Kino akcji zostało zrewolucjonizowane w latach 2010-tych. Postępujące technologie komputerowe wprowadziły do tego gatunku coraz więcej CGI. W niektórych przypadkach był używany przez reżyserów, takich jak George Miller i Christopher McQuarrie, do wypolerowania ostrych krawędzi z trzewnych ujęć zapierających dech w piersiach praktycznych kaskaderów. Ale w innych przypadkach była to tylko wymówka dla lenistwa.
POWIĄZANE: 10 legend filmów akcji, które chcemy zobaczyć w Niezniszczalnych 4
Nadużywanie CGI zmniejsza wrażenia napędzane adrenaliną, jakie może zapewnić oglądanie akcji na dużym ekranie. W tym przypadku lata 2010 przyniosły kilka świetnych filmów akcji, a niektóre nie. Oto pięć najlepszych i pięć najgorszych filmów akcji dekady.
Najlepszy: Mad Max: Na drodze gniewu (2015)
Po latach w piekle rozwoju, George Miller w końcu dostał czwartą Mad Max powstał film — i warto było czekać. Miller opowiedział wiele, pracując na podstawie serii scenariuszy zamiast tradycyjnego scenariusza Mad Max: Na drodze gniewu wizualnie, z minimalnym dialogiem.
Film jest zasadniczo jeden długi pościg samochodowy , i utrzymuje tę intensywność od początku do końca, ale także podąża za konwencjonalną strukturą narracji z jasnymi, zwięzłymi łukami postaci zatopionymi w spektaklu.
Najgorsze: Niezniszczalni 3 (2014)
Nikt w Niezniszczalni franczyza kiedykolwiek wydawała się dobrze zaokrągloną postacią, ale trzecia część wzięła ciasto, dodając do listy prawie tuzin nowych jednowymiarowych postaci (a Stallone wyraźnie drapał dno beczki, o czym może świadczyć obsada Kelsey Grammer Do).
CGI w scenach akcji jest tak rażące i niskiej jakości, że bardziej przypomina oryginalny film Syfy niż przebój o wartości 100 milionów dolarów.
Najlepszy: John Wick (2014)
Chada Stahelskiego i Davida Leitcha Johna Wicka był przełomem dla gatunku akcji. Doświadczenie reżyserów w pracy kaskaderskiej oznaczało, że naprawdę wiedzieli, co robią, podczas gdy Keanu Reeves całym sercem poświęcił się choreografii walk do filmu i utrzymuje to zaangażowanie w miarę trwania franczyzy.
POWIĄZANE: John Wick: 3 rzeczy, które każdy film zrobił lepiej niż inne
Film czerpał inspiracje z różnych znakomitych kin: filmów akcji z Hongkongu, spaghetti westernów, pistoletu fu i przełomowych thrillerów, takich jak John Woo Zabójca , Johna Boormana Punkt pusty i Jean-Pierre'a Melville'a samuraj .
Najgorszy: Przełamanie punktowe (2015)
Wspaniała rzecz w oryginale Przerwa w punkcie (także z udziałem Keanu Reevesa) polega na tym, że nie traktował siebie zbyt poważnie. Jako historia byłego piłkarza, agenta FBI infiltrującego gang surferów, którzy rabują banki, jest to dość śmieszne, a Kathryn Bigelow oparła się na tym z przesadnymi postaciami i niezwykle zabawnymi sekwencjami akcji.
Ale remake z 2015 roku był z jakiegoś powodu ponury, ponury i poważny. Bezduszne scenografie oparte na CGI nie przyciągnęły publiczności tak, jak szybka akcja Steadicam w oryginale.
Najlepszy: Rajd (2011)
Ze wszystkich thrillerów akcji o elitarnych oddziałach infiltrujących wieżowiec, które powstały przez lata, Gareth Evans Najazd wyróżnia się jako jeden z największych. Trzy lata później nastąpiła kontynuacja, która zasługuje na wyróżnienie, ponieważ była równie intensywna, ale na większą skalę.
Obsadzenie aktorów, którzy byli również utalentowanymi mistrzami sztuk walki (między innymi Iko Uwais, Joe Taslim i Yayan Ruhian), oznaczało, że Evans nie musiał ograniczać się do podwójnych kaskaderów. Aktorzy, którzy sami wykonali całą choreografię walki, pozwolili Evansowi i jego operatorom Mattowi Flannery'emu i Dimasowi Imamowi Subhono uchwycić instynktowną, pulsującą akcję.
Najgorszy: Uprowadzony 3 (2015)
Pierwszy Zajęty Film jest fantastycznym thrillerem, którego szorstka prostota jest jego największą siłą. Drugi był daleki od ideału, ale przynajmniej był przyjemną jazdą.
Trzeci wykonał dziki zwrot w lewo z szaloną fabułą, która ignoruje poprzednie wydarzenia z serii i zdziera Uciekinier . Każda scena, w której Liam Neeson robi coś lekko wymagającego fizycznie, ma zawrotnie szybkie sekwencje cięć.
Najlepszy: Mission: Impossible – Fallout (2018)
Po sekwencji Burdż Chalifa w Protokół ducha oraz otwarcie samolotu zawieszającego się w trakcie startu Zbuntowany naród , jeden szalony wyczyn Toma Cruise'a na film nie wystarczył Niewykonalna misja fanów już, więc Cruise umieścił jeden w prawie każdym głównym fragmencie gry Opad .
POWIĄZANE: Wszystko, co wiemy (do tej pory) o misji Christophera McQuarriego: Impossible 7 i 8
Od skoku HALO nad Paryżem po łamiący kości strzał, który był ostatnim ujęciem, Cruise i scenarzysta-reżyser Christopher McQuarrie naprawdę popchnęli łódź Opad .
Najgorszy: Biały dom w dół (2013)
Antoine'a Fuquę Olimp upadł to niedoskonały film, ale w porównaniu z filmem Rolanda Emmericha to arcydzieło Biały Dom w dół . Film Emmericha jest prosto z foremki do ciastek Być trudnym do wykorzenienia zdzierstwa: facet w białej kamizelce, oblężenie terrorystów, członek rodziny przetrzymywany jako zakładnik przez złych facetów itp.
Jest tandetna fabuła dotycząca marzeń Channinga Tatuma o dołączeniu do Secret Service, która wydaje się nieszczera w świetle zagrażających życiu okoliczności. Jedynym dodatkowym zwrotem akcji jest ustawienie Białego Domu i Olimp zdążył już to zrobić Biały Dom w dół trafić do kin.
Najlepszy: Dredd (2012)
2000 ne ikona Sędzia Dredd został już zaadaptowany na ekran przez Sylvestra Stallone w haniebnej komedii kumpla PG-13 z Robem Schneiderem w roli głównej, kiedy Karl Urban zakładał hełm na pełną wyzwań wyprawę. Wyreżyserowany przez Pete'a Travisa i napisany przez Alexa Garlanda, Dredda ma jedne z najbardziej ekstrawaganckich ultraprzemocy, jakie kiedykolwiek sfilmowano.
Jak powiedział, Dredd trzyma hełm przez cały film, a rezonans emocjonalny pochodzi od Olivii Thirlby jako jego moralistycznej, choć naiwnej folii, sędziego Andersona. Film w interesujący sposób przeszczepia znany gatunek elitarnych oddziałów infiltrujących wieżowce w dystopijną przyszłość.
Najgorszy: dobry dzień na śmierć (2013)
W jakiś sposób jedyny Być trudnym do wykorzenienia film, który rozpoczął swoje życie jako Być trudnym do wykorzenienia Film zasadniczo źle rozumie postać Johna McClane'a. W Dobry dzień na twardą śmierć , nie jest zwykłym facetem złapanym w niewłaściwym miejscu o niewłaściwym czasie; jest socjopatycznym obciążeniem dla ogólnego, bezmyślnego, bezsensownego filmu akcji o tajnych operacjach w Rosji.
McClane zawsze był w stanie myśleć na nogach i jest to jedna z rzeczy, która odróżnia go od supermenów z filmów akcji, którzy tryskają jedną linijką, ale Dobry dzień na twardą śmierć całkowicie to ignoruje.
NASTĘPNY: 5 najlepszych (i 5 najgorszych) sequeli filmów akcji