Zakończenie filmu dwuznaczną nutą wymaga delikatnego akcentu. Niektórzy filmowcy, jak bracia Coen czy Martin Scorsese, potrafią sprawić, że wygląda to na łatwe. Ale prawda jest taka, że różnica między niejednoznacznym zakończeniem a po prostu niekończącym się jest bardzo cienka. Chociaż czasami tak się wydaje, niejednoznaczne zakończenia nie są tylko zakończeniami, które nagle się kończą bez zakończenia historii. Niejednoznaczne zakończenia dostarczają widzom wszystkich informacji potrzebnych do wyciągnięcia własnych wniosków i przyswojenia wątków filmu, a następnie cofają się i pozwalają widzom wypełnić resztę. Najlepsze niejednoznaczne zakończenia sprawiają, że widzowie myślą o filmie przez wiele tygodni. Można je bez końca dyskutować i stale są przedmiotem fanowskich teorii.
Zebraliśmy 15 naszych absolutnie ulubionych niejednoznacznych zakończeń w filmie. Oczywiście będziemy omawiać spoilery dotyczące piętnastu filmów poniżej, więc jeśli nie widziałeś wpisu, radzimy go pominąć. To są zakończenia, które nie wiążą zgrabnej kokardki na wszystkim. To są zakończenia, które pozostają w twojej głowie i sprawiają, że się zastanawiasz. To są 15 najbardziej niejednoznacznych zakończeń filmów .
15. To nie jest kraj dla starych ludzi
Szczerze mówiąc, moglibyśmy prawie wypełnić tę listę zakończeniami Braci Coen. W interesie uczciwości zdecydowaliśmy się ograniczyć do kilku z ich najbardziej klasycznych zakończeń. Zaczniemy od przejmującego, tajemniczego finału ponurego, neozachodniego dramatu Coena, To nie jest kraj dla starych ludzi .
W ciągu kilku szybkich, brutalnych chwil kilku naszych głównych bohaterów zostaje zabitych. Chigurh, bezbożna siła zła ogarniająca stan, odjeżdża, a jego los jest niepewny. W filmie szeryf Ed Tom Bell (Tommy Lee Jones), pozorne sumienie filmu, rozmawia z żoną przy śniadaniu. Jones mamrocze zagadkowy monolog o snach, które miał poprzedniej nocy. Oba sny dotyczą jego ojca, który, jak zauważa Bell, jest teraz młodszym mężczyzną, ponieważ Bell jest o 20 lat starszy niż jego stary. W jednym miał otrzymać trochę pieniędzy od ojca. W drugim widzi, jak jego ojciec mija go na koniu na zimnej górskiej ścieżce i wie, że dołączy do niego przed nim. W tej cichej chwili ekran robi się czarny i film się kończy.
Miłośnicy filmu zagłębili się w ten monolog jak w wielki kawałek literatury i szczegółowo go przedyskutowali. Można ją czytać na wiele sposobów, od komentarza do zmieniającego się społeczeństwa, po medytację nad życiem i śmiercią czy pochwałę prostszych czasów. I jak każde świetne zakończenie, wszystkie interpretacje są ważne.
14. Projekt Blair Witch
Po jego wydaniu, Projekt Blair Witch była owiana tajemnicą. Widzowie zastanawiali się, ile z tego, co oglądają, było naprawdę prawdziwe. Ta prosta kampania marketingowa znakomicie wykorzystała rodzący się internet do podsycania spekulacji i generowania autentyczności. Wszystko to kończy się ostatnim ujęciem filmu, które może być całkowicie przerażające, nie ujawniając niczego.
Tajemnicze, mrożące krew w żyłach ostatnie ujęcie Mike'a stojącego w kącie jest elegancko proste, a jednak budzi tyle przerażenia i tajemniczości. Oczywiście nigdy nie widzimy prawdziwej wiedźmy ani żadnego zabójcy. To wiązałoby rzeczy zbyt starannie i nieuchronnie pozostawiłoby nas rozczarowanych. O wiele skuteczniejsze jest włączenie przez filmowców szczegółów, których nauczyli się wcześniej od mieszkańców miasta. Na początku stary człowiek mówi dzieciom, że morderca w lesie zabijał dzieci i zmuszał ich przyjaciół do stania w kącie, gdy to robił. Mając te informacje z tyłu głowy, ostatnie ujęcie Mike'a w rogu wywołuje dreszcze w naszym kręgosłupie, bez wyraźnego rozwiązywania czegokolwiek przez film. Musimy zobaczyć, czy nadchodzące Czarownica z Blair sequel jest w stanie stworzyć zakończenie równie mrożące krew w żyłach jak oryginał.
13. Wątpliwości
Głęboki, subtelny i inteligentny dramat Johna Patricka Shanleya Wątpliwość chodzi o nieznane. Film, oparty na tej samej sztuce (również napisanej przez Shanleya), porusza drażliwe koncepcje wiary, religii i zaufania z subtelnym i delikatnym akcentem. Logiczne jest więc, że emocjonalny finał również oparłby się łatwym odpowiedziom.
Philip Seymour Hoffman gra charyzmatycznego nowego księdza, ojca Brendana Flynna. Oczarowuje swoich uczniów i rówieśników, z godnym uwagi wyjątkiem siostry Aloysius, granej przez Meryl Streep. Siostra Aloysius jest zdecydowanie tradycyjna w zarządzaniu kościołem i nie pochwala gruntownych zmian, które reprezentuje ojciec Flynn.
Kiedy siostra James (Amy Adams) informuje siostrę Aloysius, że ojciec Flynn może spędzać zbyt dużo czasu z jednym konkretnym uczniem, siostra Aloysius rozpoczyna krucjatę mającą na celu zrujnowanie ojca Flynna. Czy jej podejrzenia są uzasadnione? Czy pozwala, by jej osobiste uczucia wpływały na jej pracę? Cudowny scenariusz zręcznie rozwiązuje te pytania, a wszyscy aktorzy zapewniają najlepszą pracę w karierze. I oczywiście kończy się pięknym i rozdzierającym serce finałem, w którym Siostra Aloysius w końcu się waha, choćby na chwilę. Wyznaje, że ma wątpliwości. Zakończenie pięknie omija potwierdzanie lub zaprzeczanie zarzutom przeciwko księdzu Flynnowi. Film jest o wiele bardziej zainteresowany tragicznymi konsekwencjami, jakie zwątpienie, podejrzliwość i paranoja mogą mieć dla wiernych.
12. Początek
Choć z pewnością ma swoich przeciwników, Początek wywarł ogromny wpływ na kulturę, kiedy został wydany latem 2010 roku. Pomimo swoich wad, przebój Christophera Nolana był bezpardonowo ambitny. Kręta, kręta fabuła połączona z oszałamiającymi, oszałamiającymi efektami, aby stworzyć olśniewający, odświeżająco oryginalny letni spektakl.
Bez wątpienia pomoc w kulturowym wpływie filmu była słynna niejednoznaczna końcówka. Przez cały film Nolan bawi się z publicznością, naginając nasze zaufanie i zmuszając do kwestionowania tego, co było snem, a co rzeczywistością. Same postacie gubią się w tym od czasu do czasu, czego najbardziej oczywistym przykładem jest postać Mal Marion Cotillard. Dowiadujemy się, że Cobb (Leonardo DiCaprio) używa specjalnego bączka, aby pomóc mu oddzielić rzeczywistość od fantazji. Nieuchronnie, kiedy Cobb osiąga swoje szczęśliwe zakończenie w finale filmu, obraca górę. Kamera zatrzymuje się na nim, gdy Cobb idzie dołączyć do swojej rodziny. Góra kręci się i kręci, i kręci, a potem... ekran robi się czarny.
Czy Cobb śni, czy też wrócił do rzeczywistości? Nolan nie daje łatwej odpowiedzi. Nie chodzi o to, czy zakończenie jest prawdziwe, stwierdził Nolan. Chodzi o to, że Cobb nie zwraca uwagi na górę na końcu. Ta niejednoznaczność jest odświeżająca i nieoczekiwana w letnim hicie kinowym, a my doceniamy śmiałość.
11. 2001: Odyseja kosmiczna
Niejednoznaczne jakoś nawet nie zaczyna uchwycić zakończenia 2001: Odyseja kosmiczna . Gdy tylko Bowman zostaje wciągnięty w ten kolorowy wir, film pozbywa się wszelkich obaw o spójność lub narrację. Staje się wyłącznie uczuciem i jest przez to tym potężniejsze.
Rozciągający się na przestrzeni milionów lat sensownym jest, aby finał filmu był odpowiednio epicki. Film jest prawdziwą odyseją pod każdym względem i jak każda odyseja, podróż jest ważniejsza niż cel. Widzowie niekoniecznie muszą w pełni rozumieć, co dzieje się z Bowmanem pod koniec filmu, gdy przesuwa się w czasie i przestrzeni. Logiczna część naszego mózgu wyłącza się, gdy jesteśmy świadkami psychodelicznych kolorów i zmieniającego się kosmicznego krajobrazu. Obejmujemy nieznane, tak jak Bowman. Medytacja na temat starzenia się, historii i naszego miejsca we wszechświecie nigdy nie dostarczyła łatwych odpowiedzi i nie powinna. Kubrick po prostu zadaje pytania i pozwala nam zająć się resztą.
10. Poważny człowiek
Jedno z najbardziej ekscytujących, radosnych i ostatecznie zapadających w pamięć ostatnich ujęć wszechczasów pojawia się na końcu filmu Coen Poważny człowiek . Michael Stuhlbarg gra Larry'ego Gopnika, profesora fizyki w średnim wieku, który przechodzi życiowy kryzys. Żona go opuszcza, bezrobotny brat zostaje w domu, a szanse na etat maleją. W całym filmie Gopnick zmaga się z etyką fałszowania ocen ucznia, aby umożliwić mu zaliczenie klasy. W ostatnich chwilach filmu Gopnick podejmuje brzemienną w skutki decyzję. Następnie przenosimy się do jego syna na placu zabaw, gdy schodzi tornado. Ktoś z Jefferson Airplane's Somebody to Love ryczy, gdy ekran robi się czarny.
To urzekające i druzgocące zakończenie genialnego filmu. Jest tak wiele do rozpakowania. Te ostatnie chwile rozgrywają się jak szekspirowska tragedia, a jednak nie dają żadnych konkretnych rozwiązań. Pozostaje nam rozwikłać tajemnicę tego, co widzieliśmy, tak jak Gopnick próbuje zrobić ze swoim własnym życiem.
9. Absolwent
To niejednoznaczne zakończenie jest prawdopodobnie momentem, który napędza Absolwent od świetnego filmu do arcydzieła. Pięknie dyskretny, mroczny komediodramat to wspaniały film od pierwszej klatki. Ale w tych ostatnich kilku chwilach Mike Nichols pokazuje nam przebłysk czegoś bardzo rzadko spotykanego w romantycznych dramatach: niepewność. Kiedy Benjamin Braddock (Dustin Hoffman) i Elaine (Katharine Ross) osiedlają się na tylnym siedzeniu autobusu, adrenalina, której właśnie doświadczyli po opuszczeniu jej ślubu, zaczyna słabnąć. Bez żadnego dialogu widzimy rzeczywistość zapisaną na twarzach aktorów. Nie ma wątpliwości. Jest strach. Jest niepokój. A potem film się kończy.
Te ostatnie chwile są tak odważne i autentyczne, że trudno uwierzyć, że studio w ogóle pozwoliło na ich uwzględnienie. Historia mówi, że to zakończenie nie było planowane, ale Nichols pozwolił kamerom kręcić dłużej niż oczekiwano, i taką reakcję złapał Bancroft i Hoffman. Czy celowo, czy nie, Nichols uchwycił głęboko ludzki moment, który cementuje ten film jako klasyk.
8. Jedź
Wiele pytań pozostaje bez odpowiedzi na końcu Prowadzić . Co stanie się z Kierowcą? Czy kiedykolwiek jeszcze zobaczy postać graną przez Careya Mulligana? Czy on w ogóle jeszcze jeździ? Nicolas Winding Refn odważnie postanawia nie przedstawiać tego wszystkiego swojej publiczności. Jest wystarczająco hojny, by pokazać nam, że nie, Kierowca nie jest martwy. Po długim, pełnym napięcia ujęciu Kierowca mruga i wiemy, że przeżyje. Żadne odpowiedzi wykraczające poza to nie są jednak udzielane.
To niejednoznaczne zakończenie bardzo pasuje do dziwnego filmu, który go poprzedza. Refn obala tropy na lewo i prawo, opowiadając historię uciekającego kierowcy, który zakochuje się w dziewczynie z sąsiedztwa. Refn oferuje wspaniałą, brutalną grafikę i pulsującą akcję. Niespecjalnie interesują go banalne zakończenia z bajek. Podobnie jak większość filmów z tej listy, niejednoznaczne zakończenie jest jednym z głównych powodów, dla których wciąż o tym mówimy po latach. Trzyma się z nami.
7. Zagubieni w tłumaczeniu
Sofii Coppoli Utracony sens po tłumaczeniu jest tak piękny i poruszający, jak wtedy, gdy został wydany po raz pierwszy w 2003 roku. Bill Murray gra starzejącą się gwiazdę filmową Boba Harrisa w Japonii. W swoim hotelu poznaje samotną młodą absolwentkę college'u o imieniu Charlotte, graną przez Scarlett Johansson. Obaj rozwijają słodką przyjaźń i więź podczas swoich przygód w Japonii. Nadchodzi czas, kiedy Bob musi odejść. W cudownym posunięciu Coppola postanawia nie ujawniać widzom, co Bob mówi do Charlotte, kiedy ją opuszcza.
Wybór pozostawienia pożegnania Boba tajemnicą jest absolutnie doskonały. Widzimy reakcje na twarzach obu aktorów i to wystarczy. Wszystko, co my jako widzowie wymyślimy w naszych głowach, jest lepsze niż wszystko, co Coppola mógłby napisać. To ciche, słodkie zakończenie cichego, słodkiego filmu.
Oczywiście, ponieważ Internet jest tym, czym jest, niektórzy żartownisie manipulowali dźwiękiem, aby faktycznie przeanalizować to, co mówi Bob. Ale nie będziemy się tym tutaj dzielić. Coppola nie chciał, żebyśmy wiedzieli i uszanujemy to.
6. Łowca androidów
Czy to nadal niejednoznaczne zakończenie, jeśli reżyser pójdzie i zepsuje to? To pytanie do filozofów! Dla naszych celów zamierzamy uwzględnić Łowca androidów niejednoznaczny finał na naszej liście, pomimo prób Ridleya Scotta zrujnowania całej zabawy.
Łowca androidów słynie kończy się pytaniem, czy Deckard jest replikantem? wciąż unosi się w powietrzu. Film nie jest jednoznaczny w taki czy inny sposób, ale istnieją dowody sugerujące, że w rzeczywistości jest on replikantem. Pod koniec filmu Deckard znajduje małego jednorożca z origami, który został mu w prezencie. Jest to oddzwonienie do snu, który miał wcześniej, co sugeruje, że Gaff miał dostęp do swoich wspomnień, co byłoby możliwe tylko wtedy, gdyby Deckard był replikantem.
Oczywiście Ridley Scott trafił na pierwsze strony gazet jakiś czas temu, oficjalnie ogłaszając, że Deckard był w rzeczywistości replikantem przez cały czas. To z pewnością wysysa część tajemnicy z filmu, ale samo w sobie, wciąż możemy docenić niejednoznaczność i tajemnicę otaczającą ten finał.
5. Bartona Finka
Chociaż początkowo była to bomba kasowa, która przyniosła tylko 6 milionów dolarów zwrotu z 9-milionowego budżetu, Bartona Finka stał się jednym z najbardziej szanowanych wpisów w niesamowitej karierze Coena. Jest to nie tylko jeden z ich najbardziej szanowanych filmów, ale także jedno z ich najbardziej zagadkowych dzieł. Wiele z tego wynika z absurdalnego, wzniosłego zakończenia filmu.
Z pomocą Charliego Meadowsa (John Goodman), Barton Fink (John Turturro) ucieka dwóm detektywom przetrzymującym go w jego pokoju i ucieka z płonącego hotelu, który był źródłem jego tortur w czyśćcu przez ostatnie kilka dni. Fink idzie na plażę, gdzie spotyka kobietę taką jak ta na zdjęciu, na które gapi się nad biurkiem. Pyta, co jest w jego pudełku (które może, ale nie musi, być ściętymi głowami), a on mówi, że nie wie. Kobieta przybiera wtedy pozę dziewczyny z fotografii, a ptak leci prosto do oceanu. Widzowie zostają z tą zaskakującą notatką. Zakończenie zachwyca swoją absurdalnością. Możesz nad tym zastanawiać się godzinami i nawet nie zarysować powierzchni tego kłopotliwego, olśniewającego filmu.
4. Ptasznik
Zwycięzca najlepszego filmu Ptasznik pozostawia nam wiele do podziwiania. Złudzenie jednego długiego, nieprzerwanego ujęcia jest hipnotyzujące i imponujące. W filmie występują wspaniali aktorzy, od Michaela Keatona po Emmę Stone, Edwarda Nortona i Naomi Watts. Tekst jest perfekcyjną satyrą na celebrytę i show-biznes. Co najważniejsze, film kończy się tajemniczą i dziwaczną nutą, która pozostawia widzów do myślenia na wiele dni.
Po nieudanej próbie samobójczej na scenie Riggan Thomson (Keaton) zostaje oszpecony w szpitalu. Spotkał się z najlepszymi recenzjami w swoim życiu, a jego córka już się go nie wstydzi. Z tą wysoką nutą udaje się do łazienki i widząc ptaki przez okno, wychodzi na zewnątrz i zeskakuje z gzymsu. Sam (Emma Stone) wraca, podbiega do okna, po czym patrzy w powietrze i uśmiecha się. To doskonale dziwaczne zakończenie doskonale dziwacznego filmu. Co zobaczyła, gdy spojrzała w niebo? Decyzja należy do Ciebie.
3. Amerykański psychol
Jedno z najbardziej niejednoznacznych zakończeń w historii fikcji, Amerykański psychol od lat szokuje i ekscytuje kinomanów. Film w reżyserii Mary Harron, oparty na satyrycznej powieści Breta Eastona Ellisa, wprowadza podziały i wprowadza w zakłopotanie.
Cały ostatni akt filmu to istne zejście do piekieł. Patrick Bateman (niesamowity wczesny występ Christiana Bale'a) staje się coraz bardziej brutalny i szalony, aż w końcu spada z półki i wszystko eksploduje w chaosie. Próbuje nakarmić kotka do bankomatu, przez telefon przyznaje się do wszystkich swoich przestępstw swojemu prawnikowi i morduje około połowy Manhattanu. A rano nic się nie zmieniło. Nie ma ciał. Jego przyjaciele nie uwierzą w jego wyznania. Musi dalej żyć swoim życiem, bez kary.
To dziwaczne zakończenie wymyka się rzeczywistości, ale przybliża motywy obecne w filmie. Batemanowi, podobnie jak widzom, odmawia się katharsis kary. Nadal żyje w stanie fugi, niezupełnie żywym i niezupełnie martwym. Ten czyściec to stan, w którym go zostawiamy. Jak głosi napis za nim: „ To nie jest wyjście. '
2. Złamane kwiaty
Tajemnica, która napędza luźną fabułę Złamane Kwiaty tak naprawdę nigdy nie jest rozwiązany przez cały film. Bill Murray gra Dona Johnstona, byłego Don Juana, który teraz spokojnie dożywa emerytury. Z błogości wyrywa go list, w którym twierdzi, że ma gdzieś tam dziewiętnastoletniego syna. To prowadzi Dona w podróż, aby spotkać się z kilkoma kobietami z jego przeszłości i spróbować rozwikłać jego chaotyczne przeszłe życia.
Pod koniec filmu Don nie jest bliżej odpowiedzi niż na początku. Zaczyna wierzyć, że cała sprawa z synem mogła być mistyfikacją. Kiedy stoi na poboczu drogi, przejeżdża samochód. Rozpoznanie pojawia się na twarzy Dona. Samochód prowadzi młody mężczyzna (w tej roli prawdziwy syn Billa Murraya, Homer Murray) i słucha tej samej piosenki co Don. Film nigdy nie mówi wprost, czy to był syn Dona. Zamiast tego robi coś o wiele bardziej interesującego. Pyta nas, jak bardzo nasze wspomnienia są zabarwione i na ile wpływa nasza teraźniejszość. Czy możemy ufać naszej przeszłości? Film wyreżyserowany przez Jima Jarmuscha jest ciężki i głęboko poruszający, w dużej mierze ze względu na niejasne zakończenie.
1. Rzecz
Nasze ulubione niejednoznaczne zakończenie wszechczasów pojawia się na końcu jednego z największych horrorów wszechczasów: filmu Johna Carpentera Rzecz . Jest nawiedzony, niesamowity i w jakiś sposób całkowicie satysfakcjonujący bez ulegania pokusie. Pozwala nam odtwarzać wszystko, co właśnie widzieliśmy w naszych głowach, i próbować dojść do wniosku. To znakomicie.
Zmiennokształtny kosmita zmiotł z powierzchni ziemi prawie wszystkich ludzi na odległej antarktycznej stacji badawczej. Pozostało tylko dwóch mężczyzn: Mac (Kurt Russell) i Childs (Keith David). Z miotaczami ognia wycelowanymi w siebie, a ich obóz wokół nich zniszczony, siedzą na śniegu. Każdy z nich może być kosmitą w przebraniu. Nie ma sposobu, aby to wiedzieć. Oczywiście, jeśli jeden z nich był kosmitą, nie może się ujawnić, bo zostałby zabity. Co robimy? pyta Childs. Dlaczego po prostu… nie poczekamy tu trochę… zobaczymy, co się stanie? jest odpowiedzią Maca. Z tą mrożącą krew w żyłach ostatnią linią, film staje się czarny.
Czy obcy przeżył? Czy będzie drzemał w lodzie, tylko po to, by siać spustoszenie na świecie, gdy zostanie ponownie uwolniony? Carpenter doskonale zdał sobie sprawę, że niewiedza jest o wiele bardziej przerażająca niż wiedza.
---
Jakie są twoje ulubione niejednoznaczne zakończenia? Daj nam znać w komentarzach poniżej!