Psychoza to najlepszy film Alfreda Hitchcocka. Od MacGuffina po blondynkę w roli głównej – arcydzieło thrillera wykazuje wiele jego cech stylistycznych.
Z Zawrót głowy Do Północ, północny zachód , wiele filmów Alfreda Hitchcocka zalicza się do najlepszych filmów, jakie kiedykolwiek powstały, dlatego trudno wymienić najlepsze dzieło Hitcha. Ale jeśli istnieje jeden film, który można uznać za jego prawdziwe opus magnum – i prawdopodobnie najbardziej wpływową pozycję w jego filmografii – to jest to arcydzieło thrillera z 1960 roku Psychol .
Na wiele sposobów, Psychol to najlepszy film Hitchcocka. Od szokujących zwrotów akcji, przez pozbawionego znaczenia MacGuffina, po podglądackie zdjęcia, Psychol wykazuje wiele znanych cech stylistycznych kultowego kina Hitchcocka.
Bezsensowny MacGuffin
Thrillery Hitchcocka słyną z wykorzystania MacGuffinów. Istnieją dwa rodzaje MacGuffinów: Lucas MacGuffins w znaczący sposób odzwierciedlają tematykę historii, jak Jedyny Pierścień czy Kamienie Nieskończoności MCU, natomiast Hitchcockowskie MacGuffiny to pozbawione znaczenia narzędzia fabularne, jak Atomowa blondynka lista szpiegów.
POWIĄZANE: 10 powodów, dla których psychoza Alfreda Hitchcocka nadal nie znika
Hitchcockiana MacGuffinsa można zobaczyć w 39 kroków , Mężczyzna, który wiedział za dużo , I Psychol , w którym Marion Crane rzuca się w wir pieniędzy, które zdefraudowała swojemu szefowi. Zgodnie z tradycją Hitchcocka MacGuffina, po zamordowaniu Marion te pieniądze stają się bezwartościowe.
Muzyka: Bernard Herrmann
Bernard Herrmann to jeden z najbardziej uznanych kompozytorów filmowych wszechczasów. Napisał muzykę do takich klasycznych filmów jak Obywatel Kane I Kierowca taksówki , a także stworzył muzykę przewodnią do pierwszego sezonu Strefa Mroku .
Herrmann był prawdopodobnie najbardziej znany ze swoich partytur Hitchcocka. Jego styl muzyczny określają napięte, porywające orkiestracje, więc logiczne jest, że był głównym kompozytorem najbardziej uznanego reżysera thrillerów w historii kina. Herrmann współpracował z Hitchem przy tworzeniu muzyki do takich hitów jak Psychol , Zawrót głowy , Północ, północny zachód , I Mężczyzna, który wiedział za dużo .
Seryjny morderca
Wiele filmów Hitchcocka koncentruje się wokół zbrodni seryjnego mordercy. Jego pierwszy thriller, Lokator , był filmem o seryjnym mordercy, a on powrócił do tej koncepcji w Psychol , Szał , I Cień wątpliwości , w którym młoda kobieta gości wujka, z którym żyła w separacji, i dowiaduje się, że jest on notorycznym mordercą.
POWIĄZANE: 10 faktów zza kulis na temat Psycho (1960)
Postaci Hitchcocka, takie jak Norman Bates i wujek Charlie, pomogły zdefiniować sposób, w jaki mordercy są przedstawiani w filmach (kiedy cenzorzy nakładali dość rygorystyczne ograniczenia na takie portrety). Hitch zasadniczo stworzył podgatunek thrillerów o seryjnych mordercach.
Monolog ekspozycyjny
Hitchcock przeżywał swój rozkwit w okresie panowania Kodeksu Haysa, który ograniczał kinowe przedstawianie przerażających czynów, takich jak morderstwo. W rezultacie Hitch nie mógł pokazać na ekranie wszystkiego, co chciał pokazać, i często musiał zamiast tego dołączać monologi zawierające zrzuty informacyjne, aby wszystko wyjaśnić ustnie.
Najbardziej znany przykład monologów objaśniających można znaleźć na końcu Psychol , w którym psycholog szczegółowo opisuje specyficzne zaburzenie psychiczne Normana, zestawiony z niepokojącym zdjęciem samego Normana z bliska.
Epizodyczny występ samego Hitchcocka
Podobnie jak wielu autorów, od Martina Scorsese po Quentina Tarantino, Hitchcock często pojawiał się epizodycznie w swoich filmach. Można zobaczyć Mistrza Suspensu, który zaginął w autobusie Północ, północny zachód , wsiadając do pociągu Nieznajomi w pociągu i spacer z parą terierów Sealyham Ptaki .
Pojawia się epizodycznie ładnie i wcześnie Psychol . Po około sześciu minutach filmu, gdy Marion wraca do biura po przerwie na lunch, widać Hitchcocka stojącego na zewnątrz w kowbojskim kapeluszu.
Nikt nie jest chroniony przez zbroję fabularną
W filmach Hitchcocka nikogo nie chroni zbroja fabularna. Główni bohaterowie są zazwyczaj bezpieczni (choć nie zawsze tak jest), ale wszyscy inni mogą zginąć makabrycznie na długo przed napisami końcowymi.
POWIĄZANE: 7 najlepszych zwrotów akcji Alfreda Hitchcocka, ranking
Brak zbroi fabularnej Hitchcocka stworzył zupełnie nowy trop Psychol . Psychol zrobił coś, czego nie dokonał żaden film wcześniej: główny bohater, grany przez jedną z największych gwiazd Hollywood, zostaje zabity w połowie filmu. Po tym, jak Marion Crane zostaje zamordowana pod prysznicem, kamera stara się znaleźć nowy obiekt, zanim osiedli się w domu Batesów. Od tego czasu ten chwyt został skopiowany w wielu różnych filmach, ale nigdy z takim samym skutkiem.
Główna blondynka
Jednym z najbardziej rozpoznawalnych tropów twórczości filmowej Hitchcocka jest tzw. Hitchcock Blonde. Od Madeleine Carroll po Doris Day, Grace Kelly, Tippi Hedren i Kim Novak – Hitch wolał obsadzać główne blondynki (chociaż nie były to wyłącznie blondynki, co może zaświadczyć Ingrid Bergman).
Psychol Wcieliła się w jedną z najbardziej znanych blond bohaterek Hitchcocka, Janet Leigh, w roli Marion Crane, defraudantki, która stała się ofiarą morderstwa. Leigh została jedną z najwybitniejszych królowych krzyku w Hollywood.
Podglądactwo
Hitchcock swoim rewolucyjnym obrazem wywarł wpływ na pokolenia filmowców. Hitch stworzył własny język wizualny i posługiwał się kamerą w sposób, o jakim nie myślał żaden wcześniejszy filmowiec. Jednym z jego charakterystycznych trików filmowych jest użycie kamery do zmiany widza w podglądacza. W Tylna szyba , James Stewart szpieguje swoich sąsiadów.
Psychol wykorzystuje podobnie voyerystyczną kinematografię. Kultowe zbliżenie oczu Normana Batesa obserwującego Marion Crane rozbierającą się przez dziurę w ścianie zostało od tego czasu odtworzone we wszystkim, począwszy od Chłopaki Do Simpsonowie .
DALEJ: 5 powodów, dla których Psycho jest najlepszym thrillerem, jaki kiedykolwiek powstał (i jego 5 najbliższych konkurentów)