Recenzja Amerykańskiego Towarzystwa Magicznych Murzynów: Niewygodny zwrot akcji ignoruje przesłanie filmu

• Amerykańskie Towarzystwo Magicznych Murzynów to satyryczna komedia fantasy, która bada niewygodną konieczność uspokajania zdenerwowanych białych ludzi.
• Film zaczyna się mocno humorem i satyrą, ale wątek romansowy przyćmiewa główną koncepcję, którą ma zamiar poddać krytyce.
• Pomimo swoich wad film dostarcza ważnego wglądu w doświadczenie tłumienia części siebie, aby zapewnić innym komfort.

Termin magiczny murzyn został ukuty jako trop amerykańskiego kina, a następnie spopularyzowany przez reżysera Spike'a Lee w 2001 roku. Wyrażenie to opisuje czarną postać poboczną, której całe życie ma służyć i wspierać białego bohatera w jego podróży. „Magiczna moc”, o której mowa, niekoniecznie jest dosłowna, ponieważ odnosi się do czarnej cechy lub cechy osobowości, która bezpośrednio wpływa na decyzję i/lub rozwój białej postaci. Wyjaśniam to wszystko, aby podkreślić znaczenie zrozumienia tego wyrażenia przed udaniem się do Kobi Libii Amerykańskie Towarzystwo Magicznych Murzynów w marcu.

Amerykańskie Towarzystwo Magicznych Murzynów to satyryczna komedia fantasy autorstwa scenarzysty i reżysera Kobi Libii. Aren, młody mężczyzna, odkrywa, że ​​ma magiczne zdolności, gdy zostaje zaproszony do tajnego stowarzyszenia Czarnych, posługującego się magią, której celem jest zapewnienie komfortu białym ludziom.

• Film zawiera intrygującą i ważną koncepcję oraz lekcję
• Justice Smith i An-Li Bogan łączy doskonała chemia

• Wątek komediowy filmu wykoleja i łagodzi przesłanie
• Niewiele jest budowania świata
• Film składa się wyłącznie z kory z bardzo niewielkim ukąszeniem

Funkcja Libii jest równie intrygująca i ważna

Justice Smith wciela się w Arena, samotnego, przepraszającego rzeźbiarza przędzy i najnowszego rekruta tajnego stowarzyszenia Czarnych, którego celem jest ułatwianie życia białym ludziom. Dlaczego? Cóż, to oczywiście taktyka przetrwania. Wczesnym tego przykładem jest sytuacja, gdy Roger (David Alan Grier), wieloletni członek stowarzyszenia, ratuje Arena przed brutalną interakcją z dwoma białymi mężczyznami w wyniku nieporozumienia. Po przejściu inicjacji Aren otrzymuje pierwsze zadanie: pomóc Jasonowi (Drew Tarver) w pracy technologicznej. Jedynym problemem jest to, że jego zauroczenie się we współpracowniczce Lizzie (An-Li Bogan) jest zabronione.

U podstaw tej historii leży niewygodna konieczność uspokojenia zdenerwowanych białych ludzi. Jest to działanie, które wielu z nas zrobiło celowo lub o którym nie wiedziało, że wykonuje je podświadomie i nawykowo, nawet kilkadziesiąt lat po tym, jak segregacja stała się nielegalna. Być może, co ciekawsze, odbiorcy mogą być w ogóle nieświadomi. Dlatego pełnometrażowy debiut reżyserski Libii jest filmem równie intrygującym i ważnym, który każdy powinien obejrzeć, kto tylko może. Skłamałbym jednak, gdybym nie przyznał, że film to głównie szczekanie i ugryzienie, ponieważ wątek romansowy przyćmiewa samą koncepcję, którą ma krytykować.

Amerykańskiemu społeczeństwu brakuje budowania świata, aby przyciągnąć publiczność

Kiedy po raz pierwszy odkrywamy, że związek pomiędzy Arenem i Lizzie ma bezpośredni wpływ na zdolność Arena do pomagania Jasonowi, oglądanie staje się dość nudne. Cała ekscytacja wynikająca z odkrywania tego magicznego społeczeństwa szybko zostaje ucięta i kontynuowana jest historia miłosna. Rzeczywiście, debiut Libii zaczyna się mocno, wykorzystując humor nieodłącznie związany z czarnymi ludźmi, którzy reagują na każdy ruch białych ludzi. W takich momentach jest to komedia klasy A, z drwiącymi przykładami, takimi jak Wiozę pannę Daisy I Zielona mila . Ale to wszystko, co dostajemy, zagłębiając się w te magiczne elementy i odniesienia, co jest co najmniej rozczarowujące.

Gwiazda Amerykańskiego Towarzystwa Magicznych Murzynów broni scenariusza wśród gorących reakcji publiczności

Przy imponująco niewielkim budowaniu świata trudno było zapamiętać sens tej historii. Jak większość satyr, Społeczeństwo Amerykańskie dba o to, popadając w skrajności, aby wyrazić swoją opinię. Jest takie powiedzenie, że ludzie mają dość mówienia o rasie. Ale dopóki jako społeczeństwo nie będziemy w stanie przyznać, że rasa odgrywa tak kluczową rolę w naszej opiece zdrowotnej, edukacji i nie tylko, te rozmowy należy kontynuować. Będzie Społeczeństwo Amerykańskie pomóc nam w tych rozmowach? Prawdopodobnie nie. Ale pomimo wszystkich problemów, nadal daje ważny wgląd w to, jak to jest tłumić części siebie, aby zapewnić innym komfort.

Pomimo przyćmienia fabuły, romans mógłby powstać we własnym filmie

Gdyby nie słodka chemia między Smithem i Boganem, byłbym skłonny spisać cały film na straty, ponieważ przyćmiewa on poruszany temat. Działa to samo w sobie i byłoby dobrym filmem osobno, ale nie pasuje do tej konkretnej satyry. W końcu, kiedy przychodzi czas na odważne twierdzenia na podstawie przykładów, film zawodzi niemal na każdym kroku. Nawet emocjonalny ostatni monolog Arena wydaje się być wymówką, zwłaszcza po godzinnej komedii romantycznej. Ta chwila nadeszła trochę za późno i osłabiła wpływ, na jaki zasługiwała.

Pomimo wszystkich problemów, nadal daje ważny wgląd w to, jak to jest tłumić części siebie, aby zapewnić innym komfort.

Być może jest to sposób Libii na podkreślenie, jak ważne jest, aby w końcu stanąć w swojej obronie, pomimo dyskomfortu innych. Być może jest to zalecenie, aby utwierdzić się w roli głównego bohatera bez konieczności łagodzenia tego, kim jesteś, w obawie, że ktoś zareaguje agresywnie lub gwałtownie. Być może Libii celowo zmieniła kierunek historii, aby przypomnieć nam, że to nie nasza historia do opowiedzenia. To jest jego. Jednak niezależnie od zamierzeń, wykonanie nie jest do końca udane i to jest największe rozczarowanie ze wszystkich.

Amerykańskie Towarzystwo Magicznych Murzynów

Amerykańskie Towarzystwo Magicznych Murzynów to satyryczna komedia fantasy autorstwa scenarzysty i reżysera Kobi Libii. Aren, młody mężczyzna, odkrywa, że ​​ma magiczne zdolności, gdy zostaje zaproszony do tajnego stowarzyszenia Czarnych, posługującego się magią, której celem jest zapewnienie komfortu białym ludziom.

Data wydania

22 marca 2024 r

Dyrektor

Kobi Libii

Rzucać

Justice Smith, David Alan Grier, An-Li Bogan, Drew Tarver, Michaela Watkins, Aisha Hinds, Tim Baltz, Rupert Przyjaciel , Nicole Byer

Czas wykonania

104 minuty

Pisarze

Kobi Libii

Studio(a)

Poza ekranem, niewidzialny

Dystrybutor(zy)

Funkcje ostrości