Filmy akcji, jakie istnieją dzisiaj, nie byłyby takie same bez błędu popełnionego przez zespół efektów specjalnych w latach 60. Filmy Akiry Kurosawy są niezwykle wpływowe, od Siedmiu samurajów ustanowienie struktury filmu akcji do Raszomona niewiarygodni narratorzy. Jednak to jego samurajski film z 1962 roku, Sanjuro , to może być najbardziej wpływowe z nich wszystkich.
W kulminacyjnym momencie Sanjuro , Hanbei Muroto (Tatsuya Nakadai) domaga się satysfakcji od Sanjuro Tsubakiego (Toshiro Mifune) po tym, jak zrobił z siebie głupca przez cały czas trwania filmu. Sanjuro jest niechętny do walki i próbuje odwieść Hanbei, ale bezskutecznie. Kolejny pojedynek jest krótki: Hanbei jest w stanie wyciągnąć ostrze z pochwy, ale Sanjuro już go przeciął. Pojedynek bardziej przypomina szybkie remisy niż walkę na miecze, co też pasuje Sanjuro prequel, Jojimbo , bezpośrednio wpłynął na Man With No Name Clinta Eastwooda w Sergio Leone Dolary Trylogia. Szybkość Sanjuro z jego kataną jest podkreślona przez gejzer krwi tryskający z tułowia Hanbei, gdy umiera, pokrywając wszystkich i wszystko wokół nich.
Związane z: Każdy film Akira Kurosawa Samurai w rankingu od najgorszego do najlepszego
Krwawy gejzer, choć ma niesamowity wpływ, nie miał się tak wydarzyć. Aby uzyskać efekt, Tatsuya Nakadai miał ukryty pod kostiumem wąż wypełniony sztuczną krwią i poddawany naciskowi 30 funtów. Kiedy jednak przyszedł czas na sfilmowanie pojedynku, pękła złączka w wężu. Oznaczało to, że cała krew została uwolniona na raz, zamiast mniejszego, bardziej ciągłego przepływu krwi. Wybuch krwi pod ciśnieniem był wspomagany przez samą recepturę sztucznej krwi: syrop czekoladowy rozcieńczony gazowaną wodą. Rozcieńczony syrop czekoladowy był częstym przepisem na sztuczną krew w czarno-białych filmach. Był podobnie używany w scenie pod prysznicem u Alfreda Hitchcocka Psychol . Pomimo tego, że był to błąd, Akira Kurosawa pokochał krwawy gejzer i odmówił powtórzenia efektu. Od tego czasu wpłynął na cały gatunek akcji.
Najwyraźniej ten wpływ widać w filmach Quentina Tarantino, a szczególnie w bójce „Crazy 88” w Zabij Bill Cz. 1 . Aby uniknąć zakazu w Stanach Zjednoczonych, scena nagle staje się czarno-biała, gdy Panna Młoda (Uma Thurman) zaczyna likwidować całą armię O-Ren Ishii, jedną po drugiej, swoją kataną. Z każdym zabójstwem podobny gejzer krwi wybucha z zabitych ochroniarzy. Ta scena jest wyraźnym hołdem złożonym Kurosawie Sanjuro i jedna z najwspanialszych sekwencji akcji, jakie kiedykolwiek powstały, przerywana ogromnymi ilościami przelanej krwi i jedną z najwyższych liczb ciał Tarantino.
Efekt był tak imponujący, że sam Kurosawa nadal wykorzystywał go w swoich późniejszych filmach. Ścięcie Lady Kaede w 1985 roku Biegł ma podobny wpływ jak śmierć Hanbei w Sanjuro z powodu gigantycznej plamy krwi na ścianie za nią. Do dziś współczesne filmy akcji nadal wykorzystują efekt krwawego gejzeru. Walki na miecze w filmach takich jak Księżniczka bez nich oglądanie nie byłoby tak zabawne. Za każdym razem, gdy bohater filmu akcji ginie w spektakularnym pokazie krwi i rzezi, jest to spowodowane jednym błędem na planie. Sanjuro .
Dalej: Dlaczego filmy Quentina Tarantino są tak absurdalnie brutalne