Jeden z największych klasyków lat 80., oryginał Drapieżnik zapewnia jednego z najbardziej oryginalnych i wciągających złoczyńców w historii kina oraz Arnolda Schwarzeneggera w jednej z jego najbardziej kultowych ról. O ile pierwszy film przez lata uznawany był za najlepszy film tzw Drapieżnik franczyzowa, Ofiara niedawno wyszedł i przywrócił z martwych franczyzę strasznie nawiedzoną przez słabe kontynuacje.
Ofiara odbiór był tak pozytywny, że ludzie zaczęli porównywać go z oryginałem Drapieżnik . Chociaż klasyk z 1987 roku jest niezaprzeczalnie ponadczasowym arcydziełem horroru akcji, istnieje sporo argumentów wskazujących, że Ofiara można uznać za lepszy.
Bohater, który ma coś do udowodnienia
W latach 80. filmy akcji miały prostą receptę na sukces: stawiały Arnolda Schwarzeneggera w walce i to było wszystko. We wczesnych latach jako aktor był nawet dubbingowany przez anglojęzycznego native speakera ze względu na jego mocny austriacki akcent. Jego rola w Drapieżnik ponieważ Major Dutch wykazuje dużą poprawę, zwłaszcza ze względu na głębię jego ostatecznej walki z Predatorem, ale poza sprytnymi umiejętnościami przetrwania Dutcha, postać tak naprawdę nie ewoluuje w miarę postępu filmu.
Powiązane: 10 pomysłów, które seria Predator może zbadać w przyszłości po Prey
W przypadku Naru jest zupełnie inaczej: z nieprzygotowanej i niedocenianej wojowniczki ewoluuje w zręcznego przywódcę. Nieustannie wyśmiewana przez swoje plemię i odrzucana przez myśliwych, wyrusza na własną rękę, aby udowodnić, że jest prawdziwym myśliwym, w wyprawie polegającej na uczeniu się na błędach z przeszłości i wykorzystywaniu tego, jak wrogowie biorą ją za nieszkodliwą zdobycz, zanim pokaże swoje pazury. Pod koniec filmu Naru jest zupełnie inną postacią.
Przygotowanie kontynuacji
Zakończenie Drapieżnik jest typowy dla filmów akcji z lat 80.: bohater zostaje uratowany przez swoich sojuszników i kontempluje, na wpół zszokowany, na wpół usatysfakcjonowany, przez co przeszedł z ostatnim tchnieniem ulgi. Gdyby tylko producenci wiedzieli, jaki sukces odniesie film, prawdopodobnie dodaliby statek kosmiczny zbliżający się do nieba, gdy helikopter Dutcha odlatuje, ale zamiast tego nie przedstawiono nic, co wskazywałoby na kontynuację.
Ofiara jest o wiele bardziej samoświadomy w tej kwestii. Prawdopodobnie mając nadzieję na ożywienie serii Predator, film nie tylko przedstawia przyszłą fabułę plemienia Naru, w której przenoszą się w inne miejsce, a francuscy podróżnicy na ich torach, ale także sugeruje zbliżającą się flotę statków kosmicznych Predator w animacji napisów końcowych .
Postacie, o które warto dbać
Podczas gdy film akcji typu slasher Drapieżnik zdecydowanie nie wymaga dużego rozwoju postaci, aby zapewnić rozrywkę, momenty, w których postacie wchodzą ze sobą w interakcję, mogą wydawać się raczej płytkie, pozostawiając widzów z niecierpliwością na kolejną sekwencję akcji / horroru, która ponownie przyciągnie ich uwagę.
Ofiara jest inny: poświęcając czas na stworzenie przekonującej relacji rodzinnej i więzi łączącej plemię Naru jako całość, widzowie mają szansę połączyć się z postaciami na ekranie. Nawet postacie, które pojawiają się na mniej niż pięć minut, na przykład Huupi i Ania mają swój moment na pokazanie się odwagą . Unikanie płytkich interakcji Drapieżnik , Ofiara błyszczy, zwłaszcza gdy Naru i Taabe są razem, sprawiając, że widzowie kibicują im zamiast oczekiwać momentu, w którym jeden z nich w końcu umrze.
Ustawienie
Lata 80. były pełne filmów o zimnej wojnie i jej wpływie na Amerykę i jej siłę militarną. Przy ciągłym zagrożeniu wojną i podejrzeniu spisku między sobą bohaterowie ledwo zauważyli Predatora czającego się w cieniu dżungli, czekającego na odpowiedni moment do ataku. W rzeczywistości sama koncepcja Predatora działa jako bezpośrednia metafora zbliżającego się strachu przed wojną.
Jednak ustawienie z 1719 roku na Wielkich Równinach się odwraca Ofiara w coś naprawdę wyjątkowego. Podczas gdy filmy lubią Kowboje i kosmici I Armia ciemności próbowali łączyć zaawansowane technicznie funkcje z przeszłością, Ofiara dodaje te elementy w naprawdę przekonujący sposób. Zamiast pracować nad czymś, co wszyscy w danym momencie robią, na przykład Drapieżnik nasyconą sowiecką metaforą, Ofiara bierze widzów za rękę i wprowadza ich w fantastyczny scenariusz, w którym czas i miejsce mają kluczowe znaczenie dla całej historii.
Dżungla jako postać 
Oryginalny Drapieżnik dobrze wie, jak wykorzystać dżunglę jako narzędzie dezorientacji i podejrzeń, zwłaszcza że pozostali przy życiu ocaleni przyznają, że Predator może wykorzystać swój kamuflaż, aby wtopić się w otoczenie. Partyzantka Anna mówi nawet, że „dżungla” zaatakowała ją, kiedy po raz pierwszy była świadkiem działania Predatora.
Powiązany: Prey i 9 innych filmów, w których zwierzęta pomagają ludziom przetrwać
Jednakże, Ofiara opowiada się za wykorzystaniem dżungli jako sposobu na rozwój każdej ze swoich postaci, a interakcja między Naru a lasem, a także między obcą istotą a drapieżnikami z dżungli, są kluczowe dla sposobu, w jaki rozwija się historia i koncepcji łowcy i zdobycz. Zwłaszcza w pierwszej godzinie jest kilka sekwencji dzikich zwierząt polujących na siebie nawzajem, w przeciwieństwie do zagrożenia ze strony Predatora, gdy Naru trenuje.
Właściwie zagrażające pomniejszym antagonistom
Jeden z Drapieżnik Najbardziej zapadające w pamięć sekwencje akcji okazują się dość komiczne, jeśli zastanowimy się nad nimi przez chwilę. Zaraz na początku filmu Major Dutch i jego zespół napotykają obóz partyzancki, który niszczą w ciągu kilku sekund, mnóstwem eksplozji i strzelanin. Zaskoczeni wrogowie nie stanowią najmniejszego zagrożenia, nawet przez sekundę. Z drugiej strony, Ofiara wykorzystuje pomniejszych antagonistów, aby faktycznie rozwinąć historię i rozwinąć głównego bohatera, Naru.
Po zasadzce francuskich podróżników, mężczyźni używają Naru i jej brata jako przynęty, aby zwabić Predatora, nieświadomi, że stworzenie atakuje tylko groźne drapieżniki. Oprócz dostarczania porywających momentów napięcia, obecność podróżników jest również kluczowa dla zrozumienia przez Naru intencji Predatora i prowadzi do poznania zasad działania broni palnej.
Dbałość o szczegóły
Ofiara Doskonałe efekty wizualne nie są zaskoczeniem, biorąc pod uwagę, że film wyszedł 35 lat później Drapieżnik , ale dbałość o szczegóły naprawdę się wyróżnia. Nawet przy lepszej technologii i zaawansowanych zasobach, Ofiara nie ekstrapoluje swoich efektów wizualnych, ponieważ urządzenia i broń Predatora nie powinny być bardziej zaawansowane niż te używane w oryginale Drapieżnik . To dlatego, że akcja prequelu rozgrywa się wieki przed pierwszym filmem i nie miałoby większego sensu posiadanie obcego stworzenia, które cofa się pod względem technologii w miarę upływu czasu.
Powiązane: 15 najbardziej niebezpiecznych umiejętności Predatora, ranking
Mając to na uwadze, urządzenia Predatora, takie jak termowizja i broń laserowa, celowo wyglądają na staroświeckie, ale nadal reprezentują znacznie bardziej zaawansowany arsenał w porównaniu z bronią używaną przez plemię Naru i francuskich podróżników.
Dogłębne spojrzenie na niedostatecznie reprezentowaną kulturę 
To naprawdę zaskakujące, w jaki sposób produkcja badała kulturę Komanczów, zamiast przedstawiać niczym nie wyróżniającą się reprezentację plemienia. Podczas gdy wiele z ich tradycji i wartości pozostaje w tle, użycie ich dialektu i kodów ma kluczowe znaczenie dla sposobu opowiadania historii i Ofiara staje się ważną reprezentacją rdzennych Amerykanów w filmach.
Hollywood jest pełne kiepskich przedstawień, które maskują włączenie do przynęty publiczności, ale Ofiara nie należy do tej grupy filmów, a język Komanczów jest używany w niektórych niesamowitych cytatach. Ustawienie czasu filmu robi trochę, aby film był oryginalny, ale skupienie się na kulturze robi jeszcze więcej.
Warunek łowcy-ofiary
Jeden z najbardziej niesamowitych momentów oryginału Drapieżnik to emocjonująca ostateczna walka pomiędzy Dutchem a Predatorem; epicka prezentacja ofiary, która staje się myśliwym i odwrotnie. Gdy Dutch szybko przystosowuje się do otoczenia, uważnie obserwuje stworzenie, próbując zrozumieć jego słabości. Chociaż te ostatnie chwile są arcydziełem, chwile, które je poprzedzały, nie wykorzystywały stanu łowcy-ofiary, ponieważ jego bohaterowie angażują się w niezliczone absurdalnie głupie działania i decyzje.
Ofiara , z drugiej strony, przez cały czas trwania utrzymuje atmosferę polowania. Łowca i ofiara zamieniają się rolami kilka razy w filmie, a Naru zyskuje przewagę, ponieważ rozumie swoją rolę po obu stronach: jej wrogowie nieustannie zakładają, że nie stanowi zagrożenia, i to ostatecznie czyni ją tak niebezpieczną.
Dalej: 10 najlepszych nowych filmów do obejrzenia w Hulu w tym miesiącu