Wile E. Coyote to o wiele więcej niż tylko głodny, udaremniony geniusz. Przyjrzyj się bliżej tej supergwiazdce o chudym ogonie.
Wile E. Coyote, geniusz. W ten sposób zawsze rozliczał się i pod pewnymi względami zasługuje na uznanie. Kto inny pomyślałby o tak wyszukanych planach, aby uzyskać wspaniały posiłek? Kto inny mógłby sporządzić tak skomplikowane plany? Czy to ważne, że wszystkie jego plany zawiodły? Mogło pozostawić go wiecznie głodnego, ale nie zmienia jego statusu jako jednego z najbardziej kreatywnych i niezrażonych kojotów w okolicy.
Podczas gdy przez lata pomagało mu wiele różnych osób, Kojot (i jego folia, Wędrowca) byli dziełami geniusza animacji Chucka Jonesa. Bohaterowie mieli premierę w swojej pierwszej kreskówce, Szybcy i Furry-ous , w 1949 roku i wkrótce stał się podstawą katalogu Looney Tunes / Merrie Melodies. Dzięki genialnej muzyce Carla Stallinga i pomocy utalentowanej grupy artystów, Wile E. Coyote stał się intrygującą, a czasem inspirującą postacią dla milionów. Jego wytrzymałość i wytrwałość zostały wystawione na próbę, gdy przedzierał się przez nieudane urządzenia Acme, wysokie klify, kręte drogi i bardzo niespójne prawa fizyki. Miał nasze współczucie; Chcieliśmy, żeby złapał tego zadowolonego z siebie Road Runnera i zjadł go. A przede wszystkim był zabawny. Chuck Jones był dodatkowym dzieckiem w filmach wyreżyserowanych przez slapstick king Mac Sennett , gdzie nauczył się doceniać sztukę kneblowania, więc wniósł to wszystko, plus trochę serca i trochę inteligencji, do postaci Wile E. Coyote.
Dla tych z nas, którzy dorastali Bugs Bunny Road Runner Show i wszystkie późniejsze wcielenia są tutaj 15 rzeczy, których (prawdopodobnie) nie wiedziałeś o Wile E. Coyote.
piętnaściePostać została zainspirowana przez Marka Twaina
Jest powód, dla którego wczesne kreskówki Looney Tunes / Merrie Melodies naprawdę wyróżniają się głębią i jakością. Mogą wyglądać jak seria niekończących się gagów wzroku, ale pod powierzchnią zawsze dzieje się coś więcej.
Kiedy Jones tworzył Wile E. Coyote w 1948 roku, inspirację znalazł w pismach Marka Twaina, najbardziej znanego z Przygody Toma Sawyera i Huckleberry Finn . W 1872 roku Zgrubne to Twain opisuje kojota jako długi, szczupły, chory i żałośnie wyglądający szkielet. Mówi, że jest kojot … Żywa, oddychająca alegoria pragnienia. Zawsze jest głodny. Zawsze jest biedny, pechowy i bez przyjaciół.
Jones przeczytał ten opis w wieku siedmiu lat i nigdy go nie zapomniał. Powiedział, że nikt nigdy nie widział kojota wyraźniej niż Twain . Ale włożył też trochę siebie w Wile E. Jak Kojot, Jones często się kontuzjował z narzędziami, których używał, i było to coś w rodzaju porażki w ulepszaniu domu, więc użył tego, aby dodać trochę komedii do stworzenia, które Twain uznał za tak tragiczne.
14Wygląd ogona kojota został zainspirowany japońskimi obrazami
Jones dużo myślał o tym, jak powinien wyglądać Kojot. Oderwał się już od rzeczywistości zwierzęcej, czyniąc go dwunożnym, ale dodał do tego kilka kluczowych szczegółów.
Sprawił, że Kojot wyglądał na dumnego, ale obdartego; stoi wysoko i ma mocną twarz, ale jego uszy wyglądają na trochę złamane. Aby sprawić, że wyglądał na głodnego, Jones dał mu mały brzuszek i przez lata dodał do tego obdartego wyglądu, podnosząc jedno kolano nieco wyżej niż drugie. Często też dawał mu dodatkowy paznokieć, więc wyglądał na zaniedbanego.
Jednak na ogonie miały wpływ japońskie malowidła przedstawiające burzowe oceany. Powiedział Jones , Jeśli masz łódź wiszącą na fali na japońskim obrazie, wiesz, że się przewróci. To są fale, na których można umrzeć, a nie surfować. Normalnym sposobem narysowania ogona dowolnego zwierzęcia, od wiewiórki po psa, jest uczynienie go okrągłym i miękkim jak fale zachodnie; odwrócenie tego stworzyło ogon Kojota. To różnica między wklęsłymi krzywiznami i wypukłymi krzywiznami, między przytulankami a szczurkami.
Więc teraz mamy Marka Twaina i japońskich malarzy. Do niektórych nieco mniej wysokich kohort kojotów.
13Wile E. Coyote stworzył wiele scen
Większość z nas uważa go po prostu za gwiazdę Coyote & Road Runner kreskówki, ale Wile E. wystąpił gościnnie w innych programach, w tym poza swoim domem Looney Tunes. Prawdopodobnie najbardziej znany był rok 1988 Kto wrobił królika Rogera? z Bobem Hoskinsem, Christopherem Lloydem i wieloma postaciami z kreskówek. (To było osiem lat, zanim Michael Jordan połączył siły z Królikiem Bugiem Kosmiczny mecz .) Chociaż akcja filmu rozgrywa się w 1947 roku, kilka lat przed powstaniem Coyote and the Road Runner, i tak mają w nim dwa krótkie występy. Czytaliśmy jedno źródło, które twierdziło, że stało się to pod naciskiem reżysera Roberta Zemeckisa, a inne przypisywało to producentowi Stevenowi Spielbergowi, więc zamierzamy po prostu nazwać ich obu wielkimi fanami i na tym poprzestać.
Pojawił się również Kojot w jednym z odcinków Sąd nocny ¸ w którym uznano go za winnego nękania i powiedziano mu, aby udał się do restauracji lub sklepu spożywczego, jeśli naprawdę był tak głodny. Był w dwóch odcinkach Członek rodziny chociaż wygląda o wiele mniej chudo niż pierwotnie narysowany i był ujrzał przez okno Scooby'ego w Co nowego, Scooby-Doo? . I namalował fałszywą kanapę dla Simpsonowie wpaść na otwarcie odcinka 19 sezonu, Smoke on the Daughter.
A to wszystko oprócz pojawiania się na bardziej przewidywalnych taryfach Space Jam, Tweety’s High-Flying Adventure, Bah Humduck !, i inne projekty Looney Tunes.
12Jest szykowny dla wielu firm
Nie tylko filmy i programy telewizyjne zostały wzbogacone obecnością Wile E. Coyote. Zrobił reklamy napojów bezalkoholowych, płatków śniadaniowych, baterii i dwóch różnych firm ubezpieczeniowych. On i Road Runner zrobili reklamę dla Shell Oil, ale podobnie jak wielu celebrytom udało się to zatrzymać z dala od amerykańskich terenów - wyemitowano go tylko w Nowej Zelandii. Zagrał z Deionem Sandersem w Pepsi reklama, a Cheerios Bee w reklamie Cheerios z miodem orzechowym ,
W przypadku Afflac udostępnił ekran Bugs, Daffy i Road Runner, i spadł z klifu razem z kaczką Afflac . Próbował (i oczywiście nie udało mu się) zniszczyć Królik Energizer w kilku reklamach w latach 90., a lata później spędził trochę czasu na pustyni z gekonem Geico w Reklama telewizyjna . Próbował zjeść gekona, ale, jak można było przewidzieć, duży sejf - wykonany przez Acme - spadł mu na głowę, zanim mógł to zrobić.
jedenaścieWile E. Coyote nie zawsze milczy
W typowej kreskówce Road Runner & Coyote Roadrunner mówi „meep-meep!” (lub sygnał dźwiękowy; oba są akceptowane) z regularną częstotliwością, a Kojot milczy. Trzyma znaki, jeśli ma coś do powiedzenia, ale poza tym jest niemy. Ale między 1952 a 1963 rokiem miał ochotę na coś innego: królika. Pojawił się w pięciu kreskówkach Bugs Bunny, przedstawiając się Bugsowi jako Wile E. Coyote, Genius i nie PRZESTAŁ mówić. Miał wyrafinowany, prawie sztucznie angielski akcent i miał wiele do powiedzenia na temat tego, jak Bugs nie powinien nawet tracić czasu na ucieczkę przed losem kolacji Wile E., ponieważ nie miał szans. Oczywiście nasz Bugs, który brzmiał jak pieszy, przechytrzył go za każdym razem. Te szorty nadały postaci nowy, zabawny wymiar, oprócz kilku nowych urządzeń Acme, i pokazały nam, że ma szersze podniebienie, niż zostało to wcześniej zdefiniowane.
Tylko dlatego, że nic nigdy nie jest proste, zwłaszcza postacie z kreskówek, jest jedna kreskówka z Królikiem Bugiem z 1963 roku, „Hare-Breadth Hurry”, w której Kojot nic nie mówi, i jedna krótka z Road Runner o nazwie Zoom At The Top (1962 ), w którym wypowiada jedno słowo: 'Auć.'
10Jego największym wrogiem nie jest biegacz po drogach
W swojej autobiografii Chuck Amuck: Życie i czasy animowanego rysownika , Chuck Jones wymienia dziewięć zasad, których musiała przestrzegać każda kreskówka z serii Road Runner i Coyote. Obejmują one kilka oczywistych: nigdy nie mogło być żadnego dialogu poza wymaganym sygnałem dźwiękowym z Road Runner, Road Runner musi pozostać na drodze, akcja musi mieć miejsce na pustyni w Ameryce Południowej, a Kojot zawsze musi być więcej upokorzony niż faktycznie skrzywdzony przez swoje niepowodzenia. . (W świecie kreskówek krzywda jest zwykle tymczasowa, a powrót do zdrowia jest szybki).
Jednak Zasada 8 uczy nas, że największym wrogiem Wile E. Kojota NIE powinien być Road Runner. Nie są to również kowadła, detonatory dynamitu, kombinezony latające ani wrotki napędzane odrzutowcem. Jego największym wrogiem, gdy tylko jest to możliwe, jest grawitacja. Ciekawe w świecie grawitacji w świecie Kojota jest to, że nie wydaje się ona stanowić dla niego zagrożenia, dopóki jej nie zauważy, dlatego mamy ten klasyczny frazes, w którym nie zaczyna on zapadać się, dopóki nie zdaje sobie sprawy, że nie jest. dłużej stojąc na klifie.
9Kojoty faktycznie jedzą Roadrunners
Prawdziwe kojoty są opisywane, nawet bez pomocy Marka Twaina, jako przebiegłe i podstępne, ale trochę badań mówi nam, że powodem ich reputacji jest fakt, że są całkiem sprytni. Są niezwykle elastyczne, potrafią żyć i rozwijać się zarówno w zaśnieżonych pasmach górskich, jak i na rozległych pustych pustyniach. Często słyną z tego, że docierają do małych miasteczek i dużych miast, zarówno w Ameryce Północnej, jak i Południowej. Jest jednak na pustyniach, gdzie dzielą środowisko z kierowcami.
Ale czy je zjadają? Tak. Naprawdę, kojot zje praktycznie wszystko od owoców i warzyw po gryzonie, kury, a nawet zwierzęta domowe. Jedzą jajka, żaby, węże, owady, myszy i króliki, a czasem nawet łączą się z innymi kojotami lub borsukami, aby pomóc pokonać ich zdobycz. Czy ścigają jeźdźców? Tak! Jak inaczej mają je złapać? Mają ostre zęby i pazury i po cichu tropią jeźdźca (lub inną ofiarę), a następnie zaskakują swoje ofiary, wyskakując w powietrze i lądując na nich przednimi łapami.
8Wile E. Coyote ma sobowtóra
Począwszy od 1953 roku, zaczęły pojawiać się szorty z kreskówek, w których wystąpiły dwie nowe postacie, Sam Sheepdog i Ralph Wolf. Większość tych szortów odbywa się w ciągu jednego dnia roboczego. Na początku Ralph i Sam witają się i po miłej pogawędce wystukują ten sam zegar. W tym momencie zabierają się do pracy. Zadaniem Sama jest pilnowanie stada szczególnie bezradnych owiec, a zadaniem Ralpha jest próba ich ukraść, aby mógł je zjeść. Głównym żartem z tego zestawu kreskówek jest to, że Sam często śpi lub po prostu siedzi biernie w pobliżu owiec, podczas gdy Ralph wymyśla i przygotowuje szczegółowe plany Wile E. Coyote - a jednak Sam zawsze udaje mu się udaremnić go w ostatniej chwili, i przy minimalnym wysiłku. Pod koniec dnia wymachują razem na zegarze czasu i ponownie wymieniają uprzejmości. Obie postacie zostały wypowiedziane przez genialnego Mel Blanc.
Powodem, dla którego Ralph Wolf wygląda tak znajomo, jest to, że Chuck Jones wykorzystał projekt postaci Kojota, aby go stworzyć. Jest kilka drobnych różnic: Ralph ma czerwony nos zamiast czarnego, jego oczy są białe zamiast żółtych, a czasami ma kieł. Brakuje mu też fanatyzmu Wile'a E., czego dowodzi fakt, że kiedy kończy dzień, zapomina o owcach i rusza do bardziej spokojnych zajęć. Łączy ich jednak częste używanie produktów firmy Acme Corporation, a także apetyt na robienie rzeczy na własnej skórze.
7Jest hołd dla korporacji Acme
Zgodnie z zasadą nr 7 Chucka Jonesa, wszystkie „narzędzia, broń i urządzenia mechaniczne” używane przez Wile'a E. Coyote'a muszą być nabyte od firmy Acme Corporation. Było wiele spekulacji na temat jego nazwy, ale sam Jones wyjaśnił tajemnicę w filmie dokumentalnym z 2009 roku , w którym wyjaśnił, że używali tej nazwy, ponieważ było tak wiele różnych firm w różnych branżach, zwanych Acme. Powód był prosty; Acme została wymieniona jako pierwsza na żółtych stronach. Inną inspiracją mógł być fakt, że w czasie powstawania tych kreskówek sygnalizatory świetlne w Los Angeles, na których pracowały, były produktami Acme Traffic Signal Company. Czasami można było zobaczyć wersje tych brzęczących, uzbrojonych semaforami sygnałów w różnych kreskówkach Looney Tunes i Merrie Melodies.
Artysta nazwiskiem Rob Loukotka był tak zainspirowany urządzeniami sprzedanymi Wile E. Coyote przez firmę Acme Corporation, że narysował każdy produkt, jaki kiedykolwiek pojawił się w kreskówkach. Ze względu na czystość ograniczył się tylko do oryginalnych szortów, które trwały od 1949 do 1994 roku. Zrobił serię poświęconą różnym grupom produktów Acme, a następnie stworzył jeden wielki plakat przedstawiający je wszystkie razem, oferując go do sprzedaży na Kickstarterze w 2012 roku. Wyprzedały się. Projekt podjął się ponownie kilka lat później w ramach swojej serii Famous Desks, zatytułowanej swoje nowe dzieło The Desk of Mr. Coyote.
6Wile E. Coyote ma inspirowane piosenki
Nie tylko artyści odczuwają miłość Kojota. Mark Knopfler, najlepiej znany jako współzałożyciel zespołu Dire Straits, ma piosenkę na swoim solowym albumie z 2002 roku Sen Ragpickera , który zawiera piosenkę Coyote.
Po raz kolejny roadrunner zostawia kojota w błocie Masz inny plan działania Ale wszyscy wiemy, że to nigdy nie zadziała Musi być ciężko mieć psie sny To nigdy się nie spełni
Parodysta piosenek ludowych, Tom Smith, napisał całą piosenkę z punktu widzenia Coyote, zatytułowaną Operation: Desert Storm.
Jeśli prawa Murphy'ego są religią, to muszę być świętym. Co jeszcze wyjaśnia, że półki wyskakują z malowanych przeze mnie tuneli? Tysiące koszmarów Rube Goldberga leży roztrzaskanych w moim garażu - Ile spadających fortepianów jest w stanie uniknąć tego cholernego ptaka?
A Wile E. otrzymuje okrzyk od Kendricka Lamara i Gunplay w filmie Cartoon & Cereal z 2012 roku.
Powiedziałeś mi, nie bądź taki jak ja, po prostu skończ oglądanie kreskówek, co jest teraz zabawne, bo wszystko co widzę to Wile E.Kojoty w pokoju
Dla przypomnienia, piosenka zawiera również hołd dla Królika Bugsa, prosząc: Co jest doktorku?
5Jest seria kreskówek, w których nie daje się skrzywdzić
Wszyscy wiemy, jak powinna działać kreskówka Coyote-Road Runner. Kojot zastawia pułapkę. Roadrunner foliuje Coyote. Kojot zostaje zraniony tym, co ustawił. Został uderzony kowadłami, wysadzony dynamitem, zrzucony z większych wysokości, zgnieciony przez skały, uderzony przez pociągi i wiele więcej. Ale w latach siedemdziesiątych Chuck Jones stworzył kilka nowych kreskówek specjalnie na potrzeby tego popularnego programu dla dzieci The Electric Company . Dla tych, którzy pamiętają, The Electric Company był klejnotem, który przypominał Ulicę Sezamkową, ale dla starszych, odjazdowych dzieciaków. Zagrali między innymi zdobywcy Oscarów Morgan Freeman i Rita Moreno.
Jones stworzył serię kreskówek, których celem było nauczenie dzieci słownictwa . Chociaż nierzadko zdarzało się, że dwie postacie trzymały znaki podczas swoich zwykłych kreskówek, były one różne: podczas gdy nauczali słów i był pościg, Wile E. Coyote nigdy nie został ranny. O ile nam wiadomo, są to jedyne kreskówki, w których zagrał, które mogą wysuwać takie twierdzenia.
4Drugie imię Wile'a E. jest przedmiotem sporu
Kojot nigdy nie miał mieć drugiego imienia. Pierwotnie, ale krótko nazwany Don Coyote (jako gra na Don Kichocie), szybko stał się Wile E., ponieważ był ... duh ... przebiegle. Przez lata nosił to imię i od czasu do czasu ludzie zastanawiali się, czy „E” oznacza cokolwiek. Najwyraźniej on też. W wydaniu z 1975 roku serii Looney Tunes & Merrie Melodies Comics Beep Beep The Road Runner tak bardzo interesuje się swoim drugim imieniem, że zaczyna gromadzić kojotów, którzy mogą je znać. Jego wujek, Kraft E. Coyote, jest tym, który wylał fasolę i powiedział mu, że jego drugie imię to Ethelbert.
Pisarz komiksów nigdy nie chciał, aby to stało się kanonem, ale przyjął się, a obecnie istnieje ponad tysiąc stron internetowych twierdzących, że to jego oficjalne imię. W styczniu 2007 roku pytanie stało się nawet ostatecznym zagrożeniem Niebezpieczeństwo!.
Czy to naprawdę jego drugie imię? Czy liczy się to, że wspomniano o tym tylko raz w komiksie, ale komiks był oficjalnym wydaniem? Czy to możliwe, że Kraft E. Coyote po prostu zadzierał z Wile E.? Bez komentarza.
3Wile E. Coyote otrzymał hołd w matrycy
Film Macierz był przebojem z 1999 roku o dystopijnej przyszłości, w której rzeczywistość, w której ludzie wierzą, że żyją, jest tak naprawdę symulacją, stworzoną przez czujące maszyny, które wykorzystują ludzką aktywność cieplną i elektryczną jako źródło energii. Może mieć mocne przesłanki, ale jest też u podstaw filmem akcji, którego bohaterowie i złoczyńcy potrafią manipulować swoją symulowaną rzeczywistością i naginać prawa fizyki.
Film może pochwalić się dość wysokimi wpływami, między innymi Kartezjuszem, Platonem, Jeanem Baudrillardem i Immanuelem Kantem. Ale Wachowscy, którzy napisali i wyreżyserowali film, przyznają, że nie wszystkie inspiracje czerpali z tak wzniosłych miejsc. Prawda została ujawniona w wydaniu filmu na DVD, w którym znalazły się komentarze kierownika efektów wizualnych i montażysty, a także kilka innych osób.
Kiedy Neo (Keanu Reeves) trenuje z Morfeuszem (Laurence Fishburne), jedną z rzeczy, których musi się nauczyć, jest jak skakać z dużych wysokości bez kontuzji. Wygląda na to, że scena została wykonana jako hołd dla wielkiego Wile E. Coyote, któremu również udało się pokonywać duże odległości, przeżyć to, przeciwstawić się prawom fizyki i przejść do następnej czynności.
dwaJest powód, dla którego może sobie pozwolić na to wszystko od firmy Acme
Jest jedno pytanie, które przeszkadzało niektórym dosłownie myślącym widzom, którzy oglądali te wszystkie kreskówki: jak u licha Kojot mógł sobie pozwolić na wszystkie te urządzenia, które kupił od Acme Corporation ? Wydawało się, że nie ma pracy - bycie super geniuszem się nie liczy - ale miał nieskończone dostawy produktów wysyłkowych, które docierały do niego na wyciągnięcie ręki.
Odpowiedź nadeszła dopiero w 2003 roku. W filmie Looney Tunes: powrót do akcji , zostaje ujawnione światu, że Wile E. Coyote jest w rzeczywistości PRACOWNIKIEM Acme. Mało tego, jego szefem jest Steve Martin z dziwną peruką.
Każdy, kto dotrzymał kroku Tiny Tune Adventures jednak w telewizji wie, że ma protegowanego imieniem Calamity Coyote, który wydaje się mieć nieograniczony kredyt w firmie Acme, więc możliwe, że korzystał z połączenia. Istnieje również promocja Cartoon Network, w której ujawnia (trzymając znak) powód, dla którego nadal kupuje od Acme, mimo że ich produkty wielokrotnie go zawodzą, to fakt, że ma dobrą linię kredytową.
Nie powstrzymało to jednak fanów od spekulacji, że faktycznie jest beta testerem Acme Corporation.
11. Wile E. Coyote faktycznie przechwytuje Roadrunnera. Pewnego razu.
W wielkiej mitologii Wile'a E. Coyote'a podstawą jego charakteru i życia jest to, że zawsze próbuje złapać Road Runnera, ale nigdy mu się to nie udaje. A jednak jest jedna kreskówka - tylko JEDNA - w której w końcu to robi. Oczywiście nie jest to tak bogata nagroda, na jaką liczył.
W 1980 roku Soup or Sonic, część programu telewizyjnego Bugs Bunny’s Bustin ’Out All Over, Wile E. Coyote ściga Road Runnera przez szereg połączonych rur . Rury stają się coraz mniejsze, więc kiedy dwie z nich wyskakują z drugiego końca, są malutkie. Kiedy zdają sobie sprawę ze swojego trudnego położenia, zgadzają się (bez słowa) przejść przez rurę i powrócić do swoich normalnych rozmiarów.
Odchodzą, pędząc po rurach, gdy stają się coraz większe. Road Runner wychodzi pierwszy, przywrócono mu rozmiar, ale kiedy pojawia się Kojot, nadal jest malutki. Zajmuje mu minutę, aby złapać go, jak to często bywa, więc podbiega do Road Runnera i rzuca się na niego, owijając całe ciało wokół jednej z nóg Road Runnera. Zachwycony, wyciąga nóż i widelec, by rozpocząć ucztę, i dopiero wtedy podnosi głowę i zdaje sobie sprawę, że Road Runner jest teraz potężny w porównaniu z nim samym. Na samym końcu kreskówki pokazuje publiczności znak:
Dobra, mądrzy ludzie, zawsze chcieliście, żebym go złapał. Co mam teraz zrobić?