Starza Czarne żagle podąża za dużą obsadą postaci i kładzie duży nacisk na tematy opowiadania historii, cywilizacji oraz tego, kto jest potworem, a kto nie. Większość jej bohaterów to okropni ludzie na powierzchni i słusznie powinni być uważani za „potworów” ze względu na ich przemoc i bezprawie.
POWIĄZANY: Postacie z Czarnych Żagli przydzielone do swoich domów w Hogwarcie
Jednak ich przekonujące motywacje i wzajemne relacje sprawiają, że wiele postaci jest bardziej sympatycznych, niż mogliby się spodziewać widzowie. Podczas gdy niektórzy z czasem zyskują interesującą historię, dzięki czemu oglądanie postaci staje się coraz zabawniejsze, inni kończą z płaskimi osobowościami, które nie robią nic, by usprawiedliwić swoją wątpliwą moralność, lub w końcu zdradzają inne postacie w sposób trudny do wybaczenia.
Lepszy: Charles Vane
W sezonie 1 Vane jest samolubnym, amoralnym antagonistą. Żaden z piratów z Nassau nie jest ponad kradzieżą i morderstwem, ale Vane jest szczególnie bezwzględny w swoich próbach wypaczenia głosu na kapitana w odcinku 1. To, co pozwala swojej załodze zrobić Maxowi w odcinku 3, wzbudza w nim odrazę zarówno Eleanor, jak i widz.
Pozostała część jego łuku nadal często widzi go w sprzeczności z innymi graczami. Jednak pod koniec sezonu 2 odkłada na bok osobiste urazy i ratuje Flinta z Charles Town. Mimo że natychmiast przejmuje kontrolę nad statkiem i załogą Flinta, akt ten reprezentuje jego przemianę w postać o spójnym kodeksie moralnym i własnych, złożonych motywacjach.
Gorzej: Dufresne
Dufresne jest przedstawiany jako mysi księgowy, który nigdy nie widział prawdziwej walki. Po tym, jak Billy wygłasza mu motywującą przemowę i toczy (co prawda makabryczną) bitwę na śmierć i życie, trudno nie kibicować zakrwawionemu, wstrząśniętemu księgowemu, który został piratem.
W miarę rozwoju serii Dufresne staje się ostrym głosem podejrzeń wobec kapitana Flinta, a nawet tymczasowo zastępuje Flinta jako kapitana w sezonie 2. Chociaż jego podejrzenia mogą być uzasadnione, motywuje go przede wszystkim żądza władzy i osobista zemsta, bez względu na większy obraz. Rezultatem jest złośliwa, nieprzyjemna postać, która nie ma przebiegłości wymaganej do skutecznego kierowania pirackim statkiem.
Lepiej: Pan Scott
Panie Scott jest sympatyczny, choć niczym się nie wyróżnia, od samego początku. Zawsze u boku Eleonory, oferuje pragmatyczne rady i nie ustępuje, gdy jest to konieczne. Jego mniej dramatyczna rola oznacza, że łatwo znika w tle w pierwszych dwóch sezonach.
W sezonie 3 ujawniono z mocą wsteczną, że pan Scott przemycał żywność i zapasy z Nassau do swojej żony i córki, które mieszkają w tajnej społeczności byłych niewolników. To zmienia go z pomocnika widzianego tylko oczami innych w wielowarstwową, intrygującą postać z bogatym życiem osobistym.
Gorzej: Eleonora
Eleanor od samego początku ma wątpliwą moralność, wykorzystując emocjonalne powiązania do manipulowania postaciami takimi jak Max i Vane. Jednak jej zaangażowanie w wspieranie Nassau i obrona go przed rządami kolonialnymi jest godne podziwu, a jej przebiegłość i niezależność czynią ją intrygującą.
POWIĄZANE: Gra o tron: 10 sposobów, w jakie Arya Stark stawała się coraz gorsza
Po aresztowaniu i powrocie do Nassau z Woodesem Rogersem pozostało jej niewiele, jeśli w ogóle, cech odkupieńczych. Jej ciągła pomoc i ewentualne małżeństwo z Rogersem jasno pokazują, że jej niezależność i pasja zniknęły. To, co pozostało, to instynkt samozachowawczy i desperacja władzy za wszelką cenę, ze szczyptą naiwnej miłości, która lepiej pasowałaby do Maxa w sezonie 1.
Lepiej: Maks
Max w sezonie 1 jest jednocześnie naiwny, idealistyczny i przebiegły. Szybko dogaduje się z Silverem w sprawie skradzionego Wsiadać harmonogram, ale pokłada zbyt dużą wiarę w Eleanor, prosząc ją o wspólną ucieczkę. Co więcej, podejmuje autodestrukcyjne decyzje, nie uciekając z Nassau, kiedy ma szansę.
Zanim Max przejmuje burdel i dawną rolę Eleanor, jest mniej idealistyczna (i tak zimna i wyrachowana jak zawsze), co może sprawić, że będzie mniej sympatyczna. Ale w miarę jak jej związek z Anne rozwija się, a ona rośnie w siłę, Max uczy się znać swoją wartość i przepraszać, gdy to konieczne - połączenie cech, które czyni ją znacznie silniejszą kobietą.
Gorzej: Billy Bones
Billy'ego Bonesa zaczyna się jako skomplikowana postać: podobnie jak Dufresne jest, co zrozumiałe, sceptyczny wobec Flinta, ale podobnie jak Gates jest również wobec niego lojalny (i uważniej myśli o konsekwencjach własnych działań). Interesujące jest obserwowanie, jak zmaga się z tym konfliktem, gdy jego poglądy są kształtowane przez Gatesa, Silvera i Flinta.
W sezonie 3 Billy wciela się w nową rolę przywódcy buntu piratów na Nassau. W tym momencie widzimy, jak podejmuje pochopne decyzje, napędzane gniewem. Trudno mu współczuć np. w 4. sezonie, kiedy zrywa sojusz z buntem niewolników i pomaga Woodesowi Rogersowi w zemście. Niestety, jego ostateczna nienawiść do Flinta i Silvera jest zgodna Wyspa Skarbów i dlatego konieczne (choć wymyślił czarne groźby które ukształtowały reputację Silvera).
Lepiej: Anne Bonny
Anny Bony pojawia się jako kłująca, mordercza i tajemnicza pomocnica Jacka Rackhama. Bystre oczy Clary Paget i kpiący uśmieszek z pewnością robią wrażenie. Po tym, jak Max ją uwodzi, zaczyna pokazywać łagodniejszą stronę i zawodzi swoje mury. Gdy jej relacje z Maxem i Jackiem ewoluują w sezonie 1 i później, zyskuje niezależność od Jacka i staje się bardziej świadoma własnych pragnień i uczuć. Nigdy nie traci swojej kłującej powierzchowności, ale pod koniec serialu to nie wszystko, co jej jest.
Gorzej: Peter Ashe
Peter Ashe zostaje przedstawiony jako zaskakujący sojusznik Hamiltonów i Jamesa Flinta/McGrawa. Podczas gdy większość odrzuca plan zreformowania Nassau poprzez ułaskawienie jego piratów, on jest jednym z nielicznych, którzy chcą go wysłuchać i pomóc spierać się o stanowisko.
POWIĄZANE: Każdy film Piraci z Karaibów od najgorszego do najlepszego
Kiedy po latach piracka załoga porywa córkę Petera, Abigail, ujawnia się jego reputacja ze względu na szczególną bezwzględność w egzekucjach piratów. Nadzieja, że nadal może okazać współczucie, napędza podróż Flinta i Mirandy w celu powrotu Abigail do domu, ale po przybyciu dowiadują się, że gubernator Ashe zdradził ich, ujawniając romans Jamesa i Thomasa. Śmierć Mirandy z rąk jego strażnika jest gwoździem do trumny, potwierdzającym jego status tchórzliwego wroga, a nie pomocnego sojusznika.
Lepiej: srebrny
W sezonie 1 Silver podejmuje decyzje wyłącznie na podstawie tego, co przyniesie mu największe korzyści, nie wykazując żadnej szczególnej osobistej lojalności. Nawet w sezonie 2 konspiruje, aby sprzedać lokalizację skarbu na plaży innej załodze, mimo że zyskał koleżeństwo z załogą Flinta.
Pod koniec serialu jest bardziej utalentowanym manipulatorem niż kiedykolwiek i podejmuje decyzje z myślą o celach, które są bardziej dalekosiężne niż osobiste bogactwo. Ratując Madi i odsyłając Flinta, okazuje troskę o ludzi, których pokochał. Jednocześnie, męczeńską śmiercią Flinta, kształtuje drogę dwóch społeczeństw.
Lepiej: Flint
W sezonie 1 Flint brutalnie morduje mężczyznę z powodu sfabrykowanego oskarżenia o kradzież i zabija co najmniej jednego członka własnej załogi za przesłuchanie go. Wydaje się krwiożerczy i trudno mu współczuć.
Kiedy jego historia zostaje ujawniona w sezonie 2, jego postać zaczyna nabierać lepszych kształtów. Jego nienawiść do Anglii i chęć buntu przeciwko nieuchronnej kolonizacji Nassau mają więcej sensu. Flint ewoluuje również jako postać w dzisiejszym serialu. Buduje więzi emocjonalne i przechodzi od dążenia do zemsty do zaakceptowania swojego długo utrzymywanego marzenia o pokoju i akceptacji (nawet jeśli Historia Silvera była fałszywa )
KOLEJNY: 10 programów do obejrzenia, jeśli lubisz czarne żagle