Filmy J-Horror są jednymi z najstraszniejszych, najbardziej kampowych i najbardziej fascynujących w świecie horroru.
Kto nie kocha dobrego horroru lub ... nawet naprawdę okropnego? Japoński gatunek horroru (znany pod skrótem J-Horror) dał nam filmy, programy telewizyjne, komiksy i inne media, które są jednymi z najstraszniejszych, najbardziej kampowych i najbardziej fascynujących w świecie horroru.
Niezależnie od tego, czy szukasz czegoś, co przyniesie Ci dosłowne koszmary, czy po prostu absurdalnie rozpryskującą się krwią kampanię, na tej liście jest wpis dla prawie każdego fana horrorów. Od klasycznych czarno-białych opowieści o duchach po współczesne spojrzenia na cyfrowe i kulturowe klątwy, japońscy twórcy horrorów dodają swoim filmom wyobraźni i kreatywności, które mogą być trudne do znalezienia w zachodnich filmach grozy. Lata 2000 to czas nadejścia remake'ów zachodniego J-Horroru Pierścień i Uraza , ale niewiele było wartych porównania z oryginalnymi filmami japońskimi. Nic nie może się równać z uczciwym i dobrym filmem J-Horror.
Uważaj na niektóre spoilery, które czekają przed Tobą - jest ich kilka!
Czytaj dalej, aby dowiedzieć się o 17 najlepszych japońskich horrorów wszechczasów.
17Ringu
Ringu to horror psychologiczny z 1998 roku w reżyserii Hideo Nakaty. Większość ludzi zna długowłosą, przerażającą rzucającą klątwę Sadako pod jej zachodnim imieniem Samara, z anglojęzycznego remake'u filmu z 2002 roku. Remake trochę odbiegał od oryginału, ale niewiele.
Opowiada historię reporterki telewizyjnej i samotnej matki Reiko (Nanako Matsushima), która zostaje uwikłana w pozornie nieuniknioną klątwę, która będzie twoją śmiercią około siedem dni po obejrzeniu pochodzenia klątwy - kasetę VHS. Podobnie jak w przypadku remake'u, film zaczyna się, gdy dwie nastolatki rozmawiają o przeklętej kasecie wideo po tym, jak jedna z nich ujawnia, że ją widzieli, a początek przebiega tak źle, jak można się spodziewać.
Ringu był fascynującym filmem, ponieważ wykorzystał przerażający trop małej dziewczynki w sposób, który uczynił go wyjątkowym. Jest coś bardzo przerażającego w byciu przeklętym przez prosty akt oglądania czegoś, zwłaszcza gdy wiesz, jak mało czasu masz na pokonanie tej klątwy. Atak lęku, ktoś?
16Battle Royale
Battle Royale to dystopijny horror z 2000 roku w reżyserii Kinji Fukasaku, oparty na powieści o tym samym tytule autorstwa Koushuna Takamiego. W Battle Royale , gimnazjaliści są zmuszeni przez rząd Japonii do konkurowania w Igrzyska śmierci - mecz na śmierć i życie między sobą, z jednym zwycięskim ocalałym, który może opuścić. W rzeczywistości, Igrzyska Śmierci jest uważany przez wielu fanów za taki oczywiste zdzierstwo oryginalnego Battle Royale .
Battle Royale to jeden z najlepszych filmów na tej liście z wielu powodów, w tym jego kultowy i dramatyczny film, fantastyczna gra utalentowanego Takeshi Kitano, wielowymiarowe i różnorodne młode postacie oraz niewygodna mieszanka rozlewu krwi i humoru. Ale przede wszystkim, Battle Royale to świetny film, ponieważ sprawia, że zadajesz sobie pytanie: „Gdybym był w takiej sytuacji, jak silna byłaby moja moralność i wola życia?”.
piętnaścieTetsuo: The Iron Man
Tetsuo: The Iron Man jest jednym z tych filmów J-Horror, które utkwiły Ci w pamięci po obejrzeniu go po raz pierwszy. Ten cyberpunkowy horror z 1989 roku został wyreżyserowany przez Shinyę Tsukamoto i stał się niskobudżetowym kultowym horrorem.
Jest bardzo mało dialogów, co dodaje filmowi uroku. Film otwiera się makabrycznie, gdy metalowy fetyszysta, otoczony rurami i dymem, gwałtownie rozcina mu nogę i wsuwa w niego stalowy pręt. Później widzi robaki ropiejące na jego nodze i z krzykiem wybiega na ulicę. Japoński biznesmen o nazwisku „Mężczyzna” (Tomorowo Taguchi) i jego dziewczyna „Kobieta” potrącili mężczyznę swoim samochodem i próbują zatuszować incydent. Metalowy fetyszysta w jakiś sposób jest w stanie zemścić się na człowieku, który próbował go zrzucić, przeklinając go, aby zmienił się w metalowego potwora-maszyny.
Ten film jest co najmniej makabryczny, zawiera wszystko, od graficznego rozdarcia ciała po elektryczne wiertarki. Film zyskał miano jednego z najbardziej surrealistycznych, makabrycznych i kampowych japońskich horrorów.
14Krąg samobójców
Krąg samobójców (znany jako Klub samobójców poza Japonią) to niezależny horror z 2001 roku, który został napisany i wyreżyserowany przez Sion Sono. Film opowiada o pandemii samobójstw, do której nagle dochodzi w całej Japonii, oraz detektywie o imieniu Kuroda (Ryo Ishibashi), który stara się rozwikłać ukrytą za nimi tajemnicę. Film zyskał sławę dzięki wyjątkowo krwawej prezentacji i bardzo kontrowersyjnej tematyce.
Film otwiera występ fikcyjnej popowej grupy idoli Dessart i masowe 54-osobowe samobójstwo popełnione przez nastoletnie uczennice, które wskakują przed nadjeżdżający pociąg. Scena ta jest jedną z wielu makabrycznych scen w filmie i jedną z najbardziej ikonicznych w japońskim gatunku horroru.
Krąg samobójców jest świetnym filmem ze względu na złożoną fabułę i symboliczne tematy. Film był od lat interpretowany i reinterpretowany przez fanów na całym świecie. Prawdopodobnie film jest surrealistyczną eksploracją tego, jak mody mogą wpływać na działania ludzi.
13Ichi the Killer
Ichi the Killer to horror kryminalny z 2001 roku wyreżyserowany przez Takashiego Miike na podstawie mangi Hideo Yamamoto. Film opowiada o walce z gangami yakuzy i morderczym człowieku z bliznami imieniem Ichi, który jest używany jako zabijający pies między gangami.
Film może być trudny do oglądania, z graficznymi scenami okrucieństwa i intensywnej przemocy, ale Ichi the Killer stał się kultowym klasykiem japońskiego horroru i jednym z najbardziej rozpoznawalnych wpisów na tej liście. Mimo swojej graficznej natury film nie jest nudny i bezcelowy. To właśnie motywy filmu nadają mu uroku - mniej więcej, Ichi the Killer to bardzo dobrze wykonana i artystyczna ocena przemocy, odpowiedzialności i mediów.
Film przyjmuje krytyczną postawę wobec tego, jak brutalne obrazy są konsumowane w dzisiejszych czasach, bez ujawniania własnych postaw moralnych twórców. To sprawia, że widz kwestionuje własny stosunek do podglądactwa i przemocy, a szkoda, że premiera filmu spotkała się z agresywnymi próbami jego cenzurowania. Cenzurując go, traci się sens filmu.
12Ju-On: Uraza
Horror o zjawiskach nadprzyrodzonych z 2002 roku Ju-on: Uraza wyreżyserował Takashi Shimizu. Film był właściwie trzecią odsłoną Ju-on ale był pierwszym, który został wydany w kinach. Lubić Ringu, Ju-on: The Grudge miał amerykański remake Uraza w 2004 roku, ale wersja Westernized również wyreżyserował Takashi Shimizu. Na szczęście remake zachował gust reżyserski Shimizu i okazał się dużym sukcesem.
W Ju-On: Uraza makabryczne morderstwo odcisnęło piętno na domu w Tokio długo po tym, jak miały miejsce śmiertelne wydarzenia. Kiedy wprowadza się nowa rodzina, doświadczają emocjonalnego wpływu i opętania przez silne emocje i duchy pozostawione w domu.
Ju-On: Uraza zajmuje miejsce na tej liście dzięki dobrze wykonanym elementom opowiadania historii i wyjątkowej historii o duchach. Scena, w której duch Kayako czołga się z łamaniem kości po schodach, emitując przerażającą śmiertelną grzechotkę stał się kultowym obrazem w japońskim horrorze . Myśl o nieumyślnym dotknięciu przeklętej przestrzeni, której ciemność podąży za tobą, nawet jeśli odejdziesz, jest zdecydowanie przerażająca.
jedenaścieMarebito
Marebito to horror z 2004 roku w reżyserii Takashiego Shimizu. Film opowiada o podglądaczu imieniem Masuoka (Shinya Tsukamoto), który ma obsesję na punkcie nagrywania strachu na wideo po tym, jak widzi, jak przerażony mężczyzna popełnia samobójstwo, dźgając się w oko. W końcu odkrywa coś, co wydaje się być alternatywnym wymiarem pod Tokio. Znajduje tam nagą kobietę przykutą do jaskini i zabiera ją z powrotem do swojego mieszkania. Nie może jeść, pić ani mówić, ale jedno jest pewne - cokolwiek jest, chce krwi.
Film jest fascynujący nie tylko ze względu na elementy horroru, ale także elementy fantasy. Najwcześniejsza scena, w której Masuoka wkracza w pasmo górskie w alternatywnym wymiarze przez ukryte podziemne tunele pod liniami metra w Tokio, jest czymś rzadko widzianym w innych horrorach. Film ma tajemniczy etos, przypominający coś z H.P. Lovecraft. Wiele prób wyjaśnienia filmu zawiera spekulacje, że Masuoka jest w rzeczywistości szalony, że postacie i światy, które napotyka, w rzeczywistości reprezentują ludzkie idee lub że F jest w rzeczywistości jego córką. Marebito nie oferuje wyjaśnienia.
10Kwaidan
Kwaidan to antologiczny horror z 1964 roku w reżyserii Masakiego Kobayashiego. Film jest antologią opowiadań opartych na zbiorze bajek ludowych Lafcadio Hearn'a z Japonii.
„The Black Hair” podąża za samurajem, który rozwodzi się z żoną, aby poślubić bogatszą kobietę. Jego nowa żona jest zimna i odległa, więc samuraj stwierdza, że tęskni za swoją starą żoną. Jego nowa kobieta odkrywa tę prawdę, walkę dwóch, a samuraj postanawia wrócić do swojej pierwotnej miłości. Po powrocie do swojego starego domu znajduje kurz, zniszczenie i przerażającą prawdę.
„Kobieta śniegu” to klasyczne ujęcie yuki-onna folklor, w którym drwal spotyka śnieżnego ducha o złowrogich zamiarach.
„Hoichi the Earless” opowiada historię niewidomego muzyka, który śpiewa opowieści o wojnie i bitwie. W końcu odkrywa, że rodzina królewska, która wzywa go do śpiewania dla nich, jest daleka od normalności.
„W filiżance herbaty” to bardziej meta opowieść o pisarzu, który opowiada o swoim obecnym projekcie, w którym mężczyzna wciąż widzi twarz nieznajomego w swojej filiżance.
Kwaidan to dobry, staroświecki klasyk, który w zabawny sposób przedstawia przerażające japońskie opowieści ludowe.
9Hausu
Horror z 1977 roku Hausu to kolejny starszy klasyk w reżyserii Nobuhiko Obayashiego. Film uznawany jest za kultowy, a jego najważniejszą cechą jest obsada aktorów amatorów. Film opowiada historię młodej dziewczyny, która odwiedza wiejski dom swojej chorej ciotki z sześcioma koleżankami z klasy, a następnie napotyka upiorne zjawiska nadprzyrodzone. Każda postać ma unikalną nazwę, która ją opisuje, w tym Gorgeous, Melody, Prof, Kung Fu, Mac, Sweet i Fantasy. Jedna po drugiej dziewczyny są „zabierane” do domu. Film przedstawia upiornego, antagonizującego kota i dziwną historię z niewielkim wyjaśnieniem.
Hausu ma dość kiepskie efekty specjalne, które, jak twierdził Obayashi, były celowo kampowe. Hausu ma niemal psychodeliczny charakter i jest dość zabawnym zegarkiem. Pomimo otrzymania kilku recenzji po pierwszym wydaniu - a recenzje, które otrzymał, były dość złe - Hausu zyskał status filmu kultowego, a fani chwalą film za to, że nie traktuje siebie zbyt poważnie i ma dość stylizowany wygląd.
8Przesłuchanie
Przesłuchanie to horror z 1999 roku wyreżyserowany przez Takashiego Miike na podstawie powieści Ryu Murakamiego. Film opowiada o wdowcu Shigharu (Ryo Ishibashi), który czuje się samotny od śmierci swojej żony. Po tym, jak jego syn sugeruje znalezienie nowej miłości, Shigharu zgadza się i organizuje fałszywe przesłuchanie aktorskie z pomocą przyjaciela, aby znaleźć nową żonę. Po spotkaniu z piękną i tajemniczą Asami, Shigharu jest zakochany, a Asami również wydaje się zainteresowana. Okazuje się jednak, że to nie jego miłość jest zainteresowana.
Przesłuchanie ma całkiem niezłą historię i powolną fabułę, ale to, co sprawia, że ten film jest godny tej listy, to w szczególności jedna scena. Ci, którzy widzieli film, prawdopodobnie już kulą się z dyskomfortu. Scena jest druzgocąco makabryczna. Krytycy tak twierdzili Przesłuchanie jako całość jest autentycznie niepokojąca, ale wielu pokusiło się, by rzucić oglądanie podczas ostatnich trzydziestu minut filmu. Myślisz o spróbowaniu? Nie rób tego na pełnym żołądku.
7Błoto
Horror typu found footage z 2005 roku Błoto (dosłownie „Klątwa”) to mockumentary horror, który jest daleki od typowego zachodniego wykonania tego tropu. Film wyreżyserował Koji Shiraishi.
Film skupia się na badaczu zjawisk paranormalnych imieniem Masafumi, który zasłynął z pracy medialnej nad zjawiskami nadprzyrodzonymi. Podczas kręcenia swojego ostatniego filmu dokumentalnego o tajemniczej klątwie, Masafumi zostaje zaginiony, a jego dom zostaje spalony wraz ze szczątkami jego żony w środku. Poniżej znajduje się materiał filmowy, który Masafumi zostawił. Zaczyna się od Musafumi bada zaniepokojoną kobietę o imieniu dom Junko, który jest opuszczony i pełen martwych gołębi. Gdy tajemnica się ujawnia, złowroga nadprzyrodzona istota okazuje się być przyczyną serii przerażających wydarzeń, w które uwikłany zostaje Masafumi.
Błoto wyróżnia się niezwykle długim i skomplikowanym środowiskiem uruchomieniowym, co nie jest powszechne w japońskim gatunku horroru. To odejście od normy i ciekawa, upiorna fabuła sprawiają, że Błoto warte oglądania.
6Uzumaki
Jeśli jesteś fanem twórcy horroru Junji Ito, prawdopodobnie zdziwisz się, że można było nakręcić filmową adaptację którejkolwiek z jego prac. Mieszanka makabrycznego horroru ciała i surrealistycznej grafiki, arcydzieła Ito były prawdopodobnie trudne do przeniesienia do świata kina. W jakiś sposób horror z 2000 roku Uzumaki , w reżyserii Akihiro Higuchi, bardzo dobrze uchwycił jedną z jego najsłynniejszych mangi, z charakterystycznym dla Ito stylem.
Uzumaki jest podzielony na cztery części zatytułowane „Przeczucie”, „Erozja”, „Nawiedzenie” i „Transmigracja”. Główny wątek podąża za uczennicą o imieniu Kirie, która zaczyna zauważać, że w jej mieście dzieje się coś bardzo dziwnego. Ojciec jej chłopaka ma obsesję na punkcie spiralnych kształtów i wczołguje się do pralki, skutecznie zabijając się. Ludzie zamieniają się w ślimaki, a popularne uczennice w końcu wyrastają z kręconych włosów, które zaprzeczają grawitacji. Kolejne coraz bardziej przerażające wydarzenia mają miejsce, a Kirie i jej chłopak muszą rozwiązać zagadkę, aby uratować swoich przyjaciół i rodzinę. Jednak źródło spiralnej klątwy może nie zostać tak łatwo powstrzymane.
5Exte
Exte to horror z 2007 roku wyreżyserowany i napisany przez Sion Sono z Krąg samobójców sława. Fabuła filmu opowiada historię niedoszłego fryzjera, który jest prześladowany przez fetyszystę włosów, który sprzedaje w salonach przedłużanie włosów. Włosy pochodzą z dość makabrycznego i tajemniczego źródła - martwego ciała dziewczyny, która nie wydaje się rozkładać i której włosy wciąż rosną i ożywają. Ci, którzy noszą rozszerzenia stworzone przez tę upiorną dziewczynę, oszaleją lub zostaną zabici.
Początek filmu jest szczególnie makabryczny - agenci celni odkrywają kontener transportowy pełen ludzkich włosów z łysym martwym ciałem młodej dziewczyny w stosie mieszków włosowych. Sekcja zwłok dziewczynki ujawnia, że jej organy wewnętrzne zostały w całości pobrane jako ofiara czarnorynkowego wymuszania haraczy na organach ludzkich. Nasz przerażający trichofil jest stróżem w kostnicy, w którym znajduje się ciało, i dowiadujemy się o pochodzeniu jego chorego, cennego opętania.
Podczas gdy film podąża za typowymi tropami `` urazy skrzywdzonej dziewczyny '', które są powszechne w japońskim horrorze, Exte to idealne połączenie przerażającego, mrocznego i mściwego.
4Ciemna woda
Ciemna woda to horror z 2002 roku w reżyserii Hideo Nakaty. Film oparty jest na pracy Koji Suzuki. Film został przerobiony dla zachodniej publiczności w 2005 roku. Wyreżyserowany przez Waltera Sallesa, z udziałem Jennifer Connelly.
W Ciemna woda Yoshimi (Hitomi Kuroki) jest w trakcie brzydkiego rozwodu i musi przeprowadzić się z córką do zrujnowanego mieszkania. W suficie budynku powstaje nieszczelność i pogarsza się z każdym dniem. Pomimo skargi do woźnego budynku, wyciek nie został naprawiony. Kiedy Yoshimi udaje się do mieszkania nad swoim, aby sama rozwiązać problem, odkrywa, że mieszkanie jest zamknięte. Od tego czasu zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Czerwona torba i pluszowy króliczek pojawiają się codziennie przy jej drzwiach, bez względu na to, ile razy się ich pozbędzie. W wodzie z kranu pojawiają się włosy, a Yoshimi zaczyna spotykać się z dziwną dziewczyną. Kiedy zaginęła jej córka, sytuacja zmienia się od przerażającej do wręcz przerażającej.
Ten film J-Horror, który całkiem nieźle radził sobie w kinach, ale do dziś pozostaje bardzo niedoceniany.
3Kairo
Kairo , znany częściej jako naciśnij , to horror z 2001 roku autorstwa Kiyoshi Kurosawy. Kairo poradził sobie dobrze po wydaniu, otrzymał pozytywne recenzje krytyczne i od tego czasu zyskał status kultowy. Był nawet amerykański remake tego filmu w 2006 roku, który dał początek kilku sequelom serii. Już nigdy nie spojrzysz na internet tak samo.
W Kairo , dwie historie podążają za głównym tematem o złych duchach, które są w stanie wtargnąć do świata żywych za pośrednictwem Internetu. Kudo (Kumiko Aso) jest sprzedawczynią w zakładzie, która zauważa, że jej współpracownik zaginął od kilku dni. Kiedy sprawdza go, zdaje sobie sprawę, że zachowuje się nienaturalnie. Po tym, jak popełnia samobójstwo na jej oczach, Kudo i jej przyjaciele są przekonani, że pozostawiony przez niego dysk komputera jest przyczyną jego tajemniczej i nagłej śmierci. W równoległej historii Ryosuke (Haruhiko Kato) zostaje nawiedzony przez dziwną stronę internetową, z której nie może uciec po zarejestrowaniu się u nowego usługodawcy. Kiedy jego przyjaciel zaczyna zachowywać się dziwnie, podobnie jak współpracownik Kudo, odkrywa prawdę o tym, co przechodzi przez ekran komputera.
dwaPrzeczucie
Przeczucie to horror z 2004 roku w reżyserii Tsuruty Norio. Film oparty jest na mandze autorstwa Kiro Tsunody, a film otrzymał amerykański remake w 2007 roku.
W Przeczucie , nauczyciel o imieniu Hideki (Hiroshi Mikami) i jego żona Ayaka (Noriko Sakai) jadą z wakacji do domu ze swoją małą córeczką. Kiedy zatrzymują się, by skorzystać z budki telefonicznej, Hideki odkrywa gazetę, która pokazuje, że jego córka została zabita w wypadku samochodowym zaledwie kilka chwil w przyszłości. Kiedy Ayaka opuszcza pojazd, aby poprosić Hidekiego o pomoc w naprawieniu pasów ich dziecka, samochód zostaje uderzony przez ciężarówkę, zabijając ich córkę. Oboje ostatecznie rozwiedli się z powodu tragicznego wydarzenia, ale historia dopiero się zaczęła. Kilka lat później Ayaka odkrywa archiwum gazet, które zapowiadały przyszłe wydarzenia.
Przeczucie nie jest powszechnie znany, ale jest zaskakująco świetnym horrorem, który zasługuje na uznanie. Jeśli jeszcze tego nie widziałeś, sprawdź to.
1Wyróżnienie - Unholy Women
Film antologiczny z 2006 roku Nieświęte kobiety dostaje zaszczytne wyróżnienie na tej liście pomimo swoich wad i braku popularności lub niesławy. Chociaż wszystkie trzy filmy krótkometrażowe w tej antologii są same w sobie dobre do zaakceptowania, pierwszy film krótkometrażowy Słowa sam byłby fantastycznie przerażającym filmem pełnometrażowym.
w Słowa fabuła, wyreżyserowana przez Keitę Amemiyę, młoda kobieta o imieniu Kanako wraca do domu z randki ze swoim rozwiedzionym chłopakiem. Po tym, jak kolczyk uderza ją w głowę, Kanako podnosi głowę w samą porę, by zobaczyć, jak z nieba spadła ciężka masa i ją uderzyła. Po przebudzeniu zdaje sobie sprawę, że jest czymś w rodzaju alternatywnego wymiaru z przerażającą małą dziewczynką, upiornymi obywatelami i antagonizującym potworem znanym tylko w napisach końcowych jako „Kobieta w czerwieni”.
Kobieta w czerwieni jest absolutnie przerażająca. Koszmarna atmosfera, która towarzyszy jej, dokądkolwiek się udaje, jej powoli wypaczający się i zmieniający wygląd oraz groteskowe miny czynią z niej japońskiego złoczyńcę z horroru na wieki. Gdyby tylko to opowiadanie dało się przerobić na pełnometrażowy film fabularny. Rzeczywiście koszmarne paliwo.