Podczas gdy wiele horrorów jest w równym stopniu ekscytujących, jak i przerażających, większość osób, które je oglądają, może spać w nocy z czystym umysłem, ponieważ wiedzą, że horrory, które właśnie widzieli, nie są prawdziwe. Ale chociaż mięsożerne zombie i krwiożercze wilkołaki nie mają realnych podstaw w rzeczywistości, istnieje sporo przerażających filmów, które są faktycznie zakorzenione w rzeczywistości.
Jeśli chcesz poznać prawdziwe inspiracje stojące za niektórymi naprawdę fantastycznymi i niezapomnianymi złoczyńcami z horroru, spójrz na poniższą listę.
Tu są 12 filmowych maniaków opartych na prawdziwych ludziach.
Wzgórza mają oczy (1977 i 2006)
Nie ma znaczenia, czy jesteś fanem szorstkiego, ale ostrego jak brzytwa klasyka Wesa Cravena, czy makabrycznej, eleganckiej narracji remake'u Alexandre Aja, jedyną rzeczą, z którą większość ludzi może się zgodzić, jest to, że historia kryjąca się za Wzgórza mają oczy jest niepokojący. Opowieść o całkowicie amerykańskiej rodzinie podczas podróży przez kraj, która zostaje napadnięta, zgwałcona, zamordowana i zjedzona przez rodzinę kanibali żyjących w jaskiniach, jest tak przerażająca, jak tylko się da – z całą surową intensywnością, jaką posiadają obie inkarnacje, to naprawdę zbrodnicze, jak niedoceniane są oba filmy.
Chociaż nie było znanych klanów kanibali żyjących na pustyni Nevada, ludzie ze wzgórz (wsobni w filmie Cravena, uszkodzeni w wyniku testów nuklearnych w filmie Aji) byli wzorowani na legendarnej szesnastceczwiekowy klan ludożerców pod rządami patriarchy Sawneya Beana. Kiedy Groszek i jego żona zdecydowali, że uczciwe życie im nie odpowiada, przenieśli się do jaskini w Szkocji, gdzie zaczął kraść i mordować. Starając się oszczędnie gospodarować dostępnymi zasobami, Fasola pozbyła się martwych ciał, wykorzystując je jako źródło pożywienia. Po czternaściorgu dzieci i dziesiątkach wsobnych wnuków rodzina Sawney Bean potrzebowała dość dużej liczby trupów, aby się wyżywić.
Gdy istnienie rodziny zostało odkryte, król Szkocji Jakub VI poprowadził 400-osobową obławę, schwytał całą rodzinę i dokonał egzekucji.
M. (1931)
Większości ludzi nazwisko Fritz Lang przywodzi na myśl dziadka filmów science fiction Metropolia . Podczas gdy futurystyczna opowieść o podziałach klasowych jest najsłynniejszym filmem niemieckiego twórcy, Lang zawsze uważał, że jego arcydzieło to subtelnie zatytułowany M - Miasto szuka M zioła („M – miasto szuka mordercy”). Wizualnie poruszający, choć prosty w fabule, M podąża za upiornymi nocnymi zwyczajami Hansa Beckerta (Peter Lorre), mężczyzny, który lubi gwizdać na Edvarda Griega i zabijać małe dziewczynki.
Przesłanka M jest wystarczająco przerażający, ale najstraszniejszą częścią fikcyjnego Beckerta jest to, że w rzeczywistości jest znacznie bardziej poskromioną wersją wczesnych lat 20.czwieku niemiecki seryjny morderca Peter Kürten, znany beztrosko jako Wampir z Düsseldorfu i Potwór z Düsseldorfu, ponieważ przypuszczalnie pił zarówno krew, jak i ludzką. Ofiara znęcania się w dzieciństwie, Kürten zyskał niezłą sławę, zanim oddał się swojej niesławnej dziesięciomiesięcznej serii napaści seksualnych i morderstw w 1929 roku. Po aresztowaniu i procesie (gdzie motywem jego była przyjemność seksualna), został stracony gilotyną w 1931 r.
Zjedzony żywcem (1976)
Zjedzony żywcem przyjmuje kampowe podejście do legendy seryjnego mordercy z Teksasu, Joe Balla, z upośledzonym umysłowo faksymilem o imieniu Judd (grany przez Neville'a Branda). Właściciel hotelu Starlight, Judd nie wyróżnia się interakcjami międzyludzkimi. Skłonny do zabicia każdego, kto go zdenerwuje, jedynym przyjacielem Judda wydaje się być jego aligator, którym karmi swoje ofiary. Po wysłaniu krnąbrnej prostytutki Judd przyjmuje wielu ludzi szukających miejsca pobytu kobiety, których spotykają podobne losy.
Zwariowani psychopaty z wiejskiego lasu są tak powszechnym tematem w królestwie horrorów, że rozwinął się w wyjątkowy podgatunek z mistrzami kina, takimi jak słomiane psy I Oswobodzenie . Podczas gdy większość przerażających wieśniaków w historii kina jest wynikiem naiwnego strachu, mniej znany film Tobe Hoopera jest osadzony w rzeczywistości. Znany w świecie teksańskiego folkloru jako Człowiek-Aligator i Rzeźnik z Elmendorf, Joe Ball był seryjnym mordercą skazanym za zabicie dwóch kobiet i podejrzanym o zabicie kolejnych dwudziestu w latach trzydziestych XX wieku w swoim domu w Elmendorf w Teksasie obok stawu wypełnionego z sześcioma aligatorami.
Hostel: część II (2007)
Druga odsłona torturowo-pornograficznej serii to absolutna encyklopedia pokręconych sposobów zabijania ludzi. Zagłębiając się w świat „Elitarnych łowów”, Schronisko: Część II opowiada o trzech amerykańskich turystkach, których życie zostaje sprzedane na aukcji zamożnym socjopatom z całego świata. Zgony są niezwykle kreatywne – mają Holokaust kanibali kamea reżysera Ruggero Deodata jako klienta z zamiłowaniem do jedzenia ludzi żywcem jest genialna – ale najbardziej brutalne zabójstwo spotyka biedną dziewczynę (Heather Matarazzo), która jest zawieszona pod sufitem i pocięta przez nagą kobietę (Monika Malacova), która leży pod i kąpie się w jej krwi.
Chociaż Eli Roth pokazał, że jego wyobraźnia jest wystarczająco wypaczona, by samodzielnie wymyślić takie okrucieństwo, faktycznie ukradł tę makabrę prosto z podręczników historii. Nazwana przez Księgę Rekordów Guinnessa jako najbardziej płodna seryjna morderczyni w znanej historii, Elżbieta Batory miała 16 lat.czstuletnia węgierska szlachcianka, która została osądzona za zamordowanie ponad 650 młodych kobiet w ciągu dwudziestu pięciu lat; lubiła różnorodne tortury i śmierć poza upuszczaniem krwi, w tym gryzienie, przypalanie, zamrażanie i głodzenie.
Milczenie owiec (1991)
Jest wielu zabójców horrorów, którzy czerpią inspirację z niezaprzeczalnie upiornego Eda Geina – szczególnie Psychopata Norman Bates i Leatherface z Teksańska masakra piłą mechaniczną (co zostanie omówione w dalszej części tej listy) oraz cross-dressing, kochający ćmy Buffalo Bill of Milczenie owiec , zagrany z przerażającą perfekcją przez Teda Levine'a, również jest taką postacią. Ale złoczyńcą, z którego większość ludzi nigdy nie zdaje sobie sprawy, miał inspiracje z prawdziwego życia, był zły psychiatra Hannibal Lecter (grany przez Anthony'ego Hopkinsa).
Spryt i przebiegłość doktora Lectera zostały w dużej mierze zaprojektowane przez powieściopisarza Thomasa Harrisa, ale autor niedawno ujawnił, że postać była wzorowana na prawdziwej osobie. Przez lata ludzie spekulowali, że Lecter był literacką manifestacją Alberta Fisha lub Tsutomu Miyazakiego, którzy byli skazanymi kanibalami, ale w wywiadzie z 2013 roku Harris ujawnił, że meksykański chirurg i oskarżony morderca Alfredo Ballí Treviño miał prawdziwy wpływ na Lectera. Harris spotkał Treviño w latach 60., kiedy był reporterem, i dowiedział się, jak zabił i rozczłonkował jedną ze swoich ofiar, a następnie wepchnął części ciała do małego pudełka. Podczas gdy Treviño został początkowo skazany na śmierć, został zwolniony z więzienia w 1981 roku i kontynuował praktykę lekarską aż do śmierci w 2009 roku.
Miasto, które bało się zachodu słońca (1976)
Jeśli nie jesteś wielkim fanem horrorów z lat 70., prawdopodobnie nie znasz tego kampowego pre- Halloween slasher autorstwa Charlesa B. Pierce'a. Akcja rozgrywa się w pierwszych miesiącach 1946 roku i opowiada o wybrykach zakapturzonego mężczyzny (Bud Davis), który przeraża miasto Texarkana w Teksasie makabryczną serią napadów i morderstw. Jeśli znasz film lub jego niedawny remake z 2014 roku, prawdopodobnie już wiesz, że jest on oparty na prawdziwej historii morderstw w Texarkana Moonlight Murders.
Znany tylko jako Phantom Killer lub Phantom Slayer, zakapturzony napastnik, którego nigdy nie zidentyfikowano, siał spustoszenie w pograniczu Teksasu i Arkansas w pierwszych miesiącach 1946 roku, tuż po zakończeniu II wojny światowej. Według doniesień w gazetach w całym kraju, między lutym a majem zabójca odebrał życie pięciu mężczyznom i kobietom oraz ranił kolejne trzy.
Nędza (1990)
Paul Sheldon (James Caan) cieszy się życiem jako słynny powieściopisarz i twórca popularnej serii romansów Misery Chastain, ale męczy go pisanie miazgi i pragnie dokonać poważnej zmiany w swojej karierze. Ale w drodze do domu po ukończeniu finału Nieszczęście rękopis w środku zimy w Kolorado, kończy się wypadkiem samochodowym. Kiedy się budzi, przykuty do łóżka ze złamanymi nogami i zwichniętym ramieniem, znajduje się pod opieką byłej pielęgniarki Annie Wilkes (Kathy Bates), która jest fanką numer jeden Sheldona. Ale kiedy poznaje Annie, staje się w pełni świadomy, że jest niesamowicie niezrównoważona i wkrótce pada ofiarą swojego szaleństwa.
Stephen King jest dobrze znany z tego, że jego literackie inspiracje i wpływy literackie są zakorzenione w prawdziwym świecie. Najczęściej czerpie z własnych lęków i doświadczeń, Nieszczęście psychopatka Annie Wilkes była luźno oparta na seryjnym mordercy dzieci Genene Jones. Pielęgniarka pediatryczna była podejrzana o zabicie czterdziestu sześciu niemowląt (dokładna liczba ofiar nie jest znana), wstrzykując im środki paraliżujące z zamiarem ożywienia ich, aby otrzymać pochwały od rodziców jej pacjentów i jej rówieśników medycznych. W 1985 roku została skazana na dziewięćdziesiąt dziewięć lat więzienia dla kobiet w Teksasie, a następnie na sześćdziesiąt lat, ale ma zostać zwolniona obowiązkowo w 2017 roku w wyniku obowiązujących w Teksasie przepisów zapobiegających przeludnieniu w więzieniach.
Henry: Portret seryjnego mordercy (1986)
Jest powód Henry: Portret seryjnego mordercy , pierwszy film fabularny reżysera Johna McNaughtona, jest powszechnie uważany przez fanów horrorów za jeden z najstraszniejszych filmów, jakie kiedykolwiek powstały – ponieważ Henry (grany przez Michaela Rookera) jest pod każdym względem bohaterem tej historii. Zamiast podążać za sympatiami ofiar mordercy, widzowie są alternatywnie zmuszeni do odgrywania roli widza w przypadkowym szaleństwie zabijania głównego bohatera i jego współlokatora / wspólnika.
Film jest bezwstydnie bezpośrednio inspirowany zbrodniami Henry'ego Lee Lucasa, którego możemy śledzić, podróżując po kraju, zabijając różne ofiary na chybił trafił w sposób, który odpowiadał jego upodobaniom w danym momencie. Po aresztowaniu Lucas przyznał się do zabicia setek osób. Został skazany tylko za morderstwo jedenastu osób, a prosta matematyka wyeliminowała możliwość wielu morderstw należących do Lucasa; jednocześnie podobno posiadał również wiedzę o nierozwiązanych morderstwach, o których wiedziałby tylko sprawca, co ogromnie zwiększa tajemnicę prawdziwego horroru.
Wolf Creek (2005)
Liz, Kristy i Ben (Cassandra Magrath, Kesti Morassi i Nathan Phillips) bawią się i jeżdżą po Australii. Ale podczas postoju w Parku Narodowym Wolf Creek trio napotyka niespodziewane problemy z samochodem. Kiedy lokalny mężczyzna o imieniu Mick (John Jarratt) oferuje pomoc, grupa jest niechętna, ale przyjmuje jego ofertę, nie zdając sobie sprawy z jego prawdziwych intencji. Po odurzeniu narkotykami budzą się i stają się ofiarą doświadczonego zabójcy.
„Ocker-shocker” nie został dobrze przyjęty przez krytyków ze względu na agresywną przemoc i okrucieństwo, jak to zwykle bywa z bardziej surowymi horrorami. Chociaż Mick jest postacią fikcyjną, w rzeczywistości był połączeniem prawdziwych morderców. Uważa się, że jednym z takich wpływów jest Bradley John Murdoch, oskarżony o zamordowanie brytyjskiego turysty i napaść na jego dziewczynę; ponieważ proces Murdocha trwał w czasie premiery filmu, sąd nałożył na film nakaz, aby nie wpływać na wynik procesu. Innym wzorem dla antagonisty filmu jest Ivan Milat, który był znany z serii siedmiu zabójstw zwanych morderstwami z plecakiem, które bił, dźgał, strzelał, dusił i dekapitował swoje ofiary.
Wygłodniały (1999)
Kapitan John Boyd (Guy Pearce) jest bohaterem wojny amerykańsko-meksykańskiej, ale kiedy dezaprobujący go generał zostaje postawiony na czele jego awansu, Boyd zostaje wysłany do odległego Fortu Spencer w górach Sierra Nevada. W forcie Boyd spotyka odmrożonego mężczyznę o imieniu Colqhoun (Robert Carlyle), który przyznaje się do kanibalizmu, aby przeżyć. Dowiedziawszy się, że prawie natychmiast wyleczył się z odmrożeń po kąpieli, indiański przewodnik o imieniu George (Joseph Runningfox) ostrzega Boyda, że Colqhoun może być Wendigo, człowiekiem, który staje się nieśmiertelnym demonicznym stworzeniem po spożyciu ciała swojego towarzysza. Człowiek. Kiedy Boyd idzie zbadać jaskinię, rozpaczliwie żałuje, że nie posłuchał ostrzeżeń George'a.
Chociaż Wygłodniały jest głęboko dziwnym i pokręconym horrorem z czarną komedią, nie ma nic zabawnego w muzie pisarza Teda Griffina dla jego żądnego ludzkiego mięsa antagonisty. Chociaż Griffin był częściowo zainspirowany osławioną Donner Party, większość inspiracji czerpał od Alfreda Packera, poszukiwacza, który przyznał się, że przeżył zimę w Kolorado uwięzioną w Górach Skalistych po tym, jak kanibalizował pięciu mężczyzn, z którymi podróżował. Choć początkowo skazany za morderstwo, ponowny proces uznał go winnym tylko zabójstwa, co skazał go na czterdzieści lat więzienia.
Urodzeni mordercy (1994)
Oliver Stone jest reżyserem, który jest zaznajomiony z kontrowersjami, choćby z innego powodu niż robienie Urodzeni mordercy , film, który wydaje się być równie chwalony, co oczerniany. Na podstawie scenariusza Quentina Tarantino, Zabójcy opowiada o przesiąkniętym krwią morderczym szaleństwie kochanków Mickeya (Woody Harrelson) i Mallory (Juliette Lewis). Wielu krytyków oczerniało satyrę jako gloryfikację makabrycznej zbrodni, ale prawdziwy strach powinien wynikać ze świadomości, że wydarzenia w filmie nie są całkowicie fikcyjne.
Będąc studentem kina, Tarantino bez wątpienia był zaznajomiony z filmami takimi jak Złe ziemie I Kalifornia , filmy inspirowane szaleństwem zabijania nastolatka Charlesa Starkweathera i jego młodej dziewczyny Caril Ann Fugate. Od grudnia 1957 do stycznia 1958 dziewiętnastoletni mieszkaniec Nebraski zabił łącznie dziesięć osób. Chociaż był sądzony tylko za zabójstwo jednej ze swoich ofiar, Starkweather został uznany winnym i stracony siedemnaście miesięcy po skazaniu; Fugate został skazany na dożywocie za dobrowolny udział w zbrodniach, ale został zwolniony warunkowo po odbyciu siedemnastu lat.
Teksańska masakra piłą mechaniczną (1974)
Chociaż niesławny morderca Ed Gein miał tylko dwa potwierdzone zabójstwa, śledztwo w domu mieszkańca Wisconsin po jego aresztowaniu wykazało, że miał skłonność do okaleczeń pośmiertnych. Wśród rzeczy znalezionych przez policję wykonanych z ludzkich szczątków były legginsy wykonane z ludzkiej skóry, miski wykonane z ludzkich czaszek, pudełko pełne rozczłonkowanych kobiecych genitaliów i pasek wykonany z ludzkich sutków, żeby wymienić tylko kilka. Po procesie Gein został uznany winnym i osadzony w szpitalu psychiatrycznym, gdzie ostatecznie zmarł w 1984 roku. Mając tak ohydną reputację, łatwo zrozumieć, dlaczego jest jedną z głównych inspiracji w kinie grozy, jedną z najbardziej wyrazisty jest rzeźny Leatherface (Gunnar Hansen). Teksańska masakra piłą mechaniczną .
Grupa młodych ludzi wyjeżdża na wieś, by zająć się grobem dziadka i odwiedzić jego dom. Ale po niefortunnym spotkaniu z autostopowiczem (Edwin Neal), szczęście grupy zaczyna się szybko kończyć, gdy okoliczności stawiają ich twarzą w twarz z uzbrojonym w piłę mechaniczną, przebierającym się za psychopatę Leatherface'em. Niestety, po siedmiu odcinkach/przeróbkach i ósmym filmie w drodze, celuloidowy diabeł został prawie wyczerpany do żartu. A jednak, chociaż oryginalny klasyk Tobe Hoopera nie jest najbardziej makabryczną częścią serii, niewiele jest obecnie filmów, które trzymają świecę w naturalnej intensywności filmu, jeszcze bardziej brutalnej dzięki znajomości jego prawdziwego odpowiednika.
Wniosek
Z tą listą przerażających filmów do przejrzenia, być może następnym razem, gdy je obejrzysz, twoje nerwy będą szarpane z innego powodu. Jeśli przegapiliśmy jakieś przerażające maniaki horrorów inspirowane prawdziwym maniakiem, daj nam znać w sekcji komentarzy.