Pulp Fiction uznawany jest za najlepszy scenariusz Quentina Tarantino, za który scenarzysta/reżyser otrzymał Oscara. Oceniamy każdy jego scenariusz.
Quentin Tarantino ma całkowicie unikalną metodę pisania scenariuszy. Mówi, że kiedy pisze dialogi, po prostu pozwala swoim bohaterom mówić i pozwala im powiedzieć, dokąd zmierza każda scena. Pisze reżyserię scen, jakby pisał powieść. Istnieje podstawowa zasada, że scenariusze pisze się, aby je oglądać, a nie czytać, ale Tarantino pisze swoje scenariusze, aby je czytać. Nie przestaje pisać, dopóki nie zechce zatrzymać się na scenariuszu i po prostu go opublikować jako jedyną formę, w jakiej jest opowiedziana historia.
POWIĄZANE: Ulubione filmy wszech czasów Quentina Tarantino, ranking
Większość swoich scenariuszy wyreżyserował Tarantino, ale część z nich przekazał innym filmowcom. Oto ranking wszystkich scenariuszy Quentina Tarantino, także tych, których nie wyreżyserował.
Aktualizacja 3 lutego 2020 r.: Najnowszy film Tarantino, Pewnego razu w Hollywood , został niedawno nominowany do Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny. Początkowo pracował nad tą historią przez lata w formie powieści, zanim zdał sobie sprawę, że będzie z niej świetny film. Efekt końcowy został okrzyknięty jednym z najlepszych filmów reżysera. Podczas gdy zagorzali fani Tarantino z niecierpliwością czekają na publikację Pewnego razu w Hollywood skryptu w miękkiej oprawie, zaktualizowaliśmy tę listę, aby ją uwzględnić.
Dowód śmierci
Chociaż Dowód śmierci technicznie jest to slasher, dla jednego jest strasznie nudny. Film ma obiecujący scenariusz na slasher – kaskader filmowy używa swojego odpornego na śmierć samochodu, by zabijać młode kobiety-kierowcy – ale kontynuacja nie ma polotu. Większość z nich to po prostu postacie siedzące w samochodzie, jeżdżące po Tennessee i prowadzące kłopotliwe rozmowy o niczym.
Sam Tarantino przyznał się do tego Dowód śmierci swoje wady, mówiąc, że to najgorszy film, jaki kiedykolwiek nakręcił (i ma nadzieję, że tak zawsze będzie, i że nigdy nie nakręci gorszego filmu), więc wielu jego fanów całkowicie go skreśla.
Od zmierzchu do świtu
W przeciwieństwie do większości innych scenariuszy Tarantino, które zrodziły się z prawdziwej inspiracji i lat rozmyślań nad określoną konstrukcją gatunkową, Od zmierzchu do świtu było płatnym zleceniem pisarskim – w zasadzie pierwszym dla reżysera – na podstawie pomysłu Roberta Kurtzmana, który zatrudnił go do napisania scenariusza. Ostateczny film wyreżyserował bliski przyjaciel Tarantino, Robert Rodriguez, najwyraźniej honorując oryginalny scenariusz.
Od zmierzchu do świtu to zabawny festiwal rozprysków, który może zadowolić fanów filmów o wampirach, ale nie charakteryzuje się pomysłowym podejściem do formy strukturalnej ani natychmiastową zapadalnością w pamięć, jaką miałoby późniejsze dzieło Tarantino.
Kill Bill
Quentin Tarantino zastanawia się Kill Bill być jednym filmem – i próbowałem go jako taki zrobić, zanim zostałem zmuszony do podzielenia go na dwie części – więc policzymy to jako jeden scenariusz. Niekonwencjonalna struktura oparta na rozdziałach i nieliniowa narracja Kill Bill pomaga zachować nieprzewidywalność, ale są sceny, które ciągną się znacznie dłużej, niż powinny, jak na przykład scena, w której Panna Młoda zleca Hattori Hanzo wykonanie dla niej nowego miecza.
Film jest bardziej nastawiony na akcję niż reszta filmografii Tarantino, więc scenariusz jest trudniejszy do oceny, ale ogólnie rzecz biorąc, jest to wspaniałe połączenie spaghetti westernów, kina grindhouse i filmów o kung fu.
Nienawistna Ósemka
Chwila Nienawistna Ósemka jest niewiarygodnie długi – znacznie dłuższy, niż powinien być – jego scenariusz rzeczywiście powoli zwiększa napięcie między bohaterami. Środkowy moment trzymający w napięciu z zatruciem kawy i podsumowanie lektora, kiedy wracamy do środka, to miły akcent, łączący film z inspiracją Tarantino: dwuczęściowe odcinki programów takich jak Szczęście I Wirginijczyk .
Taka burzliwa narracja jest tak dobra, jak jej zakończenie i na szczęście Nienawistna Ósemka kończy się odpowiednio intensywną i krwawą kulminacją. Może nie będzie to w 100% satysfakcjonujące, ale wystarczające.
Bękarty wojny
Mroczny, komiksowy epos Quentina Tarantino o II wojnie światowej ma wszystko, czego można oczekiwać od filmu wojennego Tarantino – krwawą przemoc, historyczne fantazje zemsty (żydowsko-amerykańscy żołnierze dosłownie zabijają Hitlera w wielkim finale), zapadającego w pamięć sadystycznego złoczyńcę itp. – ale ma też w sobie coś gadatliwe sceny, które przypominają niekończącą się harówkę.
O ile napięcie jest wyczuwalne w „Who Am I?” sekwencja w piwnicy, ponieważ widzowie wiedzą, że niektórzy bohaterowie to alianccy szpiedzy, którzy zinfiltrowali partię nazistowską (bez zamierzonej gry słów), ale gra w imiona trwa zbyt długo, zanim cokolwiek się wydarzy. Mimo to, jako swego rodzaju Pulp Fiction osadzona w czasie II wojny światowej, Bękarty wojny jest wielkim sukcesem.
Jackie Browna
Jackie Browna to pierwsza – i jak dotąd jedyna – adaptacja cudzego dzieła Tarantino. Jest oparty na powieści rum autorstwa Elmore'a Leonarda, legendarnego autora kryminałów, który miał większy wpływ na dialogi Tarantino niż ktokolwiek inny.
POWIĄZANE: 10 powodów, dla których Jackie Brown jest niedocenianym arcydziełem Quentina Tarantino
Tarantino zmodyfikował nieco fabułę powieści, aby dopasować ją do gatunku blaxploitation, któremu chciał złożyć hołd (film miał być początkiem powrotu Pam Grier, która jest fantastyczna w roli tytułowej), ale ogólnie jest to wierna adaptacja . Korzystanie z materiałów źródłowych Leonarda uchroniło Tarantino przed wpadnięciem w zwykłe pułapki stylistyczne, co zaowocowało niedocenianym klejnotem.
Urodzeni mordercy
Scenariusz Quentina Tarantino pt Urodzeni mordercy ostatecznie wyreżyserował Oliver Stone, który przepisał go, aby uczynić go bardziej filmem Stone'a niż filmem Tarantino. W rezultacie film, który oglądamy, znacznie odbiega od oryginalnego scenariusza Tarantino, ale jego piętno wciąż jest wyczuwalne. Pomysłowe sekwencje, takie jak wielokamerowy serial komediowy przedstawiający mroczne sytuacje rodzinne, takie jak znęcanie się nad dziećmi i kazirodztwo, zestawione ze śmiechem z puszki, wznoszą to ponad zwykłą krwawą festyn.
Urodzeni mordercy to znakomicie satyryczny film, poruszający różne obszary amerykańskiej polityki i kultury, ale jest to bardziej zasługa Stone'a niż Tarantino.
Pewnego razu w Hollywood
Quentin Tarantino początkowo myślał o stworzeniu fabuły w stylu Elmore'a Leonarda, która poprowadziłaby przez życie jego bohaterów Pewnego razu w Hollywood , ale później zdał sobie sprawę, że postacie są na tyle interesujące, że nie potrzebują fabuły, aby utrzymać uwagę publiczności. Zatem drugi akt tego filmu to w zasadzie tylko dzień z życia jego bohaterów.
POWIĄZANE: Pewnego razu w Hollywood: 5 klasycznych postaci Tarantino (i 5 klasycznych momentów Tarantino)
Jest zbudowana z winiet, ale ponieważ każda winieta jest albo zabawna, trzymająca w napięciu, albo w inny sposób wciągająca, nie ma znaczenia, że ta historia nie ma tradycyjnej struktury. Niekonwencjonalna narracja, doskonale opracowana obsada postaci oraz zaskakujące połączenie faktów i fikcji sprawiają, że jest to jeden z najlepszych scenariuszy Tarantino.
Django bez łańcuchów
Skrypt dla Django bez łańcuchów co zrozumiałe, zdobył Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny, bo to nie tylko świetny spaghetti western z wciągającą fabułą i obsadą kultowych postaci; ma także zapierającą dech w piersiach oryginalną koncepcję. Chociaż wykorzystanie przez Tarantino amerykańskiego niewolnictwa jako tematu ultrabrutalnego, mrocznego, komicznego spaghetti westernu okazało się kontrowersyjne wśród niektórych widzów i krytyków, nie można zaprzeczyć, że nigdy wcześniej tego nie robiono.
Na wiele sposobów, Django bez łańcuchów narodził się własny gatunek – taki, który Tarantino nazwał południowym – i jest już szczytem tego gatunku.
Rezerwowe Psy
Quentin Tarantino napisał scenariusz do swojego niezależnego debiutu reżyserskiego pt. Rezerwowe Psy , jako młody sprzedawca w wypożyczalni wideo, uczestniczący w warsztatach scenopisarskich. To pogodzenie nauki rzemiosła z wypaczaniem przez reżysera zasad, bo jako debiut Tarantino powstał, zanim jego geniusz został wychowany przez fanów i krytyków, którzy bombardowali go pochwałami.
W tamtych czasach jego twórczość nie cieszyła się automatycznie uznaniem, wydaje się więc, że większą uwagę poświęcono strukturze scenariusza. Rezerwowe Psy to elegancki, smukły thriller z dobrze dobraną obsadą bohaterów i bez zwiotczałych, krętych scen ciągnących fabułę.
Prawdziwy romans
Podczas gdy Oliver Stone wziął scenariusz Tarantino Urodzeni mordercy i przepisał go nie do poznania, Tony Scott zostawił swój scenariusz Prawdziwy romans stosunkowo nienaruszone. Jedyna różnica między filmem Scotta a scenariuszem Tarantino polega na tym, że scenariusz miał nieliniową fabułę, a Scott zmienił jej kolejność, nadając jej bardziej konwencjonalny kształt.
POWIĄZANE: 10 filmów napisanych (ale nie wyreżyserowanych) przez znanych filmowców
Jest kilka dziwnych akcentów – na przykład fakt, że Clarence często otrzymuje rady od ducha Elvisa Presleya – ale nic nie wydaje się nie na miejscu, a wszystko to sprawia, że film wydaje się wyjątkowy i niezapomniany. Poza tym sycylijska scena, którą przedstawiają Christopher Walken i Dennis Hopper, to mistrzowska lekcja pisania postaci.
Pulp Fiction
Scenariusz Tarantino pt Pulp Fiction jest szczytem jego stylu twórczego. Już sama w sobie jest to ekscytująca lektura, a reżyser przełożył ją na jeden z najwspanialszych filmów, jakie kiedykolwiek powstały. Wszystkie wątki inspirowane magazynem Pulp to znajome wątki – przestępca płaci bokserowi za stoczenie bójki, gangster idzie na randkę z żoną swojego szefa itp. – ale to wywraca do góry nogami wszystkie klisze i tropy związane z tymi historiami i ich bohaterami.
Poza tym nieliniową narrację kopiuje każdy scenarzysta od 1994 roku, ale wtedy było to dzieło dość przełomowe.
DALEJ: 10 możliwości dziesiątego i ostatniego filmu Quentina Tarantino
Kluczowe daty wydania
-
Pewnego razu w Hollywood
Data wydania: 26.07.2019
