Obejrzyj horrory, których złoczyńcy wzorują się na zbrodniach prawdziwych psycholi.
Chociaż wiele horrorów jest w równym stopniu ekscytujących, jak i przerażających, większość ludzi, którzy je oglądają, może wieczorem iść spać z czystym umysłem, ponieważ wiedzą, że horrory, które właśnie widzieli, nie są prawdziwe. Ale chociaż mięsożerne zombie i krwiożercze wilkołaki nie mają żadnego odniesienia do rzeczywistości, istnieje kilka przerażających filmów, które są faktycznie osadzone w rzeczywistości.
Jeśli chcesz poznać prawdziwe inspiracje stojące za naprawdę fantastycznymi i niezapomnianymi złoczyńcami z horroru, spójrz na poniższą listę.
Tu są 12 maniaków filmowych opartych na prawdziwych ludziach.
Wzgórza mają oczy (1977 i 2006)
Nie ma znaczenia, czy jesteś fanem szorstkiego, ale ostrego jak brzytwa klasyka Wesa Cravena, czy makabrycznego, narracyjnego remake'u Alexandre'a Aji, jedyną rzeczą, co do której większość ludzi może się zgodzić, jest to, że historia stojąca za Wzgórza mają oczy jest niepokojące. Opowieść o amerykańskiej rodzinie podróżującej po kraju wpadającej w zasadzkę, zgwałconej, zamordowanej i pożartej przez rodzinę zamieszkujących jaskinie kanibali jest tak przerażająca, jak to tylko możliwe – z całą surową intensywnością, jaką posiadają oba wcielenia, to naprawdę zbrodnicze, jak niedoceniane są oba filmy.
Chociaż nie było znanych klanów kanibali żyjących na pustyni Nevada, ludzie ze wzgórz (wsobni w filmie Cravena, zniszczeni w wyniku testów nuklearnych w Aji) byli wzorowani na legendarnym 16tstulecia klan ludożerców pod przywództwem patriarchy Sawneya Beana. Kiedy Bean i jego żona zdecydowali, że uczciwe życie nie odpowiada im, przeprowadzili się do jaskini w Szkocji, gdzie podjął życie pełne kradzieży i morderstwa. Starając się oszczędnie gospodarować dostępnymi zasobami, Fasola pozbyła się zwłok, wykorzystując je jako źródło pożywienia. Po czternastu dzieciach i dziesiątkach wnuków, rodzina Sawney Bean potrzebowała dość dużej liczby trupów, aby się nakarmić.
Gdy odkryto istnienie tej rodziny, król Szkocji Jakub VI poprowadził obławę na 400 osób, schwytał całą rodzinę i dokonał na niej egzekucji.
M. (1931)
Większości ludzi nazwisko Fritz Lang przywodzi na myśl dziadka filmów science-fiction Metropolia . Choć futurystyczny wątek podziałów klasowych jest najsłynniejszym filmem niemieckiego autora, Lang zawsze uważał, że jego arcydzieło nosi subtelnie zatytułowany M – Miasto szuka M zioła („M – Miasto szuka mordercy”). Wizualnie poruszający, choć prosty w fabule, M opowiada o upiornych nocnych zwyczajach Hansa Beckerta (Peter Lorre), mężczyzny, który lubi gwiżdżeć na Edvarda Griega i zabijać małe dziewczynki.
Założeniem M jest wystarczająco przerażający, ale najstraszniejsze w fikcyjnym Beckercie jest to, że w rzeczywistości jest on znacznie łagodniejszą wersją początku lat 20.tstulecia niemiecki seryjny morderca Peter Kürten, znany beznamiętnie jako Wampir z Düsseldorfu i Potwór z Düsseldorfu, ponieważ rzekomo pił zarówno ludzką krew, jak i inne. Kürten, ofiara przemocy w dzieciństwie, zyskał sławę, zanim w 1929 r. pozwolił sobie na niesławną dziesięciomiesięczną serię napaści i morderstw na tle seksualnym. Po aresztowaniu i procesie (gdzie motywem jego działania była dla niego przyjemność seksualna) został stracony. na gilotynie w 1931 r.
Zjedzony żywcem (1976)
Zjedzony żywcem w kampowy sposób nawiązuje do legendy o seryjnym mordercy z Teksasu, Joe Ballu, z niezrównoważoną psychicznie kopią imieniem Judd (w tej roli Neville Brand). Właściciel hotelu Starlight, Judd, nie wyróżnia się w kontaktach międzyludzkich. Skłonny do zabicia każdego, kto go zdenerwuje, jedynym przyjacielem Judda wydaje się być jego ulubiony aligator, którym karmi swoje ofiary. Po wysłaniu krnąbrnej prostytutki Judd przyjmuje grupę osób poszukujących miejsca pobytu kobiety, których spotyka podobny los.
Szaleni, wieśniacy psychole byli tak częstym tematem w świecie horrorów, że rozwinęli się w wyjątkowy podgatunek z takimi mistrzami kina jak Słomiane psy I Oswobodzenie . Podczas gdy większość przerażających wieśniaków w historii kina wynika z naiwnego strachu, mniej znany film Tobe’a Hoopera jest osadzony w rzeczywistości. Znany w świecie teksańskiego folkloru jako Człowiek-Aligator i Rzeźnik z Elmendorfu, Joe Ball był seryjnym mordercą skazanym za zabicie dwóch kobiet i podejrzanym o zabicie kolejnych dwudziestu w latach trzydziestych XX wieku w swoim domu w Elmendorf w Teksasie, obok stawu wypełnionego wodą. z sześcioma aligatorami domowymi.
Hostel: Część II (2007)
Druga część serii porno-tortur to absolutna encyklopedia pokręconych sposobów zabijania ludzi. Zagłębiając się w świat Elite Hunting, Hostel: Część II śledzi losy trzech amerykańskich turystek, których życie zostaje sprzedane na aukcji zamożnym socjopatom na całym świecie. Śmierć jest niesamowicie twórcza – posiadanie Holokaust kanibali reżyser Ruggero Deodata wcielił się w rolę klienta mającego zamiłowanie do zjadania ludzi żywcem jest genialny – ale najbardziej brutalne morderstwo zdarza się biednej dziewczynie (Heather Matarazzo), która jest zawieszona na suficie i pocięta przez nagą kobietę (Monika Malacova), która leży pod nią i kąpie się w jej krwi.
Chociaż Eli Roth pokazał, że jego wyobraźnia jest na tyle wypaczona, że samodzielnie wymyśliła taką okrucieństwo, tak naprawdę ukradł tę makabrę prosto z podręczników historii. Wpisana do Księgi Rekordów Guinnessa jako najbardziej płodna seryjna morderczyni w historii Elizabeth Batory miała 16 lat.tstuletnia węgierska szlachcianka, która została osądzona za morderstwo ponad 650 młodych kobiet w ciągu dwudziestu pięciu lat; poza upuszczaniem krwi, w tym gryzieniem, pieczeniem, zamrażaniem i głodem, lubiła różnorodne tortury i śmierć.
Milczenie owiec (1991)
Jest wielu zabójców z horrorów, którzy czerpią inspirację z niezaprzeczalnie upiornego Eda Geina – co jest szczególnie widoczne Psychol Normana Batesa i Leatherface’a z Teksańska masakra piłą mechaniczną (co zostanie omówione w dalszej części tej listy) i przebierającego się, kochającego ćmy Buffalo Bill of Milczenie owiec , zagrany z przerażającą perfekcją przez Teda Levine’a, również jest taką postacią. Jednak złoczyńcą, o którym większość ludzi nie zdaje sobie sprawy, że miał także inspiracje prawdziwym życiem, był zły psychiatra Hannibal Lecter (w tej roli Anthony Hopkins).
Przebieg i przebiegłość doktora Lectera zostały w dużej mierze zaprojektowane przez powieściopisarza Thomasa Harrisa, ale autor niedawno ujawnił, że postać ta była wzorowana na prawdziwej osobie. Przez lata ludzie spekulowali, że Lecter był literacką manifestacją Alberta Fisha lub Tsutomu Miyazakiego, którzy obaj byli skazanymi kanibalami, ale w wywiadzie z 2013 roku Harris ujawnił, że prawdziwy wpływ na Lectera miał meksykański chirurg i oskarżony o morderstwo Alfredo Ballí Treviño. Harris poznał Treviño w latach 60., gdy był reporterem, i dowiedział się, jak zabił i poćwiartował jedną ze swoich ofiar, a części ciała umieścił w małym pudełku. Choć Treviño został początkowo skazany na śmierć, został zwolniony z więzienia w 1981 r. i kontynuował praktykę lekarską aż do swojej śmierci w 2009 r.
Miasto, które bało się zachodu słońca (1976)
Jeśli nie jesteś wielkim fanem horrorów z lat 70., prawdopodobnie nie znasz tego kampowego przed- Halloween slasher autorstwa Charlesa B. Pierce'a. Akcja rozgrywa się na początku 1946 roku i przedstawia wybryki zakapturzonego mężczyzny (Bud Davis), który terroryzuje miasto Texarkana w Teksasie makabryczną serią napadów i morderstw. Jeśli znasz film lub jego niedawny remake z 2014 roku, prawdopodobnie już wiesz, że jest on oparty na prawdziwej historii morderstw w Texarkana Moonlight Murders.
Znany tylko jako Widmowy Zabójca lub Widmowy Zabójca, zakapturzony napastnik, którego nigdy nie zidentyfikowano, siał spustoszenie w przygranicznym mieście Teksasu i Arkansas w pierwszych miesiącach 1946 roku, tuż po zakończeniu II wojny światowej. Gazety w całym kraju donosiły, że w okresie od lutego do maja zabójca odebrał życie pięciu mężczyznom i kobietom, a kolejnych trzech ranił.
Nieszczęście (1990)
Paul Sheldon (James Caan) cieszy się życiem jako słynny powieściopisarz i twórca popularnego serialu romantycznego Misery Chastain, ale nudzi go pisanie miazgi i pragnie poważnie zmienić swoją karierę. Ale w drodze do domu po ukończeniu finału Nieszczęście rękopisu w środku zimy w Kolorado kończy się wypadkiem samochodowym. Kiedy budzi się, przykuty do łóżka ze złamanymi nogami i zwichniętym ramieniem, trafia pod opiekę byłej pielęgniarki Annie Wilkes (Kathy Bates), która tak się składa, że jest największą fanką Sheldona. Ale gdy poznaje Annie, staje się świadomy, że jest niesamowicie niezrównoważona i wkrótce pada ofiarą swojego szaleństwa.
Stephen King jest dobrze znany z tego, że jego literackie inspiracje mają swoje korzenie w prawdziwym świecie. Najczęściej czerpie z własnych lęków i doświadczeń, Nieszczęście psychopatyczna Annie Wilkes była luźno oparta na seryjnym mordercy dziecięcym Genene Jonesie. Pielęgniarkę pediatryczną podejrzewano o zabicie czterdziestu sześciu niemowląt (dokładna liczba ofiar nie jest znana) po wstrzyknięciu im środków paraliżujących w celu ożywienia ich, aby zyskać uznanie rodziców swoich pacjentów i rówieśników-medyków. W 1985 r. została skazana na dziewięćdziesiąt dziewięć lat więzienia dla kobiet w Teksasie plus dodatkowe sześćdziesiąt lat, ale zgodnie z obowiązującym w Teksasie prawem mającym na celu zapobieganie przeludnieniu w więzieniach ma zostać zwolniona w 2017 r.
Henry: Portret seryjnego mordercy (1986)
Jest powód Henry: Portret seryjnego mordercy , pierwszy film fabularny w reżyserii Johna McNaughtona, jest powszechnie uważany przez fanów horroru za jeden z najstraszniejszych filmów, jakie kiedykolwiek powstały, ponieważ Henry (w tej roli Michael Rooker) jest pod każdym względem bohaterem tej historii. Zamiast zmuszać widzów do podążania za współczuciem ofiar mordercy, alternatywnie są zmuszeni odgrywać losowe szaleństwo zabijania głównego bohatera i jego współlokatora/wspólnika.
Film jest bezwstydnie bezpośrednio inspirowany zbrodniami Henry'ego Lee Lucasa, którego możemy śledzić podczas podróży po kraju, zabijając losowo różne ofiary, stosując metodę, która mu wówczas odpowiadała. Po aresztowaniu Lucas przyznał się do zabicia setek ludzi. Został skazany jedynie za morderstwa jedenastu osób, a prosta matematyka wykluczyła możliwość, że wiele morderstw należało do Lucasa; jednocześnie podobno posiadał wiedzę o nierozwiązanych morderstwach, o której wiedziałby tylko sprawca, co ogromnie zwiększyło tajemnicę prawdziwego horroru.
Wilczy potok (2005)
Liz, Kristy i Ben (Cassandra Magrath, Kesti Morassi i Nathan Phillips) bawią się, imprezując i jeżdżąc po Australii. Jednak podczas postoju w Parku Narodowym Wolf Creek cała trójka napotyka nieoczekiwane problemy z samochodem. Kiedy miejscowy mężczyzna imieniem Mick (John Jarratt) oferuje pomoc, grupa jest niechętna, ale przyjmuje go, nie zdając sobie sprawy z jego prawdziwych intencji. Po odurzeniu budzą się i stają się ofiarą doświadczonego zabójcy.
„Ocker-shock” nie został dobrze przyjęty przez krytyków ze względu na agresywną przemoc i brutalność, jak to zwykle bywa w przypadku bardziej surowych horrorów. Chociaż Mick jest postacią fikcyjną, w rzeczywistości był połączeniem prawdziwych morderców. Za jednego z nich uważa się Bradleya Johna Murdocha, oskarżanego o zamordowanie brytyjskiego turysty i napaść na jego dziewczynę; Ponieważ w czasie premiery filmu toczył się proces Murdocha, sąd wydał nakaz wydania filmu, aby nie wpływać na wynik procesu. Uważa się, że drugim wzorem antagonisty filmu jest Ivan Milat, znany z serii siedmiu zabójstw zwanych „Morderstwami z plecakiem”, podczas których bił, dźgał, strzelał, dusił i odcinał głowy swoim ofiarom.
Wygłodniały (1999)
Kapitan John Boyd (Guy Pearce) jest bohaterem wojny meksykańsko-amerykańskiej, ale kiedy za jego awans zostaje powierzony nieprzychylny generałowi, Boyd zostaje wysłany do odległego Fort Spencer w górach Sierra Nevada. W forcie Boyd spotyka odmrożonego mężczyznę imieniem Colqhoun (Robert Carlyle), który przyznaje, że aby przeżyć, musi uciekać się do kanibalizmu. Usłyszawszy, że po kąpieli niemal natychmiast doszedł do siebie po odmrożeniach, indiański przewodnik imieniem George (Joseph Runningfox) ostrzega Boyda, że Colqhoun może być Wendigo, człowiekiem, który po zjedzeniu ciała swojego towarzysza staje się nieśmiertelnym demonicznym stworzeniem Człowiek. Kiedy Boyd udaje się zbadać jaskinię, rozpaczliwie żałuje, że nie posłuchał ostrzeżeń George'a.
Chociaż Wygłodniały to głęboko dziwny i pokręcony horror w stylu czarnej komedii, nie ma nic zabawnego w muzie pisarza Teda Griffina dla jego łaknącego ludzkiego ciała antagonisty. Choć częściowo zainspirowany osławioną Partią Donnera, Griffin czerpał większość inspiracji od Alfreda Packera, poszukiwacza, który przyznał się, że przeżył zimę w Kolorado uwięziony w Górach Skalistych po kanibalizacji pięciu mężczyzn, z którymi podróżował. Choć początkowo skazany za morderstwo, ponowny proces uznał go za winnego jedynie zabójstwa, co skazał go na czterdzieści lat więzienia.
Urodzeni mordercy (1994)
Oliver Stone to reżyser, któremu nieobce są kontrowersje, chociażby z powodu tworzenia Urodzeni mordercy , film, który wydaje się być zarówno chwalony, jak i oczerniany. Na podstawie scenariusza Quentina Tarantino, Zabójcy rozkoszuje się przesiąkniętym krwią szałem zabijania kochanków Mickeya (Woody Harrelson) i Mallory (Juliette Lewis). Wielu krytyków określiło satyrę jako gloryfikację makabrycznej zbrodni, ale prawdziwy strach powinien wynikać z wiedzy, że wydarzenia ukazane w filmie nie są całkowicie fikcyjne.
Będąc studentem kina, Tarantino niewątpliwie znał filmy takie jak Badlands I Kalifornia , filmy inspirowane szaleństwem zabójstw nastolatka Charlesa Starkweathera i jego młodej dziewczyny Caril Ann Fugate. Od grudnia 1957 do stycznia 1958 dziewiętnastoletni mieszkaniec Nebraski zabił w sumie dziesięć osób. Chociaż był sądzony tylko za morderstwo jednej ze swoich ofiar, Starkweather został uznany za winnego i stracony siedemnaście miesięcy po skazaniu; Fugate został skazany na dożywocie za dobrowolne uczestnictwo w zbrodniach, ale został zwolniony warunkowo po odbyciu siedemnastu lat.
Teksańska masakra piłą łańcuchową (1974)
Chociaż niesławny morderca Ed Gein miał na koncie tylko dwa potwierdzone zabójstwa, śledztwo w domu mieszkańca Wisconsin po jego aresztowaniu wykazało, że miał on skłonność do pośmiertnego okaleczenia. Wśród rzeczy, które policja odkryła, wykonanych z ludzkich szczątków, znalazły się między innymi legginsy wykonane z ludzkiej skóry, miski wykonane z ludzkich czaszek, pudełko pełne rozczłonkowanych żeńskich genitaliów i pasek wykonany z ludzkich sutków. Po procesie Gein został uznany za winnego i umieszczony w szpitalu psychiatrycznym, gdzie ostatecznie zmarł w 1984 r. Mając tak haniebną reputację, łatwo zrozumieć, dlaczego jest jedną z głównych inspiracji kina grozy, jedną z najbardziej wyrazisty jest rzeź Leatherface (Gunnar Hansen). Teksańska masakra piłą mechaniczną .
Grupa młodych ludzi wybiera się na wieś, aby zająć się grobem dziadka i odwiedzić jego dom. Jednak po niefortunnym spotkaniu z autostopowiczem (Edwin Neal) szczęście grupy szybko zaczyna się kończyć, gdy okoliczności stawiają ich twarzą w twarz z uzbrojonym w piłę łańcuchową i przebierającym się psychopatycznym zabójcą Leatherfacem. Niestety, po siedmiu częściach/remake’ach i ósmym filmie w drodze, celuloidowy maniak wyczerpał się niemal do poziomu żartu. A jednak, chociaż oryginalny klasyk Tobe’a Hoopera nie jest najbardziej makabrycznym dziełem serii, niewiele jest obecnie filmów, które oddają naturalną intensywność filmu, jeszcze bardziej brutalnego dzięki wiedzy jego prawdziwego odpowiednika.
Wniosek
Mając do przejrzenia tę listę przerażających filmów, być może następnym razem, gdy je obejrzysz, Twoje nerwy będą zszargane z innego powodu. Jeśli przegapiliśmy jakichś przerażających maniaków horrorów inspirowanych prawdziwym maniakiem, daj nam znać w sekcji komentarzy.