Bollywood kocha Hollywood. Od Mrs. Doubtfire do Ojca chrzestnego, to najsłynniejsze amerykańskie filmy, które zostały potraktowane w Bollywood.
Bollywood to moloch w indyjskim kinie. Wykładniczo bardziej płodny niż Hollywood, a wraz z wybuchowym powrotem kasy, Bollywood rozwija się każdego roku. Niestety, przemysł z Bombaju walczy obecnie z niesmaczną reputacją naśladowczego kręcenia filmów. Co ciekawe, znaczna część negatywności i gniewu pochodzi od rodzimych odbiorców, którzy odrzucają nieokiełznaną kulturę plagiatu filmowego. Rzeczywiście, Bollywood walczy ze swoją mniej znaną inwektywą: Copywood . Pomimo wielu wspaniałych filmów i utalentowanych celebrytów, które stworzył Bollywood, kino indyjskie stoi na rozdrożu między utartą ścieżką a wykuwaniem nowej.
Jakkolwiek rażące mogą być niektóre z „adaptacji” Bollywood, trzeba powiedzieć, że wiele amerykańskich filmów, często uważanych za oryginalne, to po prostu repliki zagranicznych hitów. Zmarli czerpał z filmu z Hongkongu, Sprawy piekielne, oraz Wspaniała siódemka nie istniałby bez Kurosawy Siedmiu samurajów, by wymienić tylko kilka. Naśladownictwo jest najwyższą formą pochlebstwa, o ile autorzy otrzymują wystarczające uznanie.
Tu są 15 największych Bollywoodzkich kopii hollywoodzkich klasyków:
piętnaściePani Doubtfire - Chachi 420
Pani Zwątpienie to klasyczny amerykański film i znak rozpoznawczy lat 90. Przedstawiał Robina Williamsa u szczytu swoich komediowych mocy, a także kinomaniaków spragnionych ostatniej przygody tego śmiesznika. Jak się jednak okazuje, Williams był tylko jednym z elementów znacznie bardziej lukratywnego przepisu. W ciągu czterech lat od premiery w 1993 roku, Pani Zwątpienie szybko zrodziło kilka adaptacji rynku zagranicznego. Bollywoodzki hit, czaczi 420, faktycznie po remake'u Tamil, Awwaj Szanmugi. W obu filmach główną rolę odgrywa Kamal Haasan, człowiek doprowadzony do skrajności po rozwodzie z żoną Janki. Chociaż wiele punktów fabuły pozostaje niezmienionych we wszystkich iteracjach, czaczi 420 nadaje nowy wymiar amerykańskiej opowieści.
Wśród dodanych absurdów jest mężczyzna biegający przez miasto, chowając się za rośliną; zaskakująco erotyczna sekwencja gdzie przebrany Chachi obserwuje, jak jego była żona bierze kąpiel z bąbelkami; oraz scena akcji przedstawiająca występ tytułowego crossdressera niesamowite akrobacje motocyklowe przez autostradę. Widok Chachi pędzącego nad półciężarówkami z taką łatwością wywołałby rumieniec na twarzy Evela Knievela. W końcu, po wstrząsającym wniosku, że Janki nie udaje się w próbie samobójczej (ten film nie zadziera się), Chachi ujawnia jej swoją prawdziwą tożsamość, rozrywając koszulę. Szafka jest pusta, ku wielkiemu zaskoczeniu Janki, a dzień wygrywa pani Doubtfire z Bollywood.
1412 gniewnych mężczyzn – Ek Ruka Hua Faisla
Dążenie do sprawiedliwości jest powszechne. Upalny dramat sądowy Sidneya Lumeta 12 gniewnych mężczyzn ustawiła wysoko poprzeczkę z wstrząsającym przedstawieniem mężczyzn konfrontujących się ze swoimi osobistymi uprzedzeniami, aby określić los bezimiennego oskarżonego. Jako Juror 8, zrównoważony charakter Henry'ego Fondy zakotwicza film i pomaga rozliczać pozostałych jedenastu jurorów. To Juror 3 Lee J. Cobba zagraża racjonalności Fondy, człowieka, który okazuje się niezdolny do ignorowania własnej emocjonalnej przeszłości przy decydowaniu o przyszłości oskarżonego. Film jest powszechnie uważany za jeden z najlepszych, jakie kiedykolwiek nakręcono w Hollywood, i nic dziwnego, że Bollywood chciało dostosować tę historię do swoich krajowych odbiorców.
w Ek Ruka Hua Faisla , historia jest prawie identyczna z oryginałem. Stawka jest równie wysoka, jurorzy równie wybuchowi, a wysokooktanowa konkluzja praktycznie niezmieniona. Reżyser Basu Chatterjee kontynuował teatralny charakter 12 gniewnych ludzi, pozwalając swoim aktorom od czasu do czasu uderzać w histrioniczne znaki, aby uzyskać wzmocniony efekt. Biorąc pod uwagę, że materiał odbywa się w tym samym miejscu przez prawie cały film, Ek Ruka Hua Faisla jest sztuką sceniczną, ale działa niezwykle dobrze. Jak się okazuje, film Sidneya Lumeta został zaadaptowany na duży ekran zaledwie trzy lata po premierze w telewizji CBS jako produkcja telewizyjna na żywo. Hollywood zaadaptowało się, a Bollywood pożyczyło od najlepszych.
13Na nabrzeżu - Ghulam
– Mogłem mieć zajęcia! Mogłem być pretendentem ! Nieśmiertelne słowa Marlona Brando należą do najlepiej zapamiętanych w kinie. Wyobraź sobie inną rzeczywistość: Terry Malloy (Brando) po wylewaniu flaków bratu wysiada z samochodu i tańczy w deszczu. Ten fantastyczny scenariusz zostaje ożywiony w Ghulam, Bollywoodzki remake Na froncie wodnym. Chociaż główne założenie i postacie są spójne w obu filmach, Ghulam ma wiele swobód i zawiera kwintesencję Bollywood flare.
To jest dom przebojowej piosenki, ' Aati Kya Khandala , numer piosenki i tańca z udziałem Siddhu (postać Brando, grana przez Aamira Khana) i Alishy (postać Evy Marie Saint, grana przez Rani Mukerji). Biorąc pod uwagę ilość szokującej przemocy w filmie, takie tańce przychodzą we właściwym czasie. Inne sceny, takie jak taniec z deszczem na górze, Aankhon Se Tune Kya , nadwyrężyć łatwowierność. Dopóki Ghulam czubek nasadki zawdzięcza Na froncie wodnym, udaje mu się odróżnić od nagrodzonego Oscarem filmu.
12Rainman - Yuvvraaj
Dla wszystkich, którzy pokazali miłosną publiczność Rain Man, Indyjska publiczność wydawała się odwrócić plecami do słabo zamaskowanego remake'u, Yuuvraaj. Siedząc na marnym 4.1 w internetowej bazie danych filmów, to Rain Man redux był w dużej mierze krytykowany zarówno przez krytyków, jak i zwykłych kinomanów. Ten artykuł w szczególności jest to jedna z najbardziej nieubłaganych i karzących ocen krytycznych w historii jakiegokolwiek filmu. Biorąc pod uwagę luz do Yuuvraaj, wydaje się, że istnieje krajowe odrzucenie filmów z Bollywood, które rażąco poddają recyklingowi udane filmy amerykańskie.
To nie pierwszy remake filmu Toma Cruise'a. W końcu Bollywood pojechał do miasta na filmie Jamesa Mangolda, Rycerz i dzień, sprowadzenie go do lokalnej publiczności pod tytułem, Bang Bang! Jeśli chodzi o Yuuvraaj, film powstał z szanowanymi talentami reżysera Subhasha Ghaia i aktorów Salmana Khana, Anila Kapoora ( Milioner z ulicy) i Katrina Kaif. Ono może nie nosić ciężaru przeboju wyreżyserowanego przez Barry'ego Levinsona z 1998 roku, ale Yuuvraaj zasługuje na odrobinę pobłażliwości.
jedenaścieOdkupienie Shawshank — 3 Deewarein
Chociaż plagiat był pandemią w Bollywood, 3 Deewarein („trzy ściany”) to prawdziwa inspiracja. Choć oczywiście pod wpływem Skazani na Shawshank, ten więzienny dramat podkreśla koncentrację oryginalnej historii na przyjaźni i wolności, splatając dodatkowe warstwy tajemnicy. Oprócz głównej historii trzech więźniów, 3 Deewarein wprowadza również mile widzianą perspektywę Chandriki (Juhi Chawla), dokumentalisty, który rejestruje codzienne życie więźniów. Choć przez większą część filmu wydaje się być postacią poboczną, jej niezapomniane sceny pod koniec filmu przewyższają ją do statusu bohaterki.
Podczas gdy większość ucieczek z więzienia nigdy nie przebije ekscytująco skatologicznego finału Odkupienie Shawshank, 3 Deewarein odwraca wniosek w niezwykle kreatywny sposób. Z nieoczekiwanym zwrotem akcji i nitującą ucieczką, 3 Deewarein wyróżniał się z klasyki Franka Darabonta w godny podziwu sposób. Jest to film, który Bollywood z dumą twierdzi, że jest jego własnym, i który może nawet wzbogacić materiał źródłowy.
10Scarface - Agneepath
Amitabh Bachchan to legenda Bollywood. Możesz go najlepiej zapamiętać u Baza Lurhmanna Wielki Gatsby, gdzie grał rola Meyera Wolfsheima naprzeciwko Leonardo DiCaprio. Na długo przed adaptacją literackiego klejnotu F. Scotta Fitzgeralda w 2013 roku, Bachchan rozdzierał scenę Bollywood. Jego film z 1990 roku Agneepath potwierdził swoją sławę poprzez ścisłe trzymanie się kryminału Briana DePalmy, Człowiek z blizną . Estetyka zaczerpnęła wyraźną inspirację z thrillera z Miami (ubrania są niezaprzeczalnie podobne, podobnie jak ścieżka dźwiękowa z syntezatorami), Agneepath (dosłownie „ścieżka ognia”) ustawia swojego bohatera, Vijaya Chauhauna (Bachchan), na wojennej ścieżce zemsty.
Chociaż należy dokonywać porównań między człowiek z blizną oraz Agneepath, warto zauważyć, że inspiracja Bollywood z 1990 roku wlewa w historię więcej serca. Bohatera łączy silniejsze więzi rodzinne i prowincjonalne, działając z miejsca miłości nawet w aktach zabójstwa. W przeciwieństwie do tego, Tony Montana Al Pacino wydaje się bardziej rządzony przez surową moc kokainy. Niektóre sceny i kluczowe momenty są powielane, ale żeby być uczciwym, klasyk de Palmy to remake filmu z 1932 roku, a Agneepath został niedawno ponownie uruchomiony. W 2012 roku w filmie wystąpił Hrithik Roshan w szczególnie makabryczny remake , z zakończeniem podobnym do ostatniego blasku chwały Tony'ego Montany.
9Leon: Profesjonalista - Bichhoo
Bichhoo jest Leon: Profesjonalista gdyby Natalie Portman i Jean Reno byli o dziesięć lat starsi i całkowicie zakochani. Kulminacją tej nieoczekiwanej i drastycznej zmiany wieku był długi numer taneczny, ' Kiedy się zakochasz , gdzie Jeeva (Bobby Deol) i Kiran (Rani Mukerji) wyrażają swoje uczucia na dachach i plażach.
Chociaż ten remake Bollywood zachowuje podstawowe elementy klasycznej historii Luca Bessona, Bichhoo niewiele robi, by się od siebie oddzielić Lew poza dodaną historią miłosną. Nawet replika Stansfielda, szalonego złoczyńcy Gary'ego Oldmana, pojawia się w filmie z niesamowitym podobieństwem (aż do beżowego garnituru). Niestety, zły Bichhoo jest bardziej karykaturą niż charakterem, a bolesna konkluzja Leon: Profesjonalista jest niechlujnie wyrzucany w remake'u. Bichhoo plagiatuje Lew prawie się kończy strzał za strzał , aż do ruchów kamery, choć ma to tylko ułamek emocjonalnego wpływu oryginalnego filmu.
8Jeden lot nad kukułczym gniazdem – Kyon Ki
Bollywood pielęgnuje dozgonną pasję do historii miłosnych. w Kyon Ki, film z 2005 roku inspirowany Lot nad kukułczym gniazdem, opowieść o czasie Randalla McMurphy'ego na oddziale psychiatrycznym staje się romansem pacjenta z lekarzem. Wyobraź sobie, że złowroga pielęgniarka Ratched miała coś do McMurphy'ego, a film z 1975 roku stał się… Jeden uciekł z gniazda rogacza. Z całą powagą, Kyon Ki próbuje zmienić najważniejszą pojedynczą dynamikę nagrodzonego Oscarem filmu Milosa Formana. Przekształcenie gorącej rywalizacji Ratched i McMurphy w romans jest jak wyciągnięcie Saurona z Władca Pierścieni : po co zawracać sobie głowę wyjazdem do Mordoru?
Kyon Ki podnosi stawkę z żywe numery piosenek i tańca , ale mimowolnie tworzy parodię poważnych elementów, które grają w szpitalu psychiatrycznym. Gdzie Gniazdo kukułki znalazł równowagę między humorem a dramatem, Kyon Ki wybiera bardziej komiczną trasę, która wyciąga serce z historii i zamienia obsadę w cyrk.
7Milczenie owiec - Sangharsh
Jeśli Milczenie owiec wygrał Best Picture za bycie dyskretnym i prowokującym do myślenia thrillerem, remake Bollywood uderzył w dopalacze i podkręcił głośność do 11. W Sangharsz, związek Clarice (Jodie Foster) i Lectera (Anthony Hopkins) zmienia się w pełnowymiarowy romans. Postaci z filmu Jonathana Demme'a zastępują funkcjonariusz CBI Reet Oberoi (Preity Zinta) i Aman Varma (Akshay Kumar), niesłusznie uwięziony profesor oskarżony o zabijanie dzieci. Varma nie jest mięsożernym potworem, który niszczy mózg Chianti. Nie, on jest po prostu dość przerażający koleś który nie może powstrzymać się od zachowywania się jak Hannibal Lecter.
Bez względu na to, jak niefortunny może być pokaz romansu Varmy, nie utrzyma się on w świetle budzących strach scen Shankara Pandeya (Ashutosh Rana). Jest to wyraźnie zastępca Bollywood dla Buffalo Bill, ale w Sangharsz, jest fanatycznym złoczyńcą, który zabija dzieci, aby osiągnąć nieśmiertelność. W ostatnich scenach filmu Sangharsz popycha kopertę, sprawiając, że jego przebrany zabójca dzieci krzyczy jak banshee. Reszta filmu może trochę zapożyczyć z Milczenie owiec , ale ta przerażająca scena zasługuje na uznanie .
6Wściekłe psy - Kaante
Niech płyta pokaże, że Quentin Tarantino naprawdę lubił bollywoodzki remake swojego kultowego hitu, Rezerwowe Psy. Reżyser-autor miał nie tylko miłe słowa dla Okładki reżyser Sanjay Gupta, ale pochwalił film za zagłębienie się w historie postaci, których oryginał nie miał czasu na zbadanie. Dopóki Okładki (dosłownie, ' ciernie ') jest mocno inspirowany amerykańskim thrillerem o napadach, zawiera również elementy z filmu Michaela Manna Ciepło i Bryana Singera Podejrzani, czyniąc z niej ostateczny amalgamat kryminalnych epopei z lat 90.
Choć produkt Bollywood, Okładki toczy się w Los Angeles i zawiera sporo dialogów po angielsku. Niektóre sceny między Majorem (Amitabh Bachchan) a Baalim (Mahesh Manjrekar) oscylują między językami, aby uzyskać doskonały efekt dla zingerów, takich jak „ Jesteś chorym człowiekiem. Jesteś chory ! Kaante zawdzięcza swój sukces nienagannej historii Tarantino, ale Sanjay Gupta i jego gwiazdorska obsada wyraźnie podnieśli materiał źródłowy na nowe sposoby.
5Zaczep - Partner
Bollywoodzki remake Zaczep może być dwuipółgodzinną sagą rom-com, ale jej prawdziwa podróż jest jeszcze bardziej męcząca. Producenci Partner byli prawie zmuszeni zapłacić 30 milionów dolarów Sony Pictures i Overbrook Entertainment Will Smitha za skopiowanie oryginału z 2005 roku. Chociaż sprawa nigdy nie trafiła na rozprawę, hollywoodzcy wyborcy między Zaczep otrzymali międzynarodowe prawa do transmisji remake'u swojego przeboju.
Biorąc pod uwagę ostatnią scenę Zaczep był tanecznym kawałkiem, nic dziwnego, że Bollywood dostrzegł finansowe i twórcze możliwości. Partner wprowadza tylko drobne zmiany w historii, w której „guru miłości” Prem (legenda Bollywood Salman Khan) uczy Bhaskara Chaudry (Govinda), jak uwodzić kobiety. Partner ma nawet podobną sekwencję skuterów wodnych do oryginału, choć twórcy dodają niebezpieczny pocisk naprowadzający ciepło do boju. Film jest również wypełniony dodatkowymi piosenkami, takimi jak „ Chcesz być partnerem? ? oraz ' Jesteś moją miłością . Te chwile pomagają odróżnić Wzmacniacz z materiału źródłowego, ale ostatecznie podobieństw nie można przeoczyć.
4Mój kuzyn Vinny - Banda Yeh Bindass Hai
Producenci Bollywood wielokrotnie byli pod ostrzałem Hollywood, ale remake z 2011 roku Mój kuzyn Vinny okazał się najbardziej problematyczny. Reżyser Ravi Chopra przerobił komedię i napisał, jak twierdził, mocno poprawiony scenariusz, a następnie zaczął kręcić film z rzekomą aprobatą Mój kuzyn Vinny 's producentów. Jednak po serii negocjacji dystrybucyjnych film został opóźniony i ostatecznie obarczony pozwem ze strony 20th Century Fox. Hollywoodzkie studio twierdziło Banda Yeh Bindass Hai był prostym zdzierstwem z klasyka Joe Pesci z 1992 roku i zażądał odszkodowania, ostatecznie otrzymał 200 000 $ (spadek z roszczenia o 1,4 miliona).
Biorąc pod uwagę nieporozumienia między podmiotami korporacyjnymi i rzekomy plagiat, Banda Yeh Bindass Hai to niefortunny przykład złej inspiracji. Chociaż film ponownie połączył legendy Bollywood, Salmana Khana z jego Partner współ-gwiazda, Govinda , ten Mój kuzyn Vinny wciąż siedzi w skarbcu BR Films, czekając na premierę kinową lata po jej zakończeniu.
3Stowarzyszenie Umarłych Poetów - Mohabbatein
Jeśli ustawisz Szekspira Wiele hałasu o nic w szkole przygotowawczej dla wszystkich chłopców i dodając kilka numerów piosenek i tańca, byś dostał Mohabbatein. Jednak hit Bollywood wiele czerpał z Towarzystwo Umarłego Poety, mianowicie od głównego bohatera Johna Keatinga (Robin Williams). W klasyku Petera Weira z 1989 roku Keating służy jako swego rodzaju rabin edukacyjny dla swoich uczniów, budząc ich serca i umysły do życia, nauki i miłości. Jego niekonwencjonalne metody stoją w ostrym kontraście z opresyjnie konserwatywnymi tradycjami akademii.
w Mohabbatein, Ta dynamika przejawia się w Raju (Shah Rukh Khan), nauczycielu muzyki, który grozi zmianą zimnego światopoglądu dyrektora Naryana Shankara (Amitab Bachchan w roli, która przywraca karierę). Tak jak John Keating uczył swoich chłopców wartości „ chwytaj dzień, ' Raj pokazuje swoich uczniów jak podbić serca kobiet . Chociaż porównania między tymi dwiema właściwościami są zasłużone, Mohabbatein jest w dużej mierze produktem kultury i utalentowanej reżyserki Adityi Chopra.
dwaFiladelfia – Phir Milenge
Pomimo nieodłącznych różnic między kulturą amerykańską i indyjską, niektóre historie mogą z powodzeniem przekraczać międzynarodowe granice. W 1993 roku Filadelfia pojawił się na scenie mniej więcej dziesięć lat po tym, jak kryzys AIDS po raz pierwszy dotarł do świadomości narodowej. W dramacie sądowym wyreżyserowanym przez Jonathana Demme'a potężną rolę odegrali Denzel Washington i Tom Hanks, z których ten ostatni zdobył Oscara dla najlepszego aktora w 1994 roku. Filadelfia mówił nie tylko o powadze epidemii AIDS, ale o kulturowym i społecznym luzie wobec zarażonych tą chorobą.
W 2004 roku bollywoodzcy producenci dostrzegli okazję do przetłumaczenia Filadelfia historia w Indiach, gdzie panuje trzecia co do wielkości epidemia HIV na świecie. Kontynuując sedno oryginalnego filmu o ucisku i niesprawiedliwości, Phir Milenge opowiada historię Tamanny Sahni (Shilpa Shetty), odnoszącej sukcesy dyrektorki agencji reklamowej, która ma jednonocną przygodę ze starym kochankiem, Rohitem (Salman Khan). Kiedy Tamanna później dowiaduje się, że zaraziła się wirusem HIV, wiadomość ta rozprzestrzenia się lotem błyskawicy i prowadzi do jej ostatecznego zwolnienia z firmy reklamowej. Wyreżyserowany przez popularną indyjską aktorkę Revathi, Phir Milenge (dosłownie, ' spotkamy się znowu ') to starannie opowiedziana adaptacja potężnego dramatu Jonathana Demme'a.
1Ojciec Chrzestny - Sarkar
„Kiedy system zawiedzie… wzrośnie moc”. Tak zaczyna się pełen czci Bollywood remake koronnego osiągnięcia Francisa Forda Coppoli, Ojciec chrzestny. Ram Gopal Varma, dyrektor Sarkara, jednoznacznie przyznał, że stworzył swój film jako an 'hołd' do klasycznego kryminału Corleone. Z ikoną kina Bollywood, Amitabhem Bachchanem w roli tytułowej, Sarkar (dosłownie, 'Pan, władca' ) ściśle trzyma się udanych tematów Ojciec chrzestny jednocześnie dodając poziomy intrygi i kultury z ulic Bombaju. To bardziej chropowaty świat niż Corleone, a pierwsze klatki filmu potwierdzają to, pokazując dobrze strzeżony kompleks Sarkara otoczony drutem kolczastym i ciężko uzbrojonymi strażnikami. To rdzenni Ojciec chrzestny, i taki, który działa znacznie lepiej niż ośmielają się przyznać naysayers.
Włączając dodatkową historię polityczną i dając nieokiełznaną władzę „władcy” Bachchana, Sarkar przeciwstawia się oczekiwaniom. Nic więc dziwnego, że stał się on wzorcowym filmem w Bollywood i zrodził kilka sequeli, z Sarkara 3 już na horyzoncie.
---
Jakie inne amerykańskie klasyki otrzymały leczenie Bollywood? Daj nam znać w komentarzach!