Studio Jasona Bluma, Blumhouse Productions, zgromadziło pokaźną bibliotekę horrorów, thrillerów i dramatów – a oto ich najlepsze filmy.
Pomiędzy bestsellerowymi horrorami a zdobywcami Oscara, Blumhouse nakręcił kilka naprawdę świetnych filmów, które najwyraźniej nie są w stanie zrobić nic złego. Prowadzona przez Jasona Bluma wytwórnia Blumhouse przez niemal 20 lat swojego istnienia stworzyła zdumiewającą filmografię, wypuszczając prawie tuzin filmów rocznie w kinach i serwisach transmisji strumieniowej na żądanie.
Licząc nie tylko hity, ale także liczbę hollywoodzkich hitów, którym Blumhouse pozwolił zabłysnąć, studio ma jedno z najostrzejszych oczu w całej branży w poszukiwaniu talentów. Nie tylko twórcy ze świetnymi pomysłami, ale także ci, którzy znają się na tych pomysłach i potrafią je wyprodukować w skromnych terminach i budżetach. Nic dziwnego Blumhouse jest producentem Niewidzialny człowiek dla Universal Pictures (i być może ponowne uruchomienie ich Dark Universe).
Powiązane: Dlaczego ponowne uruchomienie Dark Universe zakończy się sukcesem (tym razem)
Lista najlepszych filmów, którym Blum użyczył swojego nazwiska, nie jest łatwym zadaniem ze względu na liczbę wysokiej jakości premier, ale biorąc pod uwagę takie kryteria, jak wpływ i myślenie przyszłościowe, wybór staje się nieco łatwiejszy. Oto najlepsze, jakie do tej pory wydano filmy Blumhouse.
12. Szczęśliwego Dnia Śmierci
Slasher z 2017 roku w reżyserii Aktywność paranormalna pisarz Christopher Landon to zabawna, twórcza opowieść o dobrze wydeptanym terenie. Łączenie Dzień Świstaka z Krzyk , Szczęśliwego Dnia Śmierci w którym Jessica Rothe's Tree żyje wiecznie na piekielnym kacu, gdy wśród przyjaciół ze studiów prześladuje ją zabójca, a każda nowa śmierć przybliża ją do odkrycia napastnika.
Mrocznie komiczny, Szczęśliwego Dnia Śmierci jest powstrzymywany jedynie przez własną lobową tonację i przesadnie sentymentalny drugi akt, który przed finałem zmniejsza tempo do pełzania. Świadczy to o dobrze skonstruowanej tajemnicy, że mimo to wielkie odkrycie wciąż jest na tyle szokujące, że może zakończyć się wysokim akcentem.
11. Dar
W ciągu ostatnich kilku lat Jason Bateman nakręcił wiele filmów, które ukazują jego horyzonty wykraczające poza komedię, a także debiut reżyserski Joela Edgertona, Prezent , należy do najlepszych, być może ustępuje tylko Netflixowi Ozark . Bateman gra Simona, mężczyznę w średnim wieku, który właśnie przeprowadził się do Los Angeles wraz z żoną Robyn (Rebecca Hall). Zaraz po przeprowadzce spotykają Gordo (Edgerton), starego kumpla Simona z liceum, który szybko przechodzi od grzecznej znajomości do rodzinnego terroru.
Jako scenarzysta i reżyser Edgerton pokazuje prawdziwy zapał w nieustannym sposobie, w jaki patrzymy, jak życie Simona rozpada się na kawałki, nigdy nie przeceniając swoich umiejętności ani nie tracąc koncentracji. Hitchcockowskie, dotykowe i niszczycielskie, Prezent jest, jak sama nazwa wskazuje, choć nie dla osób o słabym sercu.
10. Aktywność paranormalna
Aktywność paranormalna to z pewnością jeden z najtańszych filmów, który zarobił ponad 100 milionów dolarów, i z pewnością najrozsądniejsza inwestycja, jakiej Blumhouse kiedykolwiek dokonał. Aktywność paranormalna Minimalistyczne, oparte na inwigilacji podejście do znalezionych materiałów jest osobliwe i według wielu standardów może nawet nudne, ale w 2009 roku przykuło uwagę.
Domowa inscenizacja i brak ruchu spotęgowały dramatyzm, sprawiając, że większe przerażenie naprawdę się pojawiło. Wydanie z dwoma różnymi zakończeniami pomogło podsycić dyskusję w mediach społecznościowych, a potem stało się dopiero marketingową koniecznością, jaką jest teraz. Czy ci się to podoba, czy nie, nie można zaprzeczyć, że ma ona miejsce w bibliotece Blumhouse.
9. Nieprzyjaciele
Tworzenie filmów o mediach społecznościowych i nowoczesnych technologiach jest trudne. Pomiędzy zielonym światłem dla projektu a wprowadzeniem go do kin zastosowana technologia może być już przestarzała, a wtedy można przekonać widzów, że wyprodukowany film ma jakąkolwiek treść.
Niezaprzyjaźniony to nowatorska, godna pochwały próba uchwycenia w filmie istoty społeczności internetowej i związanych z nią obaw. Całość rozgrywa się w trakcie rozmowy przez Skype’a i jest przesadnie długa, melodramatyczna i gubi się w drugiej połowie, ale główna idea jest solidna. Blumhouse ma reputację pioniera w dziedzinie ciekawego i pomysłowego tworzenia filmów, a projekt Leo Gabriadze jest tego symbolem.
8. Oculus
Uwierzycie, że był czas, kiedy Mike Flanagan nie był jednym z najgorętszych reżyserów horrorów, a Karen Gillan nie była hitową aktorką? Cóż, było i to nie tak dawno temu. W 2014 roku obaj współpracowali przy Oculus , pełna niepokoju opowieść o nawiedzonym domu, opowiadająca o traumie rodzinnej.
Nie trzeba dodawać, że fachowe podejście Flanagana do psychogeografii tak obszernego materiału zaprowadziło go daleko jako filmowca, podobnie jak wyrafinowane podejście Gillana do wrażliwości. Oculus miejscami wygląda na swój budżet, ale wytrzymuje próbę czasu i nie bez powodu.
7. Złowrogi
Podobnie jak w poprzednim wpisie, Złowrogi przedstawia dwa talenty, dla których Blumhouse odegrał kluczową rolę w ich karierze. Opresyjnie ponury ton twórczości duetu reżyserów i scenarzystów Scotta Derricksona i Roberta C. Cargilla znacznie różni się od zniewalających alternatywnych rzeczywistości Marvela Doktor Strange .
Ethan Hawke robi to, co potrafi najlepiej, jako kapryśny, introwertyczny ojciec Ellison, próbujący rozwikłać mroczną, morderczą przeszłość domu, do którego właśnie przeprowadził się z rodziną. Nawiedzony przez widmo i jego bandę upiornych dzieci, Ellison stopniowo zaczyna zdawać sobie sprawę, że w grę wchodzą siły wykraczające poza jego pojmowanie, skrywające w sobie poczucie beznadziejności, od którego nie da się uciec. Powolny i właściwy rodzaj niespełnienia, Złowrogi to doskonały przykład nietypowego horroru, który wciąż gra wewnątrz linii.
6. Czystka: rok wyborczy
Czystka to zabawna, głupia koncepcja, którą w jakiś sposób Blumhouse przekształcił w politycznie istotną franczyzę, która używa przemocy, aby wyraźnie ukazać wady obecnej struktury politycznej Ameryki. Chaotyczna trzecia część nieuporządkowanej trylogii, Czystka: Rok wyborczy popada w skrajność, waląc kijem baseballowym w głowę zorganizowanej religii i korupcji politycznej, jednocześnie pokazując małe bańki nadziei, które wciąż możemy w nich znaleźć.
To dziwne, że trzeci film w obiekcie, którego podstawową koncepcją jest ukazanie wytrącającego z równowagi nihilizmu bigoterii, ma zakończenie, które wszyscy chcielibyśmy teraz zobaczyć jako rzeczywistość, ale oto jesteśmy. Jaskrawy, lewicowy horror akcji Jamesa DeMonaco, skierowany przeciwko establishmentowi, to jeden z najważniejszych seriali ostatniej dekady.
Strona 2 z 2: Najlepsze filmy Blumhouse'a Miejsce: #5 - #1
5. Uaktualnij
Nie inaczej Szczęśliwego Dnia Śmierci Christophera Landona Leigh Whannell objął stanowisko reżysera po serii bardzo udanych napisów końcowych i udowodnił, że także świetnie radzi sobie z kamerą. Często w porównaniu do Jad dla podobieństw w głównym wątku, Aktualizacja to wyraźnie mroczniejsza, bardziej bezwzględnie brutalna sprawa, parająca się ideami osobliwości i ludzkich kosztów technologii, których nie jesteśmy w stanie zrozumieć.
Whannellowi nie brakuje koncepcji science fiction, w tym przyszłości technologii wojskowej i dodatku do rzeczywistości wirtualnej. Jeśli Aktualizacja jest winny czegokolwiek, próbuje za bardzo, przechodząc od komedii akcji do egzystencjalnego horroru i z powrotem tak bardzo, że ledwo udaje mu się uniknąć upadku. Ale unika tego i Whannell dał się poznać jako reżyser, na którego warto zwracać uwagę.
4. CzarnyKkKlansman
Równie dobrze można przeczytać streszczenie tego Spike Lee omawia rasę i KKK i i tak by się sprzedało. Lee, będący jednym z głównych głosów kina rasistowskiego w Ameryce, nie opuścił ani kroku w ciągu swojej dekady pracy, tworząc jeden ze swoich najważniejszych i niekwestionowanych filmów w dotychczasowej historii.
CzarnyKkKlansman sprawia, że Ku-Klux Klan wygląda na głupców, jednocześnie lekko omawiając intersekcjonalność rasizmu, radykalnych działań i niedoskonałej policji. Nic dziwnego, że ten obraz przyniósł Lee pierwszą nominację do Oscara za najlepszy film, a fakt, że udało mu się go osiągnąć wspólnie z Blumhouse, jest ogromnym wskaźnikiem siły oddziaływania studia, jakie wypracowało sobie w branży.
3. Uderzenie kręgosłupa
Jakimś cudem Damienowi Chazelle udało się wykształcić J.K. Występ Simmonsa równie kulturowo rezonujący, jak jego kolej w roli J. Jonaha Jamesona w filmie Sama Raimiego Człowiek Pająk trylogia. Ta pełna wściekłości medytacja na temat jazzu, artystycznego poświęcenia i siły woli jest absolutnie genialna w swoim zaangażowaniu w pobłażanie sobie.
Miles Teller odgrywa główną rolę w swojej karierze, zakrwawiony i spocony, jako student jazzu desperacko chcący być najlepszy, tak zdesperowany, że zwraca się o pomoc do sierżanta musztry Simmonsa Terenece’a Fletchera. Simmons jest wcieleniem Szatana, wykrzykuje obelgi i rzuca przedmiotami po pokoju, podczas gdy Andrew z Tellera stara się dotrzymać kroku. Błyskawica w butelce, dla wszystkich zaangażowanych.
2. Wyjdź
Kontynuacja kariery Jordana Peele'a Nas i dalej, fani będą do tego wracać Wysiadać aby znaleźć więcej wskazówek, ukrytych znaczeń i alternatywnych odczytań. Będą pisane prace dyplomowe Wysiadać wieloaspektowe rozumienie rasy we współczesnej Ameryce, a Jordan zdobył już wystarczająco dużo dobrej woli, aby wystarczyło mu na całe życie.
Wykorzystując oko na poziomie Guillermo Del Toro do szczegółów, każda klatka emanuje celowymi niuansami, od występów po reżyserię i scenografię. W miarę jak coraz bardziej zróżnicowane głosy wkraczają do leksykonu Hollywoodu, Wysiadać będzie standardem łączenia gatunku z tak intensywnymi, istotnymi tematami.
1. Kamera
Krzywka to film, który udowadnia, że Blumhouse nie jest tu tylko po to, żeby zarabiać pieniądze. Firma produkcyjna chce przesuwać granice i znajdować w tym celu najnowsze, najciekawsze głosy. Wydany za pośrednictwem serwisu Netflix thriller technologiczny Daniela Goldhabera opowiadający o kradzieży życia prostytutki w wyniku jakiejś formy aberracji algorytmicznej wykorzystuje prostytucję jako kanał do naświetlenia kwestii percepcji i codziennej rzeczywistości karier internetowych.
Napisana przez Isę Mazzei, seksualnie pozytywna historia jest odświeżająco szczera i stanowi szczep żywych doświadczeń, dzięki którym wszystko jest uziemione i przerażająco prawdopodobne. Jesteśmy na niezbadanym terytorium, jeśli chodzi o Internet i media oparte na użytkownikach, a filmy takie jak Mazzei i Goldhaber pomagają nam zrozumieć tę rzeczywistość i wczuć się w nią. Umożliwia je Blumhouse, inteligentne studio, które wykorzystuje pewne hity do finansowania i wspierania produkcji takich jak ta. Krzywka to rodzaj historii, której potrzebujemy więcej, a Blumhouse jako rodzaj studia, którego potrzebujemy więcej, aby je zdobyć.