Ikony horroru Krzysztof Lee I Piotra Cushinga zagrali razem w wielu filmach; oto wszystkie 24 filmy z udziałem słynnego duetu. Cushing, starszy z dwóch gwiazd, pracował w teatrze, zanim przeniósł się do Hollywood i rozpoczął karierę filmową. Lee, oficer wywiadu podczas drugiej wojny światowej, po powrocie do Wielkiej Brytanii przeniósł swoje umiejętności do aktorstwa filmowego i szybko skrzyżował ścieżki z Cushingiem – choć ich podwójny status nie pojawił się, dopóki nie współpracowali przy cyklu brytyjskich horrorów Hammer Films.
Cushing zasłynął jako baron Frankenstein, podczas gdy Lee stał się – dla wielu – ostatecznym hrabią Draculą. To powiedziawszy, często grali drugoplanowe role w swoich filmach, z Cushingiem walczącym z Draculą Lee jako Van Helsing, a Lee grającym Potwora w pierwszym filmie Cushinga Frankensteina film. Pracując nad różnymi produkcjami Hammera, para nawiązała bliską przyjaźń i – do czasu, gdy nadeszły lata 70.
Powiązane: Każdy film Hammer Dracula z udziałem Christophera Lee i Petera Cushinga
Podczas gdy współczesna publiczność może najlepiej rozpoznać duet z Gwiezdne Wojny filmów (Cushing grał Wielkiego Moffa Tarkina w oryginalnej trylogii, podczas gdy Lee grał Hrabiego Dooku w prequelach), ich wspólna filmografia jest jak własna franczyza. Z Mała wioska Do Dom Długich Cieni , Lee i Cushing wielokrotnie występowali razem. Oto wszystkie 24 filmy przedstawiające ich parowanie, wyjaśniono.
Hamlet (1948)
Na podstawie sztuki Szekspira Laurence'a Oliviera Mała wioska opowiada historię księcia Danii, który zmaga się z decyzją o zabiciu wuja, który, jak podejrzewa, zamordował jego ojca. Christopher Lee grał strażnika, choć ta rola była niewymieniona, a Peter Cushing grał Osrica, dworzanina, który sędziuje pojedynek. Film był pierwszą brytyjską produkcją, która zdobyła Oscara za najlepszy film, ale wzbudził kontrowersje wśród fanów Szekspira, ponieważ Olivier skrócił prawie dwie godziny z mniej więcej czterogodzinnej sztuki. To powiedziawszy, był to prawdopodobnie plus dla ogółu odbiorców. Dzisiaj, Mała wioska cieszy się stosunkowo dużym szacunkiem, ale - jak w przypadku wszystkich dzieł Szekspira - wiele pochwał wydaje się wymuszonych i opartych na ego ze strony krytyków.
Moulin Rouge (1952)
Biorąc pod uwagę plakat i poparcie legendy tańca Boba Fosse, można założyć, że Christopher Lee i Peter Cushing wystąpią w musicalu pt. czerwony młyn przez Johna Hustona. Takie założenie byłoby błędne. Zamiast tego film jest biografią artysty Henri de Toulouse-Lautreca, opartą na powieści Pierre'a La Mure, z bardzo niewielką częścią filmu rozgrywającego się w tytułowym paryskim kabarecie. Lee zagrał prawdziwego artystę Georgesa Seurata, a Cushing zagrał Marcela de la Voisiera – postać fikcyjną. Chociaż czerwony młyn był w swoim czasie hitem zarówno finansowym, jak i krytycznym, od tego czasu film jest postrzegany jako raczej nudny, poza kilkoma uderzającymi sekwencjami tanecznymi.
Aleksander Wielki (1956)
Roberta Rossena Aleksander Wielki , epopeja historyczna, z Richardem Burtonem w roli tytułowej, opowiada o życiu króla i jego militarnych podbojach. Christopher Lee udzielił głosu Nectenabusowi, dubbingując fizyczny występ Helmuta Dantine'a, podczas gdy Peter Cushing zagrał Memnona – greckiego dowódcę wojskowego i rywala Aleksandra. Podobnie jak jego rola w Hamlecie, praca Lee pozostała niewymieniona. Chociaż chwalony za swój spektakl i epicki zasięg, Aleksander Wielki został uznany przez wielu krytyków za nadęty i powtarzalny. W dzisiejszych czasach często mówi się, że Burton został źle obsadzony w roli tytułowej, chociaż film z pewnością przyspieszył karierę Cushinga.
Powiązane: Za każdym razem, gdy kolor skóry potwora Frankensteina zmieniał się w filmach (i dlaczego)
Klątwa Frankensteina (1957)
Terence'a Fishera Klątwa Frankensteina to film pełen kinowych nowości: Pierwszy kolorowy horror Hammera , pierwsza główna rola Petera Cushinga w filmie i jego pierwszy występ w tych samych scenach co Christopher Lee. Film, luźno oparty na powieści Mary Shelley, opowiada historię Victora Frankensteina – nieortodoksyjnego naukowca, który powołuje do życia stworzenie, które przy okazji zwraca się przeciwko niemu. Cushing zagrał Frankensteina (i zagrał tę rolę ponownie w pięciu innych filmach Hammera), podczas gdy Lee grał Creature. Chociaż wielu brytyjskich krytyków wyśmiewało go za zbyt obrazowe podejście, krytycy w USA wydawali się bardziej wyczuleni na wysiłki Hammera i Klątwa Frankensteina osiągnął bardzo szanowaną pozycję w kanonie horrorów.
Horror Drakuli (1958)
Pierwszy film w Hammer's Drakula seria, Horror Drakuli , zagrali Cushinga i Lee w prawdopodobnie ich najsłynniejszych rolach jako Doktor Van Helsing i Hrabia Drakula odpowiednio. Luźno oparty na powieści Brama Stokera i ponownie wyreżyserowany przez Terence'a Fishera, film opowiada historię Van Helsinga polującego na Draculę po tym, jak złoczyńca zaczyna atakować rodzinę łowcy wampirów. Horror Drakuli odniósł sukces zarówno finansowy, jak i krytyczny, był chwalony za wydobycie seksualnych motywów pracy Stokera i ugruntował pozycję Cushinga i Lee jako kultowej pary horrorów. Do dziś film jest powszechnie wymieniany wśród najlepszych Drakula filmy wszech czasów.
Pies Baskerville'ów (1959)
Kolejny joint Hammera, Terrence'a Fishera Pies Baskerville'ów widział, jak Cushing i Lee spotykają się ponownie w pierwszej kolorowej adaptacji klasycznej powieści detektywistycznej Sir Arthura Conan Doyle'a. Cushing grał oczywiście Sherlocka Holmesa, a Lee Sir Henry'ego Baskerville'a - spadkobiercę fortuny Baskerville'ów. Psy Baskerville'ów Historia była wielokrotnie adaptowana, ale występy Cushinga i Lee są ponadczasowe. Biorąc pod uwagę upodobanie Hammera do budowania franczyzy, dziwne jest, że nie wyprodukowali całej serii Sherlocku filmów, choć prawdopodobnie winny był sukces ich horrorów opartych na potworach. To powiedziawszy, Lee i Cushing wystąpią w kilku niepowiązanych ze sobą filmach Holmesa produkcjach filmowych i telewizyjnych.
Mumia (1959)
Odzwierciedlając ich parowanie Klątwa Frankensteina , Hammera Mumia (kolejne zdjęcie Terence'a Fishera) widziało, jak Cushing i Lee przedstawiają odpowiednio Johna Banninga, archeologa i Kharisa, tytułową mumię. Podczas gdy Hammer podejmował wcześniejsze wysiłki, aby zdystansować swoje horrory od cyklu Universal Monster, Mumia był wyraźnie oparty na serii Universal - zapożyczając elementy fabuły i postacie z tych wcześniejszych filmów. Ponownie chwalono gotycką atmosferę i Mumia zapoczątkował kolejną serię Hammer, z trzema kolejnymi filmami wyprodukowanymi – chociaż ani Cushing, ani Lee nie byli zaangażowani w żadną z kontynuacji.
Powiązane: O czym byłby Unmade Brendan Fraser The Mummy 4
Agent diabła (1962)
John Paddy Carstairs” Agent diabła , oparty na powieści Hansa Habe, opowiada historię podwójnego agenta w Niemczech podczas zimnej wojny. Christopher Lee występuje jako baron von Staub, przedwojenny przyjaciel agenta, do którego dołączyłby Peter Cushing, gdyby sceny aktora nie zostały wycięte z gotowego filmu. Ostatecznie, Agent diabła zagubił się pośród bardziej efektownych filmów szpiegowskich i jest dziś mało pamiętany jako coś innego niż raczej zwykły film szpiegowski.
Gorgona (1964)
Kolejny film Hammera, Terrence'a Fishera Gorgona opowiada historię tytułowego potwora, który terroryzuje wioskę w Europie, zamieniając jej mieszkańców w kamień. Lee i Cushing wystąpili odpowiednio jako profesor Karl Meister i dr Namaroff. Nowoczesna interpretacja mitu greckiej Meduzy, Gorgona stał się czymś w rodzaju kultowego klasyka – szanowany za wprowadzenie kobiecego potwora do raczej męskiego panteonu Hammera, chociaż Lee i Cushing nie mają zbyt wiele czasu na ekranie.
Dom horrorów dr Terrora (1965)
Dom horrorów doktora Terrora , wyreżyserowany przez Freddiego Francisa, był pierwszym filmem ze słynnej antologii horroru Amicus Productions. Peter Cushing wystąpił jako narrator, dr Schreck (jego nazwisko jest niemieckim dla terror ) i oprowadził publiczność przez pięć różnych horrorów. Czwarty segment, Bezcielesna ręka , w którym wystąpił Christopher Lee jako krytyk sztuki, nawiedzany przez odciętą rękę malarza, któremu zniszczył życie. Film jest często okrzyknięty przez współczesnych krytyków niedocenianym klejnotem, uważanym za coś oczywistego w epoce, w której powstał. Cushing zagrał później w pięciu z sześciu duchowych kontynuacji Amicusa Dom horrorów doktora Terrora , podczas gdy Lee pojawił się w serialu tylko raz.
Ona (1965)
Chwila Gorgona zobaczył, jak Hammer skupia się na żeńskim potworze, Roberta Daya Ona – oparty na powieści H. Ridera Haggarda – był pierwszym filmem, w którym firma zbudowała wokół kobiecej gwiazdy. Ursula Andress (która stała się gwiazdą po pojawieniu się w pierwszym Jamesa Bonda film, nr dr ) grała Ayesha – nieśmiertelną władczynię zaginionego królestwa – którego domenę odkrywa grupa archeologów. Christopher Lee grał Billali, kapłana Ayesha, a Peter Cushing grał profesora Holly'ego - głównego archeologa. Podczas gdy wielkość Ona był ogólnie chwalony, wyglądając na droższy niż inne filmy Hammera, jest często postrzegany przez współczesnych krytyków jako hasło.
Powiązane: Jak może dostosować klasyczną historię Frankensteina (z akcentem na płeć)
Czaszka (1965)
Kolejna produkcja Amicus, również wyreżyserowana przez Freddiego Francisa, Czaszka wystąpił Peter Cushing jako dr Maitland – kolekcjoner okultyzmu, który wchodzi w posiadanie czaszki markiza de Sade i szybko wpada w jej złowieszczy urok. Christopher Lee pojawia się jako Sir Matthew Phillips, poprzedni właściciel czaszki i jest zapowiadany jako gościnna gwiazda w kredytach. Potomkowie Sade'a sprzeciwili się produkcji, która pierwotnie użyła w tytule nazwiska szlachcica, i podjęli kroki prawne przeciwko filmowi. krytycznie, Czaszka ma tendencję do otrzymywania wpisów w połowie drogi w czasach nowożytnych.
Wyspa płonących potępionych (1967)
Wyreżyserowany przez Terence'a Fishera, ale nie produkcja Hammera, Wyspa Płonących Potępionych (pod tytulem Noc Wielkiego Upału w Wielkiej Brytanii) to film science-fiction o brytyjskiej wyspie, która doświadcza ekstremalnej fali upałów w środku zimy, przez co profesor Lee Hanson zaczyna podejrzewać inwazję kosmitów. Cushing pojawia się jako Dr. Stone, biorąc Lee gościnna gwiazda rozliczenie od Czaszka , który pomaga Hansonowi w próbie powstrzymania najeźdźców z kosmosu. Na podstawie powieści Johna Lymingtona pt. Wyspa Płonących Potępionych jest ogólnie postrzegany jako kolejny obraz ze środka drogi, chociaż, zgodnie z zaangażowaniem Fishera, jest często chwalony za gotycką atmosferę.
Krzycz i krzycz ponownie (1970)
Pomimo udziału Christophera Lee, Petera Cushinga i kultowego aktora horroru Vincenta Price'a, Gordon Hessler Krzycz i jeszcze raz krzycz - oparty na powieści Petera Saxona (pseudonim używany przez różnych pisarzy thrillerów tamtego okresu) - zawiera bardzo niewiele scen, w których topowe trio faktycznie występuje razem. W rzeczywistości Cushing nie dzieli czasu na ekranie z żadnym ze swoich współpracowników. Opowiadając historię seryjnego mordercy, którego policja uważa za wampira, Krzycz i jeszcze raz krzycz łączy wiele gatunków – gotycki horror, science fiction, thriller spiskowy – i jest powszechnie cytowany jako niedoceniany wpis w brytyjskim kinie gatunkowym.
Jeszcze raz (1970)
Kontynuacja przeboju komediowego Sól i pieprz (1968), Jerry'ego Lewisa Jeszcze raz opowiada historię dwóch właścicieli nocnych klubów, którzy trafiają po złej stronie prawa i muszą współpracować, aby udowodnić swoją niewinność i rozwiązać zagadkę morderstwa. Lee i Cushing występują jako Hrabia Dracula i Baron Frankenstein, w hołdzie dla ich słynnych postaci Hammera – choć ich występy są bardzo krótkie. Obecnie, Jeszcze raz jest generalnie nielubiany przez krytyków, z zastrzeżeniem, że przewyższa oryginał wyreżyserowany przez Richarda Donnera.
Powiązane: Ile razy Christopher Lee grał hrabiego Draculę (i dlaczego przestał)
Dom, z którego kapała krew (1970)
Kolejna antologia horroru Amicus, autorstwa Petera Duffella Dom, który ociekał krwią składa się z czterech segmentów - z których każdy koncentruje się na innej gwieździe gatunku z tamtego okresu. Peter Cushing w filmie Muzeum figur woskowych segment jako Philip Grayson - emerytowany makler giełdowy, który trafia do muzeum figur woskowych i ma obsesję na punkcie posągu przypominającego jego zmarłego kochanka. W filmie występuje Christopher Lee Słodycze do słodyczy jako John Reid, wdowiec, który wprowadza się do domu ze swoją młodą córką tylko po to, by odkryć, że ma ona nadprzyrodzone zdolności. Doktor Kto Jon Pertwee i Indiana Jones Denholm Elliot występuje w innych segmentach i – póki Dom, który ociekał krwią otrzymał mieszane recenzje po pierwszym wydaniu - film stał się kultowym klasykiem.
Ja, potwór (1971)
Adaptacja kultowej powieści grozy Roberta Louisa Stevensona pt. Doktor Jekyll i pan Hyde , przyjacielu Ja, Potwór , wyreżyserowany przez Stephena Weeksa, Christopher Lee wciela się w dr Charlesa Marlowe'a - psychologa, który wynajduje lek, który zmienia go w obłąkanego alter ego, Edwarda Blake'a. Peter Cushing gra Fredericka Uttersona, prawnika Marlowe'a, który wierzy, że Blake szantażuje swojego klienta, zanim powoli odkrywa prawdziwy charakter sytuacji. Chociaż film nie radził sobie zbyt dobrze w kasie, podwójny występ Lee został doceniony przez współczesnych krytyków i pomimo zmiany imienia głównego bohatera, film jest powszechnie wymieniany jako jedna z najwierniejszych adaptacji tekstu Stevensona.
Dracula AD 1972 (1972)
Siódmy film w Hammer's Drakula serial Alana Gibsona Dracula AD 1972 był czymś w rodzaju miękkiego restartu serii – ponowne połączenie Christophera Lee i Petera Cushinga jako odpowiednio Draculi i Van Helsinga. Odchodząc od wiktoriańskiej estetyki Hammera, akcja filmu rozgrywała się we współczesnych wówczas latach 70. i przedstawiała grupę hipisów wskrzeszających Draculę, z pracowitym przodkiem Van Helsinga, który depnął wampirowi po ogonie. Chociaż film otrzymał dość słabe recenzje po premierze, czas był łaskawy dla produkcji, a teraz jest to utwór z epoki, podobnie jak wcześniejsza produkcja Hammera. Obserwowanie, jak pokolenie wolnej miłości wpada w gotycki urok Draculi, to absolutna rozkosz, z Cushingiem i Lee w szczytowej formie.
Ekspres horroru (1972)
Działka Eugenio Martína Ekspres grozy - oparty na noweli Johna W. Campbella Jr. - będzie dobrze znany fanom horrorów, a historia Campbella stała się podstawą powieści Christiana Nyby'ego Rzecz z innego świata i Johna Carpentera Rzecz przerobić. Ekspres grozy , dodaje jednak nowy zwrot akcji, osadzając przygodę w jadącym pociągu, w którym Christopher Lee i Peter Cushing próbują powstrzymać obce zagrożenie, które opętało różnych pasażerów. Po premierze film został stosunkowo dobrze przyjęty i pozostaje zabawnym horrorem – nawet jeśli inne adaptacje noweli Campbella stały się prawdziwymi klasykami.
Powiązany: Horror Express był pierwszym remakiem rzeczy (przed Johnem Carpenterem)
Nic oprócz nocy (1973)
Jedyna produkcja Charlemagne Films Christophera Lee, Petera Sasdy'ego Nic oprócz nocy - oparty na powieści Johna Blackburna - opowiada historię inspektora policji Charlesa Binghama, granego przez Christophera Lee, który prosi patologa Marka Ashleya, granego przez Petera Cushinga, o pomoc w odkryciu tajemnicy otaczającej śmierć różnych członków zarządu sierocińca. Po wydaniu recenzje były dość nijakie, a krytycy wyśmiewali zawiłą fabułę i słabe występy zaangażowanych dziecięcych aktorów. To mówi, Nic oprócz nocy przerażające zakończenie było ostatnio chwalone.
Pełzające ciało (1973)
Freddiego Francisa Pełzające Ciało opowiada historię wiktoriańskiego naukowca, granego przez Petera Cushinga, który wraca z Papui-Nowej Gwinei z torbą starożytnych kości. Podobnie jak Gremliny sprzedawane na rynku dla rodzin, po wystawieniu na działanie wody kości nabierają nowego życia – uwalniając szkieletową bestię na naukowca i jego towarzyszy. Christopher Lee gra brata naukowca, który prowadzi azyl i zostaje uwikłany w nadprzyrodzony spisek. Pomimo pojawienia się dość późno w brytyjskim cyklu horrorów gotyckich, film otrzymał całkiem dobre recenzje, które utrzymują się w epoce nowożytnej, a film jest często postrzegany jako jeden z najlepszych, w których występuje para Cushing / Lee.
Szatańskie rytuały Draculi (1973)
Kontynuacja do Dracula AD 1972 i ósmy film w Hammer's Drakula serial Alana Gibsona Szatańskie rytuały Drakuli po raz kolejny przedstawia Lee i Cushinga jako Draculę i Van Helsinga. Jeszcze bardziej współczesny niż jego poprzednik, film łączy gatunek thrillera politycznego z nadprzyrodzonym horrorem, gdy Dracula próbuje wywołać Armageddon, uwalniając śmiercionośnego wirusa. Recenzje filmu były mieszane, chociaż - w czasach nowożytnych - ma on zwykle lepsze recenzje. W rzeczywistości, pośród opóźniającej kino pandemii koronawirusa, film nabiera zupełnie nowego znaczenia – jego fabuła w pewnym stopniu odzwierciedla różne teorie spiskowe dotyczące wirusów, które pojawiły się w ostatnim czasie. To powiedziawszy, to było ostatnie Drakula film, w którym występują zarówno Cushing, jak i Lee, i rzadko jest postrzegany jako pasujący łabędzi śpiew dla legendarnej pary postaci.
Arabska przygoda (1979)
Kevina Connora Arabska przygoda opowiada historię złego czarnoksiężnika, granego przez Christophera Lee, który szuka władzy, zdobywając magiczną różę. Książę w towarzystwie wieśniaka i latającego dywanu dąży do pokonania czarownika. Peter Cushing pojawia się także jako Wazir Al Wuzara, pustelnik, który jest daleki od zwykłych ról aktora. Jak sugeruje tytuł, jest to film przygodowy na wskroś, w którym występują dżiny, bagna i ziejące ogniem potwory – a wszystko to zrealizowane z praktycznymi efektami. To powiedziawszy, efekty wywołały ogień, ponieważ wyglądały na zbyt niskobudżetowe, chociaż – w nowoczesnym, obciążonym CGI krajobrazie filmowym – wspomniane efekty mają pewien urok.
Powiązane: Klasyczny uniwersalny wampir, który zasługuje na ponowne uruchomienie (to nie jest Dracula)
Dom długich cieni (1983)
Pete'a Walkera Dom Długich Cieni – komediowy horror oparty na powieści Earla Derra Biggersa – okaże się ostatnim wspólnym filmem Christophera Lee i Petera Cushinga, w towarzystwie innych ikon horroru, Vincenta Price'a i Johna Carradine'a. Wszyscy wcielają się w członków dziwnej rodziny, która spotyka się ponownie w starym dworku, podczas gdy młody powieściopisarz próbuje pisać wokół nich. Podczas gdy powracające gwiazdy horroru z pewnością przyciągały publiczność, fabuła została ostro skrytykowana i uznano ją za niewartą ich zaangażowania. To mówi, Dom Długich Cieni jest z pewnością przyjemny na poziomie obsady – każdy członek legendarnego zespołu dobrze się bawi w swoich kampowych rolach.
Niestety, Peter Cushing zmarł w 1994 roku, kończąc w ten sposób jego ekranową i pozaekranową przyjaźń z Christopherem Lee. Lee – ostatnia z prawdziwych ikon horroru – zmarła w 2015 roku, a kino nigdy więcej nie widziało czegoś podobnego. W tamtych czasach horrory były sprzedawane w oparciu o zaangażowanych aktorów, a zabawne pary były kluczową częścią doświadczenia – jak Boris Karloff i Bela Lugosi lub rzeczywiście Krzysztof Lee I Piotra Cushinga . W dzisiejszych czasach horrory są w dużej mierze sprzedawane w oparciu o ich założenia, co niekoniecznie jest złe – jest po prostu inne. To powiedziawszy, streaming i ochrona filmów oznaczają, że współcześni widzowie mają łatwiejszy dostęp do starszych dzieł niż kiedykolwiek wcześniej – co oznacza, że podobnie jak Dracula Lee, klasyczne filmy nie są już przywiązane do kinowego grobu i znów mogą chodzić wśród nas.
Dalej: W każdy sposób Van Helsing Petera Cushinga zabił Draculę Christophera Lee