Dla każdej gwiazdy wykonującej podobne występy Lśnienie Lub Lot nad kukułczym gniazdem , legenda Hollywood Jack Nicholson miał również kilka mniej znanych wycieczek. Z karierą tak płodną i zróżnicowaną jak Nicholsona, było rzeczą naturalną, że kilka aktorskich klejnotów prześlizgnęło się przez szczeliny czasu.
Od jego demonicznego zwrotu Czarownice z Eastwick do jego wielopostaciowego występu w Ataki Marsa! , Nicholson pokazał, że nawet jego mniej znane dzieła zapadają w pamięć na swój sposób. Bez względu na jakość filmu, w którym grał, widzowie zawsze mogli liczyć na świetne wyjście ze strony Jacka.
Sklepik z horrorami (1960)
Na początku swojej młodej kariery Nicholson wyrobił sobie markę w rolach bitowych i Mały sklepik z horrorami dał mu szansę pokazania swoich wyjątkowych talentów. Film opowiada o uciśnionym pracowniku kwiaciarni, który odkrywa tajemniczą roślinę, która przynosi wiele nowych zamówień do jego sklepu. Na nieszczęście dla niego roślina ta ma również upodobanie do ludzkiego mięsa.
POWIĄZANE: 10 najlepszych reżyserów, z którymi pracował Jack Nicholson
Nicholson pojawia się jako masochistyczny pacjent w gabinecie dentystycznym, który ku wielkiemu rozczarowaniu dentysty faktycznie lubi tortury związane z zabiegami dentystycznymi. Jest w filmie tylko przez kilka minut, ale szybko kradnie show swoją dziwaczną prezentacją. W przeciwieństwie do wielu jego przesadnych ról, Nicholson się włącza Mały sklep jest subtelny i wręcz zabawny.
Idąc na południe (1978)
Kariera Nicholsona prowadziła go przez prawie każdy gatunek filmowy i Jedź na południe widziałem go w kolejnym westernie. Film śledzi losy kawalera z dziewiętnastowiecznego miasteczka w Teksasie, który ratuje znanego przestępcę przed szubienicą, aby go poślubić.
W jednym ze swoich najlepszych filmów Nicholson występuje także z udziałem Johna Belushiego i jest w szczytowej formie jako wyjęty spod prawa Henry Lloyd Moon. Nasycając bohatera swoim podręcznikowym, złowieszczym uśmiechem, Nicholson pozwala widzom zgadywać, jakie są jego prawdziwe motywy. Chociaż film nie jest najlepiej pamiętany z jego kariery, wiele można przypisać zmęczeniu zachodnimi filmami, którego widzowie doświadczali w latach 70.
Wilk (1994)
W latach 90. Nicholson wspiął się już na górę sławy i zaczął przyzwyczajać się do najdziwniejszych ról w swojej świętej karierze. Wilk obsadza Jacka jako wydawcę książek, który zostaje ugryziony przez wilkołaka. Ten początek likantropii czyni go lepszym biznesmenem, ale doprowadza go również do konfliktu z jednym z jego współczesnych.
Chociaż Wilk miał publiczność podzieloną pod względem jakości filmu, nie można zaprzeczyć, że Nicholson osiągnął swój występ. Znakomicie sprawdzający się w autorytatywnych rolach w średnim wieku, Nicholson jest wiarygodny zarówno jako potężny dyrektor, jak i człowiek zarażony mocami wilkołaka. Film może być lekki, ale Nicholson uzasadnia to, co na początku było głupim założeniem.
Strażnik przejścia (1995)
Chleb i masło Nicholsona to niezrównoważone postacie i Strażnik Przejścia pozwolił mu zbadać spiralę upadku postaci w bardziej subtelny sposób. Jack gra podejrzanego jubilera, który wyrusza z misją zemsty na pijanym kierowcy, który przypadkowo zabił jego dziecko.
Over-the-top Nicholson był czymś, co widzowie widzieli już wcześniej, ale załamany człowiek, który nie miał nic do stracenia, był nową bronią w jego arsenale. Film zmarnował część swoich artystycznych możliwości, ale to nie powstrzymało Jacka przed głębokim utożsamieniem się ze swoją skomplikowaną postacią. Niestety, Strażnik Przejścia zaimponował krytykom, ale nie publiczności, i wypadł w kasie.
Ataki Marsa! (1996)
Chociaż w filmografii Tima Burtona jest kultowym klasykiem, Ataki Marsa! sprawił, że zarówno publiczność, jak i krytycy drapali się po głowach w zakłopotaniu. Film jest kroniką marsjańskiej inwazji na Ziemię z wielu różnych perspektyw w Stanach Zjednoczonych.
POWIĄZANE: 10 filmów o inwazji obcych, które możesz oglądać w kółko
Jack pełnił podwójną rolę w filmie i faktycznie zagrał dwie bardzo różne postacie. Najpierw pojawił się jako apodyktyczny hazardzista, a następnie jako prezydent Stanów Zjednoczonych, rola, która naprawdę pasowała do jego statusu jako aktora. Nicholson wpada w obie części z równym zapałem i łatwo zapomnieć, że obie są nim. Rozumiejąc od samego początku głupi ton filmu, Jack doskonale wtapia się w filmowe poczucie humoru wraz z resztą wspaniałej obsady.
Kruk (1963)
Na początku swojej kariery Nicholson miał okazję dzielić ekran z legendami wcześniejszego pokolenia Kruk było przekazanie pochodni. Film, którego akcja toczy się w XVI wieku, podąża za czarownikiem, który zwraca się o pomoc do innych magów po tym, jak zły czarnoksiężnik przemienił go w kruka.
Dzieląc ekran z ikonami takimi jak Boris Karloff i Vincent Price, Nicholson błyszczy jako heteroseksualny mężczyzna w filmie. Chociaż w końcu wszedł w role over-the-top, pokazał się Kruk że był w stanie zagrać drugą połowę równania komediowego. Chociaż film nie ma nic wspólnego z klasycznym wierszem Poego, był to głupi horror z legendarną obsadą.
Strzelanina (1966)
W przeciwieństwie do większości zgrabnych westernów, które wówczas produkowało Hollywood, Strzelanina było bardziej szorstkim podejściem do gatunku. Młoda kobieta przekonuje górnika, by pomógł jej przejść przez pustynię do nowego miasta. Po drodze gang łapie brutalnego rewolwerowca, który ma własne mroczne motywy.
Nicholson gra Billy'ego Speara, ubranego na czarno desperata, który nosi w sobie całą brawurę klasycznego westernowego antybohatera. Subtelność jest kluczem do jego występu, a on nie daje Spearowi żadnej z dziwacznych cech, które posiada wiele jego postaci. Zamiast tego mówi cicho i powoli, trzymając publiczność w napięciu.
Czarownice z Eastwick (1987)
Horror i komedia to dwa gatunki, które dobrze przysłużyły się Nicholsonowi w jego karierze Czarownice z Eastwick dał mu szansę na połączenie tych dwóch rzeczy. Film opowiada o trójce kobiet z małego miasteczka, które pragną, aby w ich życiu pojawił się ktoś interesujący. Niczym w odpowiedzi na ich modlitwy przybywa dziwny mężczyzna i zaczyna pokazywać kobietom, że posiadają nadprzyrodzone moce.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów o czarach
Daryl Van Horne jest kwintesencją roli Jacka Nicholsona, jest uprzejmy i wytworny, ale ma też w sobie coś złowrogiego. W trakcie filmu Nicholson zmienia się w nikczemną postać, a sam występ wskazuje na subtelne zmiany. Ostatecznie Nicholson idealnie pasuje do piekielnego ognia i siarki w finale filmu, co przypomina jego pracę jako Jacka Torrance'a w Lśnienie.
Król ogrodów Marvina (1972)
Powrót do pracy z reżyserem Bobem Rafelsonem po ich przeboju Pięć łatwych kawałków , Król Marvin Gardens była dla Nicholsona kolejną okazją do pokazania, na co go stać. Film śledzi losy biznesmena, który przekonuje swojego brata prezentera radiowego, aby pomógł sfinansować jeden z jego programów szybkiego wzbogacenia się.
Film, w którym Bruce Dern zagrał jedną z jego najlepszych ról, jest majstersztykiem aktorskim, w którym występuje także Ellen Burstyn. Film toczy się w wolnym tempie, a aktorzy muszą cały czas być na szczycie swojej gry. Na szczęście dla widzów trio głównych bohaterów jest praktycznie elektryzujące za każdym razem, gdy pojawiają się na ekranie, a Nicholson ma rzadką okazję, by być tym skromnym.
Ostatni szczegół (1973)
Ostatni szczegół widział Nicholsona w podrzędnej roli po dekadzie grania postaci żyjących na marginesie społeczeństwa. Dwóch zawodowych oficerów Marynarki Wojennej otrzymuje nowe zadanie przeniesienia marynarza, który stanął przed sądem wojskowym, do najbliższego więzienia wojskowego. Po drodze doświadczeni weterani postanawiają zapewnić młodszemu mężczyźnie dobrą zabawę, zanim zostanie zamknięty.
Billy „Badass” Buddusky jest uosobieniem Nicholsona i często jest inicjatorem kłopotów w historii. Uciekając od mrocznych aspektów własnego życia, Buddusky nalega, aby młody więzień był bardziej podobny do siebie. Chociaż rola ma swój udział w znajomej energii Nicholsona, jest to również bardziej subtelna analiza męskości i wpływu służby wojskowej na psychikę człowieka.
KOLEJNY: 10 niepopularnych opinii o filmach Jacka Nicholsona, według Reddita