Po dwugodzinnej i czterdziestopięciominutowej odysei, Łowca androidów 2049 pozostawił bez odpowiedzi najważniejsze pytanie: Czy Deckard jest replikantem? Podobnie jak jego poprzednik, 2049 bawił się w strusia o słonia w pokoju, w odniesieniu do gatunku emerytowanego łowcy androidów. Ale chociaż film mógł odwrócić zbiorowe zainteresowanie Deckardem, wciąż udało mu się rzucić sianokosy pełne zwrotów akcji i spoilerów, aby to nadrobić.
W tygodniach poprzedzających premierę kontynuacji klasycznego science fiction Ridleya Scotta w reżyserii Denisa Villeneuve, pierwsi widzowie namawiali widzów, by unikali materiałów marketingowych jak zaraza. Fakt, że „K” Ryana Goslinga jest replikantem (co było tematem spekulacji wśród fanów przed premierą) został ogłoszony w ciągu kilku minut od sceny otwierającej film. Stamtąd spoilery stały się bardziej serpentynowe.
Oto największe zwroty akcji, ujawnienia i spoilery Łowca androidów 2049.
K jest replikantem
Być może ten smakołyk był głównym spośród spoilerów, których pierwsi widzowie zachęcali widzów do unikania. Wielu fanów, którzy spodziewali się, że Oficer K (Ryan Gosling) będzie repliką łowcy androidów, zasłużyli na odpowiedź w scenie otwierającej film. Po brutalnej walce wręcz, w której Sapper Morton (Dave Bautista) walczył o oddech, pokonany replikant zapytał K, jak to jest „zabij swój własny rodzaj”.
Gdyby ta nuta jedności nie wystarczyła, oficer K udowodnił swoją syntetyczną naturę, odpowiadając na szybkie pytania w pokoju przesłuchań bez mrugnięcia okiem. Jego emocjonalne i logiczne linia bazowa ' pewnie osiągnięty, K zarobił kolejny dzień w grupie zadaniowej Łowcy androidów.
K nie jest synem Deckarda i Rachael
Pożyczanie od Pinokio, Gwiezdne Wojny, a nawet Stary Testament, Łowca androidów 2049 wydawał się chętny do ustalenia rodowodu genetycznego od Deckarda do oficera K. Replikant łowca z 2049 roku wykazał się subtelną niezależnością w początkowej klatce filmu, a nawet jego cyfrowa dziewczyna uznała go za „ specjalny.' Jego ' Pani Porucznik Joshi (Robin Wright) znalazł go w szczególności interesujące, podobnie jak panie nocy w hrabstwie Los Angeles.
Łowca androidów 2049 przedstawił swoją sprawę wcześnie i często: Oficer K jest inny. Kiedy jego podejrzenia połączyły się z dowodami, które wydawały się być z trudem zdobyte, K rozpoczął podróż tożsamości. Od znalezienia numeru seryjnego na kościach Rachael i rozpoznania daty wyrytej na drzewie Sappera, po odzyskanie zabawkowego konia, którego miał w rzekomo sztucznej pamięci, aż po spotkanie z Deckardem, funkcjonariusz K wyruszył na misję nie tylko po odpowiedzi, ale wytropić jego domniemanego ojca.
Chociaż K dowiaduje się na własnej skórze, że jest kolejnym replikantem zrodzonym z maszyn, a nie z ludzi, jego ostatnia scena mówi wszystko. Żadne słowa nie są potrzebne, wystarczy zwykły uśmieszek: K zawsze będzie myślał o Deckardzie jako o ojcu.
Twórca wspomnień to dziecko Deckarda i Rachael
Wkradając się w środek filmu, po cichu pojawiła się córka Deckarda. Pogrążona w swoich umiejętnościach tworzenia pamięci, wydawała się niewiele więcej niż wizjonerskim naukowcem. Czas pokaże, oczywiście, wskazówki dotyczące jej enigmatycznej historii rozkwitną w wielkim ujawnieniu, że była córką Deckarda i Rachael. Podobnie jak Mojżesz, który uniknął pewnej śmierci, dorastając w rodzinie swojego największego wroga, faraona, „Stelline” (Carla Juri) wykonywała swoją pracę w pobliżu Niander Wallace (Jared Leto) i Luv (Sylvia Hoeks), nigdy nie napotykając prawdziwego niebezpieczeństwo, które próbowało ją znaleźć.
Dla Sherlocka Holmesa na widowni pierwsza ważna wskazówka co do jej prawdziwej tożsamości pojawiła się, gdy płakała na widok wspomnienia K z dzieciństwa, które w rzeczywistości było jej własne. Chociaż na pierwszy rzut oka wydawała się obdarzać ogromną empatią, wykazywała coś znacznie bardziej niepokojącego: pamięć.
Powiązane: Jak 2049 zmienia oryginalnego Blade Runnera
Pamięć o drewnianym koniu K należy do Stelline
Wspomnienie z dzieciństwa K jest prawdziwe. Wyobraża sobie to, marzy o tym, a nawet mówi o tym swojemu zalotnemu szefowi z LAPD. Następnie, wbrew wszelkim przeciwnościom, znajduje się w niemożliwej sytuacji, w której wraca do miejsca, w którym wszystko się zaczęło. W metalowych czeluściach sierocińca K przechadza się wśród opuszczonych pieców i rozklekotanych pomostów, aby znaleźć drewnianego konia, którego ukrywał przed laty. Kiedy w końcu chwycił zabawkę w rękę, jego najgorsze obawy i najbardziej niewypowiedziane marzenia spełniły się jednocześnie.
Ulegając swoim instynktom emocjonalnym (i gwałtownie przekraczając punkt odniesienia przesłuchania), odmówił zaakceptowania tej prawdy wyłącznie na podstawie wiary. Szukając twórcy wspomnień, wystawił swoją pamięć na próbę i dowiedział się, że z całą pewnością jest prawdziwy. Chociaż wrzasnął z przerażenia, później dowiadujemy się, że jego reakcją był gwałtowny pęd do sądu.
Chociaż wspomnienie jest prawdziwe (podobnie jak jego doświadczenia), Stelline jest tym, który je przeżył. Chociaż czerpanie z rzeczywistych doświadczeń w tworzeniu pamięci jest zabronione (tj. Początek ), Stelline łamie zasadę, a tym samym kładzie okruchy chleba, które ostatecznie pozwalają Deckardowi ją znaleźć.
Opór jest prawdziwy
Biorąc pod uwagę, że tajemnicze zaciemnienie miało ograniczone (ale potężne) efekty, odporność replikantów w Łowca androidów 2049 dąży do bardziej trwałego zamachu stanu. Ta banda strażników, kierowana przez Freysę (Hiam Abbass), od dawna odgrywa rolę w uwalnianiu dystopijnego społeczeństwa od kultury zależnej od niewolników, która je zbudowała. Chociaż pracują jako jedna jednostka, w głębi serca są indywidualistami. Zdesperowani, by osiągnąć i chronić wolność swojego ludu, motywują ich plotki o istnieniu córki Rachael, która jest dla nich zbawicielem. Pragnąc przebywać w jej obecności, ruch oporu stara się również obalić Wallace'a i jego okrutny konglomerat.
Poprzez Oficera K poznajemy wstrząsającą prawdę, z którą spotkała się Fresya i każdy z jej wyznawców w pewnym momencie ich życia. Pomimo ich najgorętszej pewności siebie, nie są synami ani córkami Deckarda. Są replikantami przeklętymi ze zrozumieniem ludzkiego doświadczenia, ale odmówiono im prawa do cieszenia się nim. Gdy K powoli uczy się akceptować tę prawdę, uczy się także akceptować swoją życiową misję i los.
Wallace kwestionuje człowieczeństwo Deckarda
Niander Wallace jest megalomanem, ale jest też wielkim monologiem. Zamiast najwyraźniej nieobecnego wzroku, mówi jak grecki filozof w porze koktajlowej. Uważając się za boga swego ludu, z każdym swoim syntetycznym potomstwem robi, co mu się podoba. Kiedy nie rozcina bezmyślnie swoich replikantów, lubi penetrować wrażliwe umysły ludzi takich jak Deckard.
Wdając się w kolejną rozprawę na temat natury istnienia i losu, Wallace zdecydowanie sugeruje, że Deckard został stworzony do określonego celu: spotkać Rachael, zapłodnić ją i na zawsze zmienić naturalny porządek powtarzających się wydarzeń. Kiedy wyraz przerażenia pojawia się na twarzy Deckarda, Wallace chwieje się w swojej grze słownej: ' Jeśli zostałeś zaprojektowany. Podobnie jak to, czy Han Solo czy Greedo strzelił pierwszy, tajemnica człowieczeństwa Deckarda będzie istniała od niepamiętnych czasów.
Deckard odrzuca Rachael 2.0
„Jej oczy były zielone”. Jeśli kiedykolwiek człowiek tak przekonująco splunął bogu w twarz, trudno przebić dezaprobatę Deckarda wobec Wallace'a. Chociaż tytan przemysłu replikacji ma do swojej dyspozycji wszelkie dobra materialne, wciąż pożąda tego, co stworzył Deckard. Pragnąc odnaleźć słynnego replikanta, odwołuje się do najbardziej ludzkich pragnień Deckarda. Wskrzeszając (prawie) dokładną postać swojej dawnej kochanki, Rachael, Wallace kusi Deckarda, by dotknął płomienia.
Chociaż patrzy jej w oczy i przypomina sobie ich związek, Deckard znajduje usterkę w projekcie; jej oczy były zielone, nie brązowe. Gdy niegdysiejszy łowca androidów odwraca się od oszustki Rachael, Wallace jeży się z oburzenia i nakazuje Luv zabić replikanta na miejscu.
Deckard ponownie spotyka się ze Stelline
Chociaż Łowca androidów 2049 pozostawił wiele pytań bez odpowiedzi na stole, całkowicie zamknął podróż Deckarda na spotkanie z córką. Dzięki bezinteresownemu poświęceniu K Deckard w końcu ma chwilę sam na sam ze swoją dawno zaginioną córką. Zajęta tworzeniem wspomnień związanych z zamiecią śnieżną, Stelline każe swojemu gościowi zaczekać tylko chwilę.
Jak ma w zwyczaju, Deckard milczy i podchodzi do szklanej bariery oddzielającej go od córki. Bez słowa podchodzi do zagrody, kładzie rękę na szkle i uśmiecha się. Deckard w końcu spotyka się z rodziną.
Więcej: Wyjaśnienie zakończenia Blade Runner 2049
Kluczowe daty wydania
-
Łowca androidów 2
Data wydania: 2017-10-06
