Nie da się opowiedzieć historii o Łowcach nazistów bez walki z kulturą i tradycją żydowską. Jako główny cel kampanii Trzeciej Rzeszy, Hitler dążył do wyeliminowania jak największej liczby Żydów – i innych, którzy nie pasowali do jego światopoglądu, w tym przeciwników politycznych. Odbywający się w 1977 r. Łowcy pokazuje, że poniósł porażkę w najlepszy możliwy sposób: tworząc wielokulturowy, różnorodny zespół i oddając hołd wielu żydowskim zwyczajom i tradycjom.
POWIĄZANE: Łowcy Amazonki: 10 tweetów, które dowodzą, że ćpuny historii dają mu pieczęć aprobaty
Oto 10 żydowskich zwyczajów, które pokaz miał dobrze.
Rosół dla duszy
Wiele żydowskich posiłków kręci się wokół rosołu i jego właściwości terapeutycznych. To jeden z tych rodzinnych przepisów, który jest przekazywany z pokolenia na pokolenie, a każda rodzina zazwyczaj ma swój własny przepis na posiłek. Jest to ważna część wielu żydowskich świąt, zwłaszcza Paschy i Jom Kippur. Poza wakacjami to miejsce, w którym można leczyć zarówno ciało, jak i duszę.
Język hebrajski i jidysz
Tak, jest między nimi różnica. Hebrajski, znany w sensie amerykańskim, jest językiem Tory, głównej księgi judaizmu. Jest to bardzo formalna, stara wersja języka, która bardzo różni się od konwersacyjnego hebrajskiego używanego w Izraelu. Ilekroć Jonasz odnosi się do Rut jako safta, dosłownie tłumaczy się to jako babcia z hebrajskiego.
Jidysz to mieszanka hebrajskiego i niemieckiego, używana głównie przez Żydów w Europie Środkowej i Wschodniej przed Holokaustem. Niektóre z najczęstszych słów w języku jidysz to klutz, spiel i chutzpah.
Świece B’nai Micwa
Zapalanie świec jest tradycją obchodów B’nai Micwa od nie wiadomo jak dawna. Celem jest uczczenie 13. urodzin i upamiętnienie tych, którzy są Ci bliscy, żyjący i nie. Zazwyczaj zapalasz 13 świec z zabawną przemową, rymem itp., Aby uhonorować swoją rodzinę i przyjaciół. Łowcy zmień tę tradycję w zabawny sposób, wprowadzając zespół przez kilka tandetnych jednolinijek, które przedstawiają zarówno historię postaci, jak i ich funkcję.
Ślub
Scena weselna jest pełna tradycyjnych żydowskich zwyczajów, z których najbardziej widocznymi są chupa i tłuczenie szkła.
Chupy symbolizują dom, który nowożeńcy zbudują razem po ceremonii. Wywodzi się z namiotu Abrahama, aby witać wszystkich gości w domu. Fajną częścią jest stworzenie własnej chuppy, ponieważ jedyne wymagania to tymczasowa struktura i wykonana własnymi rękami.
POWIĄZANE: Łowcy Amazonki: każdy nazista, na którego polują (i ilu było prawdziwych)
Rozbicie szkła wiąże się z mniej radosnymi uczuciami, ale mimo to jego symbolika jest potężna. Szkło przedstawia jedną z dwóch rzeczy: zniszczenie świątyni jerozolimskiej lub wyraz smutku pośród radości, ponieważ jedno nie może istnieć bez drugiego. Tak czy inaczej, kieliszek ma być sprawdzianem rzeczywistości podczas radosnej uroczystości.
Czaj
Pomimo mętnego pochodzenia Chai jest bardzo ważnym symbolem w kulturze żydowskiej. Jeśli brzmi znajomo, powinno. Większość ludzi prawdopodobnie słyszała to zdanie l'chaim , toast za życie. Chai symbolizuje to uczucie, a także odporność narodu żydowskiego.
Jonah nie do końca ma rację, mówiąc, że tylko mężczyźni mogą nosić Chai, ale też nie jest całkowicie w błędzie. Sprowadza się to do preferencji w przestrzeganiu judaizmu niż twardych i szybkich zasad, takich jak zasady dotyczące koszernego jedzenia. W dzisiejszych czasach bardzo często daje się żydowskim kobietom w prezencie wisiorek Chai.
Tanach
Meyer często odnosi się do Tanachu w całej serii. Ale niewielu ludzi spoza religii żydowskiej wie, co to jest.
Tanach to zbiór Tory i dodatkowych pism w wierze żydowskiej. Nazwa wywodzi się od jej trzech podpodziałów: Tora, Nevi'im i Ketuvim. Tak więc niektóre znane ludziom historie, takie jak prorok Jonasz i wielka ryba, wywodzą się raczej z ostatnich części Tanach niż z samej Tory. Więc kiedy Meyer robi całą swoją gadkę o zemście w Tanach, właśnie o tym mówi.
Bez Nagili i Horah
Piosenka Nie ma Nagili występuje dwukrotnie w Łowcy : raz z muzykami w Oświęcimiu i drugi raz na weselu, gdy wszyscy goście tańczą. Są to podstawowe elementy kultury żydowskiej, zwłaszcza podczas uroczystych wydarzeń. Pamiętaj tylko, że hora to taniec i Nie ma Nagili jest piosenka.
POWIĄZANY: Łowcy Amazonki: 5 fikcyjnych wydarzeń (i 5 prawdziwych)
Mimo skomponowania w tonacji molowej, Nie ma Nagili to uroczysta piosenka o radości i jedności. Tragedia w Oświęcimiu uwydatnia zderzenie muzyki i tekstu, choć spełnia swój zamierzony cel, przywracając nadzieję tym, którzy ją usłyszeli. Na weselu hora i Nie ma Nagili łączą się i wypełniają swoje współczesne cele. Jonah zauważa, że po raz pierwszy czuje się tak blisko kultury żydowskiej. Po odmówieniu modlitwy Safty i nauczeniu się hory w ciągu dwóch minut (to ma być łatwy taniec, więc każdy może się przyłączyć), widać wyraźnie, jak i dlaczego zmienił się jego sposób myślenia.
Siedzący Śiwa
Jak widać po zabójstwie Safty Ruth, Jonah trzyma sziwę w mieszkaniu. Siedząca sziwa to tradycja przeznaczona dla bliskich przyjaciół i rodziny zmarłego do wspólnego opłakiwania, zazwyczaj w gospodarstwie domowym, w którym mieszkała osoba. Niektórzy ludzie decydują się na siedzenie na nisko stojących krzesłach, stołkach i skrzyniach, symbolizujących emocjonalne upadki utraty kogoś .
Shivah trwa siedem dni, zazwyczaj z domem otwartym dla zwiedzających. Chociaż nie występuje w Łowcy, żałobnicy często noszą kawałek podartego materiału jako fizyczny wyraz żalu.
Tradycja i historia mówiona
Przekazywanie historii pocztą pantoflową jest ogromną częścią kultury żydowskiej. Ponieważ religia istnieje tak długo, wczesne wersje judaizmu były przekazywane ustnie przez pokolenia, a następnie zapisane w wersji pisemnej. Ta ustna tradycja odgrywa rolę w podtrzymywaniu żydowskich historii, dobrych i złych, i stała się szczególnie ważna po Holokauście.
Dlatego słyszymy tylko relacje z pierwszej ręki Łowcy i dlaczego Mindy i Murray tak nalegają, aby to Meyer opowiedział Jonah swoją historię. Posiadanie własnej historii jest tak samo ważne jak opowiadanie jej samemu.
Kadisz Żałobnika
Ciekawostka: ta modlitwa zazwyczaj pojawia się dwukrotnie podczas nabożeństw żydowskich. Kadisz wyraża chwałę Bogu i jest śpiewany dość wcześnie podczas nabożeństwa. Kadisz Żałobnika jest zasadniczo tą samą modlitwą, ale wypowiadaną na głos, a nie intonowaną. Jest odmawiana na zakończenie nabożeństwa, kiedy wszyscy członkowie kongregacji stoją.
Z tego, co możemy usłyszeć od Jonasza, mówi on właściwe słowa i stoi, gdy je recytuje. Odpowiednio, tradycja wspólnego wstawania i odmawiania modlitwy reprezentuje odmawianie jej dla tych, którzy byli w Holokauście, którzy nigdy nie kazali jej odmawiać w ich imieniu. Biorąc pod uwagę niezłomną determinację Meyera, by recytować Kadisz Żałobnika dla Wilka, recytowanie go przez Jonasza jest idealnym pożegnaniem dla prawdziwego Meyera, a także symbolicznym przekazywaniem pochodni z pokolenia na pokolenie.
DALEJ: Łowcy: postacie przydzielone do swoich domów w Hogwarcie