Jak mówi historia, doświadczona aktorka charakterystyczna, Kathy Bates, była pod wrażeniem 1. i 2. sezonu amerykański horror że zapytała Jessicę Lange, czy szepnęłaby Ryanowi Murphy'emu do ucha, że napisze dla niej małą rolę w sezonie 3. Tą małą częścią stała się Madame Delphine LaLaurie, jeden z najbardziej sadystycznych potworów, jaki kiedykolwiek pojawił się w hicie seria antologii. Rola dominowała sabat, w sezonie pełnym najlepszych występów Jessiki Lange i Angeli Bassett i stał się wspaniałym przykładem ogromnego talentu Bates z jego złożonością.
Bates zawsze wywyższała każdy film, w którym zagrała, ale jej zamiłowanie do grania postaci z zaburzeniami psychicznymi, jak w filmie Stephena Kinga Nieszczęście (za którą zdobyła Oscara dla najlepszej aktorki) sprawiają, że idealnie nadaje się do horroru. Podczas gdy ona współpracowała z Murphy jako kilka postaci w innych sezonach Amerykański horror, jej uhonorowana nagrodą Emmy rola Madame LaLaurie nadal jest wielką damą. Oto 10 powodów, dla których Delphine LaLaurie to jej najlepsza rola.
BYŁA PRAWDZIWĄ OSOBĄ
Przerażenie otaczające postać Madame Delphine LaLaurie wynika z faktu, że naprawdę istniała. Prawdziwa pani LaLaurie była bywalczynią Nowego Orleanu z zamiłowaniem do torturowania swoich niewolników. Takie relacje o okrucieństwach sięgają od przykucia łańcuchem jej 70-letniej kucharki do pieca, po przechowywanie części jej domu specjalnie do najbardziej makabrycznych okaleczeń.
LaLaurie nigdy nie została skazana za swoje zbrodnie i uciekła ze Stanów Zjednoczonych do Europy, zanim mogła zostać zatrzymana, chociaż wściekły tłum spalił jej plantację. Kiedy później władze przeprowadziły wykopaliska, odkryły 60 lub 70 ciał niewolników, które zostały usunięte, aby ukryć dowody jej sadyzmu.
POWIĄZANE: 10 postaci z amerykańskiego horroru, które były oparte na prawdziwych ludziach
POSTAĆ ROZPOCZĘŁA JEJ POWRÓT
Kathy Bates jest potężną aktorką, zwłaszcza jeśli chodzi o złożone i zniszczone postacie. Począwszy od zdobycia Oscara dla najlepszej aktorki w filmie Nieszczęście, konsekwentnie udowadniała, że im bardziej szalona rola, tym większy talent Bates ma szansę zabłysnąć.
przed sabat, Bates przeżyła coś w rodzaju telewizyjnego renesansu Dwóch i pół mężczyzn (za którą otrzymała nagrodę Emmy dla najlepszej aktorki gościnnej w komedii) i Prawo Harry'ego, ale nie dostała tych samych mięsistych części, które przyniosły jej taki rozgłos Dolores Claiborne I Północ w Paryżu. Sabat widział jej powrót do formy i odebrała nagrodę Emmy dla najlepszej aktorki drugoplanowej w miniserialu dla Madame LaLaurie w 2014 roku.
MUSIAŁ SOBIE ZROBIĆ WYZWANIA
Granie postaci takiej jak Madame LaLaurie było dla Bates trudne. Wymagało to od niej wejścia do umysłu rasisty i sadysty, gdzie musiała zrozumieć, dlaczego jej bohaterka zachowywała się tak, jak ona. Inne role, które grała, na przykład w sezonie 4 i 5 serialu, były znacznie bardziej sympatyczne, a przez to mniej wymagające emocjonalnie.
LaLaurie była godną ubolewania osobą, a wielkim złoczyńcą uczyniło ją to, że można ją znaleźć wszędzie. To, że istniała w wyższych sferach Nowego Orleanu, tylko sprawiło, że mogła uciec od swoich zbrodni w przeszłości. Kathy Bates udowodniła, że prawdziwy łajdak nosi wiele masek i wiele twarzy, często ukrywając się na widoku.
BYŁA NAPRAWDĘ MANIACZNA
Pani LaLaurie była nie tylko okrutna i sadystyczna w stosunku do swoich niewolników, ale wydawała się również czerpać wielką przyjemność z torturowania swoich córek. Niezależnie od tego, czy było to coś łagodnego, jak straszenie zalotników na balu wigilijnym, czy zamykanie ich w klatkach i karmienie na siłę odchodami, jej wersja matczynej miłości była szalona.
Bates zdawała się rozkoszować chwilami czystej manii. Nie żałuje tego, co robi swoim niewolnikom ani córkom. Uważa, że oboje są brzydcy i nie zasługują na prawdziwą miłość i przywiązanie, aby być traktowanym jak zwierzęta. Jest tak obłąkana, że robi nawet krem kosmetyczny z trzustki dziecka kochanka swojego męża.
POWIĄZANE: American Horror Story: 10 najbardziej przerażających postaci, ranking
MIAŁA CHWILE HUMORU
Pani LaLaurie była nikim, jeśli nie potrafiła się rozśmieszyć. Nieustannie żartowała, gdy była u szczytu swoich wpływów w XIX-wiecznym Nowym Orleanie i wykorzystywała swoje sarkastyczne poczucie humoru ze szkodą dla niepokoju społecznego swojej córki.
Nie cieszyła się niczym bardziej niż przerażeniem „na twarzy przystojnego mężczyzny” i często zabierała ich do swojego „domu horrorów”, aby skakali i krzyczeli na różne części ciała, które trzymała pod srebrnymi naczyniami. Dlaczego? Bo to „sprawiło, że poczuła się młodo”. A kiedy jej przebiegła córka nie zmieści się w klatce? Wyjaśniła niewolnikom: „Złam nogę, jeśli musisz”.
MOŻE BYĆ MIŁA
W sezonie 3 jest scena, której nikt nie przewidział. Queenie i Delphine przechodzą przez bar szybkiej obsługi i zamawiają duże zestawy posiłków, radośnie jedząc na parkingu. Dzielą trochę przekomarzania się, a Queenie wyjawia, że nigdy nie spodziewała się, że przełamie się chlebem z „nieśmiertelnym rasistą”, będąc szkoloną czarownicą.
Delphine wyjaśnia, że jej siostry nigdy tak naprawdę jej nie zaakceptują, nie dlatego, że jest od nich większa, ale z powodu swojej rasy. Niezależnie od tego, czy to prawda, czy nie, Delphine mówi to ze współczuciem, a jej ton wydaje się sugerować, że tak naprawdę próbuje dać dziewczynie radę na swój własny, okrężny sposób.
TO BYŁO SKOMPLIKOWANE
Podczas gdy pani Delphine żyła, być może nie brała pod uwagę konsekwencji swoich działań, ale po tym, jak została pogrzebana żywcem i wskrzeszona w czasach długo po wyzwoleniu niewolników, przez cały sezon była zmuszona do konfrontacji ze swoim rasizmem.
Bates miała herkulesowe zadanie znalezienia sposobu, aby wczuć się w potwora Madame LaLaurie, na tyle, aby publiczność mogła z nią sympatyzować (jej mąż popełnił cudzołóstwo z niewolnicą domową). Znalazła humor i człowieczeństwo w tej roli, choćby po to, by wydobyć jej złożoność. Niektórzy widzowie myśleli, że Delphine mogłaby „wyjść” z jej rasistowskich ideologii z czasem, podczas gdy inni uważają, że nigdy by się nie zmieniła, a to zasługa aktorskiego talentu Bates.
JEJ WSPANIAŁE KOSTIUMY
Bez wątpienia jedna z głównych atrakcji Sabat były jego wspaniałe kostiumy, od współczesnego „pielgrzymskiego szyku” czarownic, po bogate XIX-wieczne komplety, które nosiła Madame LaLaurie. Jej nowoczesny strój jako pokojówki nie był oczywiście tak ekstrawagancki, ale pomógł przekazać rozwój jej postaci.
Oprócz Myrtle i jej różnych ekscentrycznych strojów, Kathy Bates miała na sobie jedne z najbardziej porywających ubrań, od pięknych gorsetów po ogromne baranie rękawy. A na dodatek najwspanialsza biżuteria i zapięcia, które skrywały straszliwą brzydotę jej duszy.
POWIĄZANE: 10 ukrytych szczegółów za kostiumami amerykańskiego horroru: sabat
BYŁ JEDYNYM RAZEM, KTÓRY WYSTĘPOWAŁA PRZECIWNIE JESSICE LANGE I ANGELI BASSETT
Sabat był pierwszym występem Kathy Bates w Amerykański horror. Miałaby zagrać rolę w następnym sezonie dziwaczny pokaz, następny sezon Hotel, jak również Roanoke ( nie widziano jej ponownie aż do sezonu 8 ). Sezon 3 był jedynym, w którym zagrała zarówno z Jessicą Lange, jak i Angelą Bassett.
Pojawił się Lange Freak Show podczas gdy Bassett tego nie zrobił, a Bassett pojawił się Hotel podczas gdy Lange nie. Bates zawsze powtarzała, że występowanie u boku dwóch wyszkolonych aktorek ich kalibru było denerwujące, ale także radosne, ponieważ za każdym razem musiała przynosić swoją grę A.
MA DUŻY CHARAKTER ARC
Madame LaLaurie to jedna z najciekawszych postaci sabat, wśród wielu ekscentrycznych graczy. Przeskakując tam iz powrotem w czasie od współczesności, w której zagubiła się w morzu anachronizmów z innego stulecia, i przeszłości, w której była u szczytu swojej potęgi, wyłania się duży łuk postaci.
Widzimy, jak przybywa z Paryża „klejnotu cywilizacji” do Nowego Orleanu, gdzie znajduje inspirację i „muzę” w torturowaniu niewolników. Następnie widzimy ją upokorzoną i upokorzoną w niewoli Fiony Goode i kilku kolorowych osób, w tym Queenie i Marie Laveau. Jej postać nieustannie się zmienia, a jej reakcje składają się na najbardziej dramatyczną opowieść.
DALEJ: American Horror Story Coven: 10 najstraszniejszych scen