Wyprodukowany przez Hulu film Boston Strangler z Keirą Knightley w roli głównej przedstawia serię prawdziwych morderstw z lat 60. XX wieku, ale zmienił niektóre elementy prawdziwej historii.
Ostrzeżenie: zawiera SPOILERY dotyczące Boston StranglerChoć Hulu Bostoński Dusiciel oparty jest na prawdziwych wydarzeniach związanych z serią morderstw, które miały miejsce w Bostonie w latach 60. XX wieku, istnieje kilka różnic między fabularyzowaną historią a prawdziwym życiem. Film koncentruje się na Loretcie McLaughlin, dziennikarce, która przeciwstawiła się seksizmowi i ujawniła historię „Dusiciela z Bostonu” w amerykańskiej gazecie Record. Nadal opisywała morderstwa w serii artykułów napisanych wspólnie z innymi „dziennikarka” Johna Cole’a. Bostoński Dusiciel przedstawia czas, kiedy pisali i prowadzili badania w latach 1962–1965.
Bostoński Dusiciel ma na celu zachowanie jak największej dokładności historycznej, jak pokazuje McLaughlin ( Piraci z Karaibów Keira Knightley) i Cole ( Resztki Carrie Coon) pracują razem, aby rozwikłać tajemnicę, której nie udało się rozwiązać bostońskiej policji. Ale Bostoński Dusiciel wciąż musiał zamienić wielowiekową sagę wydarzeń historycznych w przystępną, kinową opowieść. To znaczy Bostoński Dusiciel wyciąć i zmienić kilka szczegółów.
Powiązane: Dokument Netflix o psie milionerze to prawdziwa historia kryminalna
5 Bostoński Dusiciel zmienił chronologię morderstw
Jedna z najbardziej wyraźnych zmian w Bostoński Dusiciel to skrócony harmonogram morderstw. Chociaż użyto imion prawdziwych ofiar, niektóre daty zostały zmienione, aby historia była bardziej dramatyczna i nie każda ofiara jest szczegółowo omawiana. Na przykład morderstwo Sophie Clark zostało przesunięte na Sylwestra 1962 r., choć w rzeczywistości odkryto ją 5 grudnia. Ciało Patricii Bissette odkryto w sylwestra, ale ponieważ Bostoński Dusiciel spędza więcej czasu na sprawie Bissette, śmierć Clarka została uznana za bardziej dramatyczną datę odkrycia.
Na początku filmu wyprodukowanego przez Ridleya Scotta McLaughlin łączy fakty pomiędzy tzw. trzema pierwszymi morderstwami Anny Slesers, Helen Blake i Idy Irgi. Jednak w tym momencie faktycznie było pięć zgonów. Nina Nichols została zamordowana, a Mary Mullen zmarła na atak serca, kiedy rzekomo została zaatakowana przez Dusiciela. Sama McLaughlin powiedziała, że zaczęła kontynuować tę historię po czterech morderstwach. Jednak trzy zgony i późniejsze odkrycie McLaughlina, że wszyscy trzej mieli pończochy zawiązane na szyi, mają charakter bardziej kinowy.
Należy jednak zauważyć, że nie wszystkie ofiary tzw. Morderstwa w jedwabnych pończochach mieli pończochy zawiązane na szyi. Z pierwszych pięciu tylko Nichols i Blake mieli kartę telefoniczną. Z ośmiu kolejnych ofiar sześć miało pończochy.
4 Postacie Boston Strangler wycięte i połączone
Jakakolwiek dramatyzacja prawdziwych wydarzeń nieuchronnie ucina lub łączy postacie z życia codziennego Bostoński Dusiciel nie jest inaczej. Postacie takie jak detektyw Conley (Alessandro Nivola, złoczyńca w nadchodzącym Kraven Łowca ) i inni funkcjonariusze policji wydają się być połączeniem różnych funkcjonariuszy organów ścigania, z którymi McLaughlin mógł się zetknąć podczas relacjonowania sprawy Bostońskiego Dusiciela. Inne pomniejsze postacie, takie jak sąsiadka Sophie Clark, są prawdopodobnie wymyślane jako zastępcy prawdziwych świadków.
Powiązany: Czy Amsterdam jest oparty na prawdziwej historii? Jak duża część fabuły wydarzyła się naprawdę
Jednym z głównych bohaterów wyciętych z tej historii jest prokurator generalny Massachusetts Edward Brooke. Prokurator generalny jest wspomniany mimochodem, ale się nie pojawia, choć jest ważną postacią historyczną. Brooke był pierwszym afroamerykańskim prokuratorem generalnym w USA. Na początku 1964 roku przejął sprawę Boston Dusiciel i utworzył grupę zadaniową do śledztwa, w której uczestniczyły różne zaangażowane wydziały policji. Brooke mianowała zastępcę prokuratora generalnego Johna S. Bottomly'ego do kierowania tą grupą zadaniową. Bottomly pojawia się w Bostoński Dusiciel kiedy Albert DeSalvo wyznaje mu prawdę.
3 Albert DeSalvo przyznał się, że pod wpływem hipnozy był bostońskim dusicielem
Prawdą jest, że DeSalvo (w tej roli David Dastmalchian, alias Kurt i Veb w Człowiek Mrówka filmy) rzeczywiście wyznał Bottomly, że jest Bostońskim Dusicielem, ale najpierw przyznał się pod hipnozą doktorowi Williamowi Josephowi Bryanowi. Po tym, jak DeSalvo powiedział współwięźniowi George'owi Nassarowi, że jest Dusicielem z Bostonu, prawnik Nassara sprowadził Bryana, lidera hipnoterapii. DeSalvo przyznał się do 13 morderstw Bostońskiego Dusiciela pod hipnozą Bryana. Później przyznał się Bottomly bez hipnozy.
2 DeSalvo uciekł z więzienia i został zabity znacznie później
Bostoński Dusiciel obejmuje także morderstwo samego DeSalvo, które wydaje się mieć miejsce w 1965 roku, rok po ostatnim morderstwie Bostońskiego Dusiciela. Jest to jednak kolejny przykład kondensacji osi czasu historii. DeSalvo, który był więziony pod zarzutem gwałtu, został skazany na dożywocie dopiero w 1967 roku. W tym samym roku uciekł ze szpitala Bridgewater State Hospital.
DeSalvo i dwóch innych więźniów uciekli, aby zwrócić uwagę na okropne warunki, w jakich przebywali w szpitalu – warunki, które doprowadziły do wielu prawdziwych kryminałów i horrorów o instytucjach. A właściwie dokument Szaleństwa Titicut została podjęta w tym samym roku, aby ujawnić złe praktyki Bridgewater, a badanie z 1968 r. wykazało, że co najmniej 30 więźniów Bridgewater było przetrzymywanych nielegalnie po przekroczeniu maksymalnego czasu, jaki mieli odsiedzieć. Bostoński Dusiciel nawiązuje do porzuconego wątku fabularnego, w którym Jean Cole bada znęcanie się nad pacjentami w domu opieki na początku filmu. DeSalvo zawrócił dzień po ucieczce. Następnie został przeniesiony do więzienia stanowego Walpole, gdzie został zamordowany w 1973 roku.
Powiązane: Czy „Prawie sława” opiera się na prawdziwej historii?
1 DeSalvo odwołał zeznania dotyczące bostońskiego dusiciela
Zanim został zabity, DeSalvo odwołał swoje zeznania, o czym mowa w Bostoński Dusiciel ale nie zostało to wyrażone wprost. Pod koniec filmu rozmawia przez telefon z McLaughlinem. Zgadza się spotkać z nią i opowiedzieć jej swoją historię, ale niemal natychmiast potem zostaje zabity. Prawdziwe programy kryminalne i filmy dokumentalne czasami naginają prawdę w stronę dramatu, a ta rozmowa z McLaughlinem prawdopodobnie nigdy nie miała miejsca. Dodano to tylko po to, aby pokazać, że DeSalvo żałuje.
Bostoński Dusiciel nie kończy się na ostatecznych odpowiedziach, bo w prawdziwym życiu ich nie było. Ale Bostoński Dusiciel dzieli się ważnym ostatnim szczegółem na temat DeSalvo. W 2013 r. dowody DNA powiązały go z ostatnią ofiarą, Mary Anne Sullivan.
Nie oznacza to jednak, że DeSalvo był tym, który zamordował wszystkie 13 ofiar Bostońskiego Dusiciela. Sprawę Sullivana uważa się za zamkniętą, ale w sprawie pozostałych 12 morderstw pozostaje otwarta. Bostoński Dusiciel sugeruje, że DeSalvo nie był jedynym zabójcą, ale było kilku zabójców naśladowców. Ale niestety, żadne więcej dowodów nie wyszło na światło dzienne, pozostawiając książki i filmy podobne Bostoński Dusiciel tylko teoretyzować na temat tego, co naprawdę się wydarzyło.
Dalej: 25 najlepszych filmów w Hulu