W japońskich horrorach jest jakość, która może uczynić je znacznie bardziej przerażającymi niż konwencjonalne zachodnie horrory. To jedne z najstraszniejszych.
Z wczesnymi filmami, takimi jak Ugetsu oraz Kwaidan , stan współczesnego japońskiego horroru został zapowiedziany kilkadziesiąt lat temu. W ten sposób horror w Japonii miał na celu straszenie opowieściami, które czczą przeszłość. Dlatego tak wiele filmów tego gatunku dotyczy duchów i folkloru.
ZWIĄZANE Z: 10 najlepszych azjatyckich horrorów
Mówiąc kulturowo, to, co przeraża przeciętnego Japończyka, może nie być tym samym, co przeraża widza z Zachodu. Niezależnie od tego strach jest uniwersalny. A przez pryzmat kultury japońskiej możemy lepiej zrozumieć, co denerwuje jej obywateli. Biorąc pod uwagę wszystkie te informacje, istnieją japońskie horrory, które przerażają wszystkich.
Zaktualizowano 10 sierpnia 2020 r. : Jednak najstraszniejszy w J-horror nie może ograniczać się tylko do dziesięciu filmów, więc do tej przerażającej kolekcji opowieści terroru z Japonii dodano pięć dodatkowych.
piętnaścieDuch garbusa (1965)
Film Toei Hajime Satô z 1965 r. Kaidan semushi otoko idzie pod kilkoma nazwami na Zachodzie: Duch garbusa , Dom Terroru , oraz Otchłań Szatana . Niezależnie od tego wszystkie są tym samym filmem. Czarno-biały obraz jest uważany za utracony klejnot, ponieważ japońska wersja z nienaruszonym japońskim tekstem wyświetlanym na ekranie nie została jeszcze opublikowana w domowym wideo. Jednak rzadko jest emitowany w telewizji. Jest też w większości, ale rzadki, wierny włoski dub.
Duch garbusa to niesamowity film o gościach gromadzących się w odosobnionej posiadłości niedawno zmarłego mężczyzny. Nie zważając na złowieszcze ostrzeżenia imiennika filmu, imprezę śledzą niepokojące osoby nawiedzające lokal.
14Nawiedzona szkoła (1995)
Pierwszy z serii rodzinnych horrorów Toho, Nawiedzona szkoła (znany również jako Szkolne historie o duchach ) zaczyna się od dziewczyny, która zostaje uwięziona w opuszczonej szkole podstawowej, która ma straszną reputację.
POWIĄZANE: 10 japońskich horrorów z lat 60., które musisz teraz obejrzeć
Chociaż film nie ma sensu i rozwija się w serię dziwacznych sekwencji, efekty specjalne są jak na razie zdumiewające. Na uwagę zasługuje również włączenie folkloru regionalnego.
13Kakashi (2001)
Luźno oparty na historii o tym samym tytule (co oznacza „strach na wróble”) autorstwa słynnego horroru mangaka Junji Ito, Kakashi podąża za kobietą w poszukiwaniu zaginionego brata. Po otrzymaniu listu wysłanego od kogoś z odległej, sielankowej wioski, główna bohaterka udaje się tam w nadziei odnalezienia swojego rodzeństwa. Zamiast tego natyka się na miejscowych przygotowujących się do dziwnego lokalnego festiwalu poświęconego czczeniu strachów na wróble.
O ile film taki jak ten nie podąża za logiką lub wydaje się skłonny do wyjaśnienia samego siebie, niesamowita atmosfera jest niezaprzeczalna.
12Bycie naturalnym (2018)
To, co wydaje się być życiowym dramatem o wiejskim, prostym życiu w Japonii, staje się jednym z najbardziej zaskakujących odkryć w japońskim horrorze. To całkowicie mylący film aż do ostatniego aktu. Wszystko, co wydarzy się wcześniej, jest warte zobaczenia, nie mniej. Pomaga dodać rosnące napięcie, które jest gotowe do wybuchu we właściwym czasie.
Bycie naturalnym wymaga cierpliwości, ale nagroda jest tego warta, gdy wniosek wyciągnie szokującą głowę.
jedenaścieDemon (1979)
Może wydawać się dziwne, aby uwzględnić ten wybór Kryterium lub nazwać go horrorem, ale entuzjaści gatunku rozumieli, że jest coś więcej do przerażenia niż upiory i duchy . Prawdziwe życie może być równie przerażające, jeśli nie bardziej.
Demon to modernizacja Jaśka i Małgosi; kochanka zdradzającego męża zostawia swoje dzieci z nim i jego faktyczną żoną, zanim zniknie. Zamiast troszczyć się o swoje potomstwo, ojciec próbuje się ich pozbyć w okropny sposób.
10ziele dziurawca (2001)
Wraz ze swoim byłym chłopakiem Kōhei, Nami pracuje nad nową grą wideo. Jest odpowiedzialna za sztukę i opiera swoje projekty na kilku swoich ostatnich marzeniach. Kiedy ona i Kōhei odwiedzają opuszczoną rezydencję przypominającą tę ze snu Nami, odkrywają zagubione sekrety z dzieciństwa Nami.
Bardzo mało o św. Dziurawiec ( Otogiris w Japonii) będzie miało sens. To senny horror z ciekawą paletą kolorów. Historia jest zdecydowanie niedogotowana, ale surrealistyczna atmosfera jest właśnie tym, dlaczego ziele dziurawca jest tak niepokojące.
9Stoisko (2005)
Arogancki prezenter radiowy imieniem Shogo jest zmuszony tymczasowo przenieść swój nocny program do starej stacji radiowej, w której inny prezenter zmarł w wyniku samobójstwa kilka lat temu. Podczas swojej audycji Shogo odbiera serię dziwacznych połączeń od jednego słuchacza. W miarę upływu nocy staje się niejasne, czy Shogo po prostu to sobie wyobraża, czy też naprawdę w studiu działa jakaś zła siła.
Stoisko jest nakręcony na wideo, ale nie pozwól, aby ten fakt zniechęcił kogoś do oglądania. Napięcie i burza psychologiczna w tym ukrytym klejnocie są głęboko zakorzenione i skuteczne.
8Uzumaki (2000)
Nastolatek zauważa, że wszyscy w jej mieście zafiksowali się na spiralnych kształtach. Dotyczy to również ojca jej przyjaciółki, który został przyłapany na nagrywaniu ślimaków i obsesyjności na ich punkcie Naruto . Ten rosnący przymus staje się jednak śmiertelny, ponieważ powoduje, że ludzie giną w niewyobrażalny sposób. W końcu klątwa osiąga epickie rozmiary.
POWIĄZANE: 5 horrorów z 2000 roku, które są niedoceniane (i 5, które są przereklamowane)
Oparta na mangowej historii Junji Itō o tym samym tytule, Uzumaki (po japońsku „spirala”) to doskonały przykład pełzającego kosmicznego horroru. Jest pełen czarnego humoru i wizualnych szoków. Jeśli ktoś nie może się nacieszyć Uzumaki , czteroodcinkowa adaptacja anime zostanie wyemitowana na Cartoon Network w 2020 roku .
7Ciemna woda (2002)
Gdy jej postępowanie rozwodowe się komplikuje, matka jest zmuszona wprowadzić się w międzyczasie do podupadłego budynku mieszkalnego ze swoją młodą córką. Na miejscu znajdują torbę innego dziecka, ale nadinspektor twierdzi, że w budynku nie mieszkają żadne inne dzieci. Jeśli to prawda, to kim jest ta młoda dziewczyna, którą widzą matka i córka, czająca się w ich mieszkaniu?
Hideo Nakata równoważy dramat i horror z mistrzostwem w tej niesamowitej adaptacji opowiadania Kōji Suzukiego „Floating Water”. Podobnie jak niepokojąca plama wody na suficie mieszkania bohatera, napięcie stale rośnie w tej przejmującej, przerażającej opowieści.
6Pierścień (1998)
Reporter bada niedawną śmierć krewnego, który zmarł z powodu nagłej niewydolności serca. Jej śledztwo prowadzi do miejskiej legendy o przeklętej kasecie wideo. Mówi się, że jeśli ktoś go obejrzy, umrze za siedem dni. Reporterka jest ze zrozumiałych względów sceptyczna, ale staje się wierząca, gdy jej syn przypadkowo obejrzy wideo. Teraz szuka sposobu na usunięcie klątwy, zanim ona i jej syn ulegną śmiertelnemu losowi.
Wszystkie japońskie filmy o duchach wydane w Pierścień budzenie było próbą naśladowania czystego niepokoju, który można znaleźć w filmie Hideo Nakaty z 1998 roku. Niektórzy prawdopodobnie byli blisko. Chociaż większość nie była tak skuteczna, jeśli chodzi o budowanie strachu.
5Świnka morska (1985-1988)
Świnka morska to seria japońskich filmów, które celebrują ekstremalny horror ciała. Są znani z obskurnej historii. Chociaż te filmy są fikcyjne, mylono je z prawdziwymi filmami o tabaki. Wszystko zaczęło się na początku lat 90., kiedy Charlie Sheen zgłosił władzom to, co uważał za film tabakowy. To, co faktycznie oglądał, było Świnka morska film. Filmowcy musieli następnie udowodnić, że Świnka morska seria jest fałszywa. Jeden film został również znaleziony w posiadaniu seryjnego mordercy Tsutomu Miyazakiego.
ten Świnka morska filmy są po części ohydne, a po części dziwnie pomysłowe. Nie są dla wszystkich; nawet w Japonii, po tych wszystkich kontrowersjach, nie jest już łatwo ich znaleźć. Jeśli ktoś natknie się na kopię, po prostu upewnij się, że zniesie nadmiar krwi.
POWIĄZANE: 10 przerażających horrorów (które, co zaskakujące, nie mają dużo rozlewu krwi ani krwi)
4Słodki dom (1989)
Ekipa filmowa odwiedza samotnego malarza w jego rezydencji. Ich celem jest odtworzenie malowideł mężczyzny podczas dokumentowania procesu. Podczas wizyty załoga zostaje poddana serii paranormalnych incydentów związanych z mrocznymi sekretami malarza.
Słodki dom został wydany wraz z grą Capcom o tej samej nazwie. Wielu twierdzi, że gra jest pionierem w gatunku gier RPG typu survival horror, takich jak mieszkaniec zła . Film mocno kroczy śladami Nawiedzanie oraz hałaśliwy i złośliwy duch . Z drugiej strony, Słodki dom jest pełen praktycznych efektów z najwyższej półki dzięki wizażyście Dickowi Smithowi ( Egzorcysta ). Na dzień dzisiejszy Toho nie zostało jeszcze wydane Słodki dom na formacie wyższym niż Laserdisc.
3Idealny niebieski (1997)
Kiedy opuszcza swoją popową grupę muzyczną, Mima postanawia zostać aktorką. Wszyscy są nią podekscytowani. Cóż, wszyscy z wyjątkiem jednego fanatycznego wyznawcy, który nie może pojąć, dlaczego jego idol miał go „zdradzić”. W odpowiednim czasie Mima przechodzi trzewne załamanie nerwowe w reakcji na jej nową karierę i to, co musi zrobić, aby traktować ją poważnie jako aktorkę.
POWIĄZANE: 12 najlepszych serii horrorów anime
Pierwotnie, Idealny niebieski miał być filmem aktorskim. Niezależnie od medium, nieżyjący już i wielki reżyser Satoshi Kon w swoim filmowym debiucie prześcignął samego siebie. Są elementy żółty a także thrillery psychologiczne, z których nawet David Lynch byłby dumny.
dwaPułapka na martwe zło (1988)
Prowadzący program telewizyjny otrzymuje wideo, które może, ale nie musi być filmem tabakowym. Tak więc sieć wysyła ją i ekipę filmową do opuszczonej fabryki, w której nakręcono wideo. W swoim śledztwie gospodarz i jej współpracownicy są zabijani jeden po drugim przez krwiożerczego maniaka.
Martwe zło Pułapka to dziwaczny i eksploatujący paskudny film, który przetrwał ze względu na makabryczny styl, ostry kierunek i niezapomnianego antagonistę. Ten slasher wprawdzie traci rozpęd w trzecim akcie, ale inne części są gryzące do oglądania. Istnieją również dwie kontynuacje tylko w nazwie.
1Noroi: Klątwa (2005)
Gdy ekspert ds. zjawisk paranormalnych znika po zbadaniu mitycznego japońskiego demona zwanego kagubata , jego materiał filmowy zostaje odzyskany i poskładany.
Kōji Shiraishi jest reżyserem zorientowanym w mariażu ludowego horroru i medium sztucznej rzeczywistości. Jego przełomowym filmem jest niewątpliwie Noroi: Klątwa . Ten przydługi faux dokument jest rzeczywiście zawiły w swojej fabule, ale jest niezwykłym przedsięwzięciem zarówno dla reżysera, jak i widzów. Jego inne filmy znalezione, takie jak Shirome oraz Kult nie oddalaj się daleko od jego formuły, ale wszyscy chwalą się solidnymi strachami przed skokiem.
DALEJ: 10 azjatyckich slasherów, o których nigdy nie słyszałeś (ale musisz je obejrzeć już teraz)