Birds of Prey: Dlaczego Huntress jest najlepszą częścią zespołu Harley Quinn w DC

Opublikowano 28 marca 2020 r

W Birds of Prey występują najwięksi bohaterowie DC i zawsze popularna Harley Quinn, ale Huntress jest najlepszą postacią w zespole.

Nie ma wątpliwości, że Huntress wyróżniała się Ptaki Nocy (i fantastyczna emancypacja pewnej Harley Quinn) . W tym kultowym zespole było pełno silnych, dobrze rozwiniętych postaci kobiecych – od wieloznacznej Harley Quinn po prostolinijną policjantkę Renee Montoyę – wszystkie wniosły do grupy swój niepowtarzalny styl i wiedzę. Jednak prawdziwą złodziejką scen była Mary Elizabeth Winstead w roli Heleny Bertinelli. Najbardziej znana fanom DC jako Łowczyni, udało jej się zabłysnąć pomimo stosunkowo niewielkiej ilości czasu ekranowego.

Jako dziecko Helena patrzyła, jak jej rodzina zostaje zastrzelona przez przestępczych rywali. Dorasta, szukając zemsty i trenując, aby stać się bezwzględnym zabójcą. Po powrocie do Gotham City systematycznie unicestwia wszystkich odpowiedzialnych za masakrę jej rodziny. Jej ulubioną bronią jest kusza, dzięki której zyskała przydomek „Zabójcy z kuszy” (którego nienawidzi). Jej mściwa krucjata prowadzi ją do prawej ręki Romana Sionisa, Victora Zsasza, ostatniego żyjącego kata z dnia morderstwa jej rodziny, a ona jest zmuszona połączyć siły z Harley Quinn i innymi ptakami drapieżnymi. Tutaj w końcu miała okazję zabłysnąć.

Powiązane: Birds of Prey Box Office: Jak DC może jeszcze uratować film

Winstead znalazł sposób, aby z Łowczyni, poważnej postaci, zrobić komediowe złoto. Jej skłonność do traktowania siebie zbyt poważnie doprowadziła do momentów głośnego śmiechu. Na przykład fragment, w którym Helena dostarcza „ Czy wiesz kim jestem? Linia powtarzająca się na lustrze w jej łazience została wykonana perfekcyjnie. Po spędzeniu tak dużej ilości czasu na szkoleniu Łowczyni jest przedstawiana jako słabo rozwinięta społecznie, co zapewniło jej świetne interakcje z innymi postaciami. W szczególności przekomarzanie się Łowczyni i Czarnego Kanarka, gdy panie przygotowują się do wojny z armią Czarnej Maski, jest jednym z najlepszych momentów filmu.

Będąc wyszkolonym zabójcą, można by założyć, że Łowczyni będzie zdolna do kilku epickich walk. Drapieżne ptaki nie zawiodła na froncie akcji, dając Winstead mnóstwo czasu na pochwalenie się owocami swojego treningu. Na początku możemy zobaczyć jej zabójcze umiejętności strzeleckie z kuszy, ale dopiero w ostatniej bitwie na Milę Rozrywki wreszcie może zagrać swoje największe hity. Jej styl walki był szybki i zdecydowany, dzięki wieloletniej praktyce, co stanowiło ładny kontrast w stosunku do mniej profesjonalnych strategii jej sojuszników. Jednak jedną z najważniejszych atrakcji jest bardziej chaotyczny moment, w którym zjeżdża napastnika po zjeżdżalni, dźgając go do końca.

Jeśli chodzi o porównania z jej komiksowymi korzeniami, Łowczyni z DCEU jest mieszanką. Niekoniecznie jest to coś złego, ale duża część jej charakterystyki została zmieniona, aby pasowała Drapieżne ptaki . Jej historia pochodzenia pozostaje w dużej mierze nienaruszona; poza włączeniem Zsasza rozbieżności są minimalne. Jej kostium nie jest bezpośrednią adaptacją komiksu, ale czarno-fioletowa kolorystyka jest wierna materiałowi źródłowemu. Helena Bertinelli jest tradycyjnie agresywna i ma porywczy temperament. Winstead zdołała utrzymać ostoję komiksu DC i przenieść ją na duży ekran w wierny, a jednocześnie zmodernizowany sposób.

Nie oznacza to jednak odbierania niczego pozostałym członkom zespołu, którzy byli na swój sposób fantastyczni i świetnie się ze sobą bawili. Żadna jednak nie była tak różnorodna jak Łowczyni, której pochodzenie i osobowość są bardzo skutecznie zbudowane z bardzo małej liczby dialogów i zaledwie kilku retrospekcji. Czy ten film powinien mieć kontynuację? , podejście Winsteada do tej postaci z nawiązką zasłużyło na miejsce w centrum uwagi. Może Harley Quinn Drapieżne ptaki centralny element, ale Huntress była prawdziwą gwiazdą zespołu.

Dalej: Arrowverse kontra DCEU: która wersja Huntress była lepsza