Wszyscy wiemy o wyczynach Aragorna podczas Władcy Pierścieni, ale on też dużo żył przed i po.
Aragorn był jedną z centralnych postaci Władca Pierścieni trylogii, ale przygody Froda w Śródziemiu obejmują tylko część jego długiego, aktywnego życia. Jako ostatni z długiej linii ludzkich królów, Aragorn był ważnym gościem na długo przed tym, zanim usłyszał o Shire. Opowieść o jego przygodach prawdopodobnie mogłaby sama wypełnić kilka kolejnych książek.
Zrozumienie przeszłości Aragorna ma kluczowe znaczenie dla pełnego uznania tego, kim był i co osiągnął w czasie, gdy Frodo niszczył Jedyny Pierścień. Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, dlaczego ten przypadkowy, tajemniczy nieznajomy tak dobrze czuł się w obecności elfów, czarodziejów i krasnoludów, nie zastanawiaj się więcej. Wczesne życie Aragorna zabrało go do towarzystwa wszelkiego rodzaju ludzi, ucząc go nie tylko ich języków i praktyk, ale dając mu zdrowe poczucie świata, którego stał się ważną częścią. W końcu Aragorn stałby się w końcu jednym z najważniejszych królów w Śródziemiu, jeśli nie główną postacią polityczną swoich czasów.
W tym artykule przyjrzymy się przeszłości Aragorna i zbadamy, jak doprowadziły one do jego ostatecznego panowania nad Gondorem i Arnorem. Od jego pierwszej miłości, przez status wychowanka, po przyjaźń z Gandalfem, życie Aragorna było pełne doświadczeń, które ukształtowałyby go w potężnego wojownika, którego historia przecina się z historią Froda i Pierścienia. Mówią, że dobrzy przywódcy często mają dobre historie. W przypadku Aragorna to zdecydowanie prawda!
Tu są 15 rzeczy, które Aragorn zrobił przed Władcą Pierścieni (i 5 zrobił później) .
dwadzieściaPrzed: Urodził się 1 marca 2931
Kalendarze Śródziemia są nieco skomplikowane. Przede wszystkim jest ich kilka. Hobbici używają jednego, Elfy drugiego, a ludzie zupełnie innego. Narodziny Aragorna i większość wydarzeń z Władca Pierścieni , są zapisane w kalendarzu Numenorejczyków, którym posługiwali się mężczyźni. W 3019 r. Zjednoczone Królestwo, teraz rządzone przez Aragorna, przestawia zegar.
Jeśli chcesz naprawdę szczegółowego wyjaśnienia, zdecydowanie powinieneś przeczytać Silmarillion , JRR Ogromna historia Śródziemia Tolkiena przed Wojną o Pierścień. Jednak pomijając przydługą książkę na ten temat, wystarczy powiedzieć, że Aragorn urodził się 1 marca 2931 roku, jako ludzie ze Śródziemia. To czyni go Rybami!
19Wcześniej: STAŁ SIĘ DRUGIM ARAGORNEM
Prawdziwe imię Aragorna brzmiało Aragorn II. To dlatego, że został nazwany na cześć odległego przodka, Aragorna I, wcześniejszego wodza Dunedainów. Niewiele wiadomo o Aragornie I, ponieważ nie przetrwał długo. Dunedainowie byli quasi-koczowniczymi wojownikami, którzy patrolowali Dzikość na długo przed narodzinami Froda. To niebezpieczne życie, a fakt, że Aragorn II przeżył w nim tak długo, świadczy o jego umiejętnościach wojownika.
Aragorn I najwyraźniej miał mniej szczęścia lub mniej umiejętności niż jego wybitny potomek. Zanim zdążył odcisnąć znaczący ślad na świecie, został zjedzony przez wilki. Takie jest życie wędrownego króla-wojownika. Przynajmniej jego imię przetrwało!
18Wcześniej: otrzymał pierścionek
W Śródziemiu jest wiele ważnych pierścieni. Wiele z nich jest magicznych, a niektóre nie. Pierścień Barahira to taki, który nie ma żadnych mocy, ale był ważny ze względów dyplomatycznych. Aragorn nosił ten pierścień, który był zielony i przedstawiał kute węże, od czasu, gdy opuścił zamek Elronda w młodości. Od dawna była to pamiątka po rodzinie Aragorna. Elrond przedstawił mu go, kiedy powiedział Aragornowi o swoim prawdziwym pochodzeniu, a ostatecznie Aragorn dał go Arwenie jako pierścień obietnicy.
Pierwotnie Pierścień Barahira był elficką ozdobą. Finrod, elf żyjący w starożytności, podarował go ludzkiemu człowiekowi Barahirowi, aby podziękować mu za uratowanie życia. Pierścień reprezentował trwałą więź między elfami a potomkami Barahira.
17Wcześniej: przez swoją babcię naznaczyła go wielkość
Ivorwen była babcią Aragorna ze strony matki. Była znana z daru przewidywania. To była całkiem przydatna umiejętność dla kogoś u władzy i wykorzystała ją, aby upewnić się, że rodzice Aragorna, Arathorn i Gilraen, pobrali się, chociaż początkowo ojciec Gilraena sprzeciwiał się małżeństwu.
Ivorwen wykorzystała również swój dar prorokowania, aby przewidzieć, że jej wnuk pewnego dnia będzie nosił zielony klejnot na piersi. Tym klejnotem okazał się Elessar, kamień elfów. To nie była zwykła dekoracja. Elessar daje swojemu nosicielowi moce lecznicze i stał się źródłem królewskiego imienia Aragorna, króla Elessara. Ten zielony kamień mógł zostać wykonany na zamówienie Galadrieli.
16Wcześniej: był przybranym dzieckiem Elronda
Arathorn był ojcem Aragorna. Był także wielkim wojownikiem, ale nigdy nie miał szansy przekazać synowi swojej legendarnej przenikliwości. Kiedy Aragorn miał zaledwie dwa lata, Arathorn został wyeliminowany przez orki podczas misji. To była zła wiadomość dla rodziny królewskiej. Sauron mógł spróbować wykorzystać swoją przewagę, pozbywając się młodego króla, a na dworze pełnym przekupnych ludzi matka Aragorna, Gilraen, zdecydowała, że będzie bezpieczniejszy w domu Elronda. Skontaktowała się z Lordem Elfów i poprosiła go o wychowanie jej syna.
Potem Gilraen mieszkała z Aragornem na dworze Elronda, zachowując swoją anonimowość, tak jak zrobił to jej syn.
piętnaścieWcześniej: wyruszył na przygodę z synami Elronda
Jak wiele przybranych dzieci, Aragorn nawiązał więź ze swoimi nowymi braćmi, którzy byli starsi i mądrzejsi od niego. W tym samym czasie Elrond wiedział, chociaż Aragorn nie wiedział, że Aragorn prawdopodobnie zostanie kiedyś królem. Dla przyszłości Śródziemia ważne było, aby był światowy i zaznajomiony z wieloma kulturami, językami i ludami, z którymi będzie musiał wchodzić w interakcje. Dlatego pozwolił Aragornowi towarzyszyć swoim elfickim braciom w różnych podróżach, które zaprowadziły go po całym znanym świecie.
Później, gdy Aragorn wstąpił na tron, ta przeszłość pozwoliła mu mądrze rządzić i poprawiać stosunki dyplomatyczne z sąsiadami.
14Wcześniej: Opuścił dom w wieku 21 lat, aby zapuścić się w Dziczy
Kiedy Aragorn dowiedział się, że jest królem, miał około 21 lat. W tym czasie lub niedługo później opuścił dom Elronda, aby zająć jego miejsce jako nowy wódz Dúnedainów. Ci zawsze czujni zwiadowcy chronili cywilizację przed orkami i innymi zagrożeniami w Dziczy. Musiało to być coś w rodzaju przejścia z życia pałacowego do wędrówki po lesie, ale najwyraźniej Aragorn dobrze to przyjął.
Wiemy, że zabrał się do nowych obowiązków w lesie, ponieważ zaczął brakować mu spotkań. W roku 2953 Biała Rada spotkała się po raz ostatni, podczas którego Saruman twierdził, że wrzucił Jedyny Pierścień do morza. Aragorna, który rok wcześniej skończył 21 lat, nie było.
13Wcześniej: chodził pod Striderem i kilkoma innymi imionami
Życie króla, na którego polowano, jest trudne. Po tym, jak jego ojciec został wyeliminowany przez orki, Aragorn musiał zachować niski profil, ale z królewskim dziedzictwem, takim jakAragorn II, trochę trudno jest pozostać w ukryciu. To jeden z powodów, dla których przez całe życie ma tak wiele innych imion.
Kiedy jest dzieckiem na dworze Elronda, znany jest jako Estel, co w sindarińskim oznacza nadzieję. Później, kiedy walczy o Rohan i Gondor, idzie przez Thorongila i oczywiście hobbici znają go jako Strider. Aragorn bardzo długo żyje pod przykrywką. Kiedy spotyka Froda, ma 87 lat i większość tego czasu spędził udając kogoś innego.
12Wcześniej: Pracował jako Strażnik Północy
Sposób, w jaki Drużyna pierścienia wprowadza Aragorn oznacza wszystko, ale nie wielki królewski rodowód. Zamiast tego wydaje się zwykłym łobuzem, nawet trochę groźnym. Zwykli ludzie w Śródziemiu uważali Strażników Północy za nieco ponurych i niegodnych zaufania. Lubili ubierać się w nudne kolory, na przykład ciemnozielone i szare, które byłyby kamuflażem w lasach, w których patrolowali.
Można śmiało powiedzieć, że przeciętny mieszkaniec Śródziemia nie domyśliłby się, że Strażnicy Północy byli czymś więcej niż przerażającymi, prawdopodobnie niebezpiecznymi facetami kręcącymi się po lesie w pelerynach. To pokazuje, jak ważne jest, aby nie oceniać książki po okładce.
jedenaściePrzed: Zakochał się w swojej przybranej siostrze
Arwen była córką Elronda, Elfką, która miała ponad 2700 lat, kiedy spotkała się z Aragornem. W rzeczywistości, kiedy po raz pierwszy na nią spojrzał, Aragorn pomyślał, że śni mu się legendarny elf o imieniu Lúthien, który podobno był najpiękniejszą osobą, jaka kiedykolwiek żyła.
Trzydzieści lat później Aragorn był gotów do niej podejść i szybko zobowiązali się do siebie. Oznaczało to, że Arwena w końcu musiałaby zrezygnować ze swojej nieśmiertelności. Jednak nie musiałaby tego robić przez długi czas, ponieważ Aragorn odszedł wtedy, by walczyć.
10Wcześniej: zaprzyjaźnił się z Gandalfem
Pomimo pozornego wieku Gandalf miał ponad 2000 lat w Drużyna pierścienia . Nie jest Elfem, ale też nie jest Człowiekiem. Kiedy spotkał Aragorna, przyszły król miał zaledwie 25 lat, a przepaść między nimi musiała być ogromna. Jednak szybko nawiązali bliską przyjaźń. Do czasu Wspólnota otwiera, znali się już od ponad pięćdziesięciu lat.
Łatwo sobie wyobrazić, że Gandalf przewodził Aragornowi w młodości, a to byłoby świetne źródło informacji dla młodego wodza. Wygląda na to, że ich związek opierał się również na wzajemnym szacunku i podziwie. W końcu, świadomy, że Pierścień może być obecny na ziemiach hobbitów, Gandalf przekonuje Aragorna, by uczynił Shire swoim specjalnym projektem.
9Wcześniej: Wytropił Golluma, aby poznać prawdziwą historię Jedynego Pierścienia
Po Hobbit Gollum, teraz pozbawiony Pierścienia, który był jego pasożytem i jedyną pociechą, wędrował bez celu. Ze wszystkich mieszkańców Śródziemia mógł być jedyną osobą, która znała prawdę o miejscu pobytu Pierścienia. Przed podjęciem decyzji Gandalf prosi Aragorna, aby wyśledził Golluma i wypytał go o to, co stało się z jego tak bardzo zaginionym cennym skarbem. Gollum nie był zbyt niebezpieczny, ale był zdesperowany i bardzo przebiegły.
Wrażliwość tej misji była taka, że Gandalf mógł ją powierzyć tylko komuś, kogo umiejętności szanował tak samo jak jego takt. Co więcej, ponieważ Aragorn i tak nieuchronnie będzie zaangażowany w nadchodzący konflikt, miało sens, że to on zlokalizuje Sméagola.
8Wcześniej: Przez lata walczył z siłami Saurona
W latach 2957–2980 armie Rohanu i Gondoru miały w swoich szeregach nieświadomie szczęście, że mają w swoich szeregach wyszkolonego, zaprawionego w bojach księcia. Pod szeregiem przybranych imion Aragorn służył w kilku poważnych konfliktach, zarówno zdobywając doświadczenie, jak i udowadniając, że jest urodzonym dowódcą i taktykiem. To doświadczenie przyda się także później w jego karierze, nie tylko wtedy, gdy będzie musiał ponownie walczyć, ale gdy rządził Zjednoczonym Królestwem, którego częścią był Gondor.
Aragorn był co najmniej bardzo dobrym wojownikiem. Odniósł kilka znaczących zwycięstw przeciwko siłom Saurona, osłabiając je na tyle, że armie ludzi później były w stanie powstrzymać ich w bitwach, które pojawiły się w Władca Pierścieni .
7Wcześniej: Nie wiedział, że jest królewski, dopóki nie był dorosły
Jednym z powodów, dla których Aragorn czuje się dobrze we własnej skórze, może być to, że wychowano go w przekonaniu, że jest zwyczajną osobą. Elrond martwił się, że wiedza o jego przodkach zagrozi życiu Aragorna. Czy zaufałbyś pięciolatkowi, aby zachował tego rodzaju tajemnicę?
Efektem ubocznym tego było to, że Aragorn niekoniecznie oczekiwał specjalnego traktowania. Podczas gdy królowie z jego linii mieli tendencję do bycia praktycznymi, łatwo sobie wyobrazić, że młody król Elessar mógł stać się egoistyczny i zepsuty wiedzą, że jest skazany na wielkie rzeczy. Zamiast tego walczył u boku zwykłych ludzi, spał w lesie i chętnie narażał się na niebezpieczeństwo dla wyższej sprawy.
6Wcześniej: Pomagał chronić Shire przed orkami i innymi zagrożeniami
W czasie poprzedzającym podróż Froda, Sauron staje się znacznie bardziej agresywny w swoich poszukiwaniach Pierścienia. Bez tego nie może dokończyć swojej dominacji nad Śródziemiem. Nawet gdy jest od niego oddzielony, wyczuwa jego obecność. Aragorn spędza dużo czasu przed Wspólnota utrzymywanie Orków z dala od Shire i Pierścienia, których schwytanie byłoby katastrofą dla sił dobra.
Dobrze, że Aragorn był tak znakomitym wojownikiem, ponieważ hobbici z Shire nie są szczególnie wojowniczy i mają bardzo mało obrony. Jednak świadectwem jego umiejętności jest to, że pozostają całkowicie nieświadomi jego dobrej pracy przez cały czas, gdy ich chroni.
5Po: Odzyskał utracone terytorium dla Zjednoczonego Królestwa
Gondor oddał część terytorium wrogim sąsiadom przez lata rządów, zanim Aragorn odzyskał tron. Częściowo wynikało to z braku przywództwa i zasobów, a częściowo z faktu, że stanęła w obliczu dwóch napiętych sytuacji granicznych. Kiedy Aragorn obejmuje tron, Easterlingowie i Haradrimowie zajmują kilka części Gondoru, ale tam nie pozostają.
Ci ludzie, którzy sprzymierzyli się z Sauronem podczas Wojny o Pierścień, ostatecznie wycofują się do swoich granic i ponownie szanują przestrzeń Gondoru. Aragorn nie idzie na wojnę o te skrawki ziemi, ale zręcznie toczy potyczki, aby upewnić się, że sąsiedzi nowo zjednoczonego królestwa wiedzą, że nie jest popychadłem.
4Po: Poprawił współpracę między elfami, krasnoludami i ludźmi
Czas spędzony Aragorna z elfami nauczył go zwyczajów tego świata, a doświadczenie z wojną nauczyło go unikać tego. W rezultacie wykorzystał swoje panowanie nad Zjednoczonym Królestwem, aby poprawić życie ludzi, którymi rządził i wzmocnić relacje ziemi z innymi rasami Śródziemia. Sytuacja uległa pogorszeniu podczas niespokojnych dziesięcioleci, zanim Frodo przyniósł pierścień na Górę Przeznaczenia, a elfy, krasnoludy i ludzie często sobie nie ufali.
Aragorn, który został wychowany przez elfy i walczył u boku ludzi i krasnoludów, okazał się świetnym unifikatorem. Nawiązując współpracę między różnymi królestwami elfów, ludzi i krasnoludów, był w stanie zapewnić wszystkim dobrobyt.
3Po: Wiedział o swoim odejściu, zanim to się stało
Babcia Aragorna miała dar prorokowania i chociaż sam Aragorn nie wydaje się posiadać tej przydatnej cechy w znacznej ilości, to z dużą dokładnością przewiduje własne odejście. Częściowo dlatego, że jego odejście było jego własną decyzją. W 120 roku Aragorn postanawia, że nadszedł czas, aby odejść.
To nie znaczy, że odebrał sobie życie, ale zdecydował, że jego życie jest kompletne. Królestwo było stabilne, miał dobrą passę i nadszedł czas, aby porzucić swojego żywego ducha i zrobić miejsce dla następnego pokolenia. Potrzeba pewnej dozy samoświadomości, aby zrozumieć, że jedna osoba nie powinna mieć władzy na zawsze. Aragorn żegna się z rodziną.
dwapo: Przekazał swoje panowanie swojemu synowi, Eldarionowi
Aragorn i Arwen mieli kilkoro dzieci podczas swojego panowania. Przynajmniej dwie to dziewczyny, o których nie mówi się zbyt wiele, co jest niestety całkiem normalne w pracy Tolkiena. Drugim był chłopiec o imieniu Eldarion, który podobno był jedynym królewskim synem. Oznaczało to, że był także dziedzicem królewskim.
Eldarion urodził się w 43 roku i objął tron w 120. Niewiele więcej wiadomo o nim i jego rządach po tym. Tolkien zaplanował sequele to Władca Pierścieni , ale nie przekroczył pierwszych 13 stron swojej pierwszej powieści kontynuacyjnej, Nowy cień. Imię Eldariona oznacza Syna Eldarów w quenyi, nawiązując do elfickiego dziedzictwa jego matki.
1po: Panował przez 122 lata i zginął w wieku 210 lat
Życie Aragorna było bardzo długie i mogłoby być dłuższe, gdyby nie zdecydował się świadomie zakończyć go w wieku 210 lat. Istnieje wiele spekulacji na temat tego, dlaczego był w stanie kontynuować przez tyle lat to, co większość ludzi może wycisnąć z życia. Wszyscy wodzowie Dunedainów byli naturalnie tak długowieczni, pomimo ich skłonności do ginięcia w bitwie.
Aragorn miał już 87 lat, kiedy poznał Froda, a był wtedy krzepki i krzepki jak mężczyzna przed trzydziestką. Tolkien wyjaśnia, że inni mężczyźni w Śródziemiu nie cieszyli się tak długo takim poziomem zdrowia. Aragorn symbolizował idealnego człowieka, którego typ, według Tolkiena, nie istniał już w jego własnym świecie.
---
Czy posiadasz jakąkolwiek inną wiedzę o Aragornie przed (lub po) Władca Pierścieni ? Podziel się w komentarzach!