8 trudnych realiów ponownego oglądania trylogii Spider-Mana Maguire'a

Sama Raimiego Człowiek Pająk trylogia z Tobeyem Maguire w roli głównej jest znakiem rozpoznawczym kina superbohaterskiego, rozpoczynając długą i znakomitą erę filmów komiksowych, która ostatecznie doprowadziła do powstania Marvel Cinematic Universe. Choć te filmy stały się uwielbiane przez ostatnie dwie dekady, są dalekie od doskonałości. Z dodatkową korzyścią płynącą z perspektywy czasu, a także dwoma dodatkowymi franczyzami, w których występują Andrew Garfield i Tom Holland jako superbohater z pajęczyną, Tobey Maguire's Człowiek Pająk trylogię można teraz oglądać w bardziej bezstronnym świetle. W związku z tym istnieją pewne surowe realia, które wiążą się z ponownym obejrzeniem tej klasycznej, ale głęboko wadliwej serii filmów o superbohaterach.

Tobey Maguire po raz pierwszy wcielił się w postać Petera Parkera w 2002 roku Człowiek Pająk , który obok projektów m.in X Men I Ostrze , jest często uznawany za jeden z najważniejszych filmów, które zapoczątkowały udaną serię filmów Marvela. Maguire powrócił później z dwoma sequelami odpowiednio w 2004 i 2007 roku, ale oficjalnie określił rolę, gdy Sony zdecydowało się na ponowne uruchomienie serii, zamiast tworzyć Spider-Man 4 . Niemniej jednak, prawie dwadzieścia lat po pierwszym filmie, Maguire niespodziewanie powrócił Spider-Man: Nie ma drogi do domu , łącząc siły z wariantami Garfielda i Hollanda, aby stworzyć wielowymiarową przygodę. Wydarzenia z Bez drogi do domu zrodziły nawet niezliczone plotki, że Spider-Man Maguire może powrócić w przyszłych projektach Marvela.

8 James Franco w trylogii Spider-Mana

James Franco odgrywa kluczową rolę w filmie Człowiek Pająk trylogii, w której najlepszy przyjaciel Petera Parkera stał się wrogiem, Harry Osborn. Jednak rzeczywiste działania Franco poważnie zepsuły jego obecność w Raimiverse. Począwszy od artykułu z 2018 r Los Angeles Times , Franco stał się przedmiotem wielu zarzutów o niewłaściwe zachowanie seksualne, co ostatecznie doprowadziło do gwałtownego spadku kariery aktora. Mimo że praca Franco w Człowiek Pająk Trylogia pojawiła się na długo przed tymi zarzutami, nadal trudno jest oglądać jego sceny, znając więcej szczegółów na temat niesmacznych przyszłych działań aktora. Podobnie, można stwierdzić, że portret Harry'ego Osborna autorstwa Franco w Człowiek Pająk filmy jest daleki od jego najlepszego dzieła.

7 Taniec Spider-Mana 3 Emo Petera Parkera jest teraz bardziej przerażający

Bezsprzecznie najbardziej kontrowersyjna scena w całym filmie Człowiek Pająk Trylogia przedstawia Petera Parkera, pod wpływem symbionta Venoma, tańczącego ulicą w sekwencji tanecznej znanej w świecie memów jako „Emo Peter Parker”. Ta nierozsądna scena prawie się nie odbyła Spider-Man 3 ostateczna wersja — i to z oczywistych powodów. Moment, który był żałosny nawet w 2007 roku, z każdym rokiem stawał się coraz gorszy, ponieważ widzowie są zmuszeni oglądać bolesne ruchy taneczne swojego ulubionego superbohatera, gdy widzowie rzucają mu śmierdzące oko. I chociaż może to być zabawna scena, dzieje się tak z niewłaściwych powodów.

6 Venom Spider-Mana 3 jest gorszy po wersji Toma Hardy'ego

Spider-Man 3 Głównym złoczyńcą w filmie jest Venom (Topher Grace), postać, której błędna charakterystyka jest jeszcze gorsza dzięki przedstawieniu tej postaci przez Toma Hardy'ego. Podczas gdy seria Hardy'ego z Jad filmy są dalekie od doskonałości, stanowią autentyczną próbę zrozumienia postaci Eddiego Brocka i jego relacji z symbiontem Venomem. Wersja Venoma autorstwa Raimiego jest tak ogólna, jak to tylko możliwe i wcale nie jest przekonująca. Słynął z tego, że nie chciał symbionta w filmie, a jego brak zainteresowania postaciami pokazuje. w świetle Jad franczyzowa, Spider-Man 3 złoczyńca wygląda jeszcze gorzej.

5 Efekty wizualne filmów o Spider-Manie (nieuchronnie) źle się zestarzały

Wcale nie powinno dziwić, że tzw Człowiek Pająk efekty specjalne trylogii i CGI nie zestarzały się szczególnie dobrze. Choć imponujący jak na początek 2000 roku, Człowiek Pająk efekty wizualne filmów po prostu nie wytrzymują, gdy ogląda się je pod nowoczesnymi obiektywami. Jest kilka scen, które okazały się niesławne właśnie z tego powodu, w tym moment w oryginalnym filmie, w którym Zielony Goblin (Willem Dafoe) spala swoich byłych partnerów biznesowych, pozostawiając po sobie śmiesznie fałszywe szkielety. Jednak podczas gdy łatwo jest popełnić błąd Człowiek Pająk ze względu na swoje dwudziestoletnie CGI należy również zauważyć, że nawet współczesne filmy o superbohaterach borykają się z podobnymi problemami, w tym niektóre z najnowszych odsłon Marvel Cinematic Universe.

POWIĄZANY: Ant-Man: Problemy z efektami wizualnymi Quantumania to zły znak dla fazy 5 i 6 MCU

4 MJ znacznie różni się od wersji Marvel Comics

Rola Kirsten Dunst jako Mary Jane Watson znacznie różni się od wersji głównej miłości Petera Parkera w Marvel Comics. Komiksowy odpowiednik MJ jest kochającą zabawę, niezależną i wspierającą Petera, jednocześnie walcząc o własne potrzeby jako jednostki. The Człowiek Pająk wersja trylogii MJ Watson jest zdecydowanie inna, przedstawiając ją jako nieco emocjonalnie manipulującą, a czasami całkowicie samolubną. Podczas gdy post Kirsten Dunst- Człowiek Pająk Kariera obejmowała wiele innych, lepszych postaci, nadal trudno jest spojrzeć poza szalenie błędną wersję MJ z jej wczesnych dni aktorskich. Na szczęście widzowie otrzymali znacznie lepszą wersję postaci z portretu Zendayi w MCU.

3 Licealni aktorzy Spider-Mana są wyraźnie po dwudziestce

Powszechną wadą filmów skupiających się na licealistach jest to, że aktorzy wyraźnie nie są nastolatkami. Wyraźnie widać to w 2002 roku Człowiek Pająk , w którym występuje obsada aktorów dobrze po dwudziestce, pomimo przedstawiania postaci w późnych latach nastoletnich. Na przykład Petera Parkera, który w czasie wydarzeń z pierwszego filmu miał mieć siedemnaście lat, gra dwudziestosiedmioletni Tobey Maguire. Jedynym głównym aktorem zbliżonym do wieku jej bohaterki była Kirsten Dunst, która w czasie kręcenia miała dziewiętnaście lat. Niemniej jednak ani jeden członek głównej obsady filmu nawet w najmniejszym stopniu nie przypomina ich licealnej postaci.

2 Żarty Spider-Mana Maguire'a nie zestarzały się dobrze (zwłaszcza po Garfield & Holland)

Pomimo tego, że Spider-Man jest postacią znaną ze swoich żartów i dowcipnych odpowiedzi, superbohater Maguire jest zaskakująco pozbawiony przezabawnych jednolinijek, które stały się tak blisko związane z tą postacią. Żarty Maguire'a są nieliczne, a te kilka dowcipów, które opowiada w bitwie, są bardziej złośliwe niż zabawne. Jest to coś, co zarówno Andrew Garfield, jak i Tom Holland poprawili w swoich wersjach Spider-Mana, przy czym obaj okazują się znacznie zabawniejsi niż bohater Maguire'a. Jednak po powrocie Maguire'a Spider-Man: Nie ma drogi do domu , jasne jest, że filmowcy starali się dodać nieco więcej lekkości do jego wersji postaci.

1 Romans Petera Parkera i MJ nie jest dobrze zrobiony

Duża część oryginału Człowiek Pająk Trylogia to romans między Peterem Parkerem i MJ, który, patrząc wstecz, nie jest szczególnie dobrze zrobiony. Żadna postać nie traktuje drugiej szczególnie dobrze, ponieważ obie angażują się w gry umysłowe i manipulację emocjonalną przez całą trylogię. Ta prawda jest nawet uznana w Bez drogi do domu , z postacią Maguire'a, która przyznaje, że jego romans z MJ-em nadal trwa 'skomplikowane' nawet dwadzieścia lat po rozpoczęciu ich związku. Na szczęście romans między Peterem Parkerem z MCU i MJ Watsonem jest znacznie zdrowszy, wyciągnąwszy lekcję z niezwykle toksycznej relacji w centrum oryginału Człowiek Pająk trylogia.