANE: Najgorsze decyzje, które bohaterowie podjęli w drugim sezonie Bridgertona
To niezaprzeczalne Mostkowanie jest niezwykle zabawny: romanse, jasne, entuzjastyczne scenerie, dramat rodzinny. Ale pośród olśniewającego blasku i plotek, niektóre istotne wady serialu klinują pęknięcie w jego fundamencie, powodując, że widz trochę się gubi w tym, co dokładnie program próbuje powiedzieć. Jedno jest jednak pewne – tzw Bridgertona kostiumy są niesamowite.
Kwestia wyścigu
Spektakl wyróżnia się pozornie wyrównaniem szans, jeśli chodzi o rasę, to znaczy do mniej więcej połowy serii, kiedy Lady Danbury przypadkowo wpada w szybkie podsumowanie, dlaczego stosunki rasowe są takie, jakie są - co pozornie nie istnieje. W ośmioodcinkowym programie, w którym każdy odcinek trwa prawie godzinę, kwestia wyścigu trwa około dwóch minut.
Gdyby, jak twierdzi Lady Danbury, Czarni ludzie zaczęli być akceptowani w społeczeństwie dopiero w jej pokoleniu, nie żyliby w świecie daltonistów, który Bridgertona parady. Zamiast prowadzić sensowne rozmowy na temat procesu odchodzenia od rasizmu lub aktywnego ignorowania go, serial postanawia zamiatać problem pod dywan.
Naiwność Eloise
Eloise jest młodą siostrą, która służy jako folia dla słodkiej, konwencjonalnej osobowości Daphne. Jeśli Daphne próbuje pracować w granicach świata, który jej dano, Eloise spędza czas na wydzieraniu się do każdego, kto chce słuchać o niesprawiedliwości społeczeństwa kierowanego przez mężczyzn.
Mogłaby być bardziej interesującą postacią, ale jest śmieszna i głupia w sposób, który podkopuje jej zdolność do poważnego traktowania przez publiczność.
Niespójność osi czasu
Krótkie światło, jakie pojawia się w serialu na kwestię rasy, polega na tym, że Lady Danbury od niechcenia wyjaśnia całą współczesną drogę doskonałego pokoju w wyniku zakochania się obecnego (białego) króla w obecnej (czarnej) królowej.
POWIĄZANE: 10 drobnych szczegółów, które fani Bridgerton Reddit zauważyli podczas powtórki
To wyjaśnienie, nawet jeśli jest zbyt uporządkowane, może nadal działać, gdyby nie fakt, że romans, którego oś czasu po prostu nie pozwoliłby na to, aby rzeczy były tak zaawansowane społecznie, jak pokazuje serial, i na pewno nie wyjaśnia, w jaki sposób Simon Hastings (postać z jednymi z najzabawniejszych cytatów w Bridgertona ,) grany przez Regé-Jean Page, odziedziczył ogromny majątek, który podobno był przekazywany z pokolenia na pokolenie od Lorda Hastingsa.
Toksyczna romantyzacja
Wiele filmów i programów przekazuje przesłanie, że dopóki romans jest pełen pasji i pożądania, musi być pełen miłości. Chociaż w Bridgertona istnieje wiele wspaniałych związków z różnych powodów, trudno zignorować fakt, że jedną z największych rzeczy podkreślanych w związku Daphne i Simona jest ich życie seksualne i pozorna niezdolność do wzajemnego oporu.
To nawiązuje do innych toksycznych romansów, takich jak te w Pięćdziesiąt odcieni szarości I Zmierzch , gdzie pasja często bierze górę nad zdrowiem i rozsądkiem.
Oczywiste urządzenie fabularne
Bridgetona obfituje w materiały, które angażują widza i zmuszają go do klikania przycisku „następny odcinek”, ale to nie znaczy, że robi coś tak oryginalnego.
Główny wątek dwojga ludzi, którzy z wygody tworzą udawane romantyczne przywiązanie i – co zaskakujące – zakochują się w sobie, jest powszechnie używanym chwytem. Na szczęście w serialu dzieje się wystarczająco dużo, aby widzowie mogli oderwać się od oczywistości.
Sprzeczności charakterów Penelopy
Niektórzy widzowie mogą zorientować się, kim jest Lady Whistledown w ciągu kilku odcinków serialu, a inni mogą nie zostać oświeceni aż do ujawnienia na końcu. Tak czy inaczej, gdy okaże się, że – spoiler – Penelope, grana przez Dziewczyny z Derry ukochana Nicola Coughlan, to Lady Whistledown, widz może porównać tę postać do słów, które słyszał podczas narracji serialu, i może zdać sobie sprawę, że te dwie rzeczy nie do końca pasują do siebie.
Penelope jest młodą dziewczyną, która okazała się raczej naiwna i niewinna, co stało się oczywiste w momencie, gdy Marina jest zmuszona zbesztać ją za jej niedojrzałość. Taka postać pisze sprytne, wszechwiedzące obserwacje społeczne Lady Whistledown (która ma jedne z najlepszych cytatów w Bridgertona ) może się nie sumować w przypadku niektórych widzów.
Daphne zawsze przychylnie nastawiona do Simona
W przypadku serialu, który próbuje potwierdzić swoją bohaterkę jako samoświadomy głos kobiecych zmagań, nieco sprzeczne jest to, że pisanie konsekwentnie stawia Daphne u stóp Simona, skutecznie kształtując jej świat na swój, gdy coś idzie nie tak.
Chociaż można powiedzieć, że to krok naprzód, gdy kobieta zachęca mężczyznę do zaakceptowania siebie, w przeciwieństwie do zwykłego tropu mężczyzn ratujących niepewne siebie kobiety, można również zobaczyć ostateczne współczucie Daphne dla Simona jako kolejny przykład kobiet przedkładających troski mężczyzn nad ich własny.
Niedorozwinięte stosunki klasowe
Od czasu do czasu w programie pojawi się mały konflikt klasowy lub zaoferuje małe okno na świat ludzi na dole. To jednak niewiele, biorąc pod uwagę fakt, że prawie cały spektakl rozgrywa się na górze, w świecie elity.
POWIĄZANE: Jak Kate i Edwina są spokrewnione? Kto jest kim w rodzinie Sharma
W najlepszym przypadku ciekawostki o niższych klasach wydają się obowiązkową wzmianką. Danie sługom wystarczająco dużo głosu, aby uwidocznić ich prawdziwą walkę w obliczu błahych trosk elity, a następnie poświęcenie całego czasu ekranowego tym troskom, w większości służy dosypaniu soli na ranę.
Słaba inkluzywność queer
Benedict Bridgerton jest dokuczany jako główny homoseksualny bohater serialu, ale taka możliwość nigdy się nie objawia. Zamiast tego widzom proponuje się okazjonalną postać poboczną jako jedynego przedstawiciela queerowej społeczności.
I, pośród mnóstwa intensywnych, szczegółowych scen seksu heteroseksualnego, zaledwie mrugnięcie do świata gejowskiego seksu przez dosłowne otwieranie i zamykanie drzwi.
W połowie utopia, w połowie nie
Polityczne interesy serialu są wysoce selektywne, sprawiając, że świat wydaje się miejscem utopii rasowej, ale dystopią płciową, z odrobiną LGBTQ + i kwestii klasowych.
Spektakl mógł obrać ścieżkę beztroskiego dramatu z epoki z zabawnymi wpływami współczesnymi, określając się jako ostateczny eskapista, obejmujący szczęśliwe upijanie się, ale z polityką wszędzie fani czują się nieco rozdarci między światami.
DALEJ: 10 rzeczy, które fani chcą, aby wydarzyły się w 3. sezonie Bridgerton