Pomiędzy czołowymi seriami horrorów kasowych i zdobywcami Oscara, Blumhouse nakręcił kilka naprawdę świetnych filmów i najwyraźniej nie są w stanie zrobić źle. Prowadzony przez Jasona Bluma, Blumhouse kultywował zdumiewającą filmografię przez prawie 20 lat swojego istnienia, wypuszczając prawie tuzin filmów rocznie w kinach i usługach przesyłania strumieniowego na żądanie.
Licząc nie tylko hity, ale także liczbę hollywoodzkich hitów, którym Blumhouse pozwolił zabłysnąć, studio ma jedno z najostrzejszych oczu w całej branży na talenty. Nie tylko twórcy ze świetnymi pomysłami, ale także ci, którzy znają się na tych pomysłach, którzy mogą je wyprodukować w skromnych terminach i budżetach. Nic dziwnego Blumhouse produkuje Niewidzialny człowiek dla Universal Pictures teraz (i prawdopodobnie ponowne uruchomienie ich Dark Universe).
Powiązane: Dlaczego restart The Dark Universe zakończy się sukcesem (tym razem)
Sporządzenie listy najlepszych filmów, którym Blum użyczył swojego imienia, nie jest łatwym zadaniem ze względu na liczbę wydań wysokiej jakości, ale biorąc pod uwagę kryteria takie jak wpływ i myślenie przyszłościowe, wybór staje się nieco łatwiejszy. Oto najlepsze filmy Blumhouse wydane do tej pory.
12. Szczęśliwego Dnia Śmierci
Ten slasher z 2017 roku wyreżyserowany przez Aktywność paranormalna pisarz Christopher Landon to zabawna, kreatywna gra na dobrze wydeptanym gruncie. Łączenie Dzień Świstaka z Krzyk , Szczęśliwego Dnia Śmierci sprawia, że Jessica Rothe's Tree utknęła w kółko na kacu z piekła rodem, gdy jest prześladowana przez zabójcę wśród swoich przyjaciół z college'u, a każda nowa śmierć przybliża ją do odkrycia napastnika.
Mroczny komiks, Szczęśliwego Dnia Śmierci jest powstrzymywany tylko przez własną tonację z lobem i przesadnie sentymentalny drugi akt, który zmniejsza tempo do pełzania przed wejściem w finał. Jest to świadectwo dobrze skonstruowanej tajemnicy, że mimo to wielkie odkrycie jest wciąż wystarczająco szokujące, aby zakończyć się wysoką notą.
11. Dar
Jason Bateman zgromadził w ciągu ostatnich kilku lat wiele ról, które ukazują jego zasięg wykraczający poza komedię, a także debiut reżyserski Joela Edgertona, Prezent , jest jednym z najlepszych, być może ustępującym tylko Netflixowi Ozark . Bateman gra Simona, mężczyznę w średnim wieku, który właśnie przeprowadził się do Los Angeles ze swoją żoną Robyn (Rebecca Hall). Tuż po przeprowadzce wpadają na Gordo (Edgerton), starego kumpla Simona z liceum, który szybko przechodzi od uprzejmej znajomości do rodzinnego terroru.
Jako scenarzysta i reżyser, Edgerton wykazuje prawdziwy charakter w nieustępliwy sposób, w jaki obserwujemy demontaż życia Simona, nigdy nie przesadzając z grą ani nie tracąc koncentracji. Hitchcockowski, dotykowy i niszczycielski, Prezent jest jak sama nazwa wskazuje, ale nie dla osób o słabym sercu.
10. Działania paranormalne
Aktywność paranormalna jest z pewnością jednym z najtańszych filmów, które zarobiły ponad 100 milionów dolarów, iz pewnością najrozsądniejszą inwestycją, jaką Blumhouse kiedykolwiek dokonał. Aktywność paranormalna Minimalistyczne, oparte na monitoringu podejście do znalezionych nagrań jest osobliwe, a może nawet nudne według wielu standardów, ale w 2009 roku zwróciło na siebie uwagę.
Inscenizacja domowa i brak ruchu przyczyniły się do zwiększenia dramaturgii, sprawiając, że większe przerażenie naprawdę się pojawiło. Wydawanie z dwoma różnymi zakończeniami pomogło podsycić rozmowy w mediach społecznościowych, a potem dopiero zaczynało być marketingową koniecznością, jaką jest teraz. Czy ci się to podoba, czy nie, nie można odmówić jej miejsca w bibliotece Blumhouse.
9. Niezaprzyjaźniony
Robienie filmów o mediach społecznościowych i nowoczesnych technologiach jest trudne. Pomiędzy zielonym światłem projektu a wprowadzeniem go do kin, zaangażowana technologia może być już przestarzała, a potem jest przekonująca publiczność, że wyprodukowana rzecz ma jakąkolwiek treść.
Niezaprzyjaźniony to nowatorska, godna pochwały próba uchwycenia istoty społeczności internetowej i związanych z nią lęków w filmie. Odbywający się w całości podczas rozmowy przez Skype'a, gotowy produkt jest zbyt długi, melodramatyczny i gubi się w drugiej połowie, ale podstawowa idea jest solidna. Blumhouse słynie z bycia w czołówce interesujących, doświadczonych twórców filmowych, a projekt Leo Gabriadze jest tego symbolem.
8. Oculus
Czy możesz uwierzyć, że był czas, kiedy Mike Flanagan nie był jednym z najgorętszych reżyserów horrorów, a Karen Gillan nie była przebojową aktorką? Cóż, było i to nie tak dawno temu. W 2014 roku obaj współpracowali przy Oculus , pełna niepokoju opowieść o nawiedzonym domu o rodzinnej traumie.
Nie trzeba dodawać, że eksperckie podejście Flanagana do psychogeografii tak ogromnego materiału zaprowadziło go daleko jako filmowca, podobnie jak zniuansowany sposób Gillana na podatność na zranienia. Oculus wygląda na swój budżet w niektórych miejscach, ale to taki, który wytrzymuje próbę czasu i nie bez powodu.
7. Złowrogi
Podobnie jak poprzedni wpis, Złowrogi przedstawia dwa talenty, dla których Blumhouse odegrał kluczową rolę w ich karierze. Przytłaczająco ponury ton pracy duetu reżysera i scenarzysty Scotta Derricksona i Roberta C. Cargilla jest daleki od oszałamiających alternatywnych rzeczywistości Marvela Doktor Strange .
Ethan Hawke robi to, co potrafi najlepiej, jako kapryśny, introwertyczny ojciec Ellison, który próbuje rozgryźć mroczną, morderczą przeszłość domu, do którego właśnie wprowadził swoją rodzinę. Nawiedzany przez widmo i jego bandę upiornych dzieci, Ellison stopniowo zaczyna zdawać sobie sprawę, że w grę wchodzą siły, których nie jest w stanie pojąć, i które skrywają beznadziejność, od której nie można uciec. Powolny i właściwy rodzaj niespełnienia, Złowrogi jest doskonałym przykładem typowego horroru, który wciąż gra w liniach.
6. Czystka: rok wyborczy
Czystka to zabawna, głupia koncepcja, którą Blumhouse w jakiś sposób przekształcił w politycznie żywotną franczyzę, która używa przemocy, aby wyraźnie pokazać wady obecnej struktury politycznej Ameryki. Chaotyczna trzecia część nieuporządkowanej trylogii, Czystka: Rok wyborczy idzie na całość, uderzając kijem bejsbolowym w głowę zorganizowanej religii i politycznej korupcji, cały czas pokazując małe bańki nadziei, które wciąż możemy w nich znaleźć.
To dziwne, że trzeci film w posiadłości, której podstawową koncepcją jest pokazanie niepokojącego nihilizmu bigoterii, ma zakończenie, które wszyscy chcielibyśmy teraz zobaczyć jako rzeczywistość, ale oto jesteśmy. Jaskrawy, lewicowy, anty-establishmentowy horror akcji Jamesa DeMonaco to jeden z najważniejszych seriali dekady.
Strona 2 z 2: Najlepsze filmy Blumhouse Miejsce: #5 - #1
5. Uaktualnij
Nie inaczej Szczęśliwego Dnia Śmierci Christophera Landona, Leigh Whannell przeniósł się na fotel reżysera po serii bardzo udanych napisów i udowodnił, że jest również niezłą ręką za kamerą. Często w porównaniu do Jad za podobieństwa w głównej fabule, Aktualizacja jest wyraźnie mroczniejszą, bardziej brutalną sprawą, bawiącą się ideami osobliwości i ludzkiego kosztu technologii poza naszym zrozumieniem.
Whannellowi nie brakuje koncepcji science-fiction, w tym przyszłości technologii wojskowej i dodatku do rzeczywistości wirtualnej. Jeśli Aktualizacja jest winny czegokolwiek, próbuje za bardzo, przechodząc od komedii akcji do egzystencjalnego horroru iz powrotem tak bardzo, że ledwo unika awarii. Ale tego unika, a Whannell ugruntował swoją pozycję filmowca, którego trzeba mieć na oku.
4. Człowiek z Czarnego Klanu
Streszczenie tego równie dobrze można przeczytać Spike Lee omawia rasę i KKK i nadal by się sprzedawał. Lee, jeden z głównych głosów rasowego kręcenia filmów w Ameryce, nie przegapił ani jednego kroku w ciągu swojej wieloletniej pracy, prezentując jeden ze swoich najważniejszych i niepodważalnych filmów.
BlackKkKlansman sprawia, że Ku-Klux Klan wygląda jak głupcy, jednocześnie lekko dyskutując o intersekcjonalności rasizmu, radykalnych działań i niedoskonałej policji. Nic dziwnego, że obraz przyniósł Lee pierwszą nominację do Oscara za najlepszy film, a fakt, że nakręcił go z Blumhouse, jest ogromnym wskaźnikiem siły, jaką zdobyło studio w branży.
3. Uderzenie biczem
W jakiś sposób Damienowi Chazelle udało się wyhodować J.K. Występ Simmonsa równie kulturowo rezonujący, jak jego rola J. Jonaha Jamesona w filmie Sama Raimiego Człowiek Pająk trylogia. Ta pełna wściekłości medytacja o jazzie, artystycznym poświęceniu i sile woli jest absolutnie genialna w swoim zaangażowaniu we własne pobłażanie sobie.
Miles Teller daje najlepszą w karierze, krwawą i przesiąkniętą potem główną rolę jako student jazzu, który desperacko chce być najlepszy, tak zdesperowany, że zwraca się do Simmonsa pod opieką sierżanta musztry Terenece'a Fletchera, aby go tam zabrać. Simmons jest wcieleniem Szatana, wykrzykuje obelgi i rzuca przedmiotami po pokoju, podczas gdy Andrew Tellera z trudem nadąża. Błyskawica w butelce dla wszystkich zaangażowanych.
2. Wyjdź
Kariera Jordana Peele trwa Nas i dalej, fani będą wracać Wysiadać aby znaleźć więcej wskazówek, ukrytych znaczeń i alternatywnych odczytów. Pisane będą prace dyplomowe Wysiadać wielowarstwowe, wieloaspektowe rozumienie rasy we współczesnej Ameryce, a Jordan kupił już wystarczająco dużo dobrej woli, by starczyło mu na całe życie.
Wykorzystując dbałość o szczegóły na poziomie Guillermo Del Toro, każda klatka emanuje celowymi niuansami, od występów po reżyserię i scenografię. W miarę jak coraz więcej różnorodnych głosów wchodzi do leksykonu Hollywood, Wysiadać będzie wzorcem łączenia gatunku z tak intensywnymi, istotnymi tematami.
1. Kamera
Krzywka to rodzaj filmu, który dowodzi, że Blumhouse nie jest tu tylko po to, by zarabiać pieniądze. Firma produkcyjna chce przesuwać granice i znajdować najnowsze, najciekawsze głosy, jakie to możliwe. Wydany przez Netflix, technologiczny chiller Daniela Goldhabera o życiu prostytutki, która została skradziona przez jakąś formę aberracji algorytmicznej, wykorzystuje prostytucję jako kanał do wyjaśnienia problemów percepcji i codziennej rzeczywistości kariery internetowej.
Napisana przez Isę Mazzei, pozytywna seksualnie historia jest odświeżająco szczera, dzięki żywemu doświadczeniu, wszystko jest uziemione i przerażająco wiarygodne. Jesteśmy na niezbadanym terytorium, jeśli chodzi o internet i media oparte na użytkownikach, a filmy takie jak Mazzei i Goldhaber pomagają nam zrozumieć i wczuć się w te realia. Umożliwia im to Blumhouse, inteligentne studio, które wykorzystuje pewne hity do finansowania i amortyzowania produkcji takich jak ta. Krzywka to historia, której potrzebujemy więcej, a Blumhouse jako studio, którego potrzebujemy więcej, aby je zdobyć.