Oryginalny Predator to ponadczasowe arcydzieło horroru akcji, ale Prey wprowadza innowacje niemal pod każdym względem.
Jeden z największych klasyków lat 80-tych, oryginał Drapieżnik przedstawia jednego z najbardziej oryginalnych i wciągających złoczyńców w historii kina oraz Arnolda Schwarzeneggera w jednej ze swoich najbardziej kultowych ról. Choć pierwszy film przez lata uznawany był za najlepszy film kina Drapieżnik franczyzowa, Ofiara niedawno wyszedł i wskrzesił markę strasznie nawiedzoną słabymi sequelami.
Ofiara Odbiór był tak pozytywny, że ludzie zaczęli porównywać go z oryginałem Drapieżnik . Chociaż klasyk z 1987 roku jest niezaprzeczalnie ponadczasowym arcydziełem horroru akcji, istnieje sporo argumentów wskazujących, że Ofiara można uznać za lepszy.
Bohater, który ma coś do udowodnienia
W latach 80. filmy akcji miały prosty przepis na sukces: stawiały Arnolda Schwarzeneggera w walce i to wszystko. We wczesnych latach swojej kariery aktorskiej był nawet przeznaczony przez rodzimego użytkownika języka angielskiego ze względu na jego mocny austriacki akcent. Jego rola w Drapieżnik Major Dutch wykazuje znaczną poprawę, szczególnie ze względu na głębię swojej ostatniej walki z Predatorem, ale poza sprytnymi umiejętnościami przetrwania Dutcha, postać tak naprawdę nie ewoluuje w miarę postępu filmu.
Powiązane: 10 pomysłów, które marka Predator może wykorzystać w przyszłości po zdobyciu
W przypadku Naru jest zupełnie inaczej: ewoluuje ona z nieprzygotowanego i niedocenianego wojownika w zręcznego przywódcę. Ciągle wyśmiewana przez swoje plemię i odkładana na bok przez łowców, wyrusza samotnie, aby udowodnić, że jest prawdziwym łowcą, w dążeniu do wyciągnięcia wniosków z błędów z przeszłości i wykorzystania tego, jak wrogowie biorą ją jako nieszkodliwą ofiarę, zanim pokażą jej pazury. Kiedy film się kończy, Naru jest zupełnie inną postacią.
Przygotowanie do kontynuacji
Zakończenie Drapieżnik jest typowe dla filmów akcji z lat 80.: bohater zostaje uratowany przez swoich sojuszników i na wpół zszokowany, na wpół usatysfakcjonowany kontempluje to, przez co przeszedł, z ostatnim oddechem ulgi. Gdyby tylko producenci wiedzieli, jaki sukces odniesie film, prawdopodobnie dodaliby statek kosmiczny zbliżający się do nieba, gdy helikopter Dutcha odlatuje, ale zamiast tego nie przedstawiono nic, co wskazywałoby na kontynuację.
Ofiara jest w tym znacznie bardziej świadomy. Prawdopodobnie mając nadzieję na ożywienie serii Predator, film nie tylko przedstawia przyszłą fabułę plemienia Naru, w którym przenoszą się one w inne miejsce, a francuscy podróżnicy na ich tropie, ale także sugeruje zbliżającą się flotę statków kosmicznych Predator w animacji końcowej .
Postacie, o które warto dbać
Chociaż film akcji typu slasher Drapieżnik zdecydowanie nie wymaga dużego rozwoju postaci, aby zapewnić rozrywkę, momenty, w których bohaterowie wchodzą w interakcję ze sobą, mogą wydawać się widzom raczej płytkie, pozostawiając widzów niecierpliwych na kolejną sekwencję akcji/horroru, która ponownie przyciągnie ich uwagę.
Ofiara jest inaczej: poświęcając czas na stworzenie przekonujących relacji rodzinnych i więzi łączących całe plemię Naru, widzowie mają szansę nawiązać kontakt z postaciami na ekranie. Nawet postacie, które pojawiają się na mniej niż pięć minut, np Huupi i Ania, mają swój moment na wykazanie się odwagą . Unikanie płytkich interakcji Drapieżnik , Ofiara błyszczy, zwłaszcza gdy Naru i Taabe są razem, sprawiając, że widzowie kibicują im, zamiast oczekiwać chwili, w której jedno z nich w końcu umrze.
Ustawienie
Lata 80. obfitowały w filmy o zimnej wojnie i jej wpływie na Amerykę i jej siłę militarną. W obliczu ciągłego zagrożenia wojną i podejrzeń o spisek między sobą bohaterowie ledwo zauważyli Predatora czającego się w cieniu dżungli, czekającego na odpowiedni moment do uderzenia. W rzeczywistości sama koncepcja Predatora działa jako bezpośrednia metafora nieuchronnego strachu przed wojną.
Jednak sytuacja z 1719 roku na Wielkich Równinach się zmienia Ofiara w coś naprawdę wyjątkowego. Chociaż filmy lubią Kowboje i kosmici I Armia ciemności próbowałeś połączyć zaawansowane technicznie funkcje z przeszłością, Ofiara dodaje te elementy w naprawdę przekonujący sposób. Zamiast pracować nad czymś, co wszyscy robią w tym czasie, np Drapieżnik z nasyconą sowiecką metaforą, Ofiara bierze widza za rękę i wprowadza w fantastyczny scenariusz, w którym czas i miejsce mają kluczowe znaczenie dla całej historii.
Dżungla jako postać 
Oryginalny Drapieżnik dobrze wie, jak wykorzystać dżunglę jako narzędzie dezorientacji i podejrzeń, zwłaszcza że pozostali przy życiu zdają sobie sprawę, w jaki sposób Predator może wykorzystać swój kamuflaż, aby wtopić się w otoczenie. Partyzancka Anna mówi nawet, że „dżungla” zaatakowała ją, gdy po raz pierwszy była świadkiem akcji Predatora.
Powiązany: Prey i 9 innych filmów, w których zwierzęta pomagają ludziom przetrwać
Jednakże, Ofiara opowiada się za wykorzystaniem dżungli jako sposobu na rozwój każdej ze swoich postaci, a interakcja między Naru a lasem, a także między obcym stworzeniem a drapieżnikami z dżungli ma kluczowe znaczenie dla rozwoju historii i koncepcji łowcy i zdobycz. Zwłaszcza w pierwszej godzinie jest kilka sekwencji dzikich zwierząt żerujących na sobie nawzajem, co kontrastuje z zagrożeniem ze strony Predatora podczas treningu Naru.
Właściwie zagrażając pomniejszym antagonistom
Jeden z Drapieżnik Najbardziej zapadające w pamięć sekwencje akcji stają się dość komiczne, jeśli zatrzymamy się na chwilę i pomyślimy o nich. Już na początku filmu Major Dutch i jego zespół napotykają obóz partyzancki, który niszczą w ciągu kilku sekund, dokonując licznych eksplozji i strzelanin. Zaskoczeni wrogowie nawet przez sekundę nie stanowią najmniejszego zagrożenia. Z drugiej strony, Ofiara wykorzystuje pomniejszych antagonistów, aby faktycznie rozwinąć historię i rozwinąć głównego bohatera, Naru.
Po wpadnięciu w zasadzkę francuskich podróżników mężczyźni używają Naru i jej brata jako przynęty, aby zwabić Predatora, nieświadomi, że stworzenie to atakuje tylko groźne drapieżniki. Oprócz dostarczania ekscytujących chwil napięcia, obecność podróżników jest również kluczowa dla zrozumienia przez Naru intencji Predatora i pozwala jej dowiedzieć się, jak działa broń palna.
Dbałość o szczegóły
Ofiara doskonałe efekty wizualne nie są zaskoczeniem, biorąc pod uwagę, że film ukazał się 35 lat później Drapieżnik , ale dbałość o szczegóły naprawdę się wyróżnia. Nawet przy lepszej technologii i zaawansowanych zasobach, Ofiara nie ekstrapoluje efektów wizualnych, ponieważ urządzenia i broń Predatora nie powinny być bardziej zaawansowane niż te użyte w oryginale Drapieżnik . Dzieje się tak dlatego, że akcja prequelu rozgrywa się wieki przed pierwszym filmem i nie miałoby większego sensu stworzenie Obcego, który z biegiem czasu cofa się pod względem technologicznym.
Powiązane: 15 najniebezpieczniejszych umiejętności Predatora, ranking
Mając to na uwadze, urządzenia Predatora, takie jak termowizja i broń laserowa, celowo wyglądają na staromodne, ale nadal reprezentują znacznie bardziej zaawansowany arsenał w porównaniu z bronią używaną przez plemię Naru i francuskich podróżników.
Dogłębne spojrzenie na niedostatecznie reprezentowaną kulturę 
To naprawdę zaskakujące, jak produkcja zbadała kulturę Komanczów, zamiast stworzyć niczym niezwykłym przedstawienie plemienia. Chociaż wiele z ich tradycji i wartości pozostaje w tle, użycie ich dialektu i kodów ma kluczowe znaczenie dla sposobu opowiadania historii i Ofiara ostatecznie staje się ważną reprezentacją rdzennych Amerykanów w filmach.
Hollywood jest pełne kiepskich przedstawień, które maskują włączenie w celu przynęty dla publiczności, ale Ofiara nie należy do tej grupy filmów, a w niektórych niesamowitych cytatach używany jest język Komanczów. Umiejscowienie czasu filmu w pewnym stopniu czyni film oryginalnym, ale skupienie się na kulturze robi jeszcze większe znaczenie.
Stan łowca-ofiara
Jeden z najbardziej niesamowitych momentów oryginału Drapieżnik to ekscytująca ostateczna walka pomiędzy Dutchem a Predatorem; epicki pokaz tego, jak ofiara staje się łowcą i odwrotnie. Gdy Dutch szybko przystosowuje się do otoczenia, uważnie obserwuje stworzenie, próbując zrozumieć jego słabości. Chociaż te ostatnie momenty są arcydziełem, momenty, które je poprzedziły, nie wykorzystały sytuacji łowca-ofiara, ponieważ bohaterowie podejmują niezliczone absurdalnie głupie działania i decyzje.
Ofiara natomiast przez cały czas trwania utrzymuje atmosferę polowania. W filmie myśliwy i ofiara kilkakrotnie zmieniają role, a Naru zyskuje przewagę, ponieważ rozumie swoją rolę po obu stronach: jej wrogowie nieustannie zakładają, że nie stanowi zagrożenia, i właśnie to ostatecznie czyni ją tak niebezpieczną.
Następny: 10 najlepszych nowych filmów do obejrzenia w Hulu w tym miesiącu